တႏွစ္ကုန္လို႔
ေနာက္ႏွစ္သစ္တခုကို ေျပာင္းခဲ့ပါျပီ။ ႏွစ္သစ္ကူးတို႔ထံုးစံအတိုင္း ႏိုင္ငံအၾကီးအကဲေတြ၊
လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အဖဲြ႔အစည္း အသီးသီးကအၾကီးအကဲေတြ လူမွဳေရး ႏိုင္ငံေရးနဲ႔အႏုပညာေလာကက
ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားသူေတြရဲ့ ႏွစ္သစ္ကူးဆုေတာင္းေတြကိုၾကားရ ပါတယ္။ အျမင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွုေဒါင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးကေန
အမိျမန္မာျပည္ျငိမ္းခ်မ္းသာယာေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းေတြေတာင္းသြားၾကရာမွာ သံသယသံေလးေတြကိုလည္း
ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ အားလံုးလိုလိုက (၂၀၁၃)ခုႏွစ္မွာ အေကာင္းဘက္ကို
ေျပာင္းလဲေစလိုတဲ့ဆႏၵနဲ႔ ဆုေတြေတာင္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ဘယ္လိုဘဲ အေကာင္းျမင္ျပီးဆုေတြေတာင္းေတာင္း
တိုင္းျပည္မွာ ဒီေန႔ၾကံဳေတြ႔ေနၾက ရတဲ့ ပကတိဘာ၀အေျခအေနေတြ၊ အရွိတရားေတြကိုေတာ့ မ်က္ကြယ္ျပဳလို႔မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ေတာ့ ဆႏၵေတြစိတ္ေစတနာ ေတြကိုအေျခမျပဳဘဲ ပကတိအရွိတရားေတြအေပၚအေျခခံျပီး
ႏိုင္ငံရဲ့ေရွ႔အလားအလာကိုခန္႔မွန္းၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ အေျခအေနတခုရဲ႔ အလားအလာကိုတြက္ခ်က္ရာမွာ
ပကတိအရွိတရားမ်ားကေပးတဲ့အေျဖေတြကသာ အမွန္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ စိတ္ဆႏၵကိုမ်ားမ်ားအေျချပဳေလ
မ်ားမ်ားမွားေလ ျဖစ္မွာပါ။
ဒီေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ေရွ႔အလားအလာကိုအဆံုးအျဖတ္ေပးမယ့္အထဲမွာ
အေရးအၾကီးဆံုးကေတာ့ စစ္အုပ္စုရဲ့အာဏာတည္ျမဲေနမွဳနဲ႔ (၂၀၀၈)အေျခခံဥပေဒတည္ရွိေနမွဳတို႔ကို
ဆန္႔က်င္တိုက္ပဲြ၀င္ေနတဲ့ျပည္သူေတြရဲ႔ တိုက္ပဲြေတြပါဘဲ။ ဒီလိုေရးလို႔ ဒီေန႔ျဖစ္ေပၚေနတဲ့
တိုးတက္ေျပာင္းလဲမွဳေတြရဲ့အရွိတရားကို အသိအမွတ္မျပဳတာမဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ျပည္သူေတြရဲ႔တိုက္ပဲြ၀င္ေနမွဳကသာ
အဓိကက်သည့္ အလားအလာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ စစ္အုပ္စု စစ္အာဏာတည္ရွိေနသေရြ႔၊ (၂၀၀၈)အေျခခံဥပေဒတည္ျမဲေနသေရြ႔
ဒီေန႔ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့တိုးတက္ေျပာင္းလဲမွဳ၊ ဒီမိုကေရစီတပိုင္းတစရရွိမွဳဆိုတာေတြဟာ အေပၚယံေျပာင္းလဲမွဳ
(သို႔) ယာယီေျပာင္းလဲမွဳမ်ားသာ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။ ေပၚေပါက္လာေနတဲ့အက်ိဳးေက်းဇူးေတြကို ရတဲ့သူရျပီး
မရတဲ့သူေတြမရျဖစ္ေနသလို အခ်ိန္မေရြးလည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြား ႏိုင္တဲ့အရာေတြပါ။ ျပည္သူေတြရဲ႔တိုက္ပဲြကသာ
စစ္အုပ္စု(သို႔) စစ္အာဏာမေပ်ာက္ပ်က္မျခင္း၊ (၂၀၀၈) အေျခခံဥပေဒမပ်က္မျခင္း တည္ရွိေနမယ့္အရာပါ။
ျပည္သူေတြရဲ႔တိုက္ပဲြဆိုတာမွာ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD အပါအ၀င္ တျခားႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားက ပါလီမန္အတြင္း၀င္ျပီး
(၂၀၀၈) အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးလမ္းေၾကာင္းကိုေလ်ွာက္ေနၾကသလို၊ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔ (၈၈)အုပ္စုကလည္း
ပါလီမန္ျပင္ပလမ္းေၾကာင္းကေန ဥပေဒတြင္းတိုက္ပဲြ ၀င္ေနၾကတာပါ။ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ ဗကသ
တကသအဖဲြ႔ေတြဖ့ဲြျပီး ဥပေဒတြင္းေရာ လိုအပ္ရင္ ဥပေဒျပင္ပ လမ္းေၾကာင္းကိုပါေရြးျပီး တိုက္ပဲြ၀င္ေနၾကတာပါ။
ေက်းလက္ျပည္သူေတြ၊ ျမိဳ႔ျပစက္မွဳလုပ္သားေတြကလည္း မိမိတို႔အခြင့္အေရးေတြ အတြက္၊ မိမိတို႔အသက္ရွင္ရပ္တည္ေရးအတြက္
ဥပေဒတြင္းေရာ ဥပေဒပလမ္းေၾကာင္းေတြကပါ တိုက္ပဲြ၀င္ေနၾကတာပါ။ တိုင္းရင္းသားျပည္ သူေတြကလည္း
KIA လိုလက္နက္ကိုင္တိုက္ေနတဲ့သူရွိသလို အားလံုးလိုလိုက လက္နက္ေတြကိုတင္းတင္းဆုပ္ထားၾကတဲ့သူေတြခ်ည္းပါ။
ဘယ္တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႔ကမွ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို မယံုၾကည္ၾကပါဘူး။ အေျခအေနအရသာ အပစ္အခတ္ရပ္ထားၾကတာပါ။
ဘာလို႔ဒီလို တိုက္ပဲြပံုစံေတြ တကြဲတျပားျဖစ္ေနရတာလဲ။ ဒါကေတာ့ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနတဲ့လူတန္းစားေတြ
လူအလႊာေတြရဲ့အက်ိဳးစီးပြားေတြ မတူကဲြျပား ေနလို႔ တိုက္ပဲြပံုစံေတြလည္း ကြဲျပားျခားနားေနရတာပါ။
သဘာ၀က်က် ျဖစ္ေပၚေနတာပါ။
စစ္အုပ္စု(သ႔ို)
စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ဘာျဖစ္လို႔ ျပည္သူတရပ္လံုးကိုဆန္႔က်င္ျပီး အၾကမ္းဘက္ဖိႏွိပ္ေနၾကတာလဲ။
အဓိကကေတာ့ စစ္အုပ္စုရဲ႔အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ပါဘဲ။ စစ္အုပ္စုရဲ့အက်ိဳးစီးပြားဆိုရာမွာ
စစ္အုပ္စု၀င္အေဟာင္းေတြေရာ လက္ရွိစစ္အုပ္စု၀င္ေတြေရာ စစ္အုပ္စုမ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ပါ
ပါပါတယ္။ စစ္တပ္ကအာဏာကိုင္ထားႏိုင္ ၾကိဳက္သလိုစီမံခန္႔ခဲြႏိုင္ခဲ့လို႔ စစ္အုပ္စုမ်ိဳးဆက္ေဟာင္းတို႔
ဘီလီယံနာ မီလီယံနာေတြျဖစ္ခဲ့သလို လက္ရွိစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကလည္း ျဖစ္ခ်င္မွာပါ။ မ်ိဳးဆက္သစ္စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကလည္း
သြားရည္က် ေနၾကမွာပါ။ စစ္အာဏာျမဲေနမွ သူတို႔ဒီအခြင့္အေရးရၾကမွာပါ။ သူတို႔လူတန္းစားတရပ္လံုးအက်ိဳးစီးပြားအတြက္
သူတို႔လံုးပမ္းအားထုတ္ၾက မွာပါ။ (စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ ဒီလို စီးပြားမရွာခ်င္ပါဘူးဆိုရင္
ဦးပိုင္ကုမၸဏီကိုဖ်က္သိမ္းခိုင္းၾကည့္ပါ။ အခု လက္ပံေတာင္းကိစၥဆိုတာ မ်ားေျမာင္ လွတဲ့
ဦးပိုင္ရဲ့လုပ္ငန္းေတြထဲက တခုဘဲရွိပါေသးတယ္။) သူတို႔လံုးပမ္းမယ့္ အဓိကအလုပ္ကေတာ့ စစ္အာဏာတည္ျမဲေနဖို႔(၀ါ)
(၂၀၀၈) အေျခခံဥပေဒတည္ျမဲေနဖို႔ပါ။ စစ္အာဏာတည္ျမဲေနေစဖို႔ အဓိကလိုအပ္ခ်က္ကေတာ့ စစ္တပ္ဟာ
တိုင္းျပည္မွာမရွိမျဖစ္ အျမဲတမ္းအေရးပါ ေနဖို႔ပါဘဲ။ ဒီလိုျဖစ္ဖို႔အတြက္ တိုင္းျပည္မွာမတည္မျငိမ္ျဖစ္ေစမယ့္
အေျခအေနတရပ္ အျမဲတည္ရွိေနေအာင္ဖန္တီးထားဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ (ဥပမာ ရခိုင္အေရးအခင္းမ်ိဳး၊
KIAလို ကိစၥမ်ိဳး။) အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ပါ။ ဒီေန႔စစ္ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြကို စစ္အာဏာရွင္ေတြျဖစ္လာ
ေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္တာလည္း ဒီျပည္တြင္းစစ္ပါ။ တိုင္းျပည္ထဲမွာ စစ္ပဲြလံုး၀မရွိဘဲျငိမ္းခ်မ္းသာယာေနရင္
စစ္အာဏာဟာလည္း မတည္ျမဲ ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း KIAနဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပဲြ
မေအာင္မျမင္ျဖစ္ေနရတာပါ။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပဲြမေအာင္ျမင္ေလ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြသေဘာက်ေလျဖစ္မွာပါ။
စစ္ျဖစ္လို႔ေသေၾကဒဏ္ရာရတာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ မပါပါဘူး။ ဘယ္သူေတြေသေၾက ဒုကၡေရာက္ေနၾကတယ္ဆိုတာလဲ
အားလံုးအသိပါ။ စစ္စားရိတ္ေတြဘယ္ေလာက္ကုန္ကုန္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြအိပ္ထဲကထုတ္ရတာ မဟုတ္ပါဘူး။
ျပည္သူေတြက စားရိတ္ခံၾကရတာပါ။ ေကအိုင္ေအကိုတင္မကပါဘူး တခ်ိဳ႔တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႔ေတြကိုလည္း
စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ဓါးၾကိမ္းၾကိမ္းထားတာေတြ ၾကားေနရပါတယ္။ ဒီအဖဲြ႔ေတြကလည္း အေျခအေနအရသာျငိမ္ေနၾကတာပါ။
တိုင္းရင္းသားေတြအက်ိဳးစီးပြားဘက္က
ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း ဒီေန႔အထိ ဘယ္တိုင္းရင္းသားမွ တန္းတူရည္တူအက်ိဳးခံစားခြင့္ မရခဲ့ၾကေသး
ပါဘူး။ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ့ဒဏ္ကို အျပင္းထန္ဆံုးနဲ႔အရွည္ၾကာဆံုး(ႏွစ္၆၀ေက်ာ္) ခံခဲ့ၾကရတာလည္း
သူတို႔ပါဘဲ။ စီးပြားေရးမညီမွ်မွဳဒဏ္ကို ဆယ္စုႏွစ္နဲ႔ခ်ီျပီးခံခဲ့ရတာလည္း သူတို႔ပါဘဲ။
(ေလာပီတ ကလွ်ပ္စစ္ေတြထုတ္ေနတာ ႏွစ္(၅၀)ေက်ာ္ပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ ကယားျပည္နယ္မွာ ဒီေန႔အထိ
ေနရာအမ်ားစုက ေမွာင္နဲ႔မဲမဲပါ။ ေက်ာက္စိမ္းဆိုတာ ကခ်င္ျပည္နယ္က ထြက္တာၾကာပါပီ။ ဒါေပမယ့္
ဒီေန႔ေက်ာက္စိမ္းလုပ္ငန္းရဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ေတြကိုအမ်ားဆံုးခံစားေနရတာက ဦးပိုင္နဲ႔ခရိုနီေတြျဖစ္ေနတာ
ေတြ႔ၾကရမွာပါ။ ရခိုင္ကမ္းလြန္က သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႔သိုက္ေတြက ရလာတဲ့အက်ိဳးအျမတ္ေတြကို ရခိုင္အမ်ိဳးသားေတြ
အရင္ကလည္းမရခဲ့ၾကပါဘူး။ အခုလည္းရစရာအေၾကာင္းမေတြ႔ရပါဘူး)။ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖဲြ႔ေတြကို
ဆယ္စုႏွစ္(၂)ခုေလာက္ အပစ္ရပ္ထားျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ဘာႏိုင္ငံေရးအခြင့္အေရးမွမေပးဘဲ နယ္ျခားေစာင့္တပ္အျဖစ္
စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ့စစ္ဘိနပ္ေအာက္ဆဲြသြင္းခဲ့တဲ့လုပ္ရပ္ကလည္း တိုင္းရင္းသားေတြရဲ့ စစ္အုပ္စုအေပၚမုန္းတီးမွုဳ
မယံုၾကည္မွဳေတြကို တိုးပြားေစခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုအေျခအေနေတြေအာက္မွာ တိုင္းရင္းသားေတြလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေနၾကတာ၊
အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးေတြ မၾကာခဏက်ိဳးေပါက္ေနရတာ၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပဲြေတြ မေအာင္မျမင္ျဖစ္ေနတာေတြဟာ
သဘာ၀က်က် ျဖစ္ေနတာပါ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔အန္အယ္ဒီအပါအ၀င္
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ပါလီမန္တြင္းလမ္းေၾကာင္းကေနတိုက္ပဲြ၀င္ဖို႔လံုးပမ္းေနတဲ့ပါတီေတြ
အားလံုးအေနနဲ ဒီေန႔သူတို႔လုပ္ေဆာင္ေနတာေတြထက္ပိုျပီး ဘာမွလုပ္ႏိုင္ဖို႔မျမင္ပါဘူး။
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က (၂၀၀၈) အေျခခံဥပေဒ ေအာက္ ေခါင္းလွ်ဳိ၀င္ျပီးမွ စစ္အာဏာျဖိဳဖ်က္ဖို႔လုပ္ေနရတာမို႔လို႔ပါ။
သူတို႔ပါတီ၀င္ေတြကို ဒီေန႔ေပၚေပါက္ေနတဲ့ ဥပေဒျပင္ပကဆႏၵျပပဲြေတြ (ဥပမာ လက္ပံေတာင္းေတာင္
သပိတ္စခန္းအၾကမ္းဖက္ျဖိဳခဲြမွဳဆန္႔က်င္ေရး လူထုဆႏၵျပပဲြေတြ) မွာမပါ၀င္ဖို႔အထိ တားျမစ္မွဳေတြရွိေနတာပါ။
(၂၀၀၈)အေျခခံဥပေဒကိုေက်ာ္ျပီးလုပ္မွရမယ့္ကိစၥမ်ဳိးေတြမွာ သူတို႔မပါ၀င္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါကဘာကိုျပေနသလဲဆိုေတာ့
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႔အန္အယ္ဒီပါတီဟာ လူထုတရပ္လံုးကို ကိုယ္စားျပဳေနတယ္ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာကိုျပသေနတာပါ။
သူတို႔ရဲ့ကိုယ္စားျပဳမွဳမွာ အကန္႔အသတ္ေတြရွိေနတယ္ဆိုတာကို ထင္ထင္ရွားရွားျပဆိုေနတာပါ။
ဒီေန႔ စစ္အာဏာရွင္တို႔အလိုက် ကျပအသံုးေတာ္ခံေနျပီျဖစ္တဲ့ (၂၀၀၈)အေျခခံဥပေဒဇာတ္ေတာ္ၾကီးမွာ
ဘယ္သူကမင္းသား၊ ဘယ္သူကမင္းသမီး၊ ဘယ္သူကလူၾကမ္းမင္းသား၊ ဘယ္သူေတြက လူၾကမ္းအဖဲြ႔၊ ဘယ္သူေတြကဇာတ္ရံေတြဆိုတာကို
အားလံုးမ်က္၀ါးထင္ထင္ေတြ႔ျမင္ေနၾကရျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူေတြအကယ္ဒမီရမယ္ဆိုတာလည္း ခန္႔မွန္းလို႔ရေနၾကပါျပီ။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ
လယ္သမားလူတန္းစား(ေက်းလက္ေနျပည္သူမ်ား)နဲ႔၊ အလုပ္သမားလူတန္းစား (ျမိဳ႔ေနဆင္းရဲသားလူတန္းစား)တို႔ရဲ့
လူဦးေရပမာဏဟာ တႏိုင္ငံလံုးလူဦးေရရဲ့ (၇၀)ရာခိုင္ႏွံဳးအထက္မွာဘဲရွိပါတယ္။ ဒီေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာျဖစ္ေပၚေနတဲ့
တိုးတက္ေျပာင္းလဲမွဳ ဆိုတာေတြ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးဆိုတာေတြကိုခံစားေနရတဲ့သူေတြထဲမွာ
အဲဒီလူတန္းစားေတြ မပါပါဘူး။ ရန္ကုန္ ႏွစ္သစ္ကူးတဲ့ညက ဂီတေဖ်ာ္ေျဖပဲြေတြကိုလာတက္တဲ့သူ
တသိန္းနီးပါရွိတယ္လို႔သိရပါတယ္။ ဒီေရႊပဲြလာပရိတ္သတ္ေတြကေတာ့ ဒီကေန႔ေျပာေနၾကတဲ့ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမွဳဆိုတာေတြရဲ့အက်ိဳးေက်းဇူးေတြကို
မိမိရရခံစားေနရတဲ့လူတန္းစားအစု၀င္ေတြ၊ ႏိုင္ငံရဲ့အထက္လႊာပညာတတ္ေတြ ဆိုတာေသခ်ာပါတယ္။
ဒီအထဲမွာ လွိဳင္သာယာစက္ရံုေတြက အလုပ္သမေလးေတြ၊ ေရႊျပည္သာေတာ္၀င္သစ္ေခ်ာကိုင္စက္ရံုက
အလုပ္သမားေတြ၊ ဧရာ၀တီတိုင္းမွာ ဧကသိန္းနဲ႔ခ်ီျပီးစပါးေတြမိုးမိလို႔ ဒုကၡေရာက္ေနၾကရတဲ့လယ္သမားေတြ
မပါမွာကေတာ့ေသခ်ာပါတယ္။
(၂၀၀၈)အေျခခံဥပေဒဆိုတာ
ဆင္းရဲမဲြေတလွတဲ့ေက်းလက္ျပည္သူေတြ၊ ျမိဳ့ေပၚကစက္ရံုအလုပ္သမားေတြဘက္က ရပ္တည္ျပီးေရးထားတာ
မဟုတ္ပါဘူး။ စစ္အာဏာရွင္ေတြ၊ သူတို႔ရဲ့ခရိုနီေတြ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ၾကီးေတြအက်ိဳးစီးပြားဘက္က
ဘက္လိုက္ျပီး ဖန္တီးေရးဆဲြထား တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီ(၂၀၀၈)အေျခခံဥပေဒေအာက္မွာ တရား၀င္တိုက္ပဲြသာဆင္ႏႊဲရမယ္၊
ဥပေဒျပင္ပတိုက္ပဲြမဆင္ႏဲႊရဘူးဆိုရင္ အလုပ္သမား ေတြ လယ္သမားေတြအဖို႔ ဘာအခြင့္အေရးမွ
ရလာစရာအေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ ထားရာေနခိုင္းတာလုပ္ ေပးသေလာက္ယူဆိုတဲ့အဆင့္ဘဲ ျဖစ္ေနမွာပါ။
ဒါေၾကာင့္လည္း လက္ပံေတာင္းေတာင္ေဒသမွာ သပိတ္စခန္းေတြဖြင့္ျပီးဆႏၵျပတာေတြ၊ စက္ရံုအလုပ္ရံုေတြမွာ
အလုပ္သမား သပိတ္တိုက္ပဲြေတြေပၚလာရတာပါ။ ဒီလိုသပိတ္တိုက္ပဲြေတြမွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြဘက္က
အၾကမ္းဖက္ျဖိဳခဲြမွဳေတြ(ဥပမာ လက္ပံေတာင္း သပိတ္စခန္းအၾကမ္းဖက္ျဖိဳခဲြမွဳ) ရွိသလို ေရႊျပည္သာေတာ္၀င္
သစ္ေခ်ာကိုင္စက္ရံုမွာ စက္ရံုပိုင္ရွင္ဘက္က ဆႏၵျပအလုပ္သမားေတြအေပၚ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မွဳေတြ
လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြကိုၾကည့္ရင္၊ လိုအပ္လာရင္ စစ္အာဏာရွင္ေတြ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြဖက္ကလည္း
အင္အားသံုးျဖိဳခြင္းႏိုင္တယ္၊ ဥပေဒျပင္ပနည္းလမ္းေတြကိုသံုးလာႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိသာထင္ရွားလွပါတယ္။
အလုပ္သမားလယ္သမားေတြ ဥပေဒပနည္းလမ္းေတြသံုးျပီးဆႏၵျပရင္သာ ဖမ္းဆီးရိုက္ႏွက္အၾကမ္းဖက္ျဖိဳခဲြေသာ္လည္း
အာဏာပိုင္ေတြ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြကိုေတာ့ ဒီဥပေဒျပင္ပကလုပ္ရပ္ေတြအတြက္ အေရးယူတာမေတြ႔ရပါဘူး။
ဒီအေျခအေနေတြကို
အေျခခံျပီးတြက္ဆၾကည့္မယ္ဆိုရင္ (၂၀၁၃)ခုႏွစ္နဲ႔ ေနာက္လာမယ့္ကာလတခုအတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ
စစ္မီးေတြ လံုး၀ျငိမ္းမသြားႏိုင္ပါဘူး။ ပိုေတာင္ၾကီးလာႏိုင္တဲ့အလားအလာေတြကို ျမင္ေနရပါတယ္။
အလုပ္သမားလယ္သမားေတြရဲ့ ဘ၀ရပ္တည္ေရး၊ စား၀တ္ေနေရးေတြအတြက္ အခြင့္အေရးေတာင္းဆိုမွဳတိုက္ပဲြေတြဟာလည္း
အခါမလပ္ေပၚထြက္ေနမွာျဖစ္ျပီး တခါတရံ အၾကမ္းဖက္မွဳမ်ား အထိ ဆိုက္ေရာက္သြားႏိုင္ပါတယ္။
ရခိုင္ျပႆနာလို လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းေတြကိုလည္း အာဏာပိုင္အသိုင္းအ၀န္းက သူတို႔အက်ပ္အတည္းဆိုက္ရင္
ဆိုက္သလိုဖန္တီးျပီး လိုရာဆဲြအသံုးခ်မွဳမ်ားလည္း အခ်ိန္မေရြးေပၚေပါက္လာႏိုင္ပါသည္။
ေပၚလာႏိုင္တဲ့
ေရခံေျမခံေတြကလည္း ေပါမ်ားလွပါတယ္။
စစ္အာဏာရွင္ေတြဆိုတာ
သ႔ူတို႔အလိုအေလ်ွာက္ အသာတၾကည္ လူထုလက္ကို အာဏာျပန္အပ္တယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ သူတို႔အက်ိဳးစီးပြားေတြကို
သူတို႔ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ ကာကြယ္သြားၾကမွာပါ။
၄.၁.၂၀၁၃
https://www.facebook.com/mg.yoshin
