Monday, February 17, 2014

ႀကံ့ဖြံ႔အစုိးရ၏ သကၤန္းၿခံဳ ေသာႏုတၱိဳရ္လက္သစ္မ်ား (တူေမာင္ညိဳ)

0 comments
ႀကံ့ဖြံ႔အစုိးရ၏ သကၤန္းၿခံဳ ေသာႏုတၱိဳရ္လက္သစ္မ်ား (တူေမာင္ညိဳ)
၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၇ ရက္
မတရားမႈနဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္အႏုိင္က်င့္မႈမွန္သမွ်ကို သမၼတပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကာခ်ဳပ္ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေခါင္းေပါင္း ေပါင္းထားတဲ့ျပည္ေထာင္စု ဝန္ႀကီးက က်ဴးလြန္တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ယူနီေဖာင္းဝတ္ ထားတဲ့ စစ္ဗိုလ္စစ္သား၊ ရဲဗိုလ္ရဲသားက က်ဴးလြန္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သကၤန္းၿခံဳထားတဲ့သူက က်ဴးလြန္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ၾကရ ပါလိမ့္မယ္။  

စြမ္းအားရွင္ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီးက ရုိင္းစုိင္းရမ္းကားၿပီးတ့ဲေနာက္ သကၤန္းဝတ္စြမ္းအားရွင္ေတြရဲ႕ ၿခိမ္းေျခာက္ရမ္းကားမႈေတြ အစီအရီေပၚေပါက္လာပါတယ္။ ဗိုလ္သိန္းစိန္ႀကံ့ဖြံ႔အစုိးရနဲ႔ ဗိုလ္ေရႊမန္းလႊတ္ေတာ္က ဒီျဖစ္ရပ္ေတြကို အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈမျပဳတဲ့အျပင္ ရိုင္းစုိင္းရမ္းကားသူေတြဘက္ကေန အကာကြယ္ေပးေနပါတယ္။ သေဘာရုိးနဲ႔ေျပာတာပါတဲ့။ ဒီလုိေျပာတာဟာ ရုိင္းစုိင္းရမ္းကားမႈေတြကို အားေပးေထာက္ခံတာပါပဲ။

ေျမာက္ဥကၠလာမွာ သကၤန္းဝတ္စြမ္းအားရွင္တစ္စုက ေမာင္ကိုနီနဲ႔ကိုျမေအးတို႔ကို ၿခိမ္းေျခာက္အႏုိင္က်င့္ၿပီး ျပည္ေထာင္စုေန႔စာေပေဟာေျပာပြဲ မေဟာေျပာရဘူးဆုိၿပီး ေဟာေျပာပြဲကို ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့တယ္။

အေၾကာင္းျပခ်က္က  “ျပည္ေထာင္စုဖြားတုိင္းရင္းသားမဟုတ္တဲ့ မူဆလင္ႏွစ္ဦးျဖစ္လုိ႔”တဲ့။
ယခုတခါ မႏၱေလးကစာေပေဟာေျပာပြဲတစ္ခုကို သကၤန္းဝတ္စြမ္းအားရွင္တစ္စုလာေရာက္ၿပီး ကိုျမေအးအား “အစၥလာမ္ဘာသာဝင္” ျဖစ္လို႔ဆိုတဲ့ မတရားတဲ့၊ အဓိပၸါယ္မရွိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ေဟာေျပာသူေတြထဲကေနဖယ္ရွားေပးရမယ္လုိ႔  ၿခိမ္းေျခာက္အႏုိင္က်င့္ခဲ့ျပန္တယ္။ 

ဒီလို ၿခိမ္းေျခာက္အႏုိင္က်င့္တာကို ေဟာေျပာပြဲစီစဥ္သူေတြက အဖက္ဖက္တြက္ခ်က္ၿပီး ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္းကို အဓိကအေျခခံထားတဲ့အေျမာ္အျမင္နဲ႔ ကိုျမေအးကိုဖယ္ရွားၿပီး လူစားထိုးေပးခဲ့ရတယ္။ ၿခိမ္းေျခာက္အႏုိင္က်င့္တာကို ၿငိမ္ၿပီးငံု႔ခံေနရင္၊ လက္ပုိက္ၾကည့္ေနၾကမယ္ဆုိရင္ ၿခိမ္းေျခာက္အႏုိင္က်င့္သူေတြ ဆက္လက္ၿပီး မိုက္ရုိင္းရမ္းကားေနမွာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ၿခိမ္းေျခာက္အႏုိင္က်င့္မႈ သေဘာထား၊ အျပဳအမူနဲ႔လုပ္ရပ္မွန္သမွ်ကို ျပတ္ျပတ္သားသားဝုိင္းဝန္းဆန္႔က်င္ၾကရပါမယ္။

ဒီလို ဆိုးသြမ္းရမ္းကားတဲ့လုပ္ရပ္ေတြကို သမာသမတ္က်တဲ့ဘာသာေရးပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ဘာသာေရး အသင္းအဖြဲ႔ေတြ၊ သက္ဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ၊ လူမႈအေျချပဳလူထုအဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ စာေပအႏုပညာအသင္းအဖြဲ႔ေတြအားလံုးက တညီတညြတ္ထဲ ကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္ဖို႔လိုပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒီမုိကေရစီအလံကုိင္ပါတီႀကီးျဖစ္တဲ့ဒီခ်ဳပ္ပါတီက ဒီကိစၥအေပၚ အေလးအနက္ဆန႔္က်င္ကန္႔ကြက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ “၈၈ ၿငိမ္းပြင့္” နဲ႔ စာေပစာနယ္ဇင္းဆုိင္ရာအဖြဲ႔ေတြကလည္း အေလးအနက္ဆန္႔က်င္ ကန္႔ကြက္ၾကဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။

ဒီလို မုိက္မဲဆိုးသြမ္းတဲ့လုပ္ရပ္က ေအာက္ပါကိစၥရပ္  ၂ ခုကို တၿပိဳင္နက္ထဲ က်ဴးလြန္ေဖာက္ဖ်က္ေစာ္ကား တာျဖစ္ပါတယ္။
- လြတ္လပ္စြာယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈ
- လြတ္လပ္စြာေဟာေျပာမႈ
“၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ” အရေျပာမယ္ဆုိရင္ ပုဒ္မ ၃၄၊ ပုဒ္မ ၃၄၇၊ ပုဒ္မ ၃၄၈၊ ပုဒ္မ ၃၅၃၊ ပုဒ္မ ၃၅၄၊ ပုဒ္မ ၃၆၂ ၊ ပုဒ္မ ၃၆၄တို႔ကို အတိအလင္းခ်ိဳးေဖာက္ေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ရာဇသတ္ႀကီး ပုဒ္မ  ၂၉၅ (က) ကိုလည္း ခ်ိဳးေဖာက္က်ဴးလြန္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။

ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ၊ ႀကံ့ဖြံ႔အစုိးရက စြမ္းအားရွင္ေတြကုိသကၤန္းစီးေပးၿပီး လက္ကုိင္ဒုတ္လုပ္အသံုးခ်ေနပါတယ္။
“သကၤန္း” ျမင္ၿပီး၊ ၿငိမ္ခံေနၾကမယ္၊ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ဆုိၿပီး စိတ္ရွည္သည္းခံေနၾကမယ္၊ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ေနၾကမယ္၊ လက္ပုိက္ၾကည့္ေနၾကမယ္၊ ႏွာေစးေနၾကမယ္ ဆုိရင္ျဖင့္ “သကၤန္းၿခံဳ ေသာႏုတၱိဳရ္လက္သစ္မ်ား” က လက္ခေမာင္းခတ္၊ အတင့္ရဲဆိုးသြမ္းေနၾကပါလိမ့္မယ္။

“ေမာင္ကိုနီနဲ႔ကိုျမေအး”ကို တားျမစ္ပိတ္ပင္ရာကေနတဆင့္  အစၥလာမ္ဘာသာတားျမစ္ပိတ္ပင္ေရး၊  အဲဒီကေန “ပုဒ္မ ၅၉ (စ) မျပင္ေရး”၊  ေနာက္ဆံုး “၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒမျပင္ဆင္ရ” ၊ “မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒျပ႒ာန္းေပး”ဆိုတဲ့အဆင့္ထိ  တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ေရာင့္တက္မလာခင္ ျပတ္ျပတ္သားသား ဝုိင္းဝန္းကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္ၾကဖို႔လိုပါတယ္။ သံဃာ့မဟာနာယကအဖြဲ႔ႀကီးက ႏွာေစးေသာေတမိဇာတ္ေတာ္ႀကီး ခင္းမေနဘဲ၊ ေသာင္းက်န္းခ်င္တုိင္းေသာင္းက်န္းေနေသာဒုဗၺစမ်ားကို အရွင္ဘုရားတုိ႔ လက္ပုိက္ၾကည့္ေနၾကပါသလား။ ဒုဗၺစေတြကို ထုတ္ပယ္၊ သန္႔ရွင္းဖို႔အခ်ိန္တန္ပါၿပီ။ အတုိက္အခံပါတီအမတ္မ်ားအေနျဖင့္လည္း မုိက္မဲဆိုးသြမ္းမႈမ်ားအေပၚ လႊတ္ေတာ္တြင္းတိုက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲသင့္ပါတယ္။

မတရားမႈနဲ႔ၿခိမ္းေျခာက္အႏုိင္က်င့္မႈကို လစ္လ်ဴရႈထားမယ္ဆုိရင္ အၾကမ္းဖက္မႈ၊ ရာဇဝတ္မႈေတြကို ကာယကံေျမာက္ အားေပးကူညီတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ လစ္လ်ဴရႈထားတဲ့ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ပါတီ၊ အသင္းအပင္းအဖြဲ႔အစည္းေတြဟာ အၾကမ္းဖက္မႈ၊ ရာဇဝတ္မႈေတြကို ကာယကံေျမာက္အားေပး ကူညီေနသူနဲ႔အားေပးကူညီေနတဲ့ ပါတီအဖြဲ႔အစည္းအသင္းအပင္းေတြပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
           
ဒီကေန႔ တိုင္းျပည္နဲ႔အဝန္းမွာေပၚေပါက္ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ဘာသာေရးလူမ်ိဳးေရးေသြးခဲြ၊ ရန္တုိက္၊ အၾကမ္းဖက္ေနမႈ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပုိင္အဆင့္ဆင့္၏ အၾကမ္းဖက္မ်ား၏ ေနာက္ကြယ္မွ အဓိကႀကိဳးကုိင္ေနသူေတြထဲမွာ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီနဲ႔ ႀကံ့ဖြံ႔အစိုးရတုိ႔ နက္နက္ ရိႈင္း ရႈိင္းပါဝင္ပတ္သက္ေနတဲ့အခ်က္ကိုလည္း ေလးေလးနက္နက္သတိျပဳမိၾကဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။


Sunday, February 16, 2014

ပူးတြဲေၾကညာခ်က္နဲ႔ျပင္နည္းအရင္ျပင္ကိစၥ (မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ)

0 comments
ပူးတြဲေၾကညာခ်က္နဲ႔ျပင္နည္းအရင္ျပင္ကိစၥ (မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ)
အခု ၈၈-ၿငိမ္း/ပြင့္ေတြနဲ႔ အင္န္အယ္လ္ဒီ နိုင္ငံေရးအရ ဒုတိယအႀကိမ္ေတြ႔ၾကတယ္။ လိုလားအပ္တဲ့ကိစၥေကာင္း လို႔ ျမင္တယ္။ တရားဝင္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ၾကတာျဖစ္လို႔ တရားမဝင္သေဘာ(အလြတ္သေဘာ)အျပင္မွာေျပာတာေတြ 

စဲသြားရံုမက တရားဝင္ထုတ္ျပန္မႈေတြလည္း ထြက္လာလိမ့္မယ္။ နွစ္ဖက္ထုတ္ျပန္ခ်က္မွာ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ေရးမွာခက္ခဲတင္းက်ပ္ေနတဲ့ အခန္း(၁၂)ပါ (ပုဒ္မ-၄၃၆)ကိုျပင္ဖို႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ ရြက္မယ္လို႔ အတိအလင္းေျပာတယ္။ ပထမအႀကိမ္ေတြ႔တုန္းက ၿငိမ္းခ်မ္းေခ်ာေမြ႔စြာျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ပူးေပါင္းမယ္ ဘာညာ ေျပာေပမယ့္ ဘယ္နည္းနဲ႔ျပင္မလဲကို အရင္ကလည္း မေျပာ ခုလည္းမေျပာဘူး။ ဆိုလိုတာက လႊတ္ေတာ္တြင္း/ပ ဘယ္နည္းမွလို႔မေျပာဘူး။ လႊတ္ေတာ္တြင္းနည္းလို႔ေျပာ ရေအာင္ၾကေတာ့လည္း ၈၈-ၿငိမ္း/ပြင့္က လႊတ္ေတာ္ထဲတစ္ေယာက္မွမရွိသလို နိုင္ငံေရးပါတီလည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပနည္းလို႔ ေျပာရေအာင္ၾကလည္း လူထုတိုက္ပြဲလို႔ တဘက္ကျမင္သြားမလားေၾကာင့္ၾကေနဟန္ပဲ။

သူတို႔ေျပာတဲ့ (အခန္း-၁၂) ပါ (ပုဒ္မ-၄၃၆)က…
(ပုဒ္မ ၄၃၆ ပုဒ္မ ၄၃၆(က) ဤဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ၏ အခန္း(၁) ပုဒ္မ ၁ မွ ၄၈ ထိ၊ အခန္း(၂) ပုဒ္မ ၄၉ မွ ၅၆ ထိ၊ အခန္း(၃) ပုဒ္မ ၅၉၊ ၆ဝ၊ အခန္း(၄) ပုဒ္မ ၇၄၊ ၁ဝ၉၊ ၁၄၁၊ ၁၆၁၊ အခန္း(၅) ပုဒ္မ ၂ဝဝ၊ ၂ဝ၁၊ ၂၄၈၊ ၂၇၆၊ အခန္း(၆) ပုဒ္မ ၂၉၃၊ ၂၉၄၊ ၃ဝ၅၊ ၃၁၄၊ ၃၂ဝ၊ အခန္း(၁၁) ပုဒ္မ ၄၁ဝ မွ ၄၃၂ ထိ၊ အခန္း(၁၂) ပုဒ္မ ၄၃၆တို႔ရွိ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကိုျပင္ဆင္လုိလွ်င္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ အားလံုး၏ (၇၅)ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္က ျပင္ဆင္ရန္သေဘာတူလက္ခံၿပီးေနာက္၊ ျပည္လံုးကၽြတ္ဆႏၵခံယူပြဲ က်င္းပ၍ ဆႏၵမဲေပးပုိင္ခြင့္ရွိသူအားလံုး၏ ထက္ဝက္ေက်ာ္ဆႏၵမဲျဖင့္သာ ျပင္ဆင္ရမည္။ (ခ) ပုဒ္မခြဲ(က) တြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားမွအပ အျခားျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္အားလံုး၏(၇၅)ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္ေထာက္ခံဆႏၵမဲျဖင့္သာျပင္ဆင္ရမည္)လို႔ဆိုလို တာ ျဖစ္ပါတယ္။

“အနီေရာင္ျပထားတဲ့ပုဒ္မေတြျပင္ခ်င္ အရင္ဆံုး ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ (၇၅)ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္က လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေထာက္ခံရံုနဲ႔တင္မရေသးဘူး ျပည္လံုးကၽြတ္ဆႏၵခံယူပြဲလုပ္ၿပီး မဲလာေပးသူေတြရဲ့ထက္ဝက္ေက်ာ္ေထာက္ခံမႈပါရမွ ျပင္”လို႔ ဆိုတာပါပဲ။ ခ်ဳပ္ၿပီးျမင္လြယ္ေအာင္ေျပာရရင္ ဖြဲ႔စည္းပံုပါဥပေဒေတြကို ျပင္ခ်င္သပဆိုရင္ ျပင္နည္း(၂)နည္းရွိတယ္။ တနည္းက လႊတ္ေတာ္ထဲတင္ ၿပီးတဲ့နည္း၊ ေနာက္တနည္းက လႊတ္ေတာ္ထဲတင္မၿပီးေသးဘူး ျပည္လံုးကၽြတ္လူထုဆႏၵခံယူပြဲလုပ္
ေထာက္ခံမဲတဝက္ေက်ာ္ရမွျပင္ ဆိုတဲ့နည္းပဲ။ လႊတ္ေတာ္ထဲတင္ ျပင္လို႔ရနိုင္မယ္ဆိုတဲ့ ပုဒ္မေတြကို “၇၅ ပလပ္စ္ ဝမ္း” လို႔ေျပာၿပီး၊ လႊတ္ေတာ္ထဲနဲ႔တင္မၿပီးေသးဘဲ လူထုဆႏၵခံယူပြဲ မဲထက္ဝက္ေက်ာ္ရမွျပင္ပုဒ္မေတြကိုေတာ့ “၇၅ ပလပ္စ္ဝမ္းနွင့္ ျပည္လံုးကၽြတ္ထက္ဝက္ေက်ာ္”လို႔ အတိုခ်ဳပ္သံုးပါရေစ။

၈၈-ၿငိမ္း/ပြင့္ေတြနဲ႔ အင္န္အယ္လ္ဒီက အဲ့ဒီပုဒ္မ(၄၃၆)ကိုျပင္ေရးမွာ ပူးေပါင္းမယ္လို႔ဆို တာက ျပင္သင့္ေသာပုဒ္မမ်ားျပင္ေရး ေကာက္သင္းေကာက္ေျပာေနတာကို လႊတ္ခ်လိုက္ၿပီး “ေကာက္ပင္ရိတ္လွီး အၿပီးအျပတ္”လုပ္မယ္လို႔ အဓိပၸါယ္ျဖစ္ပါတယ္။ တနည္းေျပာရရင္ တစ္ခုျခင္းေျပာမေနေတာ့ဘူး တစ္ခုခ်င္းေတြအားလံုးကို တစ္ခုတည္းနဲ႔ျပင္ပစ္မယ့္လမ္းပါ။ အဲ့ဒီလမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္ရင္ ခုေျပာေျပာေနၾကတဲ့ (ျပင္သင့္ေသာပုဒ္မမ်ားျပင္ေရးအသံ) အေပၚ(ျပင္နည္းမ်ားအရင္ျပင္ေရးအသံ) လႊမ္းလာမွာေသခ်ာပါၿပီ။ အင္န္အယ္လ္ဒီကျပင္ခ်င္တဲ့ပုဒ္မေတြ ထဲမွာ တခ်ိဳ႔က ၇၅ ပလပ္စ္ ဝမ္း ေတြျဖစ္ၿပီး တခ်ိဳ႔ကေတာ့ ၇၅ ပလပ္စ္ ဝမ္းနွင့္ ျပည္လံုးကၽြတ္ထက္ ဝက္ေက်ာ္ေတြလည္းပါေနတာေတြ႔ရပါတယ္။ ေကာက္သင္းေကာက္ ဟိုဟာျပင္မယ္ ဒီဟာျပင္မယ္ေျပာေနတာထက္စာရင္ ခုလိုမ်ိဳး ျပင္နည္းအရင္ျပင္မယ္လို႔ေျပာတာ နိုင္ငံေရးပိုဆန္ၿပီး ကစားကြက္လည္း ပိုက်ယ္သြားပါတယ္။ က်ယ္တယ္ဆိုေပမယ့္ သူ႔ကြင္းထဲမွာ ကစားရမွာျဖစ္ၿပီး ကစားဘက္ေတြက တၿပိဳင္တည္းမွာ ဒိုင္လည္းျဖစ္ စည္းၾကပ္လည္းျဖစ္တာ ထင္ရွားပါတယ္။ မိမိက ကီးပေလယာဟုတ္/မဟုတ္လည္း ရွိပါေသးတယ္။

ဒီအိုင္ဒီယာကို အရင္ဆံုးစေျပာခ်ျပတာ ကိုကိုႀကီးလို႔ က်ေနာ္မွတ္မိေနတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ေရးထက္ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရးက ပိုအေရးႀကီးတယ္ဆိုတဲ့စကား မေျပာခင္ကတည္းကလို႔ မွတ္မိေနပါတယ္။ ဒီအိုင္ဒီယာကို ၈၈-ၿငိမ္း/ပြင့္ထဲမွာ က်ေအာင္အရင္လုပ္ၿပီးမွ အျပင္ထုတ္ယူလာတာလို႔ ဆိုနိုင္မွာပါ။ အျပင္မထုတ္ခင္မွာ အတြင္းႀကိတ္ ႀကိတ္ေနရတာေတြ အျခားဘက္ေတြနဲ႔အေပးအယူလုပ္ခဲ့ရ တာေတြလည္း မုခ်ရွိမွာပါ။ (မွတ္ခ်က္-ဒီေနရာမွာဆိုတဲ့အျခားဘက္ေတြထဲမွာ စစ္အုပ္စုထိပ္သီးေတြျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ေရႊမန္းတို႔ ဗိုလ္သိန္းစိန္တို႔မပါဘူးလို႔ တပ္အပ္ေသခ်ာေတာ့မေျပာနိုင္ပါ) ခု အျပင္ထုတ္လာတဲ့အခါ အင္န္အယ္လ္ဒီနဲ႔ဒီအေျခခံေပၚေပါင္းလုပ္ၾကမယ္ဆိုတဲ့အဆင့္ အေနထိ သိမ္းယူသယ္မသြားနိုင္ခဲ့တာဟာ ၈၈-ၿငိမ္း/ပြင့္ေတြရဲ႔ နိုင္ငံေရးက်င္လည္မႈလို႔ဆိုရင္ မွားမယ္မထင္ပါ။ ဒါနိုင္ငံေရးပါ။
မႀကိဳက္ရင္ ဆန္႔က်င္ရံုရွိပါတယ္။

အင္န္အယ္လ္ဒီဘက္ကၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း ဒီအေပးအယူဟာ သူ႔အတြက္ ကိုယ့္ရႉးကိုယ္ပတ္ေခ်ာင္ပိတ္ မိေနရာကေန အသက္ရႉေခ်ာင္ေစခဲ့တာပါ။ အင္န္အယ္လ္ဒီက ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္မယ္သာေျပာတာပါ ဘယ္နည္းနဲ႔ျပင္မယ္လို႔တိတိက်က်မေျပာနိုင္တာမ်ိဳး၊ ျပင္မေပးရင္ဘာလုပ္မလဲေမးလာတိုင္း

ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္အေျဖမ်ိဳးနဲ႔ေရွာင္ထြက္ၿပီး အီလည္လည္လုပ္ေနရတာၾကာပါၿပီ။ လူထုနည္း (လႊတ္ေတာ္ျပင္ပနည္း)လည္း မသြား၊ လႊတ္ေတာ္ထဲကစိတ္ေကာင္းရွိတဲ့ စစ္သားတစ္ေယာက္ေမွ်ာ္ေတာ္ပံုကလည္း အလုပ္မျဖစ္၊ ဗိုလ္သိန္းစိန္နဲ႔ဗိုလ္ေရႊမန္း အလွည့္က်တြဲကတဲ့ဇာတ္ကလည္း တခန္းရပ္လုလု၊ ေလးဦးေလးဖလွယ္ေမတၱာရပ္ခံခ်က္ကလည္း သဲထဲေရသြန္ျဖစ္၊ ဒီၾကားထဲ လက္ေတာက္ေလာက္ေလးေတြနဲ႔တန္းၫွိအတိုက္လည္းခံရ၊ သကၤန္းဝတ္ေတြနဲ႔လွည့္တည္ေပး စတာေတြ အေတာမသတ္နဲ႔လံုးလည္ခ်ာလည္လိုက္ေန တာပါ။ ေရွ႔လည္းဆက္တိုးစရာမရွိေနာက္လည္းျပန္ဆုတ္ဖို႔ခက္နဲ႔ ေလထဲတန္းလန္းႀကီးျဖစ္ေနတဲ့အျဖစ္ကေန ခုမွလြတ္သြားပါတယ္။

စစ္အုပ္စုဘက္ကလည္း ခုလို ျပင္နည္းအရင္ျပင္ လိုင္းက်သြားတာ ႀကိတ္ဝမ္းသာလက္ခေမာင္းခတ္ေနမွာ

မလြဲပါပဲ။ လက္ရွိေျပာေနတဲ့ ေကာက္သင္းေကာက္ျပင္ေရးေတြကို တစ္ခုခ်င္းလိုက္ေျပာ လိုက္လိုက္ရွင္းေနရတဲ့ဒုကၡက လြတ္သြားပါတယ္။ သူတို႔ နိုင္ငံတကာကို ထြက္ထြက္ နိုင္ငံတကာကပဲအထဲလာလာ ေတြ႔လို႔ ေမးၾကေျပာၾကၿပီဆို ပုဒ္မ ၅၉/စ က မပါမၿပီးပါ။ မီဒီယာေတြက တည္ၿပီးေမးလည္း ဒီပုဒ္မက ေရွ႔ဆံုးကပါ။ ခုလို “ျပင္နည္းအရင္ျပင္” လိုင္းက်သြားေတာ့ စစ္ဗိုလ္ေတြ တေယာက္တေပါက္ တေယာက္တေနရာအမ်ိဳးမ်ိဳးခြဲၿပီး ကလိန္ေစ့ျငမ္းစင္ေနရတာေတြကေနလည္း အသက္သာႀကီးသက္သာသြားရပါၿပီ။ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပျပင္ေရး(လူထုလႈပ္ရွားမႈနည္း)နည္းကို အင္န္အယ္လ္ဒီနဲ႔ ၈၈-ၿငိမ္း/ပြင့္ေပါင္းၿပီး ဇက္သတ္ေပးတာလို႔ယူဆၿပီး ဝမ္းအသာႀကီးသာကာ
ဒီလမ္းေၾကာင္းကို နွပ္ေၾကာင္းေပးေဇာင္းတင္ၿပီး ေျပာၾကေတာ့မွာ ေသခ်ာသေလာက္ပါ။

လူထုဘက္ကၾကည့္ရင္ေတာ့ ဇေဝဇဝါမေရမရာအေတြးေတြနဲ႔ပဲ ခ်ာခ်ာလည္ေနရဦးမယ့္ကိန္းပါ။ 

၈၈ ၿငိမ္း/ပြင့္ေတြနဲ႔ ေဒၚစုေတြ႔ၾကတယ္ဆိုေတာ့ ဝမ္းအသာႀကီးသာ ေမွ်ာ္အလင့္ႀကီးလင့္ခဲ့ၾကတဲ့ ရာခိုင္ႏႈန္းအေတာ္မ်ားပါတယ္။ ေဒၚစုအေပၚေမတၱာထားခ်စ္ခင္မႈေၾကာင့္ ေဒၚစု တိမ္းခဲ့ေျခလွမ္းေတြ၊ ယိမ္းခဲ့တဲ့ကတိေတြ၊ ကၽြံခဲ့တဲ့စကားကို ခြင့္လႊတ္နားလည္ရံုမက စာနာဂရုဏာပိုေတာင္သက္ခဲ့ၾကတာလည္း လက္ေတြ႔ပါ။ ဒီေမတၱာဂရုဏာေတြေၾကာင့္ပဲ လူထုဟာ စကားလံုးေတြနဲ႔နွစ္သိမ့္မႈကို စိတ္အရွည္ႀကီး ရွည္ခဲ့ၾကတာပါ။ ခုလည္း စိတ္အရွည္ႀကီးရွည္ေနလိမ့္ဦးမယ္လို႔ထင္ရပါေသးတယ္။
ဘက္ေပါင္းစံု မတရားမမွ်တမႈေတြ မေက်နပ္ခ်က္ေတြနဲ႔ပြင့္ထြက္အံုႂကြလာမယ့္လူထုဘက္ကလည္း တခုခုမ်ားျဖစ္လာေလဦးမလားအေတြးနဲ႔ ေစာင့္ေတာ့ၾကည့္ၾကမွာပါ။

ျပန္ခ်ဳပ္ရရင္ ဒီလမ္းေၾကာင္း ဘယ့္ေလာက္ေအာင္ျမင္/မျမင္က စစ္အုပ္စု (ကာ/လံုနဲ႔ႀကံ့ဖြံ႔) လက္ထဲမွာပဲရွိေနတယ္ဆိုျငားလည္း ေလးဦးေလးဖလွယ္(၈၈/အင္န္အယ္လ္ဒီ/စစ္အုပ္စု/လူထု) ယာယီဘဝင္က်စရာမို႔ ထီးလိုမင္းလိုသေဘာေတာ့ ပါပါတယ္။ ေနာက္မွ ေငြတမတ္နဲ႔ ငါးၾကင္းေခါင္းကိုင္တာတို႔  ဆင့္ေခါင္းေခြးမခ်ီနိုင္တို႔ဆိုကာ ၿငိဳျငင္ခံရမယ့္အေရးလည္း ျမင္ရမလားေတြးပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒါနိုင္ငံေရးပါ။ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံုဟာ စစ္အုပ္စုရဲ့အသက္ဗူးပါ။ ၂ဝဝ၈ ဟာ အာဏာျပႆနာပါ။ ၂ဝဝ၈ ကိုမရွင္းရင္ ဗမာ့နိုင္ငံေရးဟာ ရွင္းလင္းလြယ္ကူစရာ မျမင္ပါ။
မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ(ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၆၊ ၂ဝ၁၄)



Thursday, February 13, 2014

၂ဝ၁၄ ေဖေဖာ္ဝါရီအဆန္းကတိုနန္႔နန္႔ေလးေတြ-၁-(မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ)

0 comments
၂ဝ၁၄ ေဖေဖာ္ဝါရီအဆန္းပိုင္းက တိုနန္႔နန္႔ေလး
ေတြ-၁-(မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ)ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုသတိ တရရွိၾကတာ ကိစၥေကာင္းပါ။ ဗိုလ္ဆိုးဗိုလ္ ယုတ္ေတြေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုသာမန္ထက္ ပိုလို႔ ေတာင့္တတမ္းတၾကတာလည္း သဘာဝ ပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နိုင္ငံေရးထဲရွိလို႔မို႔ ပိုေတာင္အမွတ္ရစဖြယ္ျဖစ္တာလည္း ျငင္းကြယ္လို႔ မျဖစ္ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လို႔ဆိုရင္ ေအာင္ဆန္းကလြဲလို႔ ဘယ္စစ္ဗိုလ္ယုတ္ကိုမွ မေခၚခ်င္တာလည္းျဖစ္ ထိုက္ပါတယ္။ သူ႔ဂုဏ္ကိုေဖာ္တဲ့ေနရာမယ္ စစ္ဝါဒီေတြေဖာ္သလိုေဖာ္ရင္ေတာ့ တပ္မေတာ္သာအမိတပ္မေတာ္သာအဖဘဝထဲက ဒီတိုင္းျပည္တက္ လာဖို႔လမ္းမျမင္ပါ။ “တပ္မေတာ္အင္အားရွိမွ တိုင္းျပည္အင္အားရွိမယ္”ဆိုတာက တပ္ကိုင္ၿပီး ေသနတ္ခါးၾကားထိုးၿပီးလုပ္ရတဲ့နိုင္ငံေရးသဘာဝအရ ေျပာခဲ့တာမွန္းနဲ႔ ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံအတြက္ ဒါမွမဟုတ္ စစ္အာဏာပယ္ရွားလိုတဲ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ မသင့္ေတာ္မအပ္စပ္တဲ့ အေကာက္အယူျဖစ္မွန္းေတာ့ သိဖို႔လိုမယ္ေတြးပါတယ္။ (ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းအလြဲဂုဏ္ေဖာ္တဲ့ကိစၥ)

ေမြးေန႔ဆုမြန္ေပးၾကသူတစ္ဦးခ်င္းအလိုက္ ေက်းဇူးထားသိမွတ္ေၾကာင္းစာျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ထူးျခားခ်က္က ေမြးေန႔ကဒ္ပါ။ တူမေခ်ာ မရင္ႏွစ္ထူး က ဘဘအတြက္ေမြးေန႔ကဒ္ သမီးလုပ္ထားတာ ဆိုၿပီး ျပလည္းျပေပးလည္းေပးတယ္။ ဘဝမွာ ဒါပထမဆံုးအႀကိမ္ရဖူးတဲ့ကဒ္ မဟုတ္ေပမယ့္ စိတ္ထဲစြဲသြားေအာင္ အမွတ္ရစရာပါ။ ေအဖိုးဆိုက္စာရြက္လြတ္ကို အလည္က နွစ္ေခါက္ ေခါက္ၿပီး ေရွ႔ဘက္တျခမ္းမ်က္နွာစာမွာ အသဲႏွလံုးပံုနဲ႔ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္နဲ႔ ရယ္က်ဲက်ဲမ်က္နွာေလးနဲ႔ “ေပ်ာ္ရႊင္စရာေမြးေန႔ပါ ဘဘ”တဲ့။ အတြင္းဘက္မေတာ့ “ေန႔ေကာင္းရက္သာ ရွိမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ ဘဘ”ဆိုကာ သူစိတ္ကူးရရာေလးေတြဆြဲၿပီး ေအာက္နားေလးမွာေတာ့ “ဘဘကိုခ်စ္တယ္” လို႔ စာတမ္းေလးထိုးလို႔။ ေနာက္တကဒ္က ေယာကၡမႀကီးမ်ားေပးတာပါ။ “သားမက္”..တဲ့။ “မင္းအိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး တို႔မိသားစုထဲကို ေရာက္လာတဲ့ေန႔ဟာျဖင့္ တကယ့္ကို လက္ေဆာင္မြန္ပါ”လို႔ျပန္ရင္ေခ်ာမလားပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ဒီကဒ္ေလးႏွစ္ခုဟာ က်ေနာ့္အဖို႔ေတာ့ ဘႀကီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေရာ သားမက္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ပါ သိမ္းဆည္းမွတ္မိေနစရာေတြပါပဲ။ (ေမြးေန႔ကဒ္ကိစၥ)

ဒီမနက္ ဘယ္ကဘယ္လို ပါးစပ္ဖ်ားကို နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းက စီးဆင္းလာသလဲမေျပာတတ္။ ႏႈတ္ကေန ကမၻာမေၾက ဗမာျပည္ ဘာညာနဲ႔ ဖြဖြရြတ္သံ ကိုယ့္ဘာသာျပန္ၾကားၿပီး မင္သက္မိသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ဇနီးဆီ လြန္ခဲ့တဲ့၃-၄ ႏွစ္ေလာက္က သူ ျမန္မာစာေလ့လာတုန္းဖတ္ခဲ့တဲ့ ပထမတန္းျမန္မာစာ ဖတ္စာအုပ္ေလးျပန္ေတာင္းၿပီး ငယ္ဘဝကစားေဖာ္ေတြနဲ႔ ေက်ာင္းအလြမ္းေလးျပန္ေျဖမိတယ္။ နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္း စာမ်က္ႏွာကိုလည္း ေသခ်ာေစ့ငုသတိထားၿပီးၾကည့္မိတယ္။ ဒီေတာ့မွ ဘုရားတမိေတာ့တာပဲ။ က်ေနာ္ တစ္သက္လံုး (ဒါတို႔ျပည္ ဒါတို႔ေျမ တို႔ပိုင္တဲ့ေျမ) ဆိုၿပီး ရြတ္လာတာ ပါလား။ ခုန စာအုပ္မၾကည့္မိခင္ ရြတ္တုန္းေလးကေတာင္ (တို႔ပိုင္တဲ့ေျမ)လို႔ပဲ ရြတ္ခဲ့မိပါကလား။ တကယ္က ပိုင္တဲ့ေျမမဟုတ္ပဲ(ပိုင္နက္ေျမ)ဆိုၿပီးသိလိုက္ရတဲ့အခိုက္အတံ့မွာ တစစ္စစ္နာက်င္မႈႀကီးသာ အစိုင္အခဲရင္ထဲျဖစ္ထြန္း က်န္ခဲ့တယ္။ အမ်ိဳးအမည္မေဖာ္သာတဲ့ခံစားမႈတခုခု ဖမ္းဆုပ္ကိုင္မိလိုက္သလို ထိတ္လန္႔တၾကား အေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႔ ရုတ္ကနဲလူဆြံ႔အလိုျဖစ္ရတယ္။ အသက္ ၅၁ နွစ္သားႀကီး အထိ “ပိုင္နက္ေျမကို ပိုင္တဲ့ေျမ”လို႔ အဖတ္မွားခဲ့ရံုမက အေတြးအျမင္ပါေမွာက္မွားမိခဲ့တဲ့ အျဖစ္ပါလား။ စာနွစ္လံုးအၾကားကကြာျခားမႈအနက္က တစ္ဘဝစာပါလား။ ဘဝေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာေတြအတြက္ပါလား။ ဉာဏ္နည္းၿပီး အသိနုခ်ိန္မွာ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းဖို႔တပ္ထဲဝင္ၿပီး ပိုင္တဲ့ေျမလို႔ထင္ၿပီး ကာကြယ္ခဲ့ ကာကြယ္ခဲ့၊ ပိုင္နက္ေျမမို႔ကာကြယ္ခဲ့ကာကြယ္ခဲ့ လံုးဝအဆိုင္အပိုင္မခံခဲ့ရတဲ့ဘဝနဲ႔ပါလား။ ကာကြယ္ခဲ့တယ္လို႔ထင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ပိုင္နက္ေျမအတြက္ပဲ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ အက်ဥ္းစံ ၁၅ နွစ္တိုင္ေနခဲ့ရေပမယ့္ ျပန္လြတ္တဲ့အခါ နိုင္ငံသားအျဖစ္ အျငင္းပယ္ခံခဲ့ရတဲ့၊ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းခဲ့ရံုမွ်မက ဘဝတစ္ခုလံုးစာစံုမက္၊ ပံုအပ္ခဲ့ရာေျမမွာ နိုင္ငံမဲ့သား တစ္ေယာက္အျဖစ္ေနထိုင္ရျခင္းရဲ့ နာက်င္ခါးသီးမႈေတြဟာ ဒို႔ပိုင္တဲ့ေျမနဲ႔ တို႔ပိုင္နက္ေျမ စာလံုးနွစ္လံုးအၾကား လူးလာေခါက္တုန္႔ရင္း ဉာဏ္အလင္းသစ္ရေတာ့တယ္။ (တို႔ပိုင္တဲ့ေျမကိစၥ)

ေပါက္ပြင့္ေတြျမင္ေတာ့ ျပည္ထဲအေရး ေပါက္ႏွင့္ေက်းသို႔ဆိုတာကိုေတြးမိတယ္။ ေပါက္ပင္ဘာေၾကာင့္ကိုင္းရတယ္ကိုလည္း ဆင္ျခင္မိတယ္။ အဆင္းလွဆန္းလူ႔ေပါက္ပန္းဆိုတာလည္း သတိသြားရတယ္။ (စိတ္ျပန္ေဖာ္ေပးတဲ့ ကိုေအာင္နိုင္မိုးကိုေက်းဇူးစကားဆိုပါတယ္)။ အေမ့ဘက္က အဖိုးအဖြားေတြလုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အင္းငယ္တခုရဲ့ေစာင္းမွာ ေပါက္ပင္ႀကီးေတြရွိတယ္ဗ်။ အဲ့ဒီနယ္ဘက္က လက္ဘက္ေျခာက္ခ်ည္း သက္သက္ ေရေႏြးမခပ္နိုင္တဲ့ဆင္းရဲသားလယ္သမားအခ်ိဳ႔နဲ႔ ေဆးဘက္ဝင္ေသာက္လိုသူ အခ်ိဳ႔က ေပါက္ေတြမ်ားပြင့္ပလားဆို ပြင့္ေႂကြေတြ လာေကာက္ၾက အရိပ္ေအာက္မွာ ေသြ႔ေအာင္လွမ္းၾက၊ ဝါးဗိုးဝါးဆစ္ဗူးေတြထဲထည့္သိမ္းၿပီး နွစ္ေပါက္ေအာင္ေသာက္ၾကရတဲ့အေၾကာင္း လူႀကီးေတြျပန္ေျပာျပတာ ၾကားဖူးတဲ့အျပင္ က်ေနာ္ငယ္ကငယ္က အင္းေဖာ္ခ်ိန္ အဲ့ဒီေပါက္ပင္ႀကီးေတြက ေပါက္ပြင့္ေျခာက္ ခတ္ေရေႏြးၾကမ္း ကိုယ္တိုင္ေသာက္ခဲ့ဖူးတာလည္း ျပန္အမွတ္ရတယ္။ သူ႔အနံ႔ ေရႊေတေတကို သိတ္မႀကိဳက္လွေပမယ့္ သူ႔ဆင္းေၾကာင့္ဝင္းဝင္းထိန္ေနတဲ့ ေႂကြပန္းကန္လံုးထဲကေရေႏြးကိုေတာ့ နွစ္သက္မိသား။ ေပါက္မ်ားပြင့္ပလားဆို လွခ်က္ ကမ္းကုန္တယ္။ ငွက္ေတြ ေက်းေတြ (ၾကက္တူေရြးေတြ) က ေပါက္ေတြနဲ႔အတူပင္လံုးေဝၿပီး ညံေနေတာ့တာ။ လက္ပံပင္ပင္ဇရက္က်သေလာက္ေတာ့ ညံလွတယ္ မထင္ဘူး။ ခု ေရႊျပည္ႀကီးက ျပည္ထဲအေရးက ေပါက္နဲ႔ေက်းဟုတ္/မဟုတ္ေတာ့မေျပာတတ္ဘူး။ အဆင္လွဆန္းလူ႔ေပါက္ပန္းတခ်ိဳ႔ စင္ေတြေထာင္ၾက စင္ေပၚတက္ၾကနဲ႔ လက္ခုတ္သံတေျဖာက္ေျဖာက္ တခါတေလ တေျဖာင္းေျဖာင္းလည္းၾကားရတယ္။ၿပီးေတာ့ လက္ပံပင္ဇရက္က်သလိုလည္း တခ်က္တခ်က္ စီစီညံညံရွိလွတယ္။ အင္း..ဆင္းရဲသားေတြ ေရေႏြးခတ္ေသာက္ဖို႔ ေပါက္ပင္ေတြေရာ လံုလံုေလာက္ေလာက္ရွိေသးရဲ့လား။ ဗ်ိဳင္းေတြေရာ နားၾကေသးရဲ့လား။ ေႁမြေတြကေရာ ငါ့ဝမ္းအၿမဲပူဆာေနတုန္းပဲလား။  ပံုကို ကို Aung Naing Moe ဆီကေတြ႔ၿပီး စိတ္က ရြာဘက္ေရာက္သြားတာ။ ေနာက္မွျဖည္ျဖည္ျဖန္႔ျဖန္႔ေလးေရးမလားေတြးတာပါပဲ) (ေပါက္ပင္ကိစၥစိတ္ေပါက္ေပါက္)

ခင္ဗ်ားထက္ အသက္အရြယ္အရ ဘယ့္ေလာက္ငယ္ငယ္၊ ေကာင္းသတင္းဂုဏ္ ဘယ့္ေလာက္ပဲ နည္းပါးနည္းပါး၊ ကိုယ္က်င့္တရား ဘယ့္ေလာက္ပဲ ပ်က္စီးပ်က္စီး၊ စိတ္အေနနဲ႔စိတ္အထားမွာ ဘယ့္ေလာက္ပဲ သိမ္ဖ်ဥ္းသိမ္ဖ်ဥ္း၊ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္မႈနဲ႔ ဆင္ျခင္တံုတရား ဘယ့္ေလာက္ပဲ နိမ့္ပါးနိမ့္ပါး၊ မ်ိဳးရိုးစာရိတၱေနာက္ခံ ဘယ့္ေလာက္ပဲ ႏံုခ်ာနံုခ်ာ၊ ေခတ္ပညာ ဘယ့္ေလာက္ပဲ မတတ္တတ္၊ ကိုယ္ရည္ ကိုယ္ေသြး ဘယ့္ေလာက္ပဲ အက်င့္တန္တန္၊ ဥပဓိရုပ္ ဘယ့္ေလာက္ပဲ ညံ့ဖ်င္းညံ့ဖ်င္း၊ လူ႔အသိုင္းအဝန္း အေပၚ ဘယ့္ေလာက္ ဝန္တာမေက်ေက်၊ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအေပၚ ဘယ့္ေလာက္ ဝန္ထံု႔ဝန္ပိုျဖစ္ျဖစ္၊ အဲဒီလူဟာ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈဆိုင္ရာကိုယ္စားလွယ္မို႔၊ ဆန္းစစ္ေဝဘန္ဖို႔မဆိုနဲ႔ စိတ္နဲ႔ျပစ္မွားရင္ေတာင္ အျပစ္ျဖစ္တယ္လို႔ဆိုတဲ့အကြပ္အညပ္မ်ိဳးနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔ ဖီလာကန္႔လန္႔ျဖစ္ခဲ့တာ မနက္ျဖန္ဆို
၂၅ နွစ္တင္းတင္းျပည့္ၿပီ။ အေဟာတဝ။ (ရိုေသျခင္းကိစၥ)

နိုင္ငံေရးနဲ႔သမိုင္းကိစၥေတြကို IF ခံၿပီးေျပာတာ ဘာအဓိပၸါယ္မွမရွိမွန္းေတာ့သိတယ္။တကယ္လို႔ ျပင္သစ္လို ရုရွားလို (အျခားနိုင္ငံေတြလည္းရွိပါ့) ပေဒသရာဇ္စနစ္ဆိုးကို ကိုယ့္အားနဲ႔ကိုယ္ ၿဖိဳလွဲခ်နိုင္ခဲ့ရင္ ကိုယ့္ထီးကိုယ့္နန္းကိုယ့္ၾကငွန္းကေန မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒအထိ၊ မင္းေလာင္းေမာင္သန္႔ကေန ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အထိ၊ သက္ ဦး ဆံပိုင္ကေန ဦးပိုင္အထိ ဘယ္သို႔ရွိေနလိမ့္မလဲဆိုတာေတာ့ IF ခံၿပီး ေတြးမိပါေၾကာင္း။ (အကယ္၍သာကိစၥ)

ဆရာဒဂုန္တာရာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ေအာင္ဆန္း သို႔မဟုတ္ အရိုင္း (ရုပ္ပံုလႊာအဖြဲ႔အႏြဲ႔)ျဖင့္ ေအာက္ပါအတိုင္းပံုေဖာ္စာကို လူအမ်ားဖတ္ဖူးၾကလွၿပီ။ "သူ႔တြင္ ႏိုင္ငံေရးဝိဉာဥ္က ျပင္းထန္လွေခ်၏။ သူသည္ ႏိုင္ငံေရးတစ္ခုတည္းကိုသာ လုပ္ေသာလူတစ္ဦးျဖစ္၏။ သူသည္ ရုိင္း၏။ ၾကမ္း၏။ ေၾကာင္၏။ ကိစၥမရွိ။ သူသည္ ဧည့္ခန္းေဆာင္မွဂုဏ္သေရရွိလူၾကီးလူေကာင္း မလုပ္။ တစ္ခုတည္းေသာ ယုံၾကည္ခ်က္ႏွင့္ တစ္ခုတည္းကိုသာျပဳလုပ္ေသာ ႏိုင္ငံေရးသတၱဝါ ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိစၥမရွိ"  ယခု ေရႊျပည္ႀကီးမွ နိုင္ငံေရးျမင္ကြင္းက်ယ္ထဲတြင္ ဧည့္ခန္းေဆာင္မွ ဂုဏ္သေရရွိလူႀကီးလူေကာင္းဟန္နွင့္ ေငြစေၾကးစနွင့္အႆျပာစြန္႔ႀကဲတတ္သူတို႔အား ဧည့္ေထာက္ခံေနရသူအခ်ိဳ႔ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ေပၚလာ၏။ ထိုသူတို႔အား ဧည့္ခန္းေဆာင္မွဂုဏ္သေရရွိလူႀကီးလူေကာင္းမ်ားဟု ကင္ပြန္းတပ္ရမည္ေလာ ဧည့္ခန္းေဆာင္မွအႀကိဳေတာ္မ်ားဟု သမုတ္ရေကာင္းေလာဟုေတြးေနမိ၏။

၂ဝ၁၄ ေဖေဖာ္ဝါရီလဆန္းက တိုနန္႔နန္႔ေလးေတြ-၂-(မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ)

0 comments
၂ဝ၁၄ ေဖေဖာ္ဝါရီအဆန္းပိုင္းက တိုနန္႔နန္႔ေလးေတြ -၂-(မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ)
(ဦးေအးေမာင္နဲ႔အေပါင္းအပါေတြအပါေတြ မေလးမွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ကိစၥနဲ႔စပ္လို႔ တိုတိုတုတ္တုတ္) အၾကမ္းဖက္မႈနဲ႔ နိုင္ငံေရးလုပ္ႀကံမႈဟာ သီးျခားစီျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ အသတ္ခံရတာ နိုင္ငံေရးလုပ္ႀကံမႈပဲ။ အာဏာရွိေနခ်ိန္(လို႔ပဲထားပါ)မို႔ နိုင္ငံေတာ္ လုပ္ႀကံမႈေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး လူထုခ်စ္ျမတ္နိုးတဲ့ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္မို႔ အာဇာနည္စာရင္းသြင္း ကမၺည္းတင္ရတာပဲ။ အမွန္က နိုင္ငံေရးအရလုပ္ႀကံမႈသာပဲ။ ေဒၚစု ဒီပဲယင္းမွာတိုက္ခိုက္ခံရတာ နိုင္ငံေရးလုပ္ႀကံမႈပဲ။ ခု ဦးေအးေမာင္တို႔အုပ္စု အသက္ရန္ရွာခံရတာ(တကယ္အစစ္အမွန္ အသက္ရန္ရွာ ခံရတာျဖစ္ေစဦး) နိုင္ငံေရးအရလုပ္ႀကံမႈ ဒါမွမဟုတ္ နိုင္ငံေရးသုတ္သင္သတ္ျဖတ္မႈသာပဲ။ တခုေတာ့ရွိတယ္ လုပ္ႀကံမႈဟာ လံၾကဳပ္ဇာတ္လမ္းလိုျဖစ္ခဲ့တာဆိုရင္ ဒါလည္း လုပ္ႀကံမႈလို႔ေျပာရလိမ့္မယ္။ အၾကမ္းဖက္မႈလို႔ေျပာလို႔မရဘူး။ ဒီလုပ္ႀကံမႈ အထေျမာက္သည္ျဖစ္ေစ မေျမာက္သည္ျဖစ္ေစ (မူမွန္မွန္/မမွန္မွန္)လက္သည္ကို ရေအာင္စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္ၿပီး သက္ဆိုင္ရာနိုင္ငံကျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒေၾကာင္းအရ စီရင္အျပစ္ေပးရမွာပဲ။ ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်ခ်င္သပဆိုလည္း ဘက္သေဘာအရလုပ္လို႔ျဖစ္ တာပါပဲ။ တျခားနိုင္ငံေရာက္ေနတဲ့ ကိုယ့္နိုင္ငံသားမွန္သမွ်ကို သံတမန္နည္းအရ၊ နွစ္နိုင္ငံဆက္ဆံေရးအရ၊ ဥပေဒေၾကာင္းအရအကာကြယ္ေပးရမွာ အစိုးရတိုင္းတာဝန္ပဲ။ ဘယ္သူ႔က်မွ အကာအကြယ္ေပးဖို႔ေျပာလို႔ မရသလို ထိုယ့္လာထိ(တယ္ပဲထားပါ)မွ လူ႔အခြင့္ခ်ိဳးေဖါက္တယ္ ဘာညာေျပာလို႔မရဘူး။ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာ လူလိုသူလိုေတြးတတ္လုပ္တတ္ ေတြးခ်င္လုပ္ခ်င္တဲ့ကမၻာသူကမၻာသား အားလံုးကိစၥ။ သူတပါးကိုလုပ္တုန္းကေတာ့ ”လူ႔အခြင့္အေရးလာမေျပာနဲ႔ အမ်ိဳးသားေရး၊ နိုင္ငံေတာ္ လံုၿခံဳေရး”ဆိုကာ အသံေကာင္းဟစ္ခဲ့တာလည္း မေမ့ဖို႔လိုတယ္။ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈဟာ ဘာအေရး (စီးပြားေရး၊ လူဆိုးဂိုဏ္းဗိုလ္လု။ မယားလုစတာမ်ိဳး)ေပၚအေျခခံခံ ဥပေဒေရးရာကိစၥမ်ွသာပဲ။ အၾကမ္းဖက္မႈက်ေတာ့ သက္ဆိုင္ရာနိုင္ငံ တနိုင္ငံငံတည္းနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့အေရးမွ် မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဥပေဒေရးရာထက္လြန္သြားတယ္။ လူ႔က်င့္ဝတ္နဲ႔ဆိုင္တယ္။ ကမၻာ့လူသားထုနဲ႔ဆိုင္တယ္။ အလုပ္ႀကံ (တကယ္ခံရတယ္ပဲထား) လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္ခံရတယ္လို႔ေျပာလို႔မရဘူး။ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈမွ်သာပဲ။ လူသတ္မႈမွ်သာပဲ။ ရာဇဝတ္မႈမွ်သာပဲ။ လက္သည္ေဖာ္ၿပီးရာဇဝတ္မႈနဲ႔တရားစြဲ ရာဇသတ္ႀကီးပုဒ္မနဲ႔ အေရးယူ။ ဒါပဲ ဒီ့ထက္ပိုစရာ ဘာအေၾကာင္းမွ မျမင္မိဘူး။ အၾကမ္းဖက္မႈဘာလဲကေတာ့ သိၾကၿပီးသားမို႔ေျပာစရာမလိုဘူးမွတ္တာပဲ။ (လုပ္ႀကံမႈနဲ႔လူ႔အခြင့္အေရး)

လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီျပန္ထူေထာင္လာျခင္းဟာ ဒီမိုကေရစီအေရၿခံဳစစ္အာဏာရွင္စနစ္ အတြက္ မရဏေမာင္းျဖစ္ၿပီး၊ အင္န္အယ္လ္ဒီ၊ ၈၈-ၿငိမ္း/ပြင့္ အပါအဝင္ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ အတြက္ ေအာင္စည္ျဖစ္တယ္ဆိုဘယ့္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲ။ ဘယ္အထိ အတိုင္းမသိ ပီတိျဖစ္ရမလဲ။ ဘယ္မွ် နိုင္ငံေရး သာဓုအနုေမာဒနာေခၚစရာလဲ။ နိုင္ငံေရးသေဘာအရျဖစ္ၾကတာကေတာ့ နိုင္ငံေရးမို႔ နားလည္သိျမင္လို႔ရပါရဲ့။ (လူ႔ေဘာင္ကိစၥ)

ရွစ္ဆယ့္ရွစ္-ၿငိမ္း/ပြင့္ေခါင္သူႀကီးတခ်ိဳ႔နဲ႔ ေဒၚစုေတြ႔တယ္။ တခ်ိဳ႔ပါမသြားဘူး။ က်န္ခဲ့သလား/ခ်န္ေန သလားက သူတို႔ကိစၥ။ ေနာက္တခ်က္က ေတြ႔တဲ့ေနရာ။ ေနရာဆိုတာက "နယ္"ကိုေျပာတာ။ ကိုယ့္နယ္ဟုတ္ရဲ့လားလို႔ေတြးၾကည့္တာပါ။ ေတြ႔တဲ့နယ္က ဘယ္ေလာက္လံုၿခံဳစိတ္ခ်မႈရွိမလဲနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ေပါက္ၾကားေစနိုင္မယ့္ အေနအထားရွိသလဲဆိုတာလည္း ေတြးစရာပါ။ ဘာလို႔ ဒီနယ္မွာ ဒီလိုပံု စီစဥ္ေတြ႔ၾကသလဲေပါ့။ ေတြ႔စရာအျခားနယ္ဆို ဘာမ်ားျဖစ္လို႔လဲေတြးမိပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေတြ႔တာေကာင္းပါတယ္။ မေတြ႔တာထက္စာရင္ေတာ့။ ေျခမခြဲၿပီးလို႔ လမ္းႀကံဳတာနဲ႔ လူနာသတင္းဝင္ေမးတာမွ မဟုတ္ပဲ။ ဒီ့အရင္(လြတ္လာကာစေတြတုန္းက) ပထမအႀကိမ္ ခုလို ဆံုေတာ့ ေဒၚစုက သူတို႔ကိုမွာတဲ့အထဲမယ္ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကဖို႔လည္းပါတာ မွတ္မိေနတယ္။ မျပဳရေသးသူေတြ ျပဳမယ္ဆိုလည္းေကာင္းတာပါပဲ။ ဦးေလးဟိုေတြမွ မဟုတ္ၾကတာ။ ေတြ႔တာနဲ႔ စပ္လို႔ေျပာၾကတဲ့ထဲမွာ "နွစ္ဘက္သေဘာတူညီခ်က္" ထုတ္ျပန္မယ္ဆိုတာပါတယ္။ ဒီမွာ သံုးထားတဲ့ "ႏွစ္ဘက္"ဆိုတာအေတာ္တာသြားသလို အေတြးပြားစရာစကားလံုး မွတ္တယ္။
နွစ္ဘက္လို႔ေျပာတဲ့အတြက္ တဘက္တည္းမဟုတ္ဘူးလို႔ဆိုသလား ဒါမွမဟုတ္ ဘက္တဘက္တည္းမွာရွိေနတဲ့ ႏွစ္ဘက္လို႔ေျပာသလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဘက္ကိုက နွစ္ဘက္ျဖစ္သြားတယ္လို႔ဆိုသလားကေတာ့ နွစ္ဘက္သေဘာတူညီမႈထုတ္ျပန္မွ တပ္အပ္ေျပာနိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ေဆြးေႏြးတာေတြထဲမယ္ ဖြဲ႔စည္းပံုကိစၥထိပ္ေရာက္မွာမွန္ေပမယ့္ လက္ေတြ႔နိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းထဲက အျခားကိစၥေတြလည္း ပါမွာပါပဲ။ ေထာင္ထဲကို လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္လာတုန္းက စားပြဲေအာက္မွာ အသံဖမ္းစက္ခိုးတပ္တာမိလို႔ စစ္အစိုးရမ်က္နွာေျပာင္တိုက္ရ ဖူးတဲ့သာဓကလက္ေတြ႔ရွိေတာ့ ဒီေတြ႔ပဲြမွာေရာ အသံခိုးမဖမ္းထားဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာနိုင္မလဲ။ အဲ့သလိုလုပ္ရင္ လုပ္သူကိုျပစ္တင္ရႉတ္ခ်ရမွာမွန္ေပမယ့္ (သူတို႔သိေစခ်င္သေလာက္) ေပါက္ၾကားေပး လိုက္မယ့္အေရး၊ အထုတ္ျဖည္ျပမယ့္အေရးေတြးမိတာေၾကာင့္ လူထုသိခြင့္သာမယ္လို႔ ထင္တယ္။ ေရွ႔မွာ ေတြ႔ခဲ့သမွ်ေတြ(ေဒၚစု-သိန္းစိန္)အပါအဝင္ ဘယ္တုန္းကမွ အတိအလင္းမထုတ္ျပန္ပဲ တိုင္းျပည္ကို "နွစ္ဘက္သေဘာတူ မလိမ့္တပတ္"လုပ္ခဲ့တာခ်ည္းပဲ။ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈစကားလံုးကို
ဆီမန္း မန္းသလို တတြတ္တြတ္ရြတ္ေနေပမယ့္ နိုင္ငံေရးအေမွာင္ခ်မႈကိုလက္ေတြ႔က်င့္သံုးၾကေတာ့ လူေတြအၾကား သို႔ေလာသို႔ေလာေတြနဲ႔ သံသသယတိုးလို႔သာပြားတယ္။ ဒီတစ္ႀကိမ္ ဘာေတြထုတ္ျပန္မလဲ။ အကန္႔အသတ္ဘယ္ေလာက္နဲ႔ထုတ္ျပန္ထုတ္ျပန္ အတိအလင္းေတာ့ေျပာၾကရေတာ့မွာပဲ။ ထုတ္ျပန္မႈမွာ လုပ္စရာရွိတာမ်ားလုပ္ေနပါသည္.. အေကာင္းဆံုးကိုေရြးကာ နွစ္ဘက္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားမည္ ဆိုတာမ်ိဳးေလာက္ဆို ေတြ႔ၾကတာျမင္ၿပီး အားတက္ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကသူေတြအတြက္ စိတ္အပ်က္ႀကီး ပ်က္ကာ "ေမွ်ာ္သာေမွ်ာ္သည္မယံုၾကည္"တို႔ "ခဲေလသမွ်သဲေရက်"တို႔ "ထင္သာထင္မဝင္ပါ့လား ကိုယ္ေတာ္"ဇာတ္လမ္းတို႔ တစ္ေၾကာ့ျပန္ရစ္ရမလိုမျဖစ္ေစခ်င္။ က်ေနာ္ကေတာ့ "ႏွစ္ဘက္"ကို အေတာ္စိတ္ဝင္စားမိပါေၾကာင္း။ (အပူးေတြနဲ႔ေဒၚစုေတြ႔တဲ့ကိစၥ)

သမၼတႀကီးကိုယံုတယ္တို႔၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြကို သေဘာက်တယ္တို႔၊ လႊတ္ေတာ္ႀကီးက ထင္တာထက္ေတာင္ ဒီမိုကေရစီက်ေသးတို႔၊ ဥပေဒခ်ိဳးေဖါက္ရင္အေရးယူဖို႔ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ေျပာထားတယ္တို႔ဆိုတဲ့ အစိုးရကို/လႊတ္ေတာ္ကို ကိုယ္စားျပဳသေယာင္ မွတ္ထင္စရာစကားေတြရဲ့သက္ေရာက္မႈ ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္း ခုဆိုျပက္ျပက္ထင္ထင္ရွိၾကၿပီ။ ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ခ်င္သလား တကူးတကန္႔သြားေမးရမယ့္လူထုမဟုတ္မွန္းက ”မျပင္ေပးရင္ဘာလုပ္ မလဲ”ေမးခြန္းၾကည့္ရံုနဲ႔ ျမင္သာၿပီ။ ျပင္ခ်င္သလားေမးတာရပ္ၿပီး ျပင္မေပးရင္ဘာလုပ္မယ္ကို တိက်ရွင္းလင္းတဲ့အေျဖနဲ႔ အုပ္အုပ္စည္းစည္းက်စ္က်စ္လစ္လစ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျပင္ဆင္ဖို႔လိုမွန္းလည္း သိျမင္ၾကၿပီ။ (မျပင္ေပးရင္ဘာလုပ္မလဲကိစၥ)

ေတြးစရာေပၚလာလို႔ဗ်ာ။ တျခားကိစၥေတြခနထားပါဦး သတင္းသမားဆိုသူေတြအေနနဲ႔ ရခိုင္ျပည္နယ္က ရိုဟင္ဂ်ာအမ်ိဳးသားေတြကိစၥနဲ႔စပ္ၿပီးေမးစရာရွိရင္ သမၼတဗိုလ္ဦးသိန္းစိန္၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးေကာ္ မတီဥကၠဌေဒၚစု စတဲ့သူေတြကိုပဲ တေမးထဲေမးေမးေနၿပီး ဗိုလ္ေရႊမန္းက်ဘာလို႔မေမးၾကတာ တုန္းဗ်ာ။ ေမးရင္ သူလည္းေျဖမယ္ထင္ရဲ့။ သူလည္း ဟိုတေလာက အင္န္အယ္လ္ဒီကေျပာ တဲ့ ေလးဦးေလးဖလွယ္ဆိုတဲ့ ထိပ္သီးထဲပါတယ္ဆို။ ဗိုလ္မင္းေအာင္လိႈင္ကေတာ့ထားပါေတာ့၊ မေမးၾကတာ စစ္သားမို႔လို႔ ဘာလို႔ညာလို႔ဆိုၿပီး။ (ေရႊမန္းကိုမေမးတဲ့ကိစၥ)

ႀကိဳတင္စကားပလႅင္ခံပါရေစ။ မိတ္ေဆြျဖစ္ကမ္းလွမ္းခ်က္ပို႔မယ္ဆို မပို႔ခင္အရင္ က်ေနာ့္ေပ့ဂ်္ကို ဝင္ဖတ္ေစလိုပါတယ္။ ပါ့ဘလစ္က္လုပ္ထားတာပါ။ ဖတ္ၾကည့္ၿပီးလက္ခံနိုင္မွ ပို႔ေစခ်င္တယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ့္ဘက္ကလက္ခံလိုက္ၿပီးကာမွ မိတ္ေဆြဘက္က မွန္းခ်က္နွမ္းထြက္မကိုက္လို႔ က်ေနာ့္ကို ျပန္ဖယ္ထုတ္ရေတာ့ မိတ္ေဆြမွာအလုပ္ပိုတယ္မဟုတ္လား။ က်ေနာ္လည္း မိတ္ေဆြျဖစ္ကမ္းလွမ္းလာရင္ သူ႔ေပ့ဂ်္ကိုဝင္ၾကည့္ပါတယ္။ လက္ခံဖို႔အဆင္ေျပတယ္ဆို လက္ခံပါတယ္။ လက္ခံၿပီးကာမွ အဆင္မေျပျဖစ္တဲ့အခါလည္း ျပန္ဖယ္ထုတ္ရပါတယ္။ သိတ္ေတာ့လည္း ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ေျပာေနရမယ့္ကိစၥမဟုတ္ဘူးပဲ မွတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ေတာ့ရႈပ္တာေပါ့ေလ။ သူ႔ေပ့ဂ်္ကိုယ့္ေပ့ဂ်္ဝင္ဖတ္ၿပီး ကမ္းလွမ္း/လက္ခံလုပ္တာေတာင္ တခါတရံအဆင္မေျပျဖစ္ေတာ့ စလယ္ဝင္ဖင္မမည္းခင္ ကြဲရေသးတာမဟုတ္လား။ မဖတ္ပဲကမ္းလွမ္း/လက္ခံရင္ပိုဆိုးေတာ့မေပါ့။ နွစ္ဦးနွစ္ဖက္ အလုပ္မပိုဖို႔ဆို ႀကိဳသိေအာင္လုပ္ၾကတာ ပိုမေကာင္းလားဗ်ာ။ (မိတ္ေဆြျဖစ္တဲ့ကိစၥ)

ကမၻာေပၚမွာ ေျမဘယ္ႏွမ်ိဳးရွိလဲ က်ေနာ္လည္းေသခ်ာမသိဘူး။ ေရႊျပည္ႀကီးမွာေတာ့ အစိုးရပိုင္၊ နိုင္ငံေတာ္ပိုင္၊ တပ္ပိုင္နဲ႔ ဦးပိုင္ဆိုတဲ့ေျမမွန္သမွ်ဟာ ေမာင္ပိုင္အစီးခံအမည္ေပါက္ တခုတည္းေအာက္ သြင္းရင္ လူၾကားမေကာင္းျဖစ္မစိုးလို႔ ေခါင္းစဥ္ခြဲ သြင္းထားရတဲ့သေဘာပါ။ ပန္းအိုးထဲေျမေတာင္ မပိုင္နိုင္ရွာသူေတြ ဒုနဲ႔ေဒးျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ၿမိ့ဳအငယ္စားတစ္ခုစာေျမပိုင္ေနတဲ့စစ္ဗိုလ္ေတြနဲ႔ စစ္ခရိုနီေတြလည္း ရိုက္သတ္လို႔မကုန္ေအာင္ပါ။ ေနာက္ဆို ၿမိ့ႀကီးတၿမိ့ဳစာ ျပည္နယ္အေသးစား တစ္ခုစာေလာက္ပိုင္လာမယ့္ ေျမပိုင္ရွင္ႀကီးေတြ နယ္စားပယ္စားႀကီးေတြလည္း ျဖစ္ထြန္းလာဦးမွာပါ။ ဒါနဲ႔စပ္လို႔ ငယ္ငယ္ကလူႀကီးေတြေျပာျပလို႔သိခဲ့တဲ့အျဖစ္တခု ျပန္ေျပာျပခ်င္တယ္။ ဂ်ပန္အေျပး အဂၤလိပ္ျပန္အဝင္မွာ ဂုတ္ေသြးကိုဥပေဒနဲ႔စနစ္တက်စုပ္ရာမွာအံခြေနတဲ့ၿဗိတိသွ်အစိုးရဟာ ဗမာျပည္ကိုအရပ္ဘက္နဲ႔စစ္အာဏာ ၂ မ်ိဳး ေရာသမေမႊၿပီး ကက္စ္ဘီလို႔ေခၚတဲ့ ယာယီစစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး လုပ္ခဲ့တာရွိပါတယ္။ ကက္စ္ဘီအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အစိုးရဗ်ဴရိုကရက္အရာႀကီးမ်ားဟာ တိုင္းျပည္ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးတို႔ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးတို႔ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ခြဲအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လူထုပိုင္ေျမယာနဲ႔ဓနဥစၥာေတြအေပၚ အသိမ္းဘယ္ေလာက္ၾကမ္းသလဲဆို အၿငိမ့္တစ္ခုမွာ ေျပာင္ယူျပက္ယူရတဲ့အထိ နံမည္ႀကီးခဲ့ဘူးပါတယ္။ မင္းသမီးကိ လူရႊင္ေတာ္ေတြ အၿပိဳင္ႀကိဳက္အၿပိဳင္ပိုးရင္း မင္းသမီးကတျခားတဘက္ပါသြားလုလု ျဖစ္ေန ခ်ိန္မွာ က်န္ရစ္ျဖစ္ရရွာေတာ့မယ့္လူရႊင္ေတာ္က ခတ္တည္တည္နဲ႔ ကက္စ္ဘီလို႔ အဂၤလိပ္စာလံုး နဲ႔ေရးထားတဲ့ဆိုင္းဘုတ္ေလး မင္းသမီးလည္မွာဆြဲခ်လိုက္ေတာ့ ဟိုလူရႊင္ေတာ္လက္မိႈင္ခ်သြား၊ မင္းသီးကမ်က္နွာေလးငယ္၊ ေမာင္က်န္ရစ္က လက္မတေထာင္ေထာင္လုပ္ေတာ့ ပရိသတ္လည္း လက္ခုပ္တေျဖာင္းေျဖာင္းျဖစ္ ပတ္တုတ္မရေအာင္ ပြဲက်သြားတယ္လို႔ဆို။ ခု စစ္ဗ်ဴရိုကရက္ အရင္းရွင္ေတြေျမအသိမ္းၾကမ္းပံုက ဘာအေရးမွေတာင္ေျပာမေနပဲ သိမ္းတယ္ကြာဘာျဖစ္လဲဆိုကာ လုယက္ယူငင္ေလေတာ့ ကက္စ္ေခတ္ေလာက္ကေတာ့ ပ်င္းေသးလို႔ေျပာရမလိုပါ။ ပံုရတာက ကိုေစာေမာင္ ကိုၿဖိဳးဆီကပါခင္ဗ်ား။ (ကက္စ္ဘီနဲ႔စစ္ဗိုလ္ေျမလုကိစၥ)