၂ဝ၁၅ ေမအကုန္ဇြန္နဲ႔ဇူလိုင္လေတြက
တိုနန္႔နန္႔ေလးေတြ ၆(မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ)
(ေသ ေပ်ာ္ျခင္း)
စစ္ဗိုလ္ေတြ
ေရွ႔တန္းမွာ ေသာက္ေသာက္လဲေသပြဲဝင္ေတာ့လည္း ေပ်ာ္လိုက္ရတာ..
ေစာင္မန္ခုတ္ရင္း အခ်င္းခ်င္းျဖဳတ္ၾကေတာ့လည္း ေပ်ာ္လိုက္ရတာ...
က်န္းမာေရးဆိုးလို႔ မ်ိဳးျပဳတ္ေတာ့လည္း ေပ်ာ္လိုက္ရတာ...
အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ မ်ိဳးကန္းေတာ့လည္း ေပ်ာ္လိုက္ရတာ...
ေရွ႔တန္းမွာ ေသာက္ေသာက္လဲေသပြဲဝင္ေတာ့လည္း ေပ်ာ္လိုက္ရတာ..
ေစာင္မန္ခုတ္ရင္း အခ်င္းခ်င္းျဖဳတ္ၾကေတာ့လည္း ေပ်ာ္လိုက္ရတာ...
က်န္းမာေရးဆိုးလို႔ မ်ိဳးျပဳတ္ေတာ့လည္း ေပ်ာ္လိုက္ရတာ...
အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ မ်ိဳးကန္းေတာ့လည္း ေပ်ာ္လိုက္ရတာ...
ကိုယ့္လက္နဲ႔မွ
တရားမစီရင္နိုင္ေသးတာ
တရားမစီရင္နိုင္ေသးတာ
ဒီအေပ်ာ္ေတြကို
ဒဏ္ရာနဲ႔လူေတြကလြဲလို႔
ဘယ္သူခံစားနိုင္မလဲ
ဒဏ္ရာနဲ႔လူေတြကလြဲလို႔
ဘယ္သူခံစားနိုင္မလဲ
ဇူလိုင္ ၉ ၂ဝ၁၅
(ဆံုးရံႉးဖို႔က်န္ေသးတယ္)
တေန႔က မိုးနည္းနည္းစင္
ေလနည္းနည္းကင္းတာနဲ႔ ၾကက္သြန္နီနဲ႔ၾကက္သြန္ျဖဴေတြအကုန္ အခ်ိန္မက်ေသးပဲ နႈတ္လိုက္ရတယ္။
မနႈတ္လို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ မိုးမ်ားၿပီးေျမက်စ္ ေရပါဝပ္ေတာ့ ဥေတြ
ဆက္မႀကီးနိုင္ေတာ့အျပင္ ေရေလာင္ၿပီး ရိကုန္တာေတြလည္း မနည္းလွဘူး။
အေကာင္းအတိုင္းရလိုက္တာက ၃ ပံုတပံုေလာက္ပဲရွိတယ္။
အာလူးခင္းေလးဘက္ၾကည့္ေတာ့လည္း
မိုးမ်ားလို႔ အျမစ္ရင္းေတြ ေရဝပ္ၿပီး အရြက္မွန္သမ်ွ ဝါက်င္က်င္ ကိုင္းမွန္သမ်ွ
ေပ်ာ့အိတြဲရရြဲနဲ႔ အားျပတ္သြားတဲ့လူမမာႀကီးေတြ ေျမျပင္ေပၚ အတံုးအရံုး ပစ္စလက္ခတ္
ခ်ထားတဲ့အတိုင္းပဲ ျမင္ကြင္းႀကီးက။ အလဲလဲအၿပိဳအၿပိဳ
ကယိမ္းကယိုင္ ခေနာ္ခနဲ႔အာလူးခင္းေလးၾကည့္ရင္း တပ္ထဲေနတုန္းက
ေရွ႔တန္းမွာျမင္ခဲ့ႀကံဳခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲၿပီးစ ရြာပ်က္ႀကီးေတြကို ျပန္ျမင္တယ္။
ထိုင္ခ်လိုက္ၿပီး တျခမ္းေပၚေနတဲ့ အာလူးတလံုးကို လက္နဲ႔ အသာထိုးဖိၾကည့္ေတာ့
လက္ေခ်ာင္းက ဇိြကနဲကၽြံဝင္သြားတယ္။ အာလူးပုတ္နံ႔ ေထာင္းကနဲ ထြက္လာတယ္။ သြားၿပီ
ဒါဆို အာလူးေတြလည္း ဒီေန႔ ေဖာ္ရေတာ့မွာပဲ။ ေရႊပစၥဳန္အမၺဳန္ရွင္က မေၾကနပ္နိုင္ေသးဘူးလား
မေျပာတတ္ ညကလည္း ၂ လက္မေလာက္ ထပ္ရြာျပန္တယ္။
ေျပာရရင္ ဒီၿခံေလး ဒီယာေလးနဲ႔ ဒီဘဝေလးကို
၂ ေယာက္သား ေျခသံုးေခ်ာင္း လက္ ၃ ေခ်ာင္း မျပည့္တျပည့္နဲ႔ စခဲ့ၾကတာပဲ။
ဘာစက္ကိရိယာမွမဝယ္နိုင္တာမို႔ ကိုယ့္ေျခကိုယ့္လက္နဲ႔ ထြန္ယက္ႀကဲျဖန္႔ခဲ့တာပါပဲ။
မိမိႀကဲျဖန္႔သမ်ွ စိုက္ပ်ိဳးသမ်ွ ျပန္ရိပ္သိမ္းမခဲ့ရတာအတြက္ေတာ့
ရင္ထဲသိတ္မခ်ိလွဘူး။ မွန္းခ်က္နဲ႔ရလာဒ္ထြက္မကိုက္ေတာ့ အခ်ိန္ လုပ္အား ေငြေၾကးနဲ႔
ေမ်ွာ္လင့္ျခင္းပါ ၾကက္သြန္ေပါင္ေတြထဲ ပဲ့ပါသြားသလို ခံစားမိလိုက္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္
“ဘဝမွာ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ကအစ ဆံုးရံႉးစရာဘာမွမက်န္ေအာင္ ဆံုးရံႉးသြားရသူေတြနဲ႔စာရင္
က်ေနာ့္မွာ ဆံုးရံႉးစရာေတြက်န္ေသးတယ္။ ထပ္ႀကိဳးစားရဦးမွာပဲ”ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔
“မေသေသးရင္ေတာ့ ေရွ႔နွစ္ေတြမွာ ထပ္ ထြန္ယက္ႀကဲျဖန္႔ စိုက္ပ်ိဳးမယ္”လို႔
အားခဲမိလိုက္တယ္။
ဇာတိဇရာဗ်ာဓိမရဏာကို
ဆင္းရဲျခင္း(ဒုကၡ)လို႔မျမင္ပဲ သဘာဝတရားရဲ႔အေရြ႔သေဘာအျဖစ္မ်ွသာ
သိျမင္နားလည္ခံစားတတ္ဖို႔ ဖတ္ခဲ့ရစာေတြ ျဖတ္ခဲ့ရတဲ့ဘဝေတြအတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း
ေက်းဇူးအခါခါတင္ရတယ္။
အသက္ရွင္ေနရတာကိုေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့စိတ္အခံနဲ႔
မိမိဘဝနည္းတူ အျခားဘဝေတြကိုလည္း တြယ္တာစြာခ်စ္တတ္ဖို႔သြန္သင္တဲ့အေမ့ကိုလည္း
တိုးလို႔သာျမတ္နိုးရတာပါပဲ။
က်ေနာ္ ေရွ႔နွစ္လည္း
ထြန္ယက္ႀကဲျဖန္႔စိုက္ပ်ိဳးဦးမွာပါ။
ဇူလိုင္ ၉ ၂ဝ၁၅
(ပြဲလုပ္နဲ႔လုပ္ပြဲ)
ဆဲဗင္န္ဂ်ဴလိုင္ပြဲကို
ေဇယ်ာလြင္ထြက္လာတယ္။ စည္သူေမာင္က ဗီဒီယိုရိုက္တယ္။ အျပန္မွာ အဖမ္းခံရတယ္။ ခု
အဲ့ဒီဗီယိုအပိုင္းအစတခ်ိဳ႔ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေပၚမွာေတြ႔ရတယ္။ ေဇယ်ာလြင္ကို ကုန္ပစၥည္းေၾကာ္ျငာသလို
အေျပာနဲ႔ျပကြက္ေတြ ခင္းက်င္းတဲ့သေဘာေတြလည္းေတြ႔ရတယ္။
စစ္တမတ္သားလႊတ္ေတာ္ထဲကထြက္သြားနဲ႔
ဖြဲ႔စည္းပံုအျမန္ျပင္ရပ္ခံခ်က္က သူ႔မူမို႔ အႀကိဳက္မညီေတာင္ ဘာမွေျပာစရာမရွိပါ။
ထူးေတာ့ ထူးဆန္းေနသလိုပဲ။ ဟိုတပတ္က ထြက္လာတယ္ ေျပာတယ္ျပတယ္ ျပန္ေပ်ာက္သြားတယ္။ ဖမ္းဝရမ္း
အထုတ္ခံရတယ္။ဝရမ္းေျပးေနရသူ ခုျပန္ထြက္လာတယ္။ ဗီဒိုေတြဘာေတြရိုက္ဖို႔ေတာင္
ႀကိဳညွိခ်ိန္ရသလား မွတ္ရတယ္။ အခ်က္အလက္အခိုင္အမာေတာ့ က်ေနာ့္မွာလည္းမရွိေသးပါ။
သိုးသိုးသန္႔သန္႔ေတြ နားစြန္နားဖ်ားေတြကေတာ့ နားလ်ွံေအာင္အာင္ၾကားရပါတယ္။
မိမိအတၱေနာမတိနဲ႔ ေတာရမ္းမယ္ဖြဲ႔လည္း မေျပာအပ္ပါ။ သံသယအေတြးအခံနဲ႔ မသကၤာစိတ္ကိုု
ေဘးခ်ိတ္ထားပါတယ္။
သူ႔နိုင္ငံေရးနဲ႔ကိုယ့္နိုင္ငံေရးသီလေတြစာရိတၱေတြလည္း
ေစာင့္ထိန္းရမွာပါ။ အခ်ိန္နဲ႔အခ်က္အလက္ ေစာင့္ရဦးမွာပါ။ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း
အခ်က္အလက္ေတြက ထြက္လာမွာပါ။
ဇူလိုင္ ၇ ၂ဝ၁၅
(ဖက္ဆစ္ေကာင္းႀကီးေတြ)
စစ္ဗိုလ္စစ္ဗိုလ္ခ်င္း အာဏာနဲ႔ဓန
ခြက္ေစာင္းခုတ္ရင္း လက္ဦးတဲ့ေကာင္ စားၾကတာပါ။
ဗိုလ္ေအာင္ေရႊတို႔အုပ္ ေအာင္ႀကီး
တင္ေဖတို႔အုပ္ သိန္းစိန္ ထြန္းလင္း တင္ဝင္းညိဳတို႔အုပ္
ဗိုလ္ေနဝင္းနဲ႔အေပါင္းအပါမ်ား ဗိုလ္ေစာေမာင္ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔မွသည္
ဗိုလ္လြန္းေမာင္အထိ လူထုအတြက္တိုင္းျပည္အတြက္ ခ်အနင္းခံရတဲ့ေကာင္
တေကာင္တၿမီးမွမပါပါ။ ဒါကို ဘယ့္နွယ္ စစ္ဗိုလ္ေကာင္းႀကီးမ်ားသဖြယ္
အမႊမ္းတင္ခ်ီးပေနၾကသူမ်ားအနက္ "စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္တယ္" ဆိုသူေတြပါ
ပါေနပါေရာလား။
အဆိုးထဲကအေကာင္းရွာၾကည့္တာတို႔ အေကာက္ထဲက
အေကြးထုတ္ၾကည့္တာတို႔ဆိုတဲ့ ဆင္ေျခနဲ႔ကန္ၿပီး
အကိုင္ခံလိုက္ရတဲ့စစ္ဗိုလ္ဆိုးေတြကို သြားျမွဴခ်င္တာဆိုရင္ေတာ့ မွားမွာပဲ။
ေနဝင္းမေကာင္းဘူး ေစာေမာင္မေကာင္းဘူး သန္းေရႊမေကာင္းဘူး မင္းေအာင္လိႈင္ မေကာင္းဘူး
ဘယ့္ေလာက္ေျပာေနေျပာေန စစ္အာဏာရွင္စနစ္မေကာင္းဘူးတို႔
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆန္႔က်င္တယ္လို႔ ဘယ္သေကာင့္သားပါးစပ္ကမွ မထြက္သလို နွလံုးသားထဲမွာ
အက်ိဳးစီးပြားနဲ႔ယွဥ္ၿပီးကို နွစ္ၿခိဳက္တတ္ၾကတာကလား။ ႀကိတ္ေထာက္ခံတဲ့ေကာင္နဲ႔
ေျဗာင္ထြက္မိုက္ဂုဏ္ျပတဲ့ေကာင္ပဲကြာတယ္။
ခင္ညြန္႔ဟာ ေျဗာင္ထြက္
မိုက္ဂုဏ္ျပတဲ့ေကာင္ေတြထဲက တေကာင္ျဖစ္တယ္။
စစ္တပ္ကိုစိတ္နဲ႔ေတာင္မျပစ္မွားနဲ႔ဆိုေလသူကိုေတာင္ ကေယာင္ကတမ္းနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ႀကီး တင္ေတာ့ ဘာေတြျဖစ္ခဲၾကသလဲလည္း မေမ့ၾကေစခ်င္ပါ။
စစ္တပ္ကိုစိတ္နဲ႔ေတာင္မျပစ္မွားနဲ႔ဆိုေလသူကိုေတာင္ ကေယာင္ကတမ္းနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ႀကီး တင္ေတာ့ ဘာေတြျဖစ္ခဲၾကသလဲလည္း မေမ့ၾကေစခ်င္ပါ။
အီလ်ာအာရင္ဘတ္ေျပာသလို "'ဒီအခ်ိန္ဟာ
ဖက္ဆစ္ေတြထဲက ဖက္ဆစ္ေကာင္းတေယာက္ ရွာေနရမယ့္အခ်ိန္မဟုတ္ဘူး"ဆိုတာအျပင္
ဖက္ဆစ္မွာ ဖက္ဆစ္ေကာင္းရယ္လို႔ ရွိရိုးထံုးစံလားဗ်ာ။
ဇူလိုင္ ၇ ၂ဝ၁၅
(ၾကက္ဘသ)
ဒီေနရာမွာေတာ့ ကင္န္တပ္ကီၾကက္ေၾကာ္က
ေအာ္ရီဒူးထက္ ထူတယ္။ မဘသ ဘုန္းႀကီးဆိုးဘုန္းမိုက္ေတြကို ၾကက္ေၾကာ္ဆြမ္းကပ္လိုက္။
ကပ္တဲ့အခါ ဒီလိုေတာ့ေလ်ွာက္ “ဒီၾကက္ေတြက အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာအတြက္ အသက္စြန္႔သြားတဲ့
ၾကက္အာဇာနည္ေတြပါဖ်ာ့”ဆိုၿပီး။
ဇူလိုင္ ၆ ၂ဝ၁၅
(ဘုန္းႀကီးသမၼတ တို႔ကစ)
က်ေနာ္ကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြေရာ
သကၤန္းဝတ္ေတြေရာ သကၤန္းၿခံဳေတြပါမက်န္ နိုင္ငံေရးထဲဝင္ပါတာ ပိုႀကိဳက္တယ္။
ျဖစ္နိုင္ရင္ သူတို႔ကို ပါတီေထာင္ ေရြးေကာက္ပြဲပါ ဝင္ေစ့ခ်င္တယ္။ လူခ်င္းအတူတူ
နိုင္ငံသားခ်င္းအတူတူ ဆံပင္ေလးမထားရံု အေရာင္မတူ ဒီဇိုင္းမတူတဲ့အဝတ္အစားေလးဝတ္ရံုနဲ႔
မဲေပးခြင့္ေလးေတာင္မေပးတာမ်ိဳး ပင္မနိုင္ငံေရးစီးေၾကာင္းေတြထဲကေန
ဖယ္ထုတ္ထားတဲ့သေဘာမ်ိဳးကို မနွစ္ၿမိဳ့ဘူး။ ေထာင္က်ေနသူေတြ
စိတ္ေပါ့သြမ္းရုူးနွမ္းေနသူေတြနဲ႔ တဂိုဏ္းတည္းထားတာကိုလည္း ဘဝင္မက်ဘူး။ သူတို႔
မခံခ်င္ျဖစ္မယ္ဆိုလည္း ျဖစ္စရာပဲ။ ေတြးၾကည့္ေလ
အကန္ေတာ့ခံေတြကို အရူးေတြနဲ႔တတန္းတည္းအထားခံရတာ စိတ္နာစရာ မေကာင္းေပဘူးလား။
တခုပဲ နိုင္ငံေရးထဲပါေနတဲ့ အေရြးခံေနတဲ့
ေရြးခြင့္ရွိေနတဲ့အျခားလူေတြလို သူတို႔လည္း ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္ရွာစား အလုပ္လုပ္
ဝင္ေငြရွာ အခြန္ေဆာင္ (အိမ္ယာထူေထာင္တာ မထူေထာင္တာကေတာ့ သူတို႔စိတ္ႀကိဳက္ထားပါ)
နိုင္ငံ့ကုန္ထုတ္စြမ္းအားစုထဲေတာ့ ဝင္ပါေပါ့။
အဲ့ဒါေတြေတာ့မလုပ္ပါရေစနဲ႔ဆို
စားၿပီးအိပ္ေနဘိကၡေဝက ပိုမေကာင္းဘူးလား။
ဇူလိုင္ ၆ ၂ဝ၁၅
(သမၼတ ေမေမ)
“အေမ့”ကို သမၼတထက္ႀကီးတာရွိေတာင္
ျဖစ္ေစ့ခ်င္သူေတြထဲ က်ေနာ္လည္း ထိပ္ဆံုုးကပါပါတယ္။ အေမနိုင္ငံေရး “စန္း”က ဘယ္သူမွတုနိႈင္းမသာေအာင္
ပြင့္လန္းလြန္းလွတာလည္း အရွိတရားပါ။ အေမ သမၼတျဖစ္မျဖစ္နဲ႔ (အနိမ့္ဆံုး)
သံအမတ္ေလာက္ျဖစ္မျဖစ္ကိုေတာင္ အတပ္မေဟာဝံ့ပါ။ အေမ့နိုင္ငံေရးကံဇာတာကို
စံဇာဏီဘိုလိုလည္း မေျပာခ်င္ပါ။ ေဗဒင္ဆရာတိုင္းမွာ အမွားျဖည္စရာ နကၡတ္ေတြ ၿဂိဳလ္ေတြ
ဇာတာဂြင္ေတြရွိပါတယ္။ မွားသြားလည္း လူလိမ္လို႔ အသမုတ္ခံ အယိုးစြပ္ခံ
တရားအစြဲခံအျဖစ္က ကင္းလြတ္ခြင့္ရေနတာ ေဗဒင္ဆရာပါ။ က်ေနာ္ကေတာ့ အစိတ္သားရွိရွိ မရွိရွိ၊ ၄၃၆ ျပင္ျပင္ မျပင္ျပင္၊ ၅၉(စ)
ဖ်က္ဖ်က္မဖ်က္ဖ်က္ ဒီတခ်ီေတာ့ စံဇာဏီဘို မွန္သြားေစခ်င္ပါတယ္။ အေမ့ကိုလည္း
“သမၼတေမေမ”လို႔ အားပါးတရ ေခၚခ်င္စမ္းလွပါတယ္။
တၿပိဳင္တည္းမွာပဲ စိတ္ဒိြဟေတြလည္း
ျဖစ္ရပါတယ္။ အေမ့ကို အဲ့သလို ဘာတက္လမ္းမွမရွိတဲ့အလုပ္ေတြလည္း မလုပ္ေစခ်င္ပါ။
ဒါေပမယ့္ အေမကိုယ္တိုင္က အဲ့ဒီအလုပ္ကို လုပ္ခ်င္ေနေတာ့ မခက္ပါလားဗ်ာ။ ေတြးၾကည့္ပါ
သမၼတထက္ႀကီးတဲ့အလုပ္ ဗမာျပည္မွာ ရွိေသးသလားဗ်ာ။ သမၼတဆိုတာ ဘာမွ ထပ္
တက္လမ္းမရွိေတာ့တဲ့ တက္လမ္းကုန္တဲ့အလုပ္ မဟုတ္လားဗ်ာ။ ေနာက္တခ်က္ထပ္ေတြးစရာက အဲ့ဒီ
တက္လမ္းမရွိတဲ့အလုပ္ကိုခန္႔ပိုင္ခြင့္က ျပည္သူေတြလက္ထဲမွာပါ။ အေမက အလုပ္ရွင္ဆီ
အလုပ္မေတာင္းပဲ ဘယ္သူ႔ဆီမ်ား သြားေတာင္းေနပါလိမ့္။ ခက္တယ္အေမရယ္ ခက္တယ္။
ဇူလိုင္ ၆ ၂ဝ၁၅
(ေဒါက္တိုင္ႀကီးမ်ား)
စစ္အာဏာရွင္ကို စစ္အာဏာရွင္မွန္းသိၿပီး
အဦးဆံုးဆန္႔က်င္တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့တာ ဗကသ ပဲ။
ဗကသကို ဦးတည္ရန္သူအျဖစ္
အၿငွိဳးအာဃာတနဲ႔ သတ္မွတ္ေခ်မႈန္းေနတာ စစ္အာဏာရွင္ပဲ။
စစ္အာဏာရွင္ကိုု မ်က္နွာလိုမ်က္နွာရလုပ္တဲ့
သခင္အားရကၽြန္ပါးဝေတြလည္း ေခတ္တိုင္းမွာရွိတာပဲ။
စစ္အာဏာရွင္နဲ႔တကြ သခင္အားရကၽြန္ပါးဝမွန္သမ်ွကို
ဗကသနဲ႔အတူဆန္႔က်င္တယ္။
အဦးဆံုးဆန္႔က်င္တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့တာ ဗကသ ပဲ။
ဗကသကို ဦးတည္ရန္သူအျဖစ္
အၿငွိဳးအာဃာတနဲ႔ သတ္မွတ္ေခ်မႈန္းေနတာ စစ္အာဏာရွင္ပဲ။
စစ္အာဏာရွင္ကိုု မ်က္နွာလိုမ်က္နွာရလုပ္တဲ့
သခင္အားရကၽြန္ပါးဝေတြလည္း ေခတ္တိုင္းမွာရွိတာပဲ။
စစ္အာဏာရွင္နဲ႔တကြ သခင္အားရကၽြန္ပါးဝမွန္သမ်ွကို
ဗကသနဲ႔အတူဆန္႔က်င္တယ္။
ဇူလိုင္ ၆ ၂ဝ၁၅
(သစ္ပင္လည္း Stress ရွိဆိုပဲ)
ဟိုတေလာက ဥတုံးၾကက္မႀကီးေတြနဲ႔ ၾကက္ဖတခ်ိဳ႔ထုတ္ေရာင္းလိုက္ျဖစ္တယ္။ လာဖမ္းတာက ညဘက္ႀကီးပါ။ လက္နွိပ္ဓာတ္မီးထိုးၿပီး တတ္နိုင္သမ်ွ တိုးတိုးညင္သာ ဖမ္းၾကတာဆိုေပမယ့္ အဖမ္းမခံရတဲ့ေကာင္ေတြက သိပါတယ္။ မနက္ၾကေတာ့ ေန႔စဥ္ဥေနၾက ၾကက္မဒန္းေတြ ဥ အအု က်သြားတာသိသိသာသာပဲ။ ေနာက္တရက္ေက်ာ္မွ ပံုမွန္ျပန္ဥၾကတယ္။ ဒါကို ဇနီးက ၾကက္ေတြ Stress ရသြားလို႔ လို႔ေျပာေတာ့ ရုတ္တရက္ ရယ္မိေတာ့မလို႔ျဖစ္သြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ သူေျပာတာ ဟုတ္သားပဲ။ ၾကက္ဆိုတာလည္း သက္ရွိပဲ။ ညက ဖမ္းသံဆီးသံေတြၾကားၿပီး မနက္လည္းၾကေရာ သူတို႔အေဖာ္တခ်ိဳ႔ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္သြားေတာ့ စိတ္ဖိစီးမႈျဖစ္နိုင္တာပဲလို႔ လူ႔စိတ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီးေတြးမိတယ္။ “တိရိစၦာန္ေတြမို႔ Stress အစား တျခားတခုခုသံုးရင္ေရာ မရဘူးလား”လို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ “ရရင္ေတာ့ရမွာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအေျခအေနဟာ စိတ္ဖိစီးမႈဒဏ္ ခံရနိုင္တဲ့အေနအထား မဟုတ္လား”လို႔ျပန္ေျဖတယ္။ ၿပီးေတာ့ “ဗမာလိုၾကေတာ့ အဲ့လိုျဖစ္တာကို ဘယ္လိုေျပာရသလဲ” လို႔ေမးတယ္။ “တို႔ ဗမာမွာေတာ့ ၾကက္ေတြလန္႔သြားလို႔ ဥနႈန္းက်သြားတာလို႔ဆိုရင္ ရပါတယ္”လို႔ျပန္ေျဖေတာ့ “ေၾသာ္”တဲ့။ ဒါကတခုု။
ဟိုတေလာက ဥတုံးၾကက္မႀကီးေတြနဲ႔ ၾကက္ဖတခ်ိဳ႔ထုတ္ေရာင္းလိုက္ျဖစ္တယ္။ လာဖမ္းတာက ညဘက္ႀကီးပါ။ လက္နွိပ္ဓာတ္မီးထိုးၿပီး တတ္နိုင္သမ်ွ တိုးတိုးညင္သာ ဖမ္းၾကတာဆိုေပမယ့္ အဖမ္းမခံရတဲ့ေကာင္ေတြက သိပါတယ္။ မနက္ၾကေတာ့ ေန႔စဥ္ဥေနၾက ၾကက္မဒန္းေတြ ဥ အအု က်သြားတာသိသိသာသာပဲ။ ေနာက္တရက္ေက်ာ္မွ ပံုမွန္ျပန္ဥၾကတယ္။ ဒါကို ဇနီးက ၾကက္ေတြ Stress ရသြားလို႔ လို႔ေျပာေတာ့ ရုတ္တရက္ ရယ္မိေတာ့မလို႔ျဖစ္သြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ သူေျပာတာ ဟုတ္သားပဲ။ ၾကက္ဆိုတာလည္း သက္ရွိပဲ။ ညက ဖမ္းသံဆီးသံေတြၾကားၿပီး မနက္လည္းၾကေရာ သူတို႔အေဖာ္တခ်ိဳ႔ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္သြားေတာ့ စိတ္ဖိစီးမႈျဖစ္နိုင္တာပဲလို႔ လူ႔စိတ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီးေတြးမိတယ္။ “တိရိစၦာန္ေတြမို႔ Stress အစား တျခားတခုခုသံုးရင္ေရာ မရဘူးလား”လို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ “ရရင္ေတာ့ရမွာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအေျခအေနဟာ စိတ္ဖိစီးမႈဒဏ္ ခံရနိုင္တဲ့အေနအထား မဟုတ္လား”လို႔ျပန္ေျဖတယ္။ ၿပီးေတာ့ “ဗမာလိုၾကေတာ့ အဲ့လိုျဖစ္တာကို ဘယ္လိုေျပာရသလဲ” လို႔ေမးတယ္။ “တို႔ ဗမာမွာေတာ့ ၾကက္ေတြလန္႔သြားလို႔ ဥနႈန္းက်သြားတာလို႔ဆိုရင္ ရပါတယ္”လို႔ျပန္ေျဖေတာ့ “ေၾသာ္”တဲ့။ ဒါကတခုု။
မနက္က ၿခံေဘးနဲ႔ေနာက္ဖက္
ေျမနည္းနည္းျပန္ေသြ႔လာတာနဲ႔ ၂ ေယာက္သား ပန္းပင္ေလးေတြ သီးနွံပင္ေလးေတြ
ေလ်ွာက္ၾကည့္ၾကတယ္။ တေနရာေရာက္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ရက္ေလာက္က
တပင္လံုးရွိသမ်ွအရြက္ေတြေၾကြ အပင္လည္း ငိုက္က်ညိွဳးေယာ္ၿပီး အစိမ္းေရာင္ျပယ္သြားတဲ့
ပန္းပင္ေလးတပင္ကို က်ေနာ္ကေသၿပီေျပာၿပီး ဆြဲနႈတ္မလို႔ လုပ္ေနတုန္း “မနႈတ္နဲ႔
မနႈတ္နဲ႔၊ ထားလိုက္ ထားလိုက္။ သံုးေလးရက္ေလာက္ ၾကည့္ၿပီးမွ ေသတယ္ဆို
နႈတ္တာေပါ့”ဆိုလို႔ ထားခဲ့တဲ့အပင္ေလးနားေရာက္ေတာ့ “ဒီမွာလာၾကည့္ ေတြ႔လား
ရြက္နုသစ္ျဖစ္လာမယ့္ အဖုေလးေတြ”လို႔ျပတာနဲ႔ အနီးကပ္ၾကည့္ေတာ့ ဟုတ္သားပဲ။
တပင္လံုးရိုးတံၿပိဳင္းၿပိဳင္းနဲ႔ အပင္တဝိုက္မလည္း ရြက္ေၾကြေျခာက္ေတြနဲ႔အပင္ေလးက
နဂိုေနအတိုင္း ျပန္လန္းလန္းဆန္းဆန္းအျပည့္ ျဖစ္မလာေသးေပမယ့္ နည္းနည္းေတာ့
ထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္လာမွန္း သိသာတယ္။ “ဟိုတပတ္က တပတ္လံုးလံုး အပင္ေျခမွာ ေရဝပ္တယ္မဟုတ္လား။
ၿပီးလည္းၿပီးေရာ ၂ ရက္ဆက္တိုက္ ေနလည္းအရမ္းပူ ေရေငြံျပန္ဆလည္း
ျမင့္တက္သြားတယ္မဟုတ္လား။ ဒါ့ေၾကာင့္ျဖစ္တာ။ သစ္ပင္ေတြလည္း
ရာသီဥတုရုတ္ခ်ည္းေျပာင္းရင္ Stress ျဖစ္တာပဲ။ အဲ့သလိုျဖစ္ရင္ အရြက္ေတြေၾကြ
အပင္ခ်ံဳးက်ၿပီး ေသသလိုႀကီးျဖစ္သြားတာ။ တခ်ိဳ႔ ခံနိုင္ရည္ရွိေလာက္ေအာင္မရင့္ေသးတဲ့
အပင္နုေတြက ေသသြားတတ္ေပမယ့္ အပင္ရင့္သြားရင္ေတာ့ Stress ကုန္တာနဲ႔ ျပန္
နလန္ထလာတာပဲ”လို႔ေျပာေတာ့ က်ေနာ္ၿပံဳးမိတယ္။ “ဘာလဲ မယံုလို႔လား။ ငါ သစ္ပင္ပန္းပင္
ပ်ိဳးပင္ေပါက္အလုပ္မွာ ၇ နွစ္ေလာက္ လုပ္ဖူးတယ္ေလ။ Landscaping အလုပ္လည္း
လုပ္ဖူးတာပဲ၊ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္တိုင္လည္း ခုထိ စိုက္ေနပ်ိဳးေနတုန္း”ဆိုၿပီး
မေၾကမခ်မ္းဟန္ ေလသံနဲ႔ေျပာတယ္။ က်ေနာ္လည္း မ်က္နွာျပန္တည္လိုက္ၿပီး ဘာမွ
ဆက္မေျပာျဖစ္ေတာ့ဘူး။
၂ ေယာက္သား ေရမိုးခ်ိဳး
ေန႔လည္စာစားၿပီးထိုင္ေတာ့ သစ္ပင္ေတြမွာ အနာအက်င္ေဝဒနာကို
ခံစားနိုင္စြမ္းရွိမရွိနဲ႔သိမသိကို သိပၺံဆရာတေယာက္က လက္ေတြ႔
စမ္းသပ္ျပတဲ့ဗီဒီယိုေလး ၾကည့္ျဖစ္ၾကတယ္။ ဗီဒီယိုထဲမွာ ထိကရုန္းပင္ေလးေတြကို
ထိလိုက္ပုတ္လိုက္တဲ့အခါ အိပ္သြားတာကို ေလးငါးႀကိမ္ျပတယ္။ အပင္ေလးေတြ
ျပန္နိုးလာတဲ့အထိေစာင့္ၿပီးမွ ဆရာသမားက ထံုေဆးကို ေဆးထိုးအပ္ေသးေသးေလးနဲ႔
အပင္ရင္းေတြကေန ျဖည္းျဖည္းျခင္းထိုးသြင္းတယ္။ အပင္ေတြ လံုးဝမလႈပ္ေစရဘူး။
ထံုေဆးထိုးၿပီး ခနေနေတာ့ အပင္ေလးေတြကို ပထမတုန္းကအတိုင္း ထိလိုက္ပုတ္လိုက္
လုပ္ျပတယ္။ အပင္ေတြက အိပ္မသြားဘူး။ ခတ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ထိလိုက္ရင္ေတာ့
နည္းနည္းပါးပါး ရမ္းခါသြားတယ္။ တပင္မွတရြက္မွေတာ့ အိပ္မသြားဘူး။
ဆက္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ (တနာရီၾကာၿပီးေနာက္လို႔
စာတမ္းဝင္လာတယ္) ဆရာသမားက အပင္ေတြ ထံုေဆးျပယ္ၿပီလို႔ေျပာၿပီး
လိုက္လည္းထိျပပုတ္ျပေရာ ထိကရုန္းပင္ေလးေတြ အိပ္ကုန္ၾကတာေတြ႔ရတယ္။ “ေတြ႔လား
အပင္တိုင္းမဟုတ္ေတာင္ အပင္တခ်ိဳ႔တေတြမွာ နာက်င္ခံစားမႈရွိတယ္ဆိုတာ၊ အပင္ေတြမွာ
ရာသီဥတုဒဏ္ေၾကာင့္အဖိစီးခံရတာမ်ိဳးလည္း ရွိတာပဲ။ အပင္အနုအရင့္ ခံရတဲ့အတိုင္းအဆ
ခံနိုင္ရည္ေတြကြဲၿပီး ေသတာေသ ျပန္ရွင္တာရွင္ျဖစ္ၾကတာ” လို႔
ဆရာမႀကီးအိုက္တင္ဖမ္းၿပီး လက္ခ်ာေပးေတာ့တာပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ “ဗမာလိုၾကေတာ့
ဘယ္လိုေျပာရသလဲ”တဲ့။ က်ေနာ္က “အပင္ နာသြားတာလို႔ေျပာရင္ ရပါတယ္”လို႔ဆိုေတာ့ “အင္း
မွတ္ထားရမယ္”တဲ့။
က်ေနာ္သူ႔ကို ဘာမွျပန္မေျပာျဖစ္ေပမယ့္
ျမတ္ဗုဒၶက သူ႔ေနာက္လိုက္ဘိကၡဴေတြကို သစ္ပင္ေတြမသတ္ရ အညြန္႔အဖူးေတြကို မခ်ိဳးရမဖဲ့ရ
စတဲ့ပညတ္ေတာ္ထားခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းဆီ စိတ္အေတြးကေရာက္သြားပါတယ္။ ဒီ ပညတ္ပုဒ္ကို
တိုတိုေျပာရင္ သစ္သီးလိုဟာမ်ိဳး ဘိကၡဴကဘုဥ္းေပးမယ္ဆိုေတာင္ လူကအရင္ ကပၺိေပးရတာ
ရွိတယ္မဟုတ္လား။ ဆန္းထြန္း(မန္းတကၠသိုလ္)ေရးခဲ့တာထဲမေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶက
ဒီပညတ္ပုဒ္ထားခဲ့ရတာဟာ သစ္ပင္ေတြမွာ အသက္ရွိျခင္းမရွိျခင္းကို အေလးအနက္ျပဳလိုလို႔
ဆိုတာထက္ သူ႔ေခတ္မတိုင္မီ အိႏၵဳျမစ္ဝွမ္းယဥ္ေက်းမႈက ေလာကဥတၱရလမ္းေၾကာင္း ေလ်ွာက္လွမ္းေနၾကတဲ့
သူေတာ္သူျမတ္ရေသ့ရဟန္းေတြက ဗုဒၶေနာက္လိုက္ရဟန္းေတြ အညြန္႔ခ်ိဳးအပင္ဆိတ္
လုပ္ေနတာေတြကိုေတြ႔ၿပီး ကဲ့ရဲ့ၾကလြန္းလို႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္
လူအကဲ့ရဲ့လြတ္ေအာင္လို႔ ပညတ္ခဲ့တာလို႔ဆိုပါတယ္။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ဇနီးနဲ႔ စကားေျပာရင္း
တခါတခါေတြးစရာေတြေတာ့ ရတာအမွန္ပါပဲ။ အဲ့လိုေျပာျဖစ္လို႔လည္း ဝမ္းသာရတာပါပဲ။
ဇူလိုင္ ၄ ၂ဝ၁၅
