MONDAY, FEBRUARY 16, 2009
အုိင္ပက္သူ
စပါးၾကီးေျမြတေကာင္ဟာ
ငါျဖစ္တယ္
သံသရာရဲ႕သုံ႔ပန္း
သံတုိင္မဲ့အက်ဥ္းခန္းထဲ
ႏွာသီးဖ်ားက ပျခဳပ္ထဲ၀င္ေခြ
စိတ္ကုိ အဆိပ္ေျဖထားမိတယ္။
(၁.ေမလ၊ ၂၀၀၈)
(မႏွစ္က အေဖ့ေမြးေန႔မွာေရးျဖစ္တာပါ)
Opendrive
Thursday, April 21, 2011
၀ဏၰပဘာ(သစ္ေကာင္းအိမ္)
FRIDAY, FEBRUARY 13, 2009
၀ဏၰပဘာ
ကုိယ့္သင္းရနံ႔ေလးေၾကာင့္ပဲ
ငါ့မနက္ခင္းေတြမွာ
ေက်းငွက္ကေလးေတြ ျပန္ႏုိးလာ
ပန္းကေလးေတြျပန္ပြင့္လာ
ကုိယ့္သင္းရနံေလးေၾကာင့္ပဲ
င့ါျမက္ခင္းေပၚမွာ
ယုန္ကေလးေတြ ျပန္ေရာက္လာ
တိမ္ျပာေသာေန႔ေတြ ျပန္ေရာက္လာ
ကုိယ့္သင္းရနံေလးေၾကာင့္ပဲ
ငါ့ညေနခင္းေတြမွာ
စံပယ္ပြင့္ေတြ ျပန္ေမႊးလာ
စမ္းေခ်ာင္းေလးေတြ ျပန္စီးလာ
အဲဒီ့ ကုိယ့္သင္းရနံေလးေၾကာင့္ပါပဲ
ညီမေလးရယ္
မင္းပါးျပင္ေပၚက ပါးကြက္ကေလးဘ၀နဲ႔ပဲ
သံသရာအဆက္ဆက္
မကၽြတ္မလြတ္ပါရေစနဲ႔လား.......
သစ္ေကာင္းအိမ္
(၂၀၀၅) 
ဒီတခါနကၡတ္စုံရင္ေတာ့ ျပန္ဆုံၾကရေအာင္....ေဒလီယာ(သစ္ေကာင္းအိမ္)
ဒီတခါနကၡတ္စုံရင္ေတာ့ ျပန္ဆုံၾကရေအာင္....ေဒလီယာ
ျပန္ေသာက္မိတဲ့စီးကရက္ေတြကလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းက
စီးကရက္ေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး
ျပန္ထုိင္မိတဲ့ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္ေတြကလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းက
လက္ဘက္ရည္ဆုိင္ေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး
ျပန္နားေထာင္မိတဲ့သီခ်င္းေတြကလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းက
သီခ်င္းေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး
ျပန္ေပါင္းမိတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းက
သူငယ္ခ်င္းေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး
ျပန္ေရာက္ခဲ့တဲ့ငါျမဳိ႕ေလးဟာလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းက ငါ့ျမဳိ႕ေလးမဟုတ္ေတာ့ဘူး
ငယ္ငယ္က"မာရီလင္မြန္ရုိး.." ကေတာ့
"မာရီလင္မြန္ရုိး...." အတုိင္း လွပဆဲ
တုိ႔အတူလြႊတ္ဖူးတဲ့စကၠဴေလွေလးေတြက
စမ္းေခ်ာင္းေလးအတုိင္းေမ်ာပါဆဲ
တုိ႔ေက်ာင္းေရွ႕လမ္းမွာ
စိန္ပန္းပြင့္ေတြကလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းကလုိ ေၾကြဆဲပဲ
ႏွင္းဆီလုိခ်ဳိအီတဲ့ မင္းကုိယ္သင္းရနံေတြက
ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ကာလကုိျဖတ္သန္း
ေသာင္ရင္းျမစ္တဖက္ကမ္းထိေမႊးပ်ံဆဲ
ပ၀ါတကမ္းလက္တလွမ္း
ေန႔စြဲေတြဟာလည္း
တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ
အရင္ကအတုိင္းရွိေနဆဲ
မေျဖာင့္တန္းတဲ့
ငါေလွ်ာက္ေနက်လမ္းေတြလုိ
တုိ႔သူငယ္ခ်င္း" င၀န္္" ဟာလည္း
ေကြ႔ေကာက္ဆဲ
ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ "ေဒလီယာ.."
ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ ကမၻာေျမၾကီး
ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ ကိုယ့္ရဲ႕အလြမ္းမ်ား
ေရစီးၾကမ္းတဲ့ျမစ္ကိုဆန္လုိ႔
လူသားရဲ႕၀ိညာဥ္မြန္ဟာ
ေခတ္ေတြကုိ
အခ်စ္ေတြနဲ႕ထမ္းပုိးသယ္ေဆာင္လုိ႔ပါလား
အေရွ႕ဆီမွာ
ေရာင္နီလာေတာ့မယ္ "ေဒလီယာ…"။ ။
သစ္ေကာင္းအိမ္
(ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၅)
မဂၤလာပါႏွစ္သစ္(သစ္ေကာင္းအိမ္)
SUNDAY, JANUARY 4, 2009
မဂၤလာပါႏွစ္သစ္
နံနက္လင္းေတာ့
ေရပုပ္ေျမာင္းထဲ
ကြန္ဒံုးအေဟာင္းလို
ေပါေလာေမ်ာလို႔။
ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က
ဆဒမ္ဟူစိန္ကို ႀကိိဳးမိန္႔ေပးခဲ့တယ္
အာဏာရွင္စနစ္ကို ႀကိဳးမေပးႏိုင္ေသးဘူး
ေငြၾကာရံမွာ ေသြးပြက္ပြက္လွ်ံခဲ့တယ္
ငမိုးရိပ္ေခ်ာင္းမွာ
သံဃာေတာ္႐ုပ္အေလာင္းေတြ
ေမ်ာခဲ့တယ္။
တိရိစာၦန္႐ံုထဲက
ေတာရိုင္းသတၱ၀ါေတြကို
လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးခ်င္တယ္
လူ႔တိရိစာၦန္ေတြကို ျခံခတ္ၿပီး ျပပြဲလုပ္မယ္။
မၿပီးေသးဘူး
လမ္းေပၚက
လိင္တူအခြင့္အေရး ခ်ီတက္ပြဲေတြ
မၿပီးေသးဘူး
အီရတ္စစ္ပြဲ မၿပီးေသးဘူး
ေ႐ႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး မၿပီးေသးဘူး
ပိရမစ္ကၿပီးၿပီ
ေဆးစီရင္လို႔မၿပီးေသးဘူး။
ဆိုဟာတို ေရွာသြားတာ အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး
ငါတို႔ရွင္သန္ေနတာက ျပႆနာ။
အနာမ်ဳိး ၉၆ ပါး မကေပမယ့္
နာေရးေၾကာ္ျငာက ၉၆ပါးသာဆံ့ခဲ့။
အႏွစ္မဲ့ႏွစ္ေတြထဲ ႏွစ္ခဲ့
ႏွစ္မ်ား
မႏွစ္ကနဲ႔လည္း မတူခဲ့
မႏွစ္ကန႔ဲလည္း တူခဲ့။
အေသခံေဖာက္ခြဲေရးသမားရဲ႕
ဂ်ာကင္ေအာက္က
အေမာေဖာက္ေနတဲ့
ဗံုးတစ္လံုးရဲ႕ ဒုုလႅဘမွာ
ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ဆံုခဲ့ၾကတာ
၀မ္းသာမဆံုး ျဖစ္ရတယ္။ ။
သစ္ေကာင္းအိမ္
(၁-၂-၂၀၀၈ မွာ အဆံုးသတ္ျဖစ္တယ္)
ညပ်က္(သစ္ေကာင္းအိမ္)
ညပ်က္
ကုိယ္ေရးကုိယ္တာေတာင္ပံမ်ား (၂)
ဘ၀ဆုိတ့ဲ
ဒုကၡသည္စခန္းထဲ
ဒုကၡသည္ ငါထပ္ျဖစ္ခ့ဲရ …
လူဆုိတ့ဲ
သုံ႔ပန္းတေယာက္အျဖစ္ထဲ
သုံ႔ပန္းတေယာက္ ငါထပ္ျဖစ္ခ့ဲရ …
ေလွာင္အိမ္ၿမဲတ့ဲငွက္တေကာင္က
မွန္ေရအုိင္ထဲက ေရႊငါးေလးတေယာက္ရဲ႕ဘ၀
‘လြတ္ေျမာက္ပါေစသား’
ဆုေတာင္းခြင့္ေရာရိွလုိ႔လား
ညီမေလးရယ္
၃၁ ဘုံမွာ
ငါတုိ႔ထိရွမိၾကတယ္။ ။
TUESDAY, NOVEMBER 18, 2008
သားေခ်ာ့ေတး(သစ္ေကာင္းအိမ္)
TUESDAY, NOVEMBER 18, 2008
သားေခ်ာ့ေတး
ကိုယ့္ကေလာင္ကို
ခ်ဳိးျဖဴငွက္အေတာင္လုပ္လို႔
ပ်ံသန္းလိုက္စမ္းပါ ငါ့သား…
မင္းသင္ရတဲ့ ပထ၀ီ၀င္ထဲ
တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕
ေျမပံုခ်ပ္ကိုျဖန္႔ခင္း
ႏွစ္ေျခာက္္ဆယ္စစ္တလင္းကိုေတြ႔လိမ့္မယ္
ကိုယ့္ကေလာင္ကို
ခ်ဳိးျဖဴငွက္အေတာင္လုပ္လို႔
ပ်ံသန္းလိုက္စမ္းပါ ငါ့သား…
မင္းသင္ရတဲ့သမိုင္းကေတာ့
ကမၺည္းမတင္ရေသးတဲ့
သူရဲေကာင္းေတြရဲ႕ေသြးသမိုင္းနဲ႔
႐ိုင္းစိုင္းေနလိမ့္မယ္
ကိုယ့္ကေလာင္ကို
ခ်ဳိးျဖဴငွက္အေတာင္လုပ္လို႔
ပ်ံသန္းလုိက္စမ္းပါ ငါ့သား…
မင္းသင္ရမယ့္ကမၻာ့ေျမပံုမွာ
သံလြင္ခက္ေပၚဓားစိုက္
ကမၻာေက်ာ္လူမိုက္တို႔
မိုက္ေၾကးခြဲၾက
ကမၻာ့တိုက္ႀကီး (၇) တိုက္ဟာ (ကမၻာ့တိုက္ႀကီး (၇) တိုက္ဟာ)
ေမွာင္မိုက္ေနလိမ့္မယ္
ပ်ံသန္းလိုက္စမ္းပါ ငါ့သား…။ ။
သစ္ေကာင္းအိမ္
ေခတ္ၿပိဳင္အြန္လုိင္းစာမ်က္ႏွာေပၚက ရက္စဲြမ့ဲကဗ်ာ။
ေနထိုင္ေကာင္းေအာင္သာေနပါ(သစ္ေကာင္းအိမ္)
WEDNESDAY, NOVEMBER 5, 2008
ေနထိုင္ေကာင္းေအာင္သာေနပါ
လက္ကိုင္ဖုန္းေတြရွိတယ္
ဖုန္းထဲမွာ ပိုက္ဆံမရွိဘူး...။
သြားစရာေျမရွိတယ္
သြားစရာေနထိုင္ခြင့္ လက္မွတ္မရွိဘူး။
ေဒါနေတာင္တန္းေတြ လွမ္းျမင္ေနတယ္
ျပန္စရာတိုင္းျပည္မရွိဘူး။
အေနာ္ရထာလမ္းမေပၚမွာလည္း က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္
မဲေဆာက္လမ္းေတြေပၚ ေရာက္ေတာ့လည္း
က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္
အသက္ရွဴမေျဖာင့္ခဲ့ၾကပံုမ်ားေျပာပါတယ္...။
ေၾသာ္ေရႊပဲက်င္ရမလို
ၾကမ္းပိုးပဲရွာရမလို
လူ႕အျဖစ္မ်ား....
ကိုိုယ့္အခန္းကမိုးမလံု
ကမၻာေျမပံုေပၚမွာလည္း လံုျခံဳရာကို ရွာမေတြ႕ေတာ့
ကိုယ့္နားထင္ကိုယ္ ေသနတ္နဲ႕ေတာ့ကာ
ခ်ိဳးကူသံကို တမ္းတရင္း ငွက္ဆိုးသံေတြနဲ႕
မိုးစင္စင္လင္းရတဲ့
လူ႕အျဖစ္မ်ား....။
ဂိုးေခါင္ျခင္း(သစ္ေကာင္းအိမ္)
ဂိုးေခါင္ျခင္းေရႊဖိနပ္ဆု မေမွ်ာ္ကိုးေပမယ့္
ဘ၀ကို ေရႊဂိုးနဲ႔ပဲ ႐ံႈးခ်င္တယ္။
ကြင္းေဘးကန္ထုတ္ခံရတဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအတြက္
လက္ပစ္ေဘာ ငါမရခဲ့ပါလား။
ေလ်ာထိုးဖ်က္ထုတ္ခံရတဲ့
ဂိုးသြင္းခြင့္ေတြအတြက္
ျပစ္ဒဏ္ေဘာ ငါမရခဲ့ပါလား။
ေလာကဓံတရားနဲ႔ သူ႔မယားပါသားေတြက
တကြင္းလံုးကို ဖိကစားထားၾက
တသင္းလံုး အနီကတ္နဲ႔
ငါ့ဘက္ ရပ္ခဲ့တာဆိုလို႔
ပရိသတ္ရယ္၊ ၿပီးေတာ့ အားကစားစိတ္ဓာတ္ရယ္
၀ီစီသံ႐ွည္သာ ဆံုးသြားေရာ။
မပြင့္ေသးတဲ့ ပိေတာက္ကို
ေတာက္ေခါက္ၿပီးေစာင့္ရင္းနဲ႔
ဒီႏွစ္လည္း ေႏြဦးေပါက္မေကာင္းျပန္ဘူး သူငယ္ခ်င္း။ ။
သစ္ေကာင္းအိမ္
ေဆာင္းသစ္ပင္(သစ္ေကာင္းအိမ္)
ေဆာင္းသစ္ပင္ဆံပင္ရွည္ ျဖတ္လုိက္တယ္
ကုိယ္ေပၚက သစ္ရြက္ေတြ
တပင္လံုး လႈပ္ခါခ်လုိက္တယ္။
ပိေတာက္သစ္ပြင့္ဖုိ႔
အျမစ္
ေျမမွာ
စြဲတယ္ … ။ ။
သစ္ေကာင္းအိမ္
(၀၇၊ ႏုိ၀င္ဘာ၊ ၂၀၀၇)
တေစၦႏွစ္ေကာင္ရဲ႕အေမွာင္ (မုိဒီလ်ာနီနဲ႔ဂ်င္းနီသုိ႔)(သစ္ေကာင္းအိမ္)
တေစၦႏွစ္ေကာင္ရဲ႕အေမွာင္ (မုိဒီလ်ာနီနဲ႔ ဂ်င္းနီသုိ႔)
မင္းက
ညေတြမွာ သြပ္မုိးေပၚလမ္းေလွ်ာက္တဲ့ေၾကာင္တေကာင္
ငါက
ညေရာက္မွအသက္၀င္ခြင့္ရတဲ့ ဖုတ္ေကာင္တေကာင္
အေမွာင္မွာပဲေတြ႔ၾကတယ္၊
မင္းက
သေဘၤာပ်က္ၿပီးေမ်ာလာတဲ့ လူတေယာက္
ငါက
သေဘၤာပ်က္ၿပီးေမ်ာလာတဲ့ ပ်ဥ္တခ်ပ္
မုန္တုိင္းျဖတ္တုန္းမွာပဲေတြ႔ၾကတယ္၊
မင္းက
မင္းအခန္းတံခါးကိုလာေခါက္မယ့္
ဧည့္သည္ေတြရဲ႕တံခါးေခါက္သံကိုနားစြင့္တယ္
ငါက
ငါတို႔ ေခတ္ကိုေခါင္းနဲ႔ တုိက္ဖြင့္မယ့္
တံခါးေခါက္သံေတြကို နားစြင့္တယ္၊
မင္းက
‘အေမရိကား’လည္း စိတ္မ၀င္စားဘူး
မင္းပုိင္တဲ့ အမိေျမက မင္းအေမအိမ္ေရွ႕မွာ
ကုန္စုံဆိုင္ေလးတဆုိင္သာဖြင့္ခ်င္ရွာသူ
ငါက
လူအမ်ားအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ရဲသူမဟုတ္ဘူး
လူတေယာက္အေနနဲ႔
လူတေယာက္ရဲ႕အခြင့္အေရးဆုိတာကိုပဲ
တုိက္ပြဲ၀င္ရဲသူ၊
ဟီရာကလီးတပ္စ္ရဲဥႏအဆိုအရဆို
ျမစ္ေတြဟာလည္း တခါသုံးပစဏည္းပဲ
ငါတုိ‹ေခတ္ရဲဥႏအလိုအရဆို
‘ရုိမန္တစ္’ဆုိတာလည္း
တခါသုံးပစၥည္းတခုရဲ႕
ကုန္အမွတ္တံဆိပ္တမ်ဳိးပဲ၊
လူေတြက
ကမၻာေက်ာ္ေဘာလုံးသမားေတြရဲ႕
နာမည္ကိုသိတယ္
ကိုယ္ဟန္ျပမယ္ေတြရဲ႕
ခႏၶာကိုယ္အခ်ဳိးအစားကိုသိတယ္
ေဒၚလာေစ်းအတက္အက်ကိုသိတယ္
ဘုရားမွာဆုေတာင္းဖုိ႕ကုိသိတယ္၊
အဲဒီလူေတြရဲ႕အလုိအရဆို
ေရနံနဲ႔စစ္ပြဲႀကီးေတြဟာ
တြင္းထြက္ပစၥည္းပဲ
ငါတုိ႔အခ်စ္ရဲ႕အလုိအရဆို
ေမတၱာတရားနဲ႔ ယုံၾကည္ခ်က္ဟာ
တြင္းထြက္ပစၥည္းပဲ၊
မထူးဆန္းပါဘူးကြယ္
ခပ္နက္နက္ထုိးစုိက္ထားတဲ့အေမွာင္မွာ
ခပ္စိပ္စိပ္စုိက္ပ်ဳိးထားတဲ့အေမွာင္မွာ
အေမွာင္မ်ားမဆုံးသေရြ႕အေမွာင္မွာ
ငါက ပုိးစုန္းၾကဴးတေကာင္
မင္းကေတာ့
အေမွာင္မွာေတာင္မွ
ေၾကာင္နက္မေလးတေကာင္ပါပဲ၊
မထူးဆန္းပါဘူးကြယ္
မင္းမ်က္လုံးစိမ္းေတြနဲ႔
အေမွာင္ကို မဲ့ျပတဲ့အခါ
ငါ့အေတာင္စိမ္းေတြနဲ႔
အေမွာင္ကုိရြဲျပမယ္၊
မထူးဆန္းပါဘူးကြယ္
မင္းမဖြင့္ႏုိင္ေသးတဲ့
‘ေစ်းဆုိင္ေလးတဆုိင္’အေၾကာင္း
မင္းစဥ္းစားေနခ်ိန္မွာ
ငါကလည္း
ငါ့ဆီေရာက္မလာေသးတဲ့
‘တရားမွ်တမႈ’ေတြအေၾကာင္း
ငါစဥ္းစားေနလိမ့္မယ္၊
သစ္ေကာင္းအိမ္
အိပ္မက္ျမစ္(သစ္ေကာင္းအိမ္)
FRIDAY, NOVEMBER 9, 2007
အိပ္မက္ျမစ္
ေျမာက္ေလရုိင္းေတြက
အထီးက်န္ သစ္ကုိင္းေတြကုိ
အရုိးၿပိဳင္းၿပိဳင္း က်တယ္
စိတ္ထဲ
အဆိပ္ေတြ စီးက်လာျပန္ၿပီ
မတိတ္ေသးတဲ့အတိတ္ကုိ
တိပ္နဲ႔ကပ္ၿပီး
မတိတ္ေသးတဲ့ႏွင္းေတြ
ၿပိဳဆင္းလာေနၿပီ
မ်က္စိမွိတ္လုိက္တယ္
အေ၀းအိမ္ဆီ
ျမက္ခင္းေပၚ ဒရြတ္ဆြဲ
သြက္ခ်ာပါဒ ေရာဂါသည္ေလး
“ခရစ္စ္တီးနားရဲ႕ကမၻာ” ပန္းခ်ီကား
က်ေနာ့ပါးျပင္ေပၚ လိမ့္ဆင္းသြားတယ္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ တမလြန္မွာေရာ
ပြင့္လင္းရာသီ ေရာက္ပါၿပီလား
ေက်ာင္းဆရာ
ေသြးေၾကာထဲ
ျမစ္စိမ္းရွင္ရွင္
ျပန္ျမင္ခ်င္လွၿပီ
င၀န္ …
ႏွစ္ေတြၾကမ္းေတာ့
ႏွင္းေတြ ႏြမ္းခဲ့တယ္ …
ေရတံခြန္(သစ္ေကာင္းအိမ္)
ေရတံခြန္
အေမ့ရဲ ႔
ေမတၱာတရားလုိ
ေခ်ာက္ကမၻားအစြန္းမွာ
ေလဟာနယ္ထဲ
ေျခတဖက္ နင္းခဲ့တယ္ … ။
သစ္ေကာင္းအိမ္
(၀၉၊ ၁၁၊ ၂၀၀၇)
Subscribe to:
Posts (Atom)