Friday, October 26, 2018

မရည္ရြယ္ရင္ မေရးတာေကာင္းတယ္(မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ)

0 comments
မရည္ရြယ္ရင္ မေရးတာေကာင္းတယ္(မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ)

ကိုယ္ေရးလိုရာကို ေရးလိုက္တယ္၊ စာလည္းဆံုးေရာ ဟိုလူ႔မရည္ရြယ္ပါ ဒီလူ႔မရည္ရြယ္ပါဆိုတာ ဘာေျပာတာလဲမသိဘူး၊ ေရးမွေတာ့ ရည္ရြယ္ၿပီး ရည္ရြယ္ခ်က္ပါပါ ေရးၾကတာမဟုတ္လား။ ေရးမွေတာ့ လက္ခုပ္သံနဲ႔အေထာက္အခံခ်ည္းပဲ ေမ်ွာ္လို႔ျဖစ္ပါ့မလား။ အဆန္႔က်င္နဲ႔ အဆဲအဆိုလည္းခံရမွာေပါ့။ ဒီ ဟိုလူ႔မရည္ရြယ္ပါ ဒီလူ႔မရည္ရြယ္ပါဆိုတာ လိပ္ျပာမလံု စိတ္မသန္႔ ဝိညာဥ္မလွတဲ့အခံက ထြက္လာတာပါ။ ကိုယ့္အျမင္ ကိုယ့္အေတြး ကိုယ္အသိ ကိုယ့္အယူအဆကို ကိုယ္ျပန္ၿပီးသံသယဝင္ရာက ယံုၾကည္မႈအျပည့္မရွိရာက စတာပါ။

ေရးၾကပါဗ် ရဲရဲတင္းတင္း။
ေရးၾကစမ္းပါဗ် ရည္ရြယ္ခ်က္ပါပါ။
ေရးၾကစမ္းပါဗ် သတၱိရွိရွိ၊
ေရးၾကစမ္းပါဗ် လက္ခုပ္သံနားေထာင္ရင္း၊
ေရးၾကစမ္းပါဗ် ဆဲသံဆိုသံပလူပ်ံေတြ ၾကားနာရင္း
ေရးၾကစမ္းပါဗ် ေထာက္ခံသူ ဆန္႔က်င္သူေတြ ေတြးစရာရေအာင္၊
ေရးၾကစမ္းပါဗ် သာေစနာေစဆိုတဲ့ေစတနာေရွ႔ထားၿပီး၊
ေရးၾကစမ္းပါဗ် ဘက္လိုက္မႈနဲ႔ တင္းတင္းရင္းရင္း။

စာၾကြင္းေလးနဲ႔ ဟိုလူဒီလူမရည္ရြယ္ေျပာၿပီးေတာ့ ရည္ရြယ္တဲ့သူေတြအတြက္ ဘာအက်ိဳးမွမရွိရင္ ဘာစာမွမေရးတာ ပိုေကာင္းပါတယ္။ ဖတ္သူလည္း မ်က္စိမေညာင္း ကိုယ္လည္းစိတ္မေညာင္း လက္မေညာင္းဘူးေပါ့။ အက်ိဳးရွိတဲ့စာတိုင္းမွာ ရည္ရြယ္ၿပီးေတြးတဲ့အေတြးက ခံၿပီးသား၊ ရည္ရြယ္ခ်က္က ပါၿပီးသား၊ ရည္ရြယ္သူက ရွိၿပီးသား၊ စာထဲမွာေပၚၿပီးသားပါ။ ဒါဆို မလံုမလဲ ဘာျဖစ္စရာလိုဦးမလဲ။
မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ(ေအာက္တိုဘာ ၂၅၊ ၂ဝ၁၈)

0 comments:

Post a Comment