Tuesday, December 16, 2014

လႊတ္ေတာ္ ဝဋ္ဆင္းရဲမွာ ဇြတ္ဆြဲၿပီး မေနၾကပါနဲ႔ (တူေမာင္ညိဳ)

0 comments
လႊတ္ေတာ္ ဝဋ္ဆင္းရဲမွာ ဇြတ္ဆြဲၿပီး မေနၾကပါနဲ႔ (တူေမာင္ညိဳ)
(၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၁၃ ရက္)

အတိုက္အခံမ်ားအတြက္ လႊတ္ေတာ္တြင္းႏုိင္ငံေရးကား လမ္းဆံုးေနေခ်ၿပီ၊  ေရွ႕ခရီး ဘယ္လိုဆက္ၾကမလဲ။
၂၀၁၂ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြ ဝင္စဥ္ကခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ “တာဝန္ႀကီး ၃ ရပ္” (ဥပေဒစိုးမိုးေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရး)ကို လႊတ္ေတာ္တြင္းမွာ
ဘယ္ေလာက္အတုိင္းအတာအထိ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ၾကသလဲ၊ ထိေရာက္တဲ့အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ဘာေတြရရွိခဲ့သလဲဆုိတာ ဒီခ်ဳပ္ပါတီနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ဆန္းစစ္သင့္ပါတယ္။ ဆန္းစစ္ရရွိလာတဲ့အခ်က္ေတြကို ျပည္သူအမ်ားသိရွိေအာင္ တင္ျပအစီရင္ခံသင့္ပါတယ္။

ေအာင္ျမင္မႈရရွိခဲ့တဲ့ ရည္မွန္းထားခ်က္ေတြက ဘာေတြလဲ။
ေမွ်ာ္မွန္းထားၿပီး မရရွိခဲ့တာေတြကဘာေတြလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈေတြရရွိခဲ့ၿပီး၊ ဘာေၾကာင့္မရရွိခဲ့သလဲ၊ ဘယ္လို ျပဳျပင္သြားမွ၊ ဘယ္လိုနည္းလမ္းနဲ႔ေျပာင္းလဲေဆာင္ရြက္ႏုိင္မွ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ေပါက္ေျမာက္ႏုိင္မလဲစသျဖင့္ အခ်က္အလက္ရွိရွိဆန္းစစ္ ေလ့လာ သံုးသပ္တင္ျပသြားသင့္တယ္လို႔ျမင္ပါတယ္။

လႊတ္ေတာ္တြင္းႏုိင္ငံေရး “ေမွ်ာ္လင့္သေလာက္မျဖစ္ဘူး”ဆုိတာ ဒီခ်ဳပ္ပါတီဥကၠ႒အပါအဝင္ ဒီခ်ဳပ္လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ ကိုယ္တုိင္ ထုတ္ေျပာေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုေတာ့လည္း ျဖည့္စြက္ေျပာပါေသးတယ္ “လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာႏုိင္တယ္၊ထိေရာက္မႈ မရွိတာ၊ ေျပာတဲ့အတိုင္း၊ ေတာင္းဆိုတဲ့အတိုင္းျဖစ္တာ၊ မျဖစ္တာက သပ္သပ္၊ ဒီလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ တုိင္းသိျပည္သိတင္ျပႏုိင္တာကုိယ္က တုိးတက္မႈပဲ” တဲ့။ ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ အႏွစ္သာရကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ထားသလိုျဖစ္မလာခဲ့ဘူး၊ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အလုပ္မျဖစ္ဘူးဆိုတာ ျငင္းခုန္စရာမလုိေအာင္ ထင္ရွားေနပါၿပီ။

ဒီခ်ဳပ္လႊတ္ေတာ္အမတ္အခ်ိဳ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းရင္ဖြင့္ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္တြင္း အေျခအေနအခ်ိဳ႕ကို ေကာက္ႏုုတ္ေဖာ္ျပရရင္

-“အားလံုးသိတဲ့အတိုင္းပဲ ေျပာင္းလာတဲ့လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္သံုးေယာက္နဲ႔ စုေပါင္း ၄၆ ေယာက္၊ ၄၆ ေယာက္အင္အားက ဘာမွမရွိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ အဓိကပင္မ ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးျဖစ္တဲ့ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးရယ္၊ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးရယ္၊ တရားဥပေဒစုိးမိုးေရးရယ္၊ အဲဒီရည္မွန္းခ်က္သံုးခ်က္မွာ  ၄၆ ေယာက္ဆုိတဲ့ ဆယ္ပံုတစ္ပံုအတုိင္းအတာနဲ႔ လုပ္ရတာဟာ ဘာမွခရီးမတြင္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ဆက္ၿပီးေတာ့မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေခါင္းေဆာင္မႈနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကိုယ္စားလွယ္ေတြအားလံုးက ဆက္လက္သြားေနၾကတယ္” (ဦးဝင္းျမင့္)

-“ျပည္သူေတြလိုလားခ်က္နဲ႔ ကၽြန္မတုိ႔လႊတ္ေတာ္ကလုပ္ေနတာေတြက နည္းနည္း လြဲမ်ားလြဲေနသလားလုိ႔ တခါတခါ သံသယျဖစ္မိတယ္ေပါ့၊ ျပည္သူေတြေတာင္းဆိုတာ တစ္ခု၊ လႊတ္ေတာ္မွာ တင္လိုက္တဲ့အာဂ်င္ဒါက တစ္မ်ိဳးေတြျဖစ္ေနတယ္၊ အဆိုးဆံုးက ကၽြန္မတို႔ အင္အားကနည္းတဲ့အခါက်ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ေဆြးေႏြးလုိက္တာ၊ ေတာင္းဆုိလုိက္တာ၊ ေျပာလုိက္တဲ့ကိစၥရပ္ေတြဟာ ျဖစ္မလာတာေတြမ်ားတယ္ေပါ့ေနာ္” (မျဖဴျဖဴသင္း)

-“ဘယ္ေလာက္ စိတ္တိုတယ္ေအာက္ေမ့လို႔လဲ၊ ထလည္းမထူးမွာမုိ႔လုိ႔ မထတာ၊ မိုက္ေတာင္းတယ္၊ မေပးဘူး၊ တစ္ခုေတာ့ရွိတာေပါ့ေလ၊ ဦးသူရေရႊမန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ NLD နဲ႔ ဆက္ဆံေရးေျပလည္ၿပီးေတာ့ အထုိက္အေလ်ာက္ႏုိင္ငံေရး space  ေပးတယ္၊အဲဒီဟာေလး ေထာက္ထားၿပီးေတာ့ေနတာ၊ ႏုိ႔မဟုတ္ရင္ေတာ့ ကေလာ္တုတ္ေတာ့မွာပဲ” (ဦးဝင္းထိန္)

လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ထိေရာက္မႈရွိဖို႔၊ တင္ျပတဲ့အတိုင္း ျဖစ္ေျမာက္လာဖုိ႔ဆုိတာမွာ အဓိကအားျဖင့္ ကုိယ့္ပါတီကအမတ္ေတြဟာ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေနရာအမ်ားစုရထားမွ၊ အင္အားအမ်ားစုျဖစ္ေနမွ မဟုတ္ပါလား။ ဒါ့အျပင္ ကိုယ့္ပါတီနဲ႔မိတ္ဖက္ျဖစ္ေနတဲ့ အျခားပါတီမ်ားရဲ႕အမတ္ေတြရဲ႔ ထာက္ခံမႈလည္း လိုတယ္။ ဒါက ပါလီမန္ႏုိင္ငံေရး၊ လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးေတြရဲ႕ အေျခခံသေဘာသဘာဝ မဟုတ္ပါလား။ ဒါ့အျပင္ အေျခခံဥပေဒအပါအဝင္၊ အျခားေသာ လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒေတြကလည္း တစ္ဖက္စီးနင္း မဟုတ္ဘဲ၊ မွ်တတဲ့အေျခခံနဲ႔လည္း တည္ရွိရဦးမယ္ေလ။

ဒီခ်ဳပ္ပါတီက ဒီလိုအေျခခံေတြ ျပည့္ျပည့္စံုစံု၊ လံုလံုေလာက္ေလာက္ မရွိဘဲနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ထဲ ဇြတ္ဝင္သြားခဲ့တာပါ။ အမတ္ ၄၆ ေယာက္နဲ႔လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဘာမွ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ျဖစ္မလာႏုိင္ဘူးဆုိတာ အခုေတာ့ ဒီခ်ဳပ္လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ ကိုယ္တုိင္အေတြ႔အႀကံဳအရ နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီး ဖြင့္ေျပာေနၾကပါၿပီ။

ဒီေတာ့ ထိေရာက္မယ့္ ဒီခ်ဳပ္ပါတီကိုယ္တုိင္က “လိုလွ်င္ႀကံဆနည္းလမ္းရ” ဆုိတဲ့စကားအတုိင္း နည္းလမ္းရွာႀကံသင့္ပါၿပီ။ “သံသရာဝဋ္ထဲ၊ ဇြတ္ဆြဲလုိ႔ေနမယ္၊ ေသပါေစခင္ရဲ႕”ဆုိတာလို႔ လႊတ္ေတာ္ဝဋ္ဆင္းရဲမွာ ဇြတ္ႏွစ္ၿပီး မေနေစခ်င္ပါဘူး။

 အန္ကယ္ဦးဝင္းထိန္လည္း “ကေလာ္တုတ္”ရမယ့္ကိန္းလည္း ဆုိက္ေရာက္ မသြားေစခ်င္ပါဘူး။
 ေထာက္ထားေနရတဲ့ “အထုိက္အေလ်ာက္ႏုိင္ငံေရး space” ဆုိတဲ့ “ဗထက္ခ်ိဳင့္” လို ခ်ိဳင့္ခြက္ ကေလးထဲေနလည္း အလ်င္အျမန္ လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပါတီတြင္းမွာေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြမ်ား၊ မဟာမိတ္ပါတီမ်ားနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း တုိင္းျပည္နဲ႔လူထုအတြက္ အေကာင္းဆံုးေဖာက္ထြက္ႏုိင္မယ့္နည္းလမ္းကို ဒီခ်ဳပ္ပါတီအေနျဖင့္  ညွိႏိႈင္းရွာေဖြသင့္ပါၿပီ။

ဒီလို နည္းလမ္းရွာေဖြၾကရမွာလည္း “ဒီမိုကေရစီခရီးၾကမ္းနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္” က႑မွာ “ နိုင္ငံေရးေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲေတြကို မိတ္ဆံုစားပြဲအဆင့္ထက္ပိုၿပီး အက်ိဳးရွိေအာင္ ဘယ္လို ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္ ထင္ပါသလဲ”ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့သလုိ “စိတ္ေျပာင္းရမွာေပါ့၊ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲဆုိတာ တုိင္းျပည္ရဲ႕ကံၾကမၼာ၊တုိင္းျပည္ရဲ႕အနာဂတ္အတြက္ အေရးႀကီးတယ္၊ ဒါဟာေလးေလးနက္နက္နဲ႔ သတိၱရွိရွိနဲ႔ရင္ဆုိင္ရမယ္ဆုိတာ လက္ခံဖုိ႔လိုတာေပါ့”ဆုိတဲ့ေျဖနည္းကားမ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီေျဖဆုိမႈဟာ အလြန္႔အလြန္ ေယဘုယ်ဆန္လြန္းလွပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ညြန္း
- (VOA) ဦးသန္းလြင္ထြန္း ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အင္တာဗ်ဴး (၂၃- ၁၁- ၂၀၁၄)
- လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားနဲ႔စကားဝုိင္း (ရဲျမင့္ေက်ာ္)၊ ဒီလႈိင္းစာေစာင္၊ အတြဲ ၃၊ အမွတ္ ၄၆၊ အမွတ္ ၄၇
- (RFA)၊ ဒီမိုကေရစီခရီးၾကမ္းနဲ႔ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ (၁၁ - ၁၂ - ၂၀၁၄ )

0 comments:

Post a Comment