Wednesday, February 20, 2019

လြတ္ေျမာက္ေဒသပန္ဆန္းမွာ ၁ဝ ႏွစ္ၾကာ(ေနဦးေဝ)(၁၂)

0 comments
လြတ္ေျမာက္ေဒသပန္ဆန္းမွာ ၁ဝ ႏွစ္ၾကာ(ေနဦးေဝ)(၁၂) စစ္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
​​​တစ္ညေနမွာ ရုပ္ရွင္ကားသစ္ျပမယ္ဆိုလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဘာ္လီေဘာကြင္းမွာ ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ရုပ္ရွင္အဖြဲ႔လာေတာ့ အခုျပမယ့္ကား သစ္က ဗီယက္နမ္နဲ႔တရုတ္တိုက္တဲ့ကားလို႔ေျပာပါတယ္။ ဇာတ္ကားနာမည္က ခပ္ဆန္းဆန္းပါ။ ဗမာလို ေတာင္ေျခက ပန္းေခြတဲ့။ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္ဆန္းပိုင္းေလာက္က တိန္႔ေရွာင္ဖိန္ရဲ႔ ဗီယက္နမ္ကို ဆံုးမအျပစ္ေပးေရးစစ္ပြဲကို ေနာက္ခံထားရိုက္ကူးတဲ့ စစ္ကားျဖစ္ပါတယ္။

ဂ်ပန္ခုခံေရးကာလေနာက္ခံပါတဲ့ လိႈဏ္ေခါင္းစစ္ရုပ္ရွင္တို႔ ေျမျမွဳပ္ဗံုးစစ္ရုပ္ရွင္တို႔ နဲ႔ တရုပ္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးစစ္ပြဲေနာက္ခံ ေတာင္ခ်ီ ေျမာက္တိုက္တို႔ တလက္လက္ၾကယ္နီတို႔လိုရုပ္ရွင္ေတြ အၿမဲလိုလိုၾကည့္ေနရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ ကားသစ္ဆိုရင္ စိတ္ဝင္စားေန တာဘဲ။ ဗီယက္နမ္နဲ႔တရုတ္စစ္ပြဲ ျဖစ္ထားတာကလည္း ပူပူပူေႏြးေႏြးဆိုေတာ့ ျမန္ျမန္ၾကည့္ခ်င္ေနၾကၿပီ။

ဒီဇာတ္ကားက ဗီယက္နမ္နယ္စပ္ထဲကို ထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္သြားတဲ့ တရုတ္တပ္ေတြထဲက တပ္ခြဲတစ္ခြဲအေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ “တရုတ္ ျပည္ဆို အသာေလးတိုက္လို႔ရတယ္။ ဒို႔ဗီယက္နမ္တပ္ေတြက ခြန္မင္းမွာညစာစားမယ္”စသျဖင့္ ႀကံဳးဝါးေနတဲ့သတင္းေတြကို အရင္ျပၿပီး (၁၂)လံုးတြဲ ဒံုးစင္ေတြ ရာခ်ီ အသံုးျပဳတိုက္ၾကတယ္။ နယ္စပ္တေလ်ာက္ ဗီယက္နမ္ခံစစ္ေၾကာင္းႀကီးကလည္း ခိုင္ခံ႔တယ္။ တရုတ္ တပ္ေတြဟာ တင့္ကားေတြ အေျမာက္ႀကီးေတြအကူနဲ႔ လိုက္က်င္း ကတုတ္ေျမာင္းႀကီးေတြကို ေက်ာ္ႏိုင္ေအာင္မနည္း လုပ္ေနရတယ္။
တိုတိုဆိုရရင္ လြယ္လြယ္နဲ႔ရမယ္ထင္ၿပီး ထိုးဝင္တဲ့တပ္တခ်ိဳ႔ ေရွ႔ကၽြံကုန္ၿပီး ႏွာေခါင္းက်ည္ေပြ႔ ေတြ႔ကုန္တယ္။ ဆံုးမအျပစ္ေပးေရး
စစ္ပြဲကိုလည္း အခ်ိန္တိုနဲ႔ အဆံုးသတ္လိုက္ရတယ္။ ဒီဇာတ္ကားရဲ႔ ေနာက္ပိုင္း ၃ ပံု ၁ ပံုေလာက္ဟာ စစ္ပြဲအၿပီး တပ္ေတြရဲ႔ျပႆနာ
ေပါင္းစံုကို ရိုက္ကူးထားတယ္။ တပ္ခြဲမွဴးျဖစ္သူဟာ က်ဆံုးဒဏ္ရာရသြားတဲ့ သူ႔တပ္သားေတြရဲ႔အခက္အခဲေတြနဲ႔ မိသားစုဒုကၡေတြကို
လိုက္လံ ေျဖရွင္းေနရတာ မၿပီးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒီစစ္ပြဲမွာ တရုတ္ဖက္က က်ဆံုးသူအေတာ္ေလးမ်ားတယ္။ သူတို႔ကိုျမွဳပ္ႏွံထားတဲ့
ဂူသခ်ႌဳင္းေတြဟာ ေတာင္ကုန္းႀကီးတစ္ကုန္း ျပည့္ေနတယ္။ ေတာင္ေျခက ပန္းေခြဆိုတာ ခုနကတပ္ခြဲက ရဲေဘာ္ေလးတစ္ေယာက္ကို ခ်ေပးလိုက္တဲ့ ပန္းေခြေလးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဇာတ္ကားကိုၾကည့္ၿပီးၾကတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔အခ်င္းခ်င္း ျငင္းစရာခုန္စရာေတြ ရသြားၾကတယ္။ စစ္ဆိုတာဘာလဲ။ တရားတဲ့စစ္ဆိုတာဘာလဲ။ စစ္တိုင္းဟာ ဆိုးက်ိဳးကိုသယ္လာတယ္ဆိုရင္ တရားတဲ့စစ္ေတြကေရာ ဘာေတြ သယ္လာ ႏိုင္သလည္းဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြဘဲျဖစ္ပါတယ္။ စစ္နဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဘယ္လို အျပန္အလွန္ကူးေျပာင္းသလဲ ဆိုတာလည္း ပါပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ စစ္နဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျပႆနာကို အေတာ္ေစာေစာကထဲက ပါတီထဲမွာျငင္းေနခဲ့ၾကတာပါ။ အထူးသျဖင့္ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္မဆလ အစိုးရနဲ႔ ဗကပရဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ ဦးေနဝင္းက တဖက္သတ္ရပ္စဲသြားၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ဒီကိစၥ အေတာ္ေလးဂယက္ထခဲ့တယ္။ အဲဒီေဆြးေႏြးပြဲကလည္း အေတာ္ေစာေစာကတည္းက လုပ္ထားခဲ့တဲ့ ဦးေနဝင္း ေပက်င္းကိုေရာက္ရွိေနခိုက္ တရုတ္ျပည္ရဲ႔ အႀကံေပးတုိက္တြန္းမႈ ေနာက္ဆက္တြဲရလဒ္လို႔လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီတံုးက ေဆြးေႏြးဖို႔ကိစၥကို တျခား မဆလ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ပါဦးမယ္လို႔ ဦးေနဝင္းက ဂတိေပးထားခဲ့တယ္။ တရုတ္ေခါင္းေဆာင္ အေျပာင္းအလည္းေတြ ေပၚလာၿပီး ေနာက္မွာလည္း ဆက္လက္ တိုက္တြန္းၾကတဲ့အတြက္ ဦးေနဝင္းဟာ ေပက်င္းမွာ ဗကပဥကၠဌသခင္ဗသိန္းတင္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးတာလုပ္ ခဲ့တယ္။ အဲဒီေတြ႔ဆံုပြဲရလဒ္အျဖစ္ ၁၉၈ဝ မွာ မဆလဘက္က ဦးေနဝင္း၊ ဦးေလးေမာင္၊ ဦးသန္းလိႈင္တို႔တက္ၿပီး ဗကပဘက္က သခင္ ဗသိန္းတင္၊ သခင္ေဖတင့္၊ ဦးရဲထြန္းတို႔တက္တဲ့ ပထမအႀကိမ္ေဆြးေႏြးပြဲ လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ လားရိႈးမွာလုပ္တဲ့ ဒုတိယအႀကိမ္ေဆြးေႏြးပြဲ မွာေတာ့ ႏွစ္ဖက္ဥကၠဌေတြ မတက္ေတာ့ဘဲ က်န္ေခါင္းေဆာင္ေတြဆက္တက္ခဲ့ၾကတယ္။

ေဆြးေႏြးပြဲအေသးစိတ္ေတြကို ဒီေဆာင္းပါးမွာေရးဖို႔ မရည္ရြယ္ပါ။ အၾကမ္းအားျဖင့္ ဗမာျပည္သူလူထုအက်ိဳး၊ အေရွ႔အာရွတည္ၿငိမ္
ေရးအက်ိဳး၊ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အက်ိဳးေတြအတြက္ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ဖို႔ ရည္ရြယ္ထားေၾကာင္း ဗကပ ဘက္က တင္ျပတဲ့အခါ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုေဆြးေႏြးဖို႔ သေဘာတူေပမယ့္ စစ္ရပ္စဲတာ မလုပ္ႏိုင္ေၾကာင္း အေၾကာင္းျပန္ခဲ့တယ္။ ဒုတိယအႀကိမ္ ေတြ႔ဆံု ၾကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုအပ္မႈကို ဗကပဘက္ကရွင္းျပၿပီး ဒီမိုကေရစီေရး အမ်ိဳးသားေသြးစည္းညီညြတ္ေရးနဲ႔ ျပည္သူလူထုေနထိုင္မႈဘဝ ျမွင့္တင္ေရး စတဲ့အခ်က္ေတြကိုတင္ျပရင္း ဗကပ ဆက္လက္တည္ရွိေရး၊ ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္ ဆက္လက္တည္ရွိေရးနဲ႔ အေျခခံေဒသ ဆက္လက္တည္ရွိေရးေတြမပါဘဲ စစ္မွန္တဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရႏိုင္ေၾကာင္း ရွင္းျပခဲ့တယ္။ မဆလကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ကေတာ့ အဲဒီအခ်က္ေတြ လက္မခံပါဘူး။

ဗမာျပည္မွာ ၁၉၇၄ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ မဆလတစ္ပါတီထဲသာတည္ရွိခြင့္ရွိတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ခ်င္ရင္ မဆလပါတီထဲ ဝင္ခြင့္ ျပဳမယ္။ အလားတူဘဲ ဗကပတပ္သားေတြကိုလည္း လံုထိန္းတပ္ထဲမွာပါဝင္ခြင့္ေပးမယ္။ အေျခခံေဒသေတြကိုလည္း အသိအမွတ္မျပဳႏိုင္ဘူး လို႔တုန့္ျပန္ခဲ့တယ္။ ဗကပဘက္က အေျခခံဥပေဒဆိုတာ လူကလုပ္ထားတာျဖစ္လို႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလည္းလို႔ရေၾကာင္း၊ တိုင္းျပည္အက်ိဳး အတြက္ လက္ရွိအေျခခံဥပေဒကို ျပင္သင့္ေၾကာင္းေျပာဆိုခဲ့တယ္။

ပထမတင္ျပခ်က္ေတြ ျငင္းပယ္တာခံရတဲ့အခါ ဗကပကိုယ္စလွယ္အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ သခင္ေဖတင့္က ဒုတိယတင္ျပခ်က္ကိုဆက္ၿပီး ကမ္းလွမ္းပါတယ္။ အတိုခ်ဳပ္ကေတာ့ တပ္ေတြကို တစ္ခုထဲေသာအစိုးရေအာက္မွာဖြဲ႔စည္းမယ့္ ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးေကာင္စီေအာက္မွာ ထားမယ္။ အဲဒီႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီထဲမွာ ဗကပပါတီ သို႔မဟုတ္ ဗကပတပ္ရဲ႔ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေစ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေစ ပါဝင္ခြင့္ ေပးရမယ္။ ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ အေျခခံေဒသေတြကိုလဲ တစ္ခုထဲေသာအစိုးရေအာက္မွာ ေဒသႏၱရကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသအျဖစ္ အသိမွတ္ျပဳထားရွိမယ္။ တတိယအခ်က္က ဗကပကို ဆက္လက္တည္ရွိခြင့္ေပးရမယ္ဆိုၿပီး ထပ္မံကမ္းလွမ္းခဲ့တယ္။ ဒီတင္ျပခ်က္ကို ဦးေနဝင္းထံ ထပ္ဆင့္တင္ျပၿပီး ဆက္ေဆြးေႏြးဖို႔လုပ္ခဲ့ၾကေပမယ့္ ဦးေနဝင္းက တစ္ဖက္သတ္ဖ်က္သိမ္းပစ္လိုက္တယ္။

မဆလညီလာခံမွာေတာ့ ဦးေနဝင္းဟာ ဗကပကကမ္းလွမ္းတဲ့ ပထမတင္ျပခ်က္ ၃ ခ်က္ကိုဘဲေျပာၿပီး လက္ခံႏိုင္စရာမရွိေၾကာင္း တိုင္းျပည္ကို ထုတ္ျပန္တယ္။ ဒုတိယတင္ျပခ်က္ေတြကိုေတာ့ ဖံုးကြယ္ထားခဲ့တယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲပ်က္သြားတဲ့အခါ ဗကပ ကိုယ္စလွယ္အဖြဲ႔ဟာ ဝမ္းနည္း ေၾကာင္းထုတ္ျပန္သလို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အဟန္႔အတားျပဳေနတဲ့ မဆလတစ္ပါတီကိုသာ တည္ရွိခြင့္ေပးထားတဲ့ ၁၉၇၄ အေျခခံဥပေဒ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစနစ္က်င့္သံုးေရးေတြ လူသိရွင္ၾကားေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။

လြတ္လပ္ေရးနဲ႔အတူေပၚထြက္လာတဲ့ ဗမာျပည္ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ေရးသားထားတာေတြအမ်ားႀကီး ရွိသလို ျပန္ေျပာခဲ့သူေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္။ အစိုးရေရးသားခ်က္အမ်ားစုမွာေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ရတာဟာ ဗကပ ေၾကာင့္ဆိုၿပီး လက္ၿငွိဳးထိုးၾကတယ္။ ဗကပကိုတရားခံအျဖစ္ ပံုခ်ရာမွာလည္း တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္မတူျပန္ဘူး။ ဦးႏုနဲ႔ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔က စတာလင္တို႔ ဇဒါးေနာ့တို႔ ၾသဝါဒေတြကိုုနာခံတဲ့ ရုရွားၾသဇာခံလို႔စြပ္စြဲတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီေတြရဲ႔ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းနားလည္တဲ့ ဦးသိန္းေဖျမင့္ ကေတာ့ စတာလင္တို႔ ဇဒါးေနာ့တို႔ကိုစြပ္စြဲရင္ လူရယ္စရာျဖစ္မွာစိုးလို႔ ပါတီေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဂိုရွယ္ကိုစြပ္စြဲတယ္။ သခင္တင္ျမကေတာ့ ဂိုရွယ္ကိုေရာ သခင္သန္းထြန္းကိုပါ စြပ္စြဲပါတယ္။ ခုေနာက္ပိုင္း ႏုိင္ငံေရးအခါေတာ္ေပး စာေရးဆရာတစ္ဦးကေတာ့ အိ္ုင္ဒီအုိလိုဂ်ီတရားေသ က်သူေတြအားလံုးအေပၚ အျပစ္ပံုခ်တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၆၃ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီရဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြပြဲအေၾကာင္း ေျပာရာမွာေတာ့ မဆလအိုင္ဒီအိုလိုဂ်ီနဲ႔ ဗကပတို႔ အလံနီတို႔ရဲ႔အိုင္ဒီအိုလိုဂ်ီ ကြာျခားခ်က္သိပ္မရွိဘူးလို႔လည္း သူက ဆိုျပန္တယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ေပၚလာတာေတာင္ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္တိုက္ခိုက္သူေတြရဲ႔ျပစ္မႈ၊ စစ္ဘက္အရပ္ဖက္ဆက္ဆံေရး အခက္အခ ေတြ႔ေစတဲ့တရားခံကလည္း သူတို႔ဘဲဆိုၿပီး စြပ္စြဲလာေနၾကတယ္။

အမွန္ေတာ့ ၁၉၄၈-၄၉ ကာလ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဗကပတစ္ပါတီထဲနဲ႔ျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ေတြ၊ ေတာ္လွန္တဲ့ ဗမာ့တပ္မေတာ္ေတြ၊ ကရင္အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးအဖြဲ႔အပါအဝင္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြလည္း ပါဝင္ေနတယ္။ တရြာလံုးနဲ႔တစ္ေယာက္ ျဖစ္တဲ့ပြဲလို႔ေတာင္ ဆိုႏိုင္တာပါ။ အဲဒီကာလ ကမၻာ့သတင္းစာႀကီးေတြဆိုရင္ ဦးႏုအစိုးရကို ရန္ကုန္အစိုးရလို႔ေတာင္ စာလံုးမည္းေတြနဲ႔ ေရးခဲ့ ၾကတာပါ။ ဒီျပည္တြင္းစစ္ဟာ ၁၉၈၉ ခု ဗကပလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး ဆံုးရံႈးသြားၿပီးေနာက္ပိုင္း ႏွစ္ေပါင္း ၂၈ ႏွစ္ၾကာတဲ့ ဒီေန႔အခ်ိန္ အခါအထိ ဘာေၾကာင့္ ဆက္ရွိေနတာလည္းဆိုတဲ့အခ်က္နဲ႔တင္ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ေျဖရွင္းလို႔မရေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာနဲ႔ လူမ်ိဳးစုအခြင့္ အေရးျပႆနာေတြကေန ေပါက္ဖြားလာတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားေနတယ္။ ဒီျပႆနာေတြကို ႏိုင္ငံေရးနည္းနဲ႔မေျဖရွင္းႏိုင္သေရြ႕ စစ္ပြဲဟာ သက္ဆိုးရွည္ေနဦးမယ္ဆိုတာ လူတိုင္းသိေနတာပါ။

၁၉၈၁ ခုႏွစ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ မေအာင္မျမင္ျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ပန္ဆန္းစစ္ေဒသဌာနခ်ဳပ္ အစည္းအေဝးခန္းမႀကီးထဲမွာ သခင္ဗသိန္းတင္ ကိုယ္တိုင္ ရံုးဌာန၊ ေဒသနဲ႔ တပ္ေကဒါေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥ ရွင္းလင္းပြဲလုပ္ပါတယ္။ “ကၽြန္ေတာ္တို႔ပါတီဟာ တျခားကြန္ ျမဴနစ္ပါတီေတြ လိုဘဲ စစ္ကိုမလိုလားပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကြန္ျမဴနစ္ေတြဟာ ေသြးဆာေနသူေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ၁၉၄၈ ေဖာက္ျပန္တဲ့ျပည္တြင္းစစ္ကို စတင္ ဖန္တီးခဲ့တာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ျပႆနာေတြကို ႏိုင္ငံေရးအရေျဖရွင္းခ်င္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ေဖာက္ျပန္တဲ့အစိုးရအဆက္ဆက္ဟာ ေဖာက္ျပန္တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ ေျဖရွင္းဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ဒီလိုအေျခအေနေအာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ မလႊဲမေရွာင္သာဘဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခုခံကာကြယ္တဲ့ေတာ္လွန္တဲ့ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ တုန္႔ျပန္တိုက္ခိုက္ခဲ့ရတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ၃၃ ႏွစ္ၾကာလာၿပီျဖစ္တဲ့ ဒီျပည္တြင္းစစ္ကိုရပ္စဲဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႀကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္ ေဖာက္ျပန္တဲ့အစိုးရေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ႀကိဳးပမ္းခ်က္ ေတြကို တဖက္သတ္ဖ်က္ဆီးပစ္ၾကတယ္။...ဦးေနဝင္းက ေဆြးေႏြးပြဲကို အၿပီးတိုင္ဖ်က္သိမ္းလိုက္တယ္ဆိုေစကာမူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ပါတီဟာ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ဆက္အေကာင္အထည္ေဖာ္မယ့္ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေရးေတြ လုပ္ကိုင္လာေအာင္ ဆက္လက္ ထုတ္ေဖာ္တင္ျပတိုက္တြန္းသြားမွာျဖစ္ပါတယ္” လို႔ ရွင္းလင္းေျပာၾကားသြားပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ဦးေနဝင္းကို ဘာလို႔ ေဆြးေႏြးပြဲဖ်က္ဆီးသူအျဖစ္ အဓိကထားေျပာရသလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုေပၚလာပါတယ္။ အားလံုးသိၾက တဲ့အတိုင္း တရုတ္ဗမာအေရးအခင္း ဖန္တီးလိုက္တဲ့အတြက္ တရုတ္နဲ႔ဆက္ဆံေရး တင္းမာသြားရံုမက ဗကပကိုစစ္ေရးအရ တရုတ္က ပံုေအာ ကူညီလိုက္တာကိုေတြ႔ေတာ့ ဦးေနဝင္းဟာ မွားမွန္းသိၿပီး တရုတ္ကိုေလေျပထိုးဖို႔ မၾကာခဏသြားတယ္။ တရုတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါ သူ႔ကိုယ္သူ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒကို လိုလားသူအျဖစ္ နားသြင္းတာေတြလည္း လုပ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က တရုတ္ကလည္း သူ႔
မဟာဗ်ဴေတြ ေျပာင္းတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ေနတယ္။ ကစ္ဆင္းဂ်ား လြန္းပ်ံသံတမန္တို႔ ခ်စ္ၾကည္ေရးပိန္ေပါင္ၿပိဳင္ပြဲဆိုတာေတြနဲ႔ အေမရိကန္ကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီးဆက္ဆံလာၿပီး ဆိုဗီယက္အင္အားလြန္ႏိုင္ငံႀကီးကို အေမရိကန္နဲ႔အတူ လက္တြဲဆန္႔က်င္ဖို႔ မဟာဗ်ဴဟာခ်တယ္။ အရင္တုန္းက အေမရိကန္ဘက္ကိုယိမ္းၿပီး တရုတ္ဗမာအေရးအခင္းဖန္တီးတဲ့ ဦးေနဝင္းဟာလည္း အဲဒီမဟာဗ်ဴဟာေအာက္မွာ ရန္ဘက္စာရင္းကေန မိတ္ဖက္စာရင္းထဲ ေရာက္လာတယ္။ တရုတ္က သူ႔ကို ကြန္ျမဴနစ္လိုလားသူအျဖစ္ ဘယ္တံုးကမွ သေဘာမထားပါဘူး။ လက္ရွိမဟာဗ်ဴဟာ လိုအပ္ခ်က္အရ မိတ္ဖက္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရခ်င္းဆက္ဆံေရး ျပန္တည္ေဆာက္ဖို႔ဘဲျဖစ္ပါတယ္။

ဦးေနဝင္း ေပက်င္းကိုလာေတာ့ ေမာ္စီတံုးတို႔ခ်ိဳအင္လိုင္းတို႔ကို သူအဓိကေတာင္းဆိုတာဟာ ဗကပကို မကူဖို႔ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္ကေတာ့ စစ္တိုက္လာတာ ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝ-၃ဝ ၾကာလာတာေတာင္ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ အျပတ္မတိုက္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္သင့္ေၾကာင္း ဦးေနဝင္းကို မၾကာခဏနားသြင္းတယ္။ ဦးေနဝင္းလိုခ်င္တာက ဗကပကိုဆက္မကူဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏွစ္ဖက္စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ဖို႔ဆိုတာ မလႊဲသာလို႔ ဂတိေပးခဲ့တာဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ဗကပနဲ႔ တခ်ိန္ထဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့ KIO ကိုဆိုရင္ လက္နက္ခ်အလင္းဝင္ဖို႔ဘဲ ေဇာင္းေပးေဆြးေႏြးတယ္။ လက္နက္ခ်ရင္ မဆလေအာက္မွာ ျပည္နယ္ေကာင္စီမွာရာထူးယူဖို႔တို႔ ရဲတပ္ဖြဲ႔ေတြေျပာင္းဖို႔တို႔လို အခြင့္အေရးေတြနဲ႔ မက္လံုးေပးတာဘဲလုပ္ပါတယ္။ ဗကပကိုလည္း အဲသလိုဘဲ ပါတီဖ်က္ သိိမ္းၿပီးလက္နက္ခ် ေစခ်င္တာပါဘဲ။ အစကထဲကျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြကို ေက်ေက်လည္လည္ ေဆြးေႏြးမယ္ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္လည္း မရွိဘူး။

ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိသေလာက္ဆိုရင္ အဲဒီၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲဒုတိယအခ်ီမွာ သခင္ေဖတင့္ ေနာက္ထပ္တင္ျပတဲ့ ဒုတိယတင္ျပခ်က္ေတြကို ၾကားရေတာ့ မဆလကိုယ္စလွယ္အဖြဲ႔ဟာ အေတာ္ေလး စိတ္အားထက္သန္တာေတြ႔ရတယ္။ တပ္ေတြအေျခခံေဒသေတြကို တစ္ခုထဲေသာ အစိုးရလက္ေအာက္မွာထားရွိရံုမက အစိုးရၿမိဳ႔ႀကီးေတြကို ၿခိမ္းေျခာက္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ တပ္ေတြေဒသေတြကိုလည္း အစိုးရစိတ္ေအးေအာင္ ထပ္မံ ညွိႏႈိင္းလို႔ရႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ ကမ္းလွမ္းခ်က္ေတြလည္းပါတဲ့အတြက္ မဆလပါတီအတြင္းေရးမွဴးျဖစ္သူဟာ အားတက္သေရာနဲ႔အထက္ကို အျမန္ အစီရင္ခံဖို႔လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဦးေနဝင္းက အားလံုးကိုပယ္ခ်ၿပီး ေဆြးေႏြးပြဲဖ်က္သိမ္းပစ္ခဲ့ တယ္။

ဗကပဗဟိုဟာ ဒီကမ္းလွမ္းခ်က္ေတြကို ေအာင္ျမင္ေစလိုတဲ့ ေစတနာမွန္နဲ႔ကမ္းလွမ္းခဲ့သလို တကယ္လို႔ ဒီကမ္းလွမ္းခ်က္ကို မဆလဘက္က လက္ခံရင္ ကိုယ္ဖက္က လိုအပ္တာေတြ ဆက္လုပ္ေပးဖို႔ကိုလည္း ျပင္ဆင္ထားၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးသဲထဲ ေရသြန္ ျဖစ္သြားၿပီး ဦးေနဝင္းရဲ႔ အျပဳတ္တိုက္ေရးလမ္းစဥ္နဲ႔ ျပႆနာေတြကိုႏိုင္ငံေရးအရမေျဖရွင္းဘဲ စစ္ေရးနည္းနဲ႔ေျဖရွင္းေရးေတြကိုဘဲ ဆက္လက္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲသလုိျဖစ္တာေတာင္ ဗကပဟာ စစ္နဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ အျပန္အလွန္ကူးေျပာင္းႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့တရားကို လက္ကိုင္ထားၿပီး စစ္ပြဲေတြ ျပင္းျပင္းထန္ထန္တိုက္ေနတဲ့ကာလမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးထြက္ေပၚလာေအာင္ႀကိဳးပမ္းတာကို မစြန္႔ဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးဖို႔ ဆက္လက္ေတာင္းဆိုေနတာျဖစ္ပါတယ္။

တပ္မေတာ္သမိုင္း ဆဌမတြဲထဲမွာေတာ့ ၁၉၈ဝ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲကို ဗကပကမ္းလွမ္းတာဟာ ၁၉၇၉ မင္းရန္ေအာင္ထိုးစစ္ေၾကာင့္ အထိနာသြားလို႔ဆိုၿပီး သံုးသပ္ထားတာေတြ႔ရတယ္။ ဗကပကမ္းလွမ္းခ်က္ထဲမွာ “ဆိုရွယ္နယ္ခ်ဲ႔ရဲ႔အႏၱရာယ္ကို ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္းဆန္႔ က်င္ရန္လိုေၾကာင္း မဆီမဆိုင္အေၾကာင္းျပပံုကလည္း ဗကပ ၅၅ လမ္းစဥ္အတိုင္း ျဖစ္ေနသည္ကိုေတြ႔ရသည္” ဆိုၿပီးေရး ထားတာေတြ႔ရ တယ္။ အဲဒီကာလ သံတမန္ဆက္ဆံမႈသတင္းေတြကိုၾကည့္ရင္ ဆိုရွယ္နယ္ခ်ဲ႔ကို မဆီမဆိုင္ ေျဗာင္က်က်ဆန္႔က်င္ခဲ့သူဟာ ဗကပမဟုတ္ဘဲ ဦးေနဝင္းဆိုတာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ တရုတ္ျပည္ဟာ တိန္႔ေရွာင္ဖိန္အာဏာရလာၿပီးေနာက္ပိုင္း ဆိုဗီယက္ေနာက္လုိက္လို႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဗီယက္နမ္နဲ႔ ထိပ္တိုက္ျဖစ္ေနတဲ့ ခမာနီေပါလ္ေပါ့အစိုးရကို ေထာက္ခံအားေပးတာ မ်က္ႏွာသာေပးေနတာကို သိသြားတဲ့ေနာက္ပိုင္း ဦးေနဝင္းက ကေမၻာဒီးယားကို ပထမဆံုး အစိုးရေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္ သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့တာ အားလံုးသိၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ တရုတ္ျပည္ကိုလည္း ေခ်ာင္းေပါက္တတ္သြားၿပီး တရုတ္ဗမာဆက္ဆံမႈ ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္။ ၁၉၇၉ မွာေတာ့ က်ဴးဘားႏိုင္ငံမွာ ဘက္မလိုက္ႏိုင္ငံမ်ားရဲ႔ ဆဌမအႀကိမ္အစည္းအေဝးလုပ္တာဟာ ဆိုဗီယက္ဘက္ကို လိုက္တာဘဲဆိုၿပီး ျမန္မာျပည္ကို ဘက္မလိုက္ႏိုင္ငံ အုပ္စုထဲက ႏႈတ္ထြက္လိုက္တယ္။

အဲသလိုႏႈတ္ထြက္ၿပီး ဘာမွမၾကာခင္ (၁၉၇၉)ႏိုဝင္ဘာမွာ တရုတ္ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဟြမ္ဟြာ ရန္ကုန္ကို ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ေရႊလမ္းေငြလမ္းေဖာက္ရာမွာ ဦးေနဝင္းဟာ အဲသလို ကၽြမ္းက်င္ပါးနပ္ခဲ့တာပါ။ တရုတ္ဗမာအဓိကရုဏ္းကို ဖန္တီးတံုးကလည္း သူ၊ တရုတ္နဲ႔ ျပန္လည္သင့္ျမတ္္ေရးလုပ္ေတာ့လည္း သူတစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ တရုတ္ျပည္အေနနဲ႔ ဗကပကို ဆက္မကူဖို႔ပါဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ ၁၉၈၁ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမွာလည္း တရုတ္သေဘာက်ရင္ၿပီးတာဘဲဆိုၿပီး ဟန္ျပေဆြးေႏြးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ဗကပကေတာ့ ၁၉၄၈ ေနာက္ပိုင္း စစ္နဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဘက္ႏွစ္ဘက္ကိုအေျချပဳၿပီး စစ္ႏိုင္ေရးလမ္းစဥ္ေတြခ်မွတ္ဖူးသလို ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္း ေရး လမ္းစဥ္ေတြလည္း ခ်မွတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ စစ္နဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျပႆနာဟာ ဘက္တစ္ဘက္ထဲနဲ႔ ဆံုးျဖတ္လို႔မရဘူး။ စစ္တုိက္ မလားၿငိမ္းခ်မ္းမလားဆိုတာ ပါဝင္ပတ္သက္သူေတြအားလံုးက ဆံုးျဖတ္ရတာျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာတခုက အဲသလ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ရမယ္ ဆိုရင္ သခင္ဗသိန္းတင္ေျပာသလို ကြန္ျမဴနစ္ေတြဟာ စစ္မလိုလားတဲ့ဘက္မွာ အၿမဲရွိေနမယ္ဆိုတာပါဘဲ။ သူတို႔တေတြဟာ စစ္ရဲ႔ဆိုးက်ိဳး ေတြ စစ္အနိ္ဌာရံုေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ်ေရွာင္ရွားၿပီး ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြကို ႏိုင္ငံေရးနည္းနဲ႔သာေျဖရွင္းလိုသူေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ေနဦးေဝ
https://www.facebook.com/The-Communist-1458107654491426/?__xts__[0]=68.ARAqGW7glj1K6hpuN_EV3gDTAbln5uQC-XRXGPWLaeMo08r5zkoZOx8VELjJ34hU288LSlMdc8mGETpb3LH3L2mA1MgzRzspAHV2GtIgw9iTpx-8ZF7x31YMBm_J60n0fAiMHzumy1uf0-4epQh4F1FjlAmM6snVKTLdsnT_sUjEbkh_bFjHg2AADtHPRPgjZv_g35ytQr9AD4wIdJUnv1xsdHuifzV2lCjBQxIZ0lboW6-MFtosbcGTPUDu4NncJHyG_qMArimPNCJN5H25wIpc_sNSXhrmqRqWa5x-CXzdL853V05Bej6ZrELFIKuNnQB2g49zYiGL4_IpFxnGCwduALAIမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္

သမိုင္းနွင့္စကားေျပာျခင္းမွ (ေဒါက္တာသန္းထြန္း)

0 comments
ေဒါက္တာ သန္းထြန္း
သမိုင္းႏွင့္ စကားေျပာျခင္းစာအုပ္မွ
ေမး။ ဆရာႀကီး ဘဝမွာ လက္ကိုင္ထားတဲ့ ဘဝေနနည္းအယူအဆကို ေျပာေပးပါ။
ေျဖ။ အတိုက္အခံ႐ွိရင္ ေပ်ာ္တယ္။ ကိုယ့္ထက္ တန္ခိုးအ႐ွိန္အဝါ ၾသဇာအာဏာ႐ွိသူေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေျဖ႐ွင္းရတာ ပိုႀကိဳက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က စတင္ၿပီး အတိုက္အခံဆန္႔က်င္မႈ မျပဳပါ။ ႐ႈံးနိမ့္ရင္လည္း နစ္နာတယ္၊ ဝမ္းနည္းစရာလို႔ မထင္ပါ။ ေက်ာ္ေအာင္က "ႏႈတ္ေၾကာင့္ေသမယ့္ လူ" လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။ လက္ေအာက္ငယ္သားကို မတိုက္ခိုက္ပါ။ မတူတဲ့အယူအဆေၾကာင့္ အျပစ္ေပး အေရးယူတာမ်ိဳး မ႐ွိပါ။ ကိစၥရပ္တိုင္းကို ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္တယ္။ ၾသဇာအာဏာအ႐ွိန္အဝါသက္ေရာက္မႈကို မခံယူပါ။ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အကူအညီေတာင္းခံလာတဲ့အထိ ေစာင့္ဆိုင္းမေနဘဲ မိမိကူညီဖို႔လုိအပ္တယ္ဆုိတာသိ႐ံုနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ကူညီေဆာင္႐ြက္ ေပးတတ္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္မွာေရာ ေနအိမ္မွာပါ ကိုယ္နဲ႔အတူေနသူမ်ား ကိုယ့္ေၾကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲမႈ မျဖစ္ရေအာင္ သတိျပဳေနထိုင္ပါတယ္။
ေမး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူငယ္ေတြအတြက္ ဆရာႀကီး လုပ္ေစခ်င္တဲ့ အလုပ္၊ အေျပာခ်င္ဆံုးစကား ႐ွိရင္ ေျပာျပေစခ်င္ပါတယ္။
ေျဖ။ ျမန္မာဓမၼသတ္မွာ အမ်ိဳးသား ၁၆ ႏွစ္၊ အမ်ိဳးသမီး ၁၅ ႏွစ္ ျပည့္ရင္ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခြင့္ ႐ွိေနၿပီး၊ အိမ္ေထာင္ျပဳႏိုင္တဲ့အ႐ြယ္ေရာက္ၿပီလို႔ ဆုိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူငယ္ေတြကို လူတတ္ႀကီးလုပ္ၿပီး ဘာကို လုပ္ေစခ်င္တယ္။ ဘာကို မလုပ္ေစခ်င္ဘူး ေျပာဖို႔လိုမယ္ မထင္ပါ။
ကၽြန္ေတာ္ လူငယ္ဘဝမွာ H G Wells ေရးတဲ့ Work, Wealth and Happiness of Mankind, Science of Life နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမိုင္း၊ ေခတ္သမိုင္း၊ ေခတ္စီးပြားေရးသမိုင္း၊ ဆို႐ွယ္လစ္အေတြးအေခၚ စတဲ့ သမိုင္းဆိုင္ရာ စာအုပ္ေတြဖတ္ၿပီး ဘဝလမ္းၫႊန္အျဖစ္ ခံယူခဲ့ပါတယ္။
လူငယ္ဟာ ပညာ႐ွာအရြယ္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ တကၠသိုလ္ တစ္ခုတည္းသာလွ်င္ ပညာစခန္း မဟုတ္ပါဘူး။ အျခား ပညာစခန္းေတြ ႐ွိပါတယ္။ လူငယ္ေတြအတြက္ တကၠသိုလ္အလြတ္ ေလ့လာသင္ၾကားစရာေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိပါတယ္။ စစ္အတြင္း တကၠသိုလ္ပိတ္ထားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကို အေဖက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပို႔ၿပီး သဒၵါ၊ သၿဂႋဳဟ္၊ ေဗဒင္ တခုခုသင္ခိုင္းလို႔ ေဗဒင္သင္ခဲ့ဖူးတယ္။ သင္ခဲ့ေတာ့ လိုအပ္ရင္ သက္ေမြးပညာအျဖစ္ အသံုးခ်ႏိုင္တာေပါ့။
နိုင္ငံျခားမွာ အထက္တန္း ေအာင္တဲ့လူတိုင္း တကၠသိုလ္ကိုသြားၾကတာ မဟုတ္ပါ။ အင္မတန္ စာေတာ္သူေတြသာ တကၠသိုလ္ဆက္တက္ၾကတယ္။ လူနည္းစုပါ။ တကယ္ေတာ္၊ တကယ္တတ္၊ တကယ္လုပ္ခ်င္သူေတြသာ တက္ၾကတာပါ။ အမ်ားစုက လုပ္ငန္းခြင္ဝင္၊ အဆင့္ဆင့္ လုပ္ငန္းခြင္သင္တန္းတက္၊ ကၽြမ္းက်င္မႈအလိုက္ ရာထူးတက္၊ အဆင့္ျမင့္အရာ႐ွိႀကီးေတြ ျဖစ္သြားၾကတာပါပဲ။
ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာကုိ တကယ္သိၿပီး၊ ျဖစ္ႏိုင္မယ့္နည္းလမ္းကို ေ႐ြးခ်ယ္လုပ္သြားရန္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေဒါက္တာ သန္းထြန္း
သမိုင္းႏွင့္ စကားေျပာျခင္းစာအုပ္မွ

လမ္းေပၚကလူတစ္ေယာက္ေျပာခ်င္တာမ်ား ကိုတာ(ဒု)

0 comments
လမ္းေပကလူတစ္ေယာက္ေျပာခ်င္တာမ်ား ကိုတာ(ဒု)ေလာကနတ္ေဆြးေြးပြဲ
''ရတနာေ႐ႊဂူမွေကသရာဇာျခေသၤ့မင္းထြက္ေလလွ်င္၊ေကာင္းကင္ဆင္ပ်ံွင့္ေတြ၍၊အစာျဖစ္ေသာတိမ္ြန္မ်ားေကာင့္ခိုက္ရန္ျဖစ္ကသျဖင့္၊ဆင္ပ်ံဦးကင္းကိုျခေသၤ့နင္းလ်က္ွာေမာင္းကိုစုတ္သည္တြင္ေလာကနတ္သည္ရန္ွစ္ဦးကိုျမင္ေလ၏။ေလာကနတ္သည္ေျခတြင္စည္းစုပ္တီးလ်က္၊သီခ်င္းသီ၍၊ကခုန္႐ႊင္ျမးျပ၏။ဆင္ပ်ံွင့္ခေသၤ့တိုသည္အသံ(အကွင့္ကဗ်ာသာယာညက္ေညာတင့္တယ္လွသည္ကိုနာခံက၍ရန္ငိမ္းကေလသတည္း” (ေဇယသခယာေရး႐ႊဘုံနိဒါန္း)
၁။ ေဒးဗစ္ဘြမ္းဆိုတဲ့ပညာရွိကOn Dialogue ဆိုတဲ့စာအုပ္မွာယခုလိုဆိုတယ္။ ေဆြးေြးပြဲဆိုတာေနရာကလြတ္လပ္ရတယ္။ အဆင့္ကတန္းတူရတယ္။ (Free space and equal status are vital prerequisites.)  ဒါေတြက ဆက္သြယ္ဖလွယ္မနဲယုံကည္မေတြရေအာင္ အင္မတန္အေရးကီးတဲ့လိုအပ္ခ်က္ေတြ။
ေနာက္ထပ္အေရးကီးတဲ့ အေျခခံအခ်က္ကီးကလည္း စုေပါင္းပီးရရွိလာတဲ့အေတြးအေခဟာ တဦးတေယာက္ခ်င္းအေတြးအေခထက္ အားေကာင္းတာ။
***
၂။ ေလာကနတ္တရားေဆြးေြးပြဲမ်ားဆိုတာ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ၁၉၇၄ခုွစ္ပီလကစပီး ပန္းဆိုးတန္းက ေလာကနတ္ဆိုင္ခန္းမွာလုပ္ခဲ့တယ္။ ဦးေဆာင္တက္ေရာက္သူေတြကေတာ့ ဗိုလ္မကီးေဟာင္း ဓမိၼကဘသန္း၊ ဦးေသာ္ဇင္၊ ဆရာပါရဂူ၊ ေဒါက္တာသင္းသင္း၊ စက္ရွင္မင္းကီးေဟာင္း ဦးေစာလြင္၊ ဟသမိဳ႕ဒုတိယပခန္းဆရာေတာ္ ရွင္စသည္ျဖင့္ပဲ။ ေမတွင့္သစာတရားအေကာင္း ရင္ဖြင့္ွီးေွာကသတဲ့။ သူတိုဘယ္လိုွီးေွာကသတုန္း။
ပီးခဲ့တဲ့သဂုတ္လမွာ ဘာသာေပါင္းစုံကဆရာကီးမ်ား ေတြဆုံွီးေွာကတဲ့ အလုပ္ုံေဆြးေြးပြဲတခုကို ကိုရင္တာတက္ရတယ္။ မတက္မီမွာ ေဆြးေြးပြဲေအာင္ျမင္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာမြန္မြန္ျမတ္ျမတ္ေရွထားပီး (ဦး)ကည္ေမာင္ေးက ေလာကနတ္တရားေဆြးေြးပြဲအေကာင္း စာတြက္ေပးလာတယ္။ ေလာကနတ္ေဆြးေြးပြဲဆိုတာက ယခုလို။
ေလာကနတ္ဆိုင္ခန္းတရားွီးေွာပြဲ
အခ်ီး
က။ခင္မင္ရင္းွီးစြာ တဦးကိုတဦးအေလးအျမတ္ထားေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြတစုသည္ ရန္ကုန္မိဳ႕ပန္းဆိုးတန္းအမွတ္(၆၂ရွိ ေလာကနတ္ဆိုင္ခန္း၌ ၁၉၇၄ ခုွစ္ပီလမွစ၍ ရက္သတပတ္ွစ္ပတ္လွ်င္ကိမ္ ေတြဆုံကာ ေမတွင့္သစာတရားအေကာင္းကို ရင္ဖြင့္၍ွီးေွာေလ့ရွိကသည္။ ဤသို႔ တရားွီးေွာဖလွယ္ရန္ လာကေသာပုဂလ္အမ်ားစုမွာ အခါအားေလ်ာ္စြာ တရားလမ္းစဥ္အမ်ိးမ်ိးကို အေတာ္အတန္ အထိုက္အေလ်ာက္ ေလ့လာထားပီးသူမ်ားျဖစ္ကေသာ္လည္း၊ တရားေလ့လာဆဲျဖစ္ေသာ သို႔မဟုတ္ ေလ့လာလိုေသာ သားခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားွင့္ ဘာသာအယူမရွိျငားလည္း တရားဓမၼကို ဗဟုသုတအေနျဖင့္ ဆည္းပူးလိုေသာမိတ္ေဆြမ်ားကိုပါ လူမ်ိး၊ ဘာသာ၊ ဂိုဏ္းဃန၊ အဆင့္အတန္း၊ အသက္အြယ္၊ က်ား-မေြး မိမိတို႔ႏွင့္အတူ တရားွီးေွာပြဲ႔ ဖိတ္ေခလာေလ့ရွိကပါသည္။
ခ။ ဤတရားွီးေွာ၀ိုင္းသည္ သာသနာေရးအသင္းအပင္း အဖြဲအစည္း ဂိုဏ္းဃနတခု မဟုတ္ပါ။ ေနာက္ေနာင္မည္သည့္အခါ၌မွ်လည္း အသင္းအပင္းအဖြဲအစည္း ဂိုဏ္းဃနတခုျဖစ္လာေအာင္ တည္ေထာင္ရန္ ရည္ြယ္ခ်က္လည္းမရွိကပါ။
ဦးတည္ခ်က္
ဂ။ ေခတ္အမ်ိးမ်ိ လူအမ်ိးမ်ိေဒသအမ်ိးမ်ိး၌ အမွန္တရားကို ထိုးထြင္းသိျမင္ကေသာ ပညာယွိမ်ားသည္ ေရွးေရွးတြင္လည္းရွိခဲ့ကသည္။ ယခုလည္းရွိေနကသည္။ ေနာက္ေနာင္လည္း ေပထြန္းလိမ့္ဦးမည္တည္း။ ယင္းပညာယွိမ်ိးတို႔၏ အဆုံးအမမ်ားကို ေလ့လာသုံးသပ္ကလွ်င္ အမွန္တရားသိျမင္ေရး ပညာဉာဏ္ကို လူဝတ္ေကာင္အျဖစ္ွင့္ပင္ရရွိပီး ဤယခုဘဝကို လြတ္လပ္ခ်မ္းေျမ့ျပည့္စုံစြာ မေကာက္မြံရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ကီးေနသြားိုင္သည္။ ထိုအသိပညာဉာဏ္ကို ကိုယ္လည္းမပန္း စိတ္လည္းမြမ္းေစရဘဲ ခ်မ္းသာကိုခ်မ္းသာစြာရွာေဖြသည့္ ဉာဏ္လမ္းစဥ္ျဖင့္လည္း ရေရာက္ိုင္သည္ဟူေသာ အေျခခံအယူမွန္ရွိကသည့္ ဤဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားသည္ အမွန္တရားသိျမင္ေရးသာလွ်င္ လူဘ၀၏ပဓါနအက်ဆုံးကိစျဖစ္သည္ဟု နားလည္ထားကပါသည္။
ဃ။ ထိုကာင့္ပင္ ေလာကနတ္ဆိုင္ခန္းတရားွီးေွာပြဲ၏ တခုတည္းေသာဦးတည္ခ်က္ကိုအခါအားေလ်ာ္စြာေတြဆုံကပီးလွ်င္ မိမိတိုေလ့လာ နားလည္ သေဘာေပါက္ထားေသာ တရားဓမၼအမ်ိးမ်ိးကို စာသိေတြးေတာကံဆသိမ်ိး သက္သက္ျဖင့္မဟုတ္မူဘဲ ဘ၀အေတြက ကိုယ္တိုင္လက္ေတြဉာဏ္သိမ်ိးျဖင့္ ိုးသားရင္းွီးစြာ ပြင့္လင္းသိမ္ေမြစြာ လြတ္လပ္ရဲ၀ံ့စြာ ွီးေွာဖလွယ္ျခင္းျပလ်က္ ဉာဏ္မပြင့္သးသူမ်ားကိုလည္း အသိဉာဏ္ပြင့္လာေအာင္၊ တရားသိပီးသူမ်ားကိုလည္း ထုတ္ေဖာ္ေဟာေျပာရာ၌ကည္လင္ျပတ္သားလာေအာင္ တဦးကိုတဦးိုင္းပင္းကူညီရန္သာဟူေသတ္မွတ္ျပဌာန္းကပါသည္။
လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ား
င။ မိမိတိုေလ့လာဖူးသည့္ က်မ္းကိုးက်မ္းကားမ်ားကိုသာ ဆုပ္ကိုင္ကာ အေခ်အတင္ေျပာဆိုျငင္းခုံ၍ိုင္ယူလိုျခင္းျဖင့္သာ ပီးဆုံးသြားကသည့္ တရားေဆြးေြးပြဲမ်ိးအျဖစ္သို႔ တစစတေျဖးေျဖး က်ဆင္းဆုတ္ယုတ္သြားပီးလွ်င္ မူလဦးတည္ခ်က္ ေပ်ာက္ဆုံးသြားမည့္အႏၲရာယ္မ်ိးကို ွီးေွာပြဲဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းက မေပေပါက္ေစလိုေသာဆႏၵရွိကသည္ျဖစ္၍ွီးေွာပြဲျပလုပ္သည့္ အခါတိုင္း ေအာက္တြင္ဖာ္ျပထားေသာ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားွင့္ေလ်ာ္ညီစြာသာ ျပလုပ္ေဆာင္ြက္သင့္သည္ဟုွီးေွာပြဲ၀င္အေပါင္းက သိရွိနားလည္ထားကပါသည္။
(
လူမ်ိးအစြဲ၊ အယူဘာသာအစြဲ၊ ဂိုဏ္းဃနအစြဲ၊ အဆင့္အတန္းအစြဲ၊ ေဒသအစြဲ၊ ေရွးိုး အစဥ္အလာအစြဲ၊ ဆရာအစြဲ၊ စာအစြဲ၊ စကားအစြဲစေသာ တယူသန္တဘက္သတ္အစြဲမ်ားမွ ကြတ္လြတ္ိုင္သမွ် ကြတ္လြတ္ိုင္ေအာင္ကိးစားဆင္ျခင္ကစတမ္း။ တရားွီးေွာ၀ိုင္းတြင္ တရားဓမၼမွလြဲ၍ အျခားဘာအေကာင္းမွ် မေဆြးေြးကစတမ္း။
(
တရားတင္ျပသူမ်ားက ပါဠိွင့္အဂလိပ္စကားအပါအ၀င္ ိုင္ငံျခားစကားမ်ားကို မသုံးမျဖစ္ေသာ အခါမ်ားွင့္ လိုအပ္ေသာအခါမ်ား၌သာ အသုံးျပလ်က္ မိမိကိုယ္တိုင္၏ႏႈတ္-အာ-လွ်ာေတြ႔႔႔႔့ စကားအသုံးအႏႈန္းမ်ားျဖင့္ မိမိတင္ျပလိုသည္မ်ားကို စာသိသက္သက္ျဖင့္မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္သိ ကိုယ္ျမင္ သေဘာေပါက္အေတြကံမ်ားျဖင့္သာ တင္ျပကစတမ္း။
ပါဠိ အဂလိပ္က်မ္းဂန္ အကိုးအကားအေထာက္အထားမ်ား လိုအပ္ေသာအခါတြင္လည္း ပါဠိ အဂလိပ္စသည္တို့ကို လုံးေစ့ပါဒ္ေစ့ြတ္ဖတ္မေနဘဲ ယင္းသိုပါရွိေသာ က်မ္းသုတ္မ်ားကိုသာ ၫႊန္းလိုက္ကစတမ္း။ွီးေွာ၀ိုင္း၏သဘာပတိက သတ္မွတ္ေပးေသာအခ်ိန္အတြင္းပီးစီးေအာင္လည္း တိုတိုက်ဥ္းက်ဥ္း လိုရင္းမိေအာင္တင္ျပကစတမ္း။ အခ်က္အလက္ အေျမာက္အျမားကိုမေျပာဘဲ အနည္းငယ္ကိုသာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း စကားကလနားသတ္ျဖင့္ ေျပာဆိုကစတမ္း။
(
နာကားေသာသူမ်ားကလည္း မိမိတိုစိတ္သႏၲာန္ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဟင္းလင္းဖြင့္လ်က္ နာကားစတမ္း။ ပညတ္ေျပာထူသစာဟူမွန္မူတခုတည္း။ ပညတ္ေျပာမထူတရားဟူသိမူတခုတည္းဟူေသာ ွလုံးသြင္းျဖင့္ တင္ျပသူ၏ စကားလုံးပညတ္မ်ားကိုုထားသည္ထက္ သူဆိုလိုၫႊန္ျပေသာ ပရမတ္မ်ားကိုသာ သိဖို့မိဖို့ပို၍ ဂုထားကစတမ္း။
(
တင္ျပေသာတရားမ်ားကို မေကမလည္၍ ထပ္မံေမးျမန္းလိုသူမ်ားကလည္း တင္ျပသူကို စစ္ေဆးစမ္းသပ္ကာ ပညာပိင္လိုေသာရည္ြယ္ခ်က္မ်ိးျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ သန္စင္ေသာေစတနာျဖင့္ိုးသားစြာသာ မေျပမလည္ေသာအခ်က္ကိုသာ စုံစမ္းေမးျမန္းကစတမ္း။ ေမးျမန္းကရာတြင္လည္း တင္ျပေသာဝါဒစကားမ်ားွင့္ သင့္ျမတ္ေလ်ာ္ကန္စြာသာ စုံစမ္းေမးျမန္းကစတမ္း။ တင္ျပေသာတရားမ်ားကိုွစ္ခိက္၍လည္းေကာင္း၊ သို့ည္းမဟုတ္ကိမ္ကိမ္ေမးျမန္း၍ကိမ္ကိမ္ေျဖရွင္းသည့္တိုင္ေအာင္ မေကမလည္ဖစ္မဲျဖစ္ေနေသး၍လည္းေကာင္း၊ အားမလိုအားမရ မခ်င့္မရဲဖစ္ေနေသးလွ်င္၊ ထိုအခ်က္ကိုမွတ္သားထားပီး (အျခားသူတပါးမ်ားအား ငဲ့ညာေသာအားျဖင့္ ေမးျမန္းေျပာဆိုခြင့္ေပးရန္လည္း ရွိေနေသာေကာင့္ွီးေွာ၀ိုင္းတြင္ ဆက္လက္ေမးျမန္းေဆြးေြးျခင္း မျပေတာ့ဘဲ သက္ဆိုင္သူွင့္ခ်ိန္းဆိုကာသာ အျပင္ပ၌ အေသးစိတ္ ဆက္လက္ေဆြးေြး ေဝဖန္ျခင္းျပဳၾကစတမ္း။ သက္ဆိုင္သူကလည္း ေစတနာေရွထား၍ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေဆြးေြးခြင့္ေပးစတမ္း။ သူွင့္မပီးခဲ့ေသာ္ ပိုမိုတတ္ကြမ္းေသာ ဆရာသမားမ်ားထံ ပို့ေဆာင္ေပးကစတမ္း။ တင္ျပေသာတရားကို ေဆြးေြးသေယာင္ွင့္ မိမိသိျမင္ေသာတရားကို ဝင္ေရာက္မေဟာေျပာမိရန္အထူး သတိထားကစတမ္း၊ မိမိသိျမင္ထားေသာတရားကို ေဟာေျပာတင္ျပလိုပါက ေနာက္တပတ္ွီးေွာပြဲတြင္ တင္ျပိုင္ခြင့္ကို သဘာပတိထံေတာင္းဆိုကစတမ္း။
(
အကယ္၍ တဦးဦးက တရားေပလြင္ေရးအတြက္ ေစတနာမပါဘဲ စိုက္လိုက္မတ္တတ္ ေျပာမွားဆိုမွားရွိခဲ့ေသာ္ ခြင့္လတ္သည္းခံကစတမ္း။ ွီးေွာ၀ိုင္းတိုင္း၊ ွီးေွာ၀ိုင္းတိုင္းကို ရယ္ရယ္ေမာေမာျဖင့္သာပီးစီးုတ္သိမ္းကစတမ္း။
(
ွီးေွာ၀ိုင္းသဘာပတိ၏ ကြပ္ကဲထိန္းေက်ာင္းေပးျခင္းကိုလည္း ပရိသတ္အေပါင္းက ခြန္းတုံမျပန္ လိုက္နာကစတမ္း အကယ္၍ တဦးဦးကသတိလစ္ပီး ဤလုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ား၏ ေဘာင္စည္းအျပင္သို့ ေရာက္သြားသည့္တိုင္ေအာင္ သဘာပတိက ကြပ္ကဲထိန္းေက်ာင္းရန္ သတိလြတ္ေနခဲ့ေသာ္ ပရိသတ္အခ်င္းခ်င္းလည္း သတိေပးကစတမ္း။
လက္ခံအတည္ျပျခင္း
စ။ ေလာကနတ္ဆိုင္ခန္းတရားွီးေွာပြဲလာ ပရိသတ္အေပါင္းသည္ အထက္အဆိုပါ ဦးတည္ခ်က္ွင့္လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားကို ၁၉၇၄ခုွစ္၊ ဇူလိုင္လ၂၁ရက္ တနဂြေန့တြင္ျပလုပ္ေသာ(၁ဝကိမ္ေျမာက္ွီးေွာပြဲ၌ လက္ခံအတည္ျပဳၾကပါသည္။
 

***သူဟာက အတုယူစရာပဲ။ ွီးေွာပြဲဆိုတာ ဒီလိုလုပ္ကရမယ္။ ဟိုေခတ္ကတည္းက ေရွးလူကီးေတြဟာ စည္းကမ္းနည္းလမ္းနဲ့ လုပ္ခဲ့ကတယ္။ ခုေခတ္ငိမ္းခ်မ္းေရးစည္းေဝးပြဲေတြကို ဘယ္လိုလုပ္ကမလဲ စဥ္းစားကရမယ္ထင္တယ္။ ကမာၻ႔ကေဖးနည္းလမ္း(World Caféအနာဂတ္ဆီ လမ္းရွာျခင္း(Future Search) စတဲ့နည္းလမ္းေတြ ရွိတယ္။ စကားေတြမ်ားပီး အက်ိးမပီးမျဖစ္ရေအာင္ေပါ့။ တန္းတူရည္တူျဖစ္ေရးကို လုပ္ကတယ္။ ကိုယ္ကခ်ည္း ေျပာတာမ်ိးကမဟုတ္ဘူးရယ္။ ေလာကနတ္တရားေဆြးေြးပြဲကေတာ့ အထက္ပါအတိုင္းလုပ္ခဲ့ကတယ္။

(သက္ျပင္းနဲ႔သက္မ ဘယ္ဟာခ်ၾကရမလဲ) မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ

0 comments
(သက္ျပင္းနဲ႔သက္မ ဘယ္ဟာခ်ၾကရမလဲ)
ေဒၚနယ္လ္ထရမ့္ပ္က အေမရိကန္ဘက္က ေတာင္းဆိုထားတာေတြျဖစ္တဲ့ ဉာဏပစၥည္းပိုင္ဆိုင္ခြင့္၊ နည္းပညာခိုးယူလက္လႊဲတဲ့ကိစၥ၊ လယ္သမားေတြနဲ႔ ကုမၸဏီေတြအေျခအေနမဟန္တိုင္း အစိုးရကေန အမေတာ္ေၾကးေထာက္ၿပီး ဝင္ကယ္တာ၊ အေမရိကန္ပစၥည္းေတြ ခုထက္ ပိုဝယ္တာ၊ ေငြတန္ဖိုးႁမွင့္တာ စတာေတြအကုန္ကို တရုတ္ဘက္က မလိုက္ေလ်ာခဲ့ရင္ မတ္လ ၁ ရက္ေန႔ကစၿပီး တရုတ္သြင္းကုန္ေတြအေပၚ ထပ္ေဆာင္းခြန္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း တိုးေကာက္မယ္လို႔ အၾကပ္ကိုင္ထားတာရွိပါတယ္။ သေဘာကေတာ့ လိုက္ေလ်ာရင္ေလ်ာ မေလ်ာရင္ တြယ္မယ္ဆိုတဲ့သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။


ျပႆနာက တရုတ္ဘက္ကလည္း စီးပြားေရးနဲ႔ ေငြေၾကးေဈးကြက္အရ ျပန္တြယ္နိုင္တဲ့အေျခအေနေတြ ရွိေနတာျဖစ္တယ္။ စစ္အင္အားအရ မယွဥ္နိုင္ေပမယ့္ ဓနအင္အားအရေတာ့ သူမသာကိုယ္မသာ အေနအထားျဖစ္ေနပါတယ္။ အေမရိကန္က တဦးတည္းစူပါ ပါဝါျဖစ္ခ်င္ေတာ့ စစ္ေရးအသံုးစရိတ္အပါအဝင္ တိုင္းျပည္ျပင္ပမွာ လူေမြးရ၊ စစ္တပ္ေမြးရ၊ အစိုးရေမြးရတဲ့ စရိတ္စခေတြရွိတယ္။ စူပါ ပါဝါဆိုတာ အလကားလုပ္လို႔မွ မရတာကိုး။ တရုတ္မွာက အဲ့ဒါအတြက္အကုန္အက်က မရွိသေလာက္လို႔ေျပာရမွာပါ။ သူက စီးပြားေရးနဲ႔နိုင္ငံေရး၊ သံခင္းတမန္ခင္းၾသဇာထူေထာင္ၿပီး အဲ့ဒီနယ္ပယ္ေတြမွာ စူပါ ပါဝါလုပ္ဖို႔ လံုးပမ္းေနတာပါ။ သေဘာကေတာ့ အေမရိကန္က Hard Power ကို အားျပဳၿပီး တရုတ္က Soft Power ကို လက္ကိုင္ထားတယ္ဆိုတဲ့သေဘာပါဘဲ။


အိုဘားမားလက္ထက္မွာ အဲ့ဒါ ၂ ခုေပါင္းၿပီး Smart Power ဆိုၿပီး လုပ္ဖူးပါတယ္။ တိုင္းျပည္စီးပြားေရး ျပန္တက္လာပါတယ္။ ဘုရွ္လက္ထက္နဲ႔စာရင္ အေမရိကန္ေတြကို လူခ်စ္လူခင္ျပန္မ်ားလာတယ္။ ဒီေလာက္ပါဘဲ။ ဗမာ့အေရးမွာေတာ့ စစ္အုပ္စုနဲ႔ အလြမ္းျပန္သင့္ၿပီး ေရႊလမ္းေငြလမ္းျပန္ေဖာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဦးသိန္းစိန္တို႔ ေဒၚစုတို႔ကို အိမ္ျဖဴေတာ္ေခၚၿပီး ေက်ာသပ္ရင္သပ္ေလး လုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေဒၚစုနဲ႔ဗမာ့ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြကိုနားခ်နိုင္တာတခုပဲ ျမင္ျမင္ထင္ထင္ေျပာစရာက်န္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ OBOR ကိစၥ ေဒၚစုက တရုတ္ကို နသားပါယားအလုပ္မ်ားသြားလို႔ ရိုဟင္ဂ်ာကိစၥေကာက္ကိုင္ၿပီး ဆက္ဆံေရးျပန္က်ဲသြားတာေတြ႔ရပါတယ္။ ေဒၚစုကေတာ့ ‘မဟုတ္လည္း ပူေနပါၿပီသမီးရယ္ တရုတ္လည္းလူပါဘဲ’ဆိုၿပီး တရုတ္နဲ႔ နွစ္ကိုယ္တူခ်စ္သမွ်ကိုလုပ္လိုက္ရၿပီး နိုင္ငံတကာ့တံေတြးခြက္မွာ ပက္လက္ေမ်ာသြားပါတယ္။ အရင္လို ေခါင္းမေမာ္နိုင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ စစ္အုပ္စုကေတာ့ပါးေတာ့ အေမရိကန္-တရုတ္-ရုရွား-အီးယူ-အာဆီယံေတြၾကားမွာ ခြကစားရင္း ဆင္ေပၚကလူ အလံတလူလူ လႊင့္ေနနိုင္တာသတိထားမိပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္က ေဒၚႀကီးက သူ႔တံတိုင္းကိစၥနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာရႈပ္ေနတာရယ္၊ စီးပြားေရးက်တာရယ္၊ ပီျပင္ျပတ္သားတဲ့ နိုင္ငံျခားေရးနဲ႔မဟာမိတ္ေပၚလစီ မရွိတာရယ္ေတြေပါင္းၿပီး ဂ်ာေအးသူ႔အေမရိုက္ျဖစ္ေနတာဆိုေတာ့ ဗမာဘက္မလွည့္အားဘူး။ အဲ့ဒီမွာ ဗမာစစ္အုပ္စု အေနအစား ေခ်ာင္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။


အဲ့ဒါေတြအကုန္လံုးေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ဘက္ မလွည့္အားဘူးလို႔ေျပာရေပမယ့္ စီးပြားေရးက်ေနတာက တကယ့္အဓိကက်တဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ပိုက္ဆံအရင္လို ေဖာေဖာသီသီမသံုးနိုင္ဘူး။ မေပးနိုင္မကမ္းနိုင္ လက္သိတ္မဖြာနိုင္ဘူး။ အေမရိကန္ေတြ နိုင္ငံျခားအစိုးရေမြးတဲ့နည္းဟာ ျပန္ရတာက ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳစိုက္ထားရတဲ့အရင္းက သိတ္ႀကီးပါတယ္။ ေငြအလြန္ျဖဳန္းရပါတယ္။။ ခုက ျပည္ပေႂကြးၿမီေတြကလည္းထူ၊ ျပည္တြင္းအစိုးရဘတ္ဂ်က္ကလည္း မႀကံဳစဘူးထူးထူးကဲကဲႀကီးကိုလိုေငြျပဆိုေတာ့ ေဘးေရာနံေရာ က်ပ္ေနတဲ့သေဘာျဖစ္ေနေတာ့ စူပါ ပါဝါလက္ပမ္းမက်ေသးေပမယ့္ ေျခေတာ့နည္းနည္းကုန္လာတဲ့သေဘာျဖစ္ပါတယ္။ ထားပါေတာ့ အဲ့ဒါက လူတိုင္းသိေနမင့္ဟာမို႔။


ျပန္ဆက္ရရင္ တရုတ္ဘက္ကလည္း အေမရိကန္နဲ႔ျဖစ္ေနတဲ့ကုန္သြယ္စစ္ကို ေျပၿငိမ္းခ်င္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အေမရိကန္ဘက္က ေတာင္းဆိုတာေတြကို အစြမ္းကုန္မဟုတ္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လိုက္ေလ်ာတာေတြ႔ရပါတယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာ အေမရိကန္ကို အေၾကာေပးၿပီး ေအာက္စီးကေန ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေပ်ာင္း သြားေနတယ္။ ကုန္သြယ္စစ္ေၾကာင့္ သူလည္း စီးပြားေရးအတက္ႏႈန္း သိသိသာသာက်သြားတယ္။ ဆက္အက်မခံနိုင္ဘူး။ ဆက္က်ရင္ ေငြကိုေရလိုသံုးၿပီးရင္းရမယ့္ OBOR ကိစၥကို သြားထိခိုက္ႏိုင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေတာင္တရုတ္ပင္လယ္က ေရပိုင္နက္ကိစၥနဲ႔ ကၽြန္းေတြသူပိုင္ငါပိုင္ကိစၥ၊ ထိုင္ဝမ္ကိစၥေတအထိြပါ မီးခိုးႂကြက္ေလွ်ာက္ျဖစ္ၿပီး စစ္ပူဘက္ ကူးလာမွာလည္း လန္႔ေနတာသိသာပါတယ္။ အေမရိကန္က အႂကြးျပန္မဆပ္ခ်င္လို႔ စစ္ႁမွဴၿပီး ရန္ေစာင္ေနမွန္းသိလို႔ ပါးပါးနပ္နပ္နဲ႔ စစ္ကိုကြင္းၿပီးသြားေနပံုမ်ားလားက ေတြးစရာျဖစ္မွာပါ။ တၿပိဳင္တည္းမွာပဲ အေမရိကန္ဘက္က ေတာင္းသေလာက္အကုန္ လိုက္ေလ်ာဖို႔ဆိုတာက တရုတ္အတြက္ ဘယ္လိုမွမျဖစ္နိုင္ဘူး။ အဲ့လိုသာ လိုက္ေလ်ာလိုက္ရရင္ တရုတ္ေတြ ကမၻာပတ္ၿပီးစီးပြားေရး လုပ္မရတဲ့အေနအထားအထိ က်ပ္သြားနိုင္တယ္။ ရွဥ့္လည္းေလွ်ာက္သာ ပ်ားလည္းစြဲသာအေနအထား ဒါမွမဟုတ္ ပိုေနၿမဲက်ားေနၿမဲအဆင့္ ျပန္ျဖစ္ဖို႔ ေဇာင္းေပးေနတာ ျမင္သာပါတယ္။ အေမရိကန္ဘက္ကလည္း အဲ့လိုေနလို႔မရဘူး။ မရဘူးဆိုတာက မနွစ္ကတနွစ္တည္း ၂ နိုင္ငံ ကုန္သြယ္တာမွာ တရုတ္ဘက္က ဘီဘီယံ ၃ ရာေလာက္ ပိုေငြရသြားတယ္။ ဒါေတာင္ အေမရိကန္ကိုပို႔တဲ့ တရုတ္ပို႔ကုန္က ရာခိုင္ႏႈန္း ၄ဝ စြန္းစြန္းေလာက္ က်သြားတာပါ။ ဆိုေတာ့ အေမရိကန္ကလည္း အရင္လိုေရာ ပိုေနၿမဲက်ားေနၿမဲေရာ မေနနိုင္ဘူး။ လိုေငြျပတာကိုျပန္ေၾကဖို႔ တခုမဟုတ္တခုေတာ့ လုပ္ကိုလုပ္ရမယ့္ အေနအထားျဖစ္ေနတယ္။ အေမရိကန္အရင္းရွင္ႀကီးေတြကို ေျဖေဆးထိုးေပးရမယ့္သေဘာလို႔ ဆိုလိုတာပါ။ တၿပိဳင္တည္းမ်ာ တရုတ္ကိုဦးခ်ိဳးထားနိုင္ဖို႔လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတခ်ီ စစ္ျပင္ထားၿပီးမွ တပ္လန္သြားရင္ ေနာင္ကို ကုန္သြယ္ေရးထိုးစစ္အသစ္တခုခုစဖို႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔မလြယ္ပါဘူး။ ေဘာဂေဗဒပညာရွင္ေတြကလည္း ၂ဝ၁၉ ေလာက္မွာ ကမၻာ့စီးပြားေရးႀကီး ဆုတ္ယုတ္စရာရွိတယ္၊ ၂ဝ၂ဝ မွာ တရုတ္ဟာ ကမၻာ့စီးပြားေရးအႀကီးဆံုးေနရာကို ရသြားနိုင္တယ္စတဲ့ ေဟာကိန္းေတြထုတ္ထားပါတယ္။ မွန္မမွန္က ေစာင့္ၾကည့္ရင္း ျမင္ၾကရမွာပါ။ ဒီပြဲမွာေတာ့ ေဒၚနယ္လ္ထရမ့္ပ္ မနိုင္ရင္ ရံႉးမွာပါ။ သေရေတာင္ အနိုင္နိုင္ျဖစ္သြားမလားအထိ ေတြးပူသူေတြ ပူေနတာရွိပါတယ္။


စိတ္ဝင္စားစရာလည္းေကာင္း စိတ္ပူစရာလည္းေကာင္းတာက ေဖေဖာ္ဝါရီကုန္ေတာ့မွာကိုပါပဲ။ သူေတာင္းဆိုတာေတြ မလိုက္ေလ်ာရင္ မတ္လ ၁ ရက္ေန႔ကစၿပီး ရာခ်ီတဲ့တရုတ္ကုန္စည္ေတြအေပၚ ထပ္ေဆာင္းခြန္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေကာက္မယ့္အစီအစဥ္ ျပန္အစေဖာ္မယ္လို႔ ေျပာထားတာကိုး။ ဒါေပမယ့္ ခုေဆြးေႏြးပြဲေတြ အေျခအေနျပန္ေကာင္းလာတာက တေၾကာင္း၊ စီးပြားေရးက်ခ်က္ နည္းနည္းၾကမ္းလာတာက တေၾကာင္း၊ ကမၻာနဲ႔အဝွမ္း ေဒၚလာေဈးအနိမ့္ဘက္ လိုက္လာတာက တေၾကာင္း၊ ဆီးရီးယား၊ ယီမင္နဲ႔ဗင္နီဇြဲလားအပူေတြ ကူးေနတာက တေၾကာင္း၊ တံတိုင္းကိစၥနဲ႔ သမၼတနဲ႔လႊတ္ေတာ္ေတြ တရားရံုးေတြၾကား သူတင္ကိုယ္တင္ျဖစ္ေနတာက တေၾကာင္း၊ တရုတ္သြင္းကုန္ အထိုက္အေလွ်ာက္ေလ်ာ့က်လာတာက တေၾကာင္း၊ စတဲ့တျခားအေၾကာင္းေၾကာင္းေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ တေန႔ကေတာ့ ေလသံနည္းနည္းေျပာင္းလာပါတယ္။ စကားလည္း နည္းနည္းျပန္ေဖါ့လာပါတယ္။ လူေတြလည္း စိတ္ေျဖရာေလးရသလိုရွိပါတယ္။ တေန႔ေရႊတေန႔ေငြျဖစ္ေနတဲ့ စေတာ့ေဈးကြက္လည္း ေထာင္ေထာင္ ေထာင္ေထာင္ျပန္ျဖစ္လာပါတယ္။ ေဒၚနယ္လ္ထရမ့္ပ္က"အခြန္တိုးေကာက္တာေတြကို ဘယ္လိုအေျခအေနရမွလုပ္မယ္လို႔ တိတိက်က်သတ္မွတ္ထားတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ခုလည္း ေဆြးေႏြးပြဲေတြက အေျခအေနေကာင္းပါတယ္၊ ဒီ့ထက္ပိုေကာင္းမြန္လာလိမ့္မယ္လို႔လည္း အေကာင္းဘက္ကျမင္ပါတယ္”ဆိုၿပီးေျပာလာပါတယ္။ သေဘာကေတာ့ မတ္လ ၁ ရက္ေန႔မွာ ျပန္အစေဖာ္မယ့္ သြင္းကုန္ခြန္တိုးေကာက္မွာကို ရက္ေရႊ႔ေပးရင္ေပးနိုင္တယ္ဆိုတဲ့သေဘာမ်ိဳး စကားဦးသန္းထားတာပါ။

မတ္လ ၁ ရက္ေန႔ နီးပါၿပီ။ ၂ ဘက္လံုးက ရင္တမမနဲ႔ေနရတဲ့ စီးပြားေရးသမားေတြ၊ ဘဏ္လုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ ေငြေၾကးလုပ္ငန္းေတြ သက္ျပင္းပဲခ်ရမလား သက္မႀကီးတခ်ခ်ပဲဆက္ေနရမလားကေတာ့ ေငြေရာင္ပိတ္ကားေပၚမွာ ၾကည့္ပါလို႔ဆိုခ်င္ပါတယ္။
မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ(ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂ဝ၊ ၂ဝ၁၉)