Wednesday, June 27, 2012

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပဲ့တင္သံ အပိုင္း (၈) မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ

0 comments
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပဲ့တင္သံ အပိုင္း (၈) မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ ဇြန္ ၂၈ ရက္ ၂၀၁၂ ေန႔က အာရ္အက္ဖ္ေအမွထုတ္လႊင့္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား..
၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၂၉ ရက္ေန႔မွာ ဗိုလ္က်င္ေဖဦးေဆာင္တဲ့ ေကအင္န္ယူ၊ မြန္ျပည္သစ္နဲ႔ကရင္နီအမ်ိဳးသားတိုးတက္ေရးပါတီ
(၃)ပါတီတို႔ရဲ႔ ပဏာမကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ေတြ ရန္ကုန္ကိုေရာက္လာ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပဏာမကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ သူတို႔သက္ဆိုင္ရာ နယ္ေျမေဒသေတြကေနတဆင့္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီရဲ႔ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးမႈေတြကို ယူခဲ့ၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္ကိုေရာက္မလာခင္ သက္ဆိုင္ရာနယ္ေျမေဒသေတြမွာ ေဒသခံျပည္သူေတြကသာမက ရန္ကုန္ကိုေရာက္ေတာ့လည္း ျပည္သူေတြက ပန္းစည္းေတြပန္းကံုးေတြစြပ္ၾက အခမ္းအနားေတြနဲ႔ႀကိဳၾကဆိုမို႔လို႔ တိုင္းျပည္အတြက္ အားတက္စရာေတြလို ျဖစ္ခဲ့ရတာလည္းအမွန္ပါပဲ။ ဇရန္ကုန္ေရာက္ၿပီးေနာက္တရက္ျဖစ္တဲ့ 
ဇူလိုင္လ (၃ဝ)ရက္ေန႔မွာ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔နဲ႔ (၃)ပါတီပဏာမကိုယ္စားလွယ္ေတြ ေတြ႔ဆံုခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေတြ႔ဆံုရာမွာ (၃)ပါတီ ပဏာမကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ကေန ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီထံ တင္ျပေတာင္းဆိုခ်က္တစ္ရပ္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတင္ျပခ်က္မွာ သူတို႔လာရျခင္းဟာလည္း 
စစ္ရပ္စဲၿပီး စစ္မွန္တဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ရန္ ျပည့္စံုေခ်ာေမာေအာင္ျမင္မယ့္ေဆြးေႏြးပြဲ 
ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ရည္ရြယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

အႏွစ္ခ်ဳပ္သေဘာနဲ႔ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့… ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီရဲ႔ကမ္းလွမ္းခ်က္ကိုသိရၿပီးတဲ့ေနာက္ (၃) ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြအေနနဲ႔ (ဇူလိုင္ ၅ ရက္) ေန႔မွာ သေဘာထားျပန္ၾကားခဲ့ၿပီး ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ 
(၃)ပါတီဟာ စစ္ရပ္စဲဖို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ဖို႔ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစံု ဗမာျပည္သူေတြရဲ႔ဆႏၵနဲ႔အညီ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္မ်က္နွာစံုညီ၊ တန္းတူရည္တူေဆြးေႏြးေျဖရွင္းဖို႔ အစိုးရအဆက္ဆက္ကို အစဥ္တစိုက္ တင္ျပကမ္းလွမ္းေတာင္းဆိုလာခဲ့တဲ့ေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ ခုလိုအဆင့္အထိ အေကာင္အထည္ျဖစ္ေပၚ မလာခဲ့ေၾကာင္း၊ ခုဖိတ္ေခၚခ်က္ဟာလည္း (၃)ပါတီနဲ႔တကြ ျပည္သူတစ္ရပ္လံုးရဲ႔ အစဥ္တစိုက္ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဘက္က လက္ခံလာတာျဖစ္လို႔ ဝမ္းသာတဲ့အေၾကာင္း၊ ဖိတ္ေခၚ ကမ္းလွမ္းခ်က္ကို (၃)ပါတီလံုးက မူအားျဖင့္လက္ခံေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔လုပ္ရာမွာ ခုထက္ ျပည့္စံုလံုေလာက္တဲ့ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ိဳးျဖစ္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အေၾကာင္း၊  ပဏာမအားျဖင့္လိုအပ္တဲ့အခ်က္ေတြ၊ အဟန္႔အတားျဖစ္ေစမယ့္အခ်က္ေတြကိုဖယ္ရွားၿပီး 
က်ယ္ျပန္႔တဲ့ေဆြးေႏြးပြဲနယ္နမိတ္ေဘာင္ကို ျပည့္စံုလံုေလာက္စြာ ထပ္မံတိုးခ်ဲ႔ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ယူဆတဲ့အေၾကာင္း၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရာမွာ အဘက္ဘက္ကအဆင္ေျပေျပနဲ႔ က်ယ္ျပန္႔တဲ့ေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးနဲ႔ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တိုက္ရိုက္အက်ိဳးျပဳႏိုင္ေရးအတြက္ အခ်က္(၃)ခ်က္တင္ျပထားၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဘက္က လက္ခံစဥ္းစားေပးပါရန္လို႔ ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။

တင္ျပေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကေတာ့..
(၁) ဤ ပဏာမေဆြးေႏြးပြဲၿပီးခ်ိန္မွ ထပ္မံ၍ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးၿပီးဆံုးခ်ိန္အထိ တစ္တိုင္းျပည္လံုးတြင္ အပစ္အခတ္အတိုက္ရပ္စဲထားရန္။ ယင္းအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီႏွင့္ ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္ပါတီ္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ တိုင္းျပည္သို႔ထုတ္ျပန္ေၾကညာရန္ႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားသည့္အခ်ိန္အတြင္း၊ ေဆြးေႏြးေနခ်ိန္အတြင္း ျပည္သူလူထုမ်ားအေနျဖင့္ 
လြတ္လပ္စြာေရးသားေျပာဆိုခြင့္၊ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝခြင့္ႏွင့္ စည္းေဝးဆႏၵျပခြင့္မ်ားရွိေစရန္။

(၂) ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးပါတီအဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေနႏွင့္ မိမိတို႔ပါတီအဖြဲ႔အစည္း အေနႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း အျခားပါတီအဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေနႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံုႀကိဳတင္ၫွိႏိႈင္းေရးအတြက္ လံုေလာက္ေသာအခ်ိန္ရရွိေရးႏွင့္ သြားလာဆက္သြယ္ေခၚယူေရးအတြက္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီမွ လိုအပ္ေသာလံုၿခံမႈ၊ ကူညီမႈမ်ားေပးပါရန္၊

(၃) ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီႏွင့္ ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္ပါတီအဖြဲ႔အစည္းမ်ား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရာတြင္ ႏွစ္ဦးနွစ္ဘက္မွ အျပန္အလွန္တင္ျပေဆြးေႏြးခ်က္အျပည့္အစံုကို အသံလႊင့္႒ာနမွအသံလႊင့္ေပးရန္ႏွင့္ သတင္းစာကြန္ဖရင့္ျပဳလုပ္ရွင္းလင္းခြင့္၊ စာနယ္ဇင္းမ်ားတြင္အျပည့္အစံု ေရးသားေဖာ္ျပခြင့္မ်ား ရရွိေစရန္တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

ဆက္လက္ၿပီး ဒီေတာင္းဆိုခ်က္ေတြဟာ  ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို အခ်ိန္ဆြဲခ်င္လို႔၊ အဟန္႔အတားျဖစ္ေစခ်င္လို႔၊ အျမတ္ထုတ္ခ်င္လို႔လုပ္တာမဟုတ္ပဲ ျဖဴစင္တဲ့ေစတနာနဲ႔ စစ္မွန္တဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လက္ေတြ႔က်က်ျပန္တည္ေဆာက္ဖို႔ ျပည့္စံုလံုေလာက္တဲ့ေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္လို႔ ေဖာ္ျပၿပီး...
တစ္အခ်က္ေတာင္းဆိုရတာဟာ ႏွစ္ဘက္သံသယကင္းကင္းနဲ႔ေတြ႔ဆံုႏိုင္ဖို႔၊ စစ္ေရးအရအၾကပ္ကိုင္ၿခိမ္းေျခာက္မႈမျဖစ္ေစဖို႔၊ မလိုလားအပ္တဲ့သံသယေတြ ကင္းစင္ေအာင္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဒီလို အပစ္အခတ္ရပ္ထားၿပီးေဆြးေႏြးေနစဥ္မွာ ျပည္သူတစ္ရပ္လံုးရဲ႔ က်ယ္ျပန္႔တဲ့ဆႏၵေတြ အႀကံျပဳခ်က္ေတြ အေထာက္အကူေတြ ရယူဖို႔လိုေၾကာင္း၊ ဒါ့ေၾကာင့္ လြတ္လပ္စြာေရးသားေျပာဆို၊ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝ၊ စည္းေဝးဆႏၵျပတာေတြဟာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တယ္လို႔ တင္ျပထားပါတယ္။
နံပတ္ႏွစ္အခ်က္ကို ေတာင္းဆိုရတာကေတာ့ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥဟာ တစ္ဖြဲ႔တစ္ပါတီျပႆနာမဟုတ္ပဲ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီနဲ႔ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးနဲ႔ တိုက္ရိုက္သက္ဆိုင္ေနတဲ့ျပႆနာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း  ပါဝင္ေနတဲ့ဘက္အသီးသီးမွာ အေျခအေနေတြကို ျပည့္ျပည့္စံုစံုေဆြးေႏြးေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ လံုေလာက္တဲ့အခ်ိန္ရဖို႔လိုအပ္တဲ့အေၾကာင္း၊ တစ္ဖြဲ႔ျခင္းအလိုက္ အတြင္းမွာအေၾကအလည္ၫွိႏိႈင္းဖို႔လိုတဲ့အျပင္ အျခား ေတာ္လွန္ေရးပါတီအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔လည္း တစ္ပါတည္းေဆြးေႏြး ၫွိႏိႈင္းႏိုင္ေရးအတြက္အခ်ိန္ယူၿပီး သြားလာဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္ေရးဟာလည္း မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့ကိစၥျဖစ္လို႔ ေတာင္းဆိုတင္ျပရတာျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုထားပါတယ္။
သံုးအခ်က္ေတာင္းဆိုရတာကိုကေတာ့.. ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးပါတီအသီးသီးရဲ႔ တင္ျပေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကို ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လံုးသိရွိဖို႔၊ လူထုရဲ႔ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေတြကို ျပန္သိရဖို႔အထူးအေရးႀကီးေၾကာင္း၊ ဘက္တဘက္တည္းကေနပဲ တဘက္သတ္တင္ျပေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကို ေဖာ္ျပေနတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အျပန္အလွန္တင္ျပေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကို လူထုကသိရွိနားလည္ၿပီး လူထုရဲ႔ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေတြကို ျပည့္ျပည့္စံုစံုမွန္မွန္ကန္ကန္ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ဖို႔ အထူးလိုအပ္ေၾကာင္း စတာေတြေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ခုလို တင္ျပတာေတာင္းဆိုတာေတြကို ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီအေနနဲ႔ သေဘာတူလက္ခံမယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္ကို တရားဝင္ထုတ္ျပန္ေၾကညာေပးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံတဲ့အေၾကာင္း၊ အဲသလို ထုတ္ျပန္ေပးၿပီးရင္ (၃ပါတီက ဗဟိုကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔လာေရာက္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီနဲ႔ စစ္ရပ္စဲေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေျဖရွင္းသြားမွာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ဒါတင္မကေသးပဲ (မဒညတ) လို႔ေခၚတဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီတပ္ေပါင္းစုနဲ႔ တစ္ပါတည္းျဖစ္ေစ၊ အျခား လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးပါတီ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔တစ္ပါတည္းျဖစ္ေစလာေရာက္ၿပီးေဆြးေႏြးႏိုင္ဖို႔ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားသြားမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာဆိုတင္ျပထားတာေတြ႔ရပါတယ္။

ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား..ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ (၃)ပါတီပဏာမကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႔ တင္ျပေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဘက္က ဘယ္လိုတုန္႔ျပန္ခဲ့သလဲဆိုတာ တင္ျပေပးပါ့မယ္။
ေနာက္တပတ္ဆက္ပါဦးမယ္။
က်ေနာ္မ်ိဳးျမင့္ပါခင္ဗ်ား
မ်ိဳးျမင့္

Stereotype လူမိ်ဳးေရးျပႆနာႏွင့္ ကေလးကြက္ (ေကာင္းကင္ကို)

0 comments
Stereotype လူမိ်ဳးေရးျပႆနာႏွင့္ ကေလးကြက္ (ေကာင္းကင္ကို)(ေခတ္ေမာင္းဂ်ာနယ္ အတြဲ (၂) မွ
(၁)
“ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္က ဘာအသားမွ မထည့္နဲ႔။ သက္သတ္လြတ္ေနာ္”
“ၾကာဇံေၾကာ္ကလည္း သက္သတ္လြတ္ေနာ္”

သက္သတ္လြတ္ဆိုတဲ့စကားလံုးနဲ႔ တဖြဖြမွာတယ္။ သက္သတ္လြတ္ေတြမွာေနရင္းကေန ေနာက္တမ်ိဳး ထပ္မွာလိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ အကုန္လံုးပြဲက်သြားေတာ့တယ္။ ထပ္မွာလိုက္တဲ့ အရာက….. ဘီယာ။ တကယ္ဆုိရင္ေတာ့ ရယ္စရာ ဘာမွမပါပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သက္သက္လြတ္စားတာဟာ ဘာသာေရး ကုိင္းရွိဳင္းလုိ႔၊ ဘာသာေရးအဲ့ေလာက္ကုိင္းရွိဳင္းရင္ အရက္ဘီယာ မေသာက္ေလာက္ဘူးဆိုတဲ့ လူေတြရဲ႔ stereotype ဆန္တဲ့ အေတြးေၾကာင့္ ရယ္စရာလုိလို ျဖစ္သြားတယ္။

 သက္သတ္လြတ္သမားဟာ သက္သက္လြတ္စားရျခင္းက ဘာသာေရးေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ ဒီလိုအေတြးေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏုိင္တာပဲေလ။ “လူေတြဟာအသိဥာဏ္အႀကီးဆံုးျဖစ္လို႔
 ကုိယ့္ေလာက္အသိဥာဏ္မရွိတဲ့သတၱဝါေတြကုိ ညွာသင့္တယ္”


(၂)
 ဒါေပမဲ့ Stereotype အေတြးေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဟာသမေျမာက္ဘဲ လူ႔ေလာကကုိ ျပႆနာျဖစ္ေစႏုိင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး၊ နုိင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သတ္လာရင္ေပါ့။ Stereotype အေတြးနဲ႔သာ က်ဥ္းက်ဥ္းေျမာင္းေျမာင္းေတြးရေၾကးဆိုရင္ ဥပမာ…ကုလားေတြအားလံုး စိတ္ထားယုတ္ညံ့တယ္လို႔ ေတြးတယ္ဆိုပါစုိ႔၊ ဒါဆိုရင္ ဂႏၵီဟာ ကုလား၊ ဒီေတာ့ ဂႏၵီဟာ စိတ္ထားယုတ္ညံ့သူျဖစ္သြားမယ္။ တရုတ္ေတြအားလံုး မုိက္ရုိင္းတယ္လို႔ေတြးမယ္ဆုိရင္…ကြန္ျဖဴးရွပ္တို႔ ေလာက္ဇူတုိ႔ပါ မိုက္ရုိင္းသူေတြျဖစ္သြားမယ္။ ဘဂၤါလီအားလံုး ေအာက္တန္းစားေတြ မုဒိမ္းေကာင္ေတြဆိုရင္ ကမၻာေက်ာ္ကဗ်ာဆရာႀကီး ရာဘင္ျဒာနတ္တဂိုးပါ ေအာက္တန္းစားမုဒိမ္းေကာင္ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ မြတ္စလင္အားလံုး ေခြးက်င့္ေခြးႀကံေကာင္ေတြဆိုရင္ ဦးရာဇတ္တို႔၊ စာေရးဆရာ ေမာင္ေသာ္ကတို႔ပါ ေခြးက်င့္ေခြးႀကံေကာင္ေတြ ျဖစ္သြားမယ္။ ဒီလိုပဲ ဗမာေတြအားလံုးသာ အသံုးမက်သူဆုိရင္ ဦးသန္႔လိုလူေတြ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလုိလူေတြပါ အသံုးမက်သူေတြ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။
 တဘက္မွာ ဘာသာတိုင္းလူမ်ိဳးတုိင္းမွာ လူေတာ္လူေကာင္းေတြရွိသလို ေထာက္ျပစရာ လူဆိုးေတြ၊ မုဒိမ္းေကာင္ေတြလည္း ရွိေနမွာပဲ။


(၃)
 ဘာသာရွိသူေတြ နည္းတူပါပဲ။ ဘာသာမဲ့ေတြထဲမွာလည္း လူေကာင္းေတြေရာ လူဆိုးေတြပါရွိပါတယ္။

တခ်ိဳ႕သူေတြက ဘာသာမဲ့ဆိုရင္ တရားလံုးဝမရွိတဲ့သူ၊ လူစိတ္ကင္းမဲ့သူလိုမ်ိဳး stereotype အေတြးေတြနဲ႔ေတြးတတ္၊ Facebook လို ေနရာမ်ိဳးေတြမွာ ေရးတတ္ၾကတာလည္း ရွိေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘာသာမဲ့ Mark Zuckerberg တည္ေထာင္ထားတဲ့ Facebook ကုိ သံုးၿပီး ဘာသာမဲ့ေတြကို ပိုးစုိးပက္စက္ ေျပာေနျခင္းပါပဲ။

 က်ေနာ္လည္း ဘာသာေရးေတြကုိ မယံုၾကည္သူတေယာက္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ခရစ္ယာန္တေယာက္ကျဖစ္ေစ၊ မြတ္စလင္တေယာက္ကျဖစ္ေစ က်ေနာ့္အတြက္ ဆုေတာင္းေပးရင္ေတာ့ ႀကိဳက္တယ္။ ကုိယ့္ကုိ ေမတၱာပုိ႔တယ္လုိ႔ပဲ ခံစားရပါတယ္။


(၄)
 ေနာက္ထပ္ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရေလ့ရွိတာက ကျပားေတြပါပဲ။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႔ အေခၚအေဝၚအရဆိုရင္ေတာ့ မ်ိဳးမစစ္ေတြေပါ့။ ႏွစ္ဘက္လံုးကုိ ဘက္မွ်ေတြးႏုိင္သူ၊ (မ်ားေသာအားျဖင့္) ႏွစ္ဘက္လံုးကုိနားလည္ေပးႏုိင္တဲ့အတြက္ ယဥ္ေက်းမွႈအရ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရ ပုိၾကြယ္ဝႏုိင္ေျခရွိသူေတြအျဖစ္ျမင္မေပးၾကပဲ မ်ိဳးမစစ္ဆိုၿပီးဆဲေရးတုိင္းထြာၾကတာက မ်ားပါတယ္။ ဗမာ-တရုတ္ ကျပားကုိျဖစ္ေစ၊ ဗမာ-ကုလား ကျပားကုိျဖစ္ေစ ဗမာအျဖစ္ေႏြးေထြးစြာလက္မခံဘဲ မ်ိဳးမစစ္ဆုိၿပီး ခြဲျခားဆက္ဆံလိုက္တာဟာလည္း သိမ္းသြင္းရမယ့္အစား တျခားတဘက္ကုိတြန္းပို႔လိုက္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။

 လူမ်ိဳးျခားနဲ႔ယူၿပီဆို မ်ားေသာအားျဖင့္ ေမးခြန္းေတြထုတ္ေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီ့လို ေမးခြန္းကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိယ္တိုင္အေမးခံခဲ့ရတယ္လို႔ ဖတ္ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဒၚစုက “လူမွာ လူေကာင္းရယ္ လူဆုိးရယ္ပဲ ရွိတယ္။ ကုိယ္ယူတဲ့သူက ကုိယ္နဲ႔စိတ္တူသေဘာတူ လူေကာင္းတေယာက္ျဖစ္ေနရင္ ၿပီးၿပီ” ဆိုတဲ့ အေျဖမ်ိဳးကုိေတာ့ မေျဖခဲ့ပါဘူး။ လူမ်ိဳးမခြဲျခားတဲ့အေျဖမ်ိဳး အစား အဂၤလိပ္ေတြၾကားမွာေနရင္ အဂၤလိပ္ေတြနဲ႔ရဖို႔မ်ားတယ္ဆိုတဲ့သေဘာမ်ိဳးပဲ ေျဖသြားေတာ့…ေမးခြန္းထုတ္သူက အျပစ္ရွိတယ္ဆိုတဲ့အျမင္နဲ႔ေမးခြန္းထုတ္လာရာမွာ ႏုိင္ငံျခားသားနဲ႔ယူျခင္းဟာအျပစ္မရွိဘူးလို႔ေျဖမယ့္အစား အဲလိုလုပ္ရတာဟာ အေျခအေနေတြက တြန္းပုိ႔လို႔ဆိုတဲ့သေဘာမ်ိဳးပဲ ေျဖသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ႏုိင္ငံေရးမွာလူထုေထာက္ခံမွႈနည္းသြားမွာစုိးရိမ္လို႔ လို႔ နားလည္လိုက္မိပါတယ္။

 Racists ေတြဟာ လူမ်ိဳးျခားနဲ႔ယူျခင္းကုိ အေၾကာင္းမ်ားစြာျပၿပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ဆန္႔က်င္ ကန္႔ကြက္ေလ့ရွိပါတယ္။ အေတြးအေခၚက်ယ္ျပန္႔သူတေယာက္အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ ကန္႔ကြက္စရာ ဘာအေၾကာင္းမွမရွိပါ။ [လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားတတ္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာဆိုရင္ေတာ့] လူမ်ိဳးျခားကုိမယူသင့္တဲ့အေၾကာင္းရင္းကို မရမကရွာေဖြၾကည့္မယ္ဆုိရင္ တခုတည္းပဲရွိပါတယ္။ ေမြးလာမယ့္ကေလး ခြဲျခားဆက္ဆံခံရမွာ၊ အပယ္ခံရမွာေၾကာင့္ ကေလးကုိဒဏ္မခံေစခ်င္လုိ႔ပါပဲ။ ျမန္မာႏုိင္ငံလုိ ႏုိင္ငံမွာ လူတေယာက္ေယာက္က ဆိုးဝါးတဲ့အျပဳအမူကုိ လုပ္ၿပီဆိုရင္ “မင္း…ဗမာမွ ဟုတ္ရဲ႔လား” ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳး၊ “မင္း…အမ်ိဳးမွ စစ္ရဲ႔လား” ဆိုတဲ့ေမးခြန္းမ်ိဳးဟာ တျခားလူမ်ိဳးမွန္သမွ်ကို၊ ကျပားမွန္သမွ်ကုိ ယုတ္မာသူ၊ ဆုိးသြမ္းသူ၊ ဗမာအားလံုးသည္သာလွ်င္ယဥ္ေက်းသူဆိုတဲ့အေတြးေတြမွာ အေျခခံေနပါတယ္။ ဥပမာေပးရရင္ေတာ့ ဗီြဒီယိုတခုထဲမွာ ဗမာအမ်ိဳးသားေတြက ဗမာအမ်ိဳးသမီးေတြကုိ ဗမာလိုေတြေျပာၿပီး ရက္ရက္စက္စက္ရုိက္ႏွက္ေနၾကတဲ့ဟာမ်ိဳးကုိျမင္ရတာေတာင္ ဗမာေတြဟုတ္ရင္ဒီလုိမလုပ္ဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ေပးထားတာမ်ိဳး ဖတ္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ လူအမ်ားစုရဲ႔အယူအဆကိုေလ့လာၾကည့္ရင္လည္း ခြဲျခားခ်င္တဲ့သူေတြပိုမ်ားေနတာေၾကာင့္ အနာဂတ္မွာလည္း အဲဒီ့သေဘာမ်ိဳးေတြပဲ ဆက္လက္ႀကီးစိုးေနဖုိ႔မ်ားတာမို႔ လူမ်ိဳးျခားကုိမယူသင့္တဲ့အေၾကာင္းရင္းတခုကုိ မေပးမေနရ ေပးရမယ္လို႔ဆိုလာခဲ့ရင္ ေမြးလာမယ့္ကေလးကို ေလွာင္ေျပာင္မယ့္ဒဏ္ မခံစားရေစခ်င္လို႔ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒီျပႆနာရဲ႔တကယ့္အေျဖအစစ္ကေတာ့ လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားမွႈကင္းရွင္းတဲ့ပတ္ဝန္းက်င္တခုျဖစ္လာမွသာ ျပႆနာေတြအားလံုးေျပလည္သြားမွာပါ။


(၅)
 လူမ်ိဳးေရးျပႆနာေတြနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးေျပာရရင္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံေတြရဲ႔နယ္စပ္ေတြမွာ အခ်ိန္မေရြး ထထေပါက္ကြဲတတ္တဲ့ မီးေတာင္တလံုးစီရွိတတ္တယ္။ အဲဒီ့ မီးေတာင္ေတြဟာ ႏုိင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္လိုသူေတြအတြက္ စားက်က္တခု၊ မီဒီယာေတြအတြက္ ကုန္ၾကမ္းနဲ႔ NGO ေတြအတြက္ အလုပ္ရံုေတြျဖစ္တတ္တယ္။

 နယ္စပ္ေဒသကၿမိဳ့ေတြ ရြာေတြမွာ လူမ်ိဳးေတြေရာယွက္ေနေလ့ ရွိၾကတယ္။ တဘက္ဘက္မွာ လူမ်ိဳးေရးပဋိပကၡေတြ ေသြးထြက္သံယုိေတြျဖစ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ တျခားတဘက္ကုိ ထြက္ေျပးေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီ့အခါမွာ တဘက္ႏုိင္ငံက လက္ခံေပးတဲ့အခါေတြရွိသလို လက္မခံဘဲျပန္ေမာင္းထုတ္တဲ့အခါေတြလည္း ရွိတတ္တယ္။

 ထားပါေတာ့။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဒီလူေတြဟာ နယ္နိမိတ္စည္းမ်ဥ္းရဲ့တဘက္ဘက္က ေျမႀကီးေပၚမွာေမြးဖြားခဲ့တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ သူတုိ႔ေမြးတဲ့ေနရာက ေကာင္းကင္ဘံုေတာ့ ဘယ္နည္းနဲ႔မွမျဖစ္ႏုိင္ဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ေျမႀကီးေပၚကတေနရာမွာေမြးပါလ်က္ ဘယ္ႏုိင္ငံကေျမႀကီးကမွ သူတို႔နဲ႔မဆုိင္ဘူး၊ သူတို႔ကို လက္မခံဘူးျဖစ္ေနတယ္။ မဆိုင္တဲ့ေျမႀကီးေပၚမွာေနထုိင္ရျခင္းကုိ “က်ဴးေက်ာ္သူ” လို႔ အဓိပၸါယ္ဖြင့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူတုိ႔ဘဝက “ေမြးရာပါ က်ဴးေက်ာ္သူ”၊ သူတို႔ေမြးလာျခင္း၊ လူျဖစ္လာျခင္းကုိက က်ဴးေက်ာ္ျခင္း၊ ဥပေဒခ်ိဳးေဖာက္ျခင္းလို ျဖစ္ေနတယ္။ ကမၻာေျမႀကီးေပၚမွာေမြးဖြားလာသူတေယာက္ဟာ ကမၻာေပၚကဘယ္နုိင္ငံရဲ့ေျမႀကီးေပၚမွာမွ တရားဝင္လူျဖစ္ခြင့္မရျခင္းဟာ ကမၻာ့စနစ္ႀကီးဟာ ဘယ္ေလာက္ခၽြတ္ယြင္းေနသလဲဆိုတာကို ျပေနတယ္။ ကမၻာ့စနစ္ႀကီး ဘယ္ေလာက္အထိေတာင္ခၽြတ္ယြင္းေနသလဲဆိုရင္ ကမၻာေပၚမွာ ႏုိင္ငံမဲ့ျဖစ္ေနတဲ့ဒုကၡသည္ ဦးေရဟာ ၁၂ သန္းေလာက္ရွိေနတယ္လို႔ ဆိုတယ္။

 တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အႀကံေပးၾကတယ္။ အဲလိုလူေတြကုိ ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံေတြက အကုန္ခြဲၿပီးယူလိုက္ဖို႔။ အဲဒါဟာ ျဖစ္နုိင္ေခ်မရွိေပမဲ့ အဲလိုတကယ္တမ္းလုပ္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ ဒုကၡသည္အတုေတြ ေပၚလာလိမ့္မယ္။ ဒုကၡသည္အတုေတြ မွိႈလိုေပါက္လာၾကလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ဒုကၡသည္အစစ္ေတြက ပုိေနၿမဲ က်ားေနၿမဲနဲ႔ ႏုိင္ငံဆက္မဲ့ေနၿပီးေတာ့ ပုိက္ဆံတတ္ႏုိင္တဲ့ဒုကၡသည္အတုေတြပဲ ႏုိင္ငံႀကီးေတြကို ေရာက္သြားဖုိ႔ရွိတယ္။ အဲဒီ့အခါမွာေတာ့ ေကာင္းစားသြားတဲ့ဒုကၡသည္အတုေတြက ဒုကၡသည္အစစ္ေတြကို ဝိုင္းႏွိမ္ၾကေတာ့မယ္။

 ကမၻာအရပ္ရပ္က သနားစရာေကာင္းတဲ့ ၁၂ သန္းေသာဒုကၡသည္ေတြဟာ အခြင့္အေရးမ်ိဳးစံု ဆံုးရွံဳးေနပါတယ္။ အဲဒီ့ထဲမွာ အဆိုးဆံုးကေတာ့ ဒုကၡသည္ကေလးငယ္အမ်ားစုဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့ပညာေရး မရရွိျခင္းပါပဲ။ သူတုိ႔ေတြ ပညာသင္ၾကားခြင့္မရလို႔ ပညာမတတ္သူေတြ မ်ားျပားလာတဲ့အခါ၊ အေတြးအေခၚေတြ အစြန္းေရာက္လာၾကၿပီး အဲဒီ့ ေဒသအတြက္လည္း အႏၱရာယ္ေတြပုိမိုမ်ားျပား လာႏုိင္ပါတယ္။


(၆) 
မၾကာခင္က ျမန္မာႏုိင္ငံအေနာက္ဘက္ျခမ္းမွာလည္း လူမ်ိဳးေရးမီးေတာင္ ေပါက္ကြဲခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါကို ၾကည့္ၿပီး တခ်ိဳ႕လူေတြက ေျပာၾကတယ္။ ႏုိင္ငံတနုိင္ငံဟာ ျပည္သူေတြနဲ႔ထုိက္တန္တဲ့အစုိးရပဲ ရတတ္တယ္တဲ့။ အဲဒါက မွန္သလိုလိုရွိေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ “မင္းတို႔နဲ႔ ဒါပဲ တန္တယ္၊ ဒါပဲယူ” ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ တုိးတက္လာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သာမန္ျပည္သူေတြဆုိတာဟာ ေနရာတကာမွာေတာ့ ဗဟုသုတေတြျပည့္စံုေနၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူလုိကုိယ္လို ပါပဲ။ အျဖဴထည္ေတြပါပဲ။ ကြာသြားတာက ေခါင္းေဆာင္ေနရာရယူေနၾကတဲ့ အလႊာပါ။ ျမန္မာနုိင္ငံမွာဆုိရင္ေတာ့ မီဒီယာ၊ အင္တာနက္သံုးႏုိင္သူ၊ တခုခုနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ၊ ပရိသတ္ရွိသူ အဲလိုလူေတြအားလံုး အက်ံဳးဝင္ပါတယ္။ ၿခံဳငံုၿပီးအေပၚယံအလႊာလို႔ က်ေနာ္သံုးလိုက္ပါမယ္။ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံဟာ အဲဒီ့ အေပၚယံလႊာအင္အားစုႀကီးရဲ့ ပ်မ္းမွ်အရည္အခ်င္းနဲ႔ထုိက္တန္တဲ့ဟာကုိ ရေနတာလုိ႔။ ျပည္သူဆုိတာက မွန္ခ်င္တဲ့အခါ မွန္မယ္။ လမ္းလြဲကုိပုိ႔ခံရရင္ မွားခ်င္တဲ့အခါ မွားသြားႏုိင္တယ္။ ဥပမာ ျပည္သူအခ်င္းခ်င္း သတ္ျဖတ္ေနတာမ်ိဳး၊ ျပည္သူကျပည္သူကုိ အႏုိင္က်င့္ေနတဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာ မွားတယ္လို႔ေျပာလို႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပည္သူကုိ အျပစ္တင္လို႔ေတာ့ ရမွာမဟုတ္ပါ။ ထူးလာမွာလည္း မဟုတ္ပါ။ ဥပမာ..အေပၚယံလႊာကလူေတြက အမွန္တရားကိုမေျပာပဲ အမွားေတြဆီကုိပဲတြန္းပို႔ေနမယ္ဆုိရင္ ျပည္သူေတြဟာ လမ္းေၾကာင္းအမွားေပၚေရာက္သြားနုိင္ပါတယ္။ အဲလိုအခါမ်ိဳးမွာ အျပစ္တင္သင့္တာက ျပည္သူမဟုတ္ပါ။ ျပည္သူေတြက ဒီမိုကေရစီနဲ႔မတန္ျခင္းမဟုတ္ပါ။ ပညာတတ္လူတန္းစားေတြရဲ့ပ်မ္းမွ်အရည္အခ်င္းကသာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔မတန္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။


(၇)
 ပညာတတ္ဆိုသူေတြရဲ့ ကေလးကြက္ တခုလည္းရွိပါေသးတယ္။ ကုိယ္က ကခ်င္ဘက္ကစာနာၿပီး ေျပာေပးလိုက္ရင္ ကခ်င္ထင္သြားၾကတာမ်ိဳး။ ခ်င္းဘက္ကမွန္တယ္ထင္လုိ႔ရပ္လိုက္ရင္ ခ်င္းထင္သြားၾကတာမ်ိဳး။ တရုတ္ကိုမုန္းတာကိုမႀကိဳက္လို႔ ကုိယ္ကကန္႔ကြက္မိရင္ တရုတ္၊ ကုလားဘက္က ဝင္ေျပာမိသူေတြကုိ တရုတ္ ကုလား၊ Gay ေတြရဲ့အခြင့္အေရးကို ေျပာမိရင္ Gay ထင္ၾကေတာ့တာ။

 တကယ္ေတာ့ အဲလိုတံဆိပ္လိုက္ကပ္သူေတြဟာ သူတုိ႔စိတ္နဲ႔သူတို႔ နွိႈင္းလိုက္ၾကတာပါ။ သူတုိ႔မွာ ကုိယ့္အတၱအတြက္ပဲအၿမဲေတြးေနေတာ့ သူမ်ားက အျမင္က်ယ္က်ယ္နဲ႔ ကခ်င္မဟုတ္ဘဲ ကခ်င္အေၾကာင္းေျပာတာမ်ိဳး၊ ခ်င္းမဟုတ္ဘဲ ခ်င္းေတြဘက္ကစာနာၿပီးေျပာတာမ်ိဳး၊ Gay မဟုတ္ဘဲ Gay rights ကုိ ေျပာတာမ်ိဳး၊ ထုိင္းတေယာက္က ဗမာဘက္က ဝင္ရပ္လိုက္တာမ်ိဳး အဲဒါေတြကုိ သူတို႔ဘယ္လိုမွ ေတြးတတ္မွာမဟုတ္ဘူး။ သူတုိ႔ရဲ့က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့စိတ္နဲ႔ပဲ လိုက္ေတြးၿပီး “မင္းက ျမန္မာမွဟုတ္ရဲ႕လား” “မင္းက…ကခ်င္မို႔လို႔ ဒီစကားမ်ိဳးေျပာတာ” “ကုလားပါးစပ္က ဒီစကားမ်ိဳးပဲ ေျပာမွာပဲ” စသည္ျဖင့္ စကားရဲ့တန္ဖုိးနဲ႔မွန္မမွန္ကုိ မစဥ္းစားေတာ့ဘဲ အုိးနင္းခြက္နင္းတံု႔ျပန္ၾကပါတယ္။

 တဘက္မွာ သူတုိ႔ ထင္တဲ့အတုိင္း ကခ်င္က ကခ်င္ဘက္က ေျပာေတာ့ေရာ၊ ခ်င္းက ခ်င္းဘက္က ေျပာေတာ့ေရာ၊ တရုတ္က ျမန္မာျပည္ဖြားတရုတ္အေရး၊ ကုလားက ျမန္မာျပည္ဖြားကုလားအေရးေျပာေတာ့ေရာ ေျပာခြင့္မရွိေတာ့ဘူးတဲ့လား။ ဗမာဟာ ဗမာတေယာက္ျဖစ္လို႔ ျမန္မာျပည္မွာျဖစ္ျဖစ္၊ တျခားႏုိင္ငံတခုခုမွာျဖစ္ျဖစ္ ဗမာ့အေရးေုျပာခြင့္မရွိေတာ့ဘူးလား။ ေျပာတဲ့စကား မွန္မမွန္၊ တန္ဖုိးရွိမရွိပဲ အေရးႀကီးတာမို႔ အဲလိုလူေတြရဲ့ေမးခြန္းေတြ၊ တံဆိပ္ကပ္မွႈေတြဟာ သူတုိ႔ မရင့္က်က္ေသးတာကုိ ျပေနပါတယ္။


(၈)
 အဲလို ပညာတတ္ဆိုသူေတြရဲ႕ ကေလးကြက္ေတြကို တခုခ်င္းလိုက္ေျဖရွင္းေနရင္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွၿပီးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါေတြအတြက္ အေကာင္းဆံုးနည္းကုိေတာ့ ခေရငယ္က က်ေနာ့္ကုိ ေျပာျပထားပါတယ္။ “Debate လုပ္တဲ့ေနရာမွာ…ကိုယ့္ Comment ေအာက္မွာ တျခားလူ Comment တခု ေရာက္လာတုိင္း ရွဳံးတာမဟုတ္ဘူး ဦးကိုရဲ႕။ သူေျပာတဲ့အေၾကာင္းအရာက ကိုယ္အေပၚမွာေျပာထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ေခ်ဖ်က္ႏုိင္မွ . . .သူက မေခ်ဖ်က္ႏုိင္ဘဲနဲ႔ ေရးလာရင္၊ သူေရးလာတာက ေဆြးေႏြးတဲ့ပံုစံမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ကုိယ္ျပန္ေရးေနလည္း စကားေတြေဖာင္းပြတာကလြဲလုိ႔ ဘာမွမထူးဘူး အဲဒီ့ေတာ့ ဘာမွထပ္ေရးေပးဖို႔ မလိုဘူး”
(ေကာင္းကင္ကုိ....ေခတ္ေမာင္းဂ်ာနယ္ အတြဲ (၂) မွ)
(ယူတာကဒီေနရာကပါ) http://kaungkinko.blogspot.sg/2012/06/stereotype.html
http://www.khitmaung.com/ တြင္လည္း ေခတ္ေမာင္းဂ်ာနယ္မွ စာမ်ားအား ဖတ္ရွႈ ႏုိင္ပါသည္။

ၾကက္တူေရြးရဲ႔ႏႈတ္သီးျဖတ္ၿပီးရင္ လက္ဇပ္ကားစီးၾကတာေပါ့(ေမာင္သာခ်ိဳ)

1 comments
ၾကက္တူေရြးေတြရဲ႔ႏႈတ္သီးျဖတ္ၿပီးရင္ လပ္ဇက္ကား စီးၾကတာေပါ့.
ေရးသားသူ-ေမာင္သာခ်ဳိ   

(တစ္)
ကြၽန္ေတာ္စိတ္၀င္စားသည့္ လူပုဂိၢဳလ္နာမည္မ်ားထဲ၌ ''၀င္းေဖမ်ား''လည္း ပါ၀င္ပါသည္။ မွန္ပါသည္။ ပရိသတ္စိတ္၀င္စားေစရန္ ''၀င္းေဖမ်ား''ဟု လုပ္လုိက္ျခင္းမဟုတ္ဘဲ တကယ့္ကို  ''၀င္းေဖ'' ေတြက ''မ်ား''ေနေသာေၾကာင့္ ''၀င္းေဖမ်ား'' လုပ္လုိက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ပထမ၀င္းေဖက ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္အရင္းႏွီးဆံုး၀င္းေဖဟု ဆိုရပါမည္။ ထုိ၀င္းေဖ၏ အႏုပညာအမည္က ဆရာေမာင္စြမ္းရည္။ ''အေမ့ေခၚသံ''လုိကဗ်ာမ်ိဳး ''ဗမာစာေပဘာလဲဘယ္လဲ''လုိ ေ၀ဖန္ေရးမ်ိဳးႏွင့္ကဗ်ာေလာကစာေလာကထဲမွာ ထင္ရွားလွေသာဦး၀င္းေဖပဲျဖစ္ပါေလသည္။
ဒုတိယ၀င္းေဖကမူ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္မရင္းႏွီးပါ။ သို႔ေသာ္ စာေပႏွင့္ပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္ရာပြဲလမ္းသဘင္ကေလးမ်ား၌ ဆရာ့ကုိျမင္ခြင့္ေတြ႕ခြင့္ရပါသည္။ ဆရာ့အႏုပညာအမည္က ျမဇင္။ ဆရာ့''ကဗ်ာ့နရီႏွင့္နိမိတ္ပံု''စာအုပ္ကေလးက ကြၽန္္ေတာ္တို႔လက္စြဲ။ ဆရာ့ ''ျမကန္'' ကဗ်ာဘာသာျပန္ဆိုခ်က္မ်ားက ကြၽန္ေတာ္တို႔အတုယူမွီျငမ္းစရာ။ ထုိ႔ေနာက္ ပညာရပ္ဆုိင္ရာ ဆရာ့စာတမ္းမ်ား။
တတိယ၀င္းေဖကမူ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ လံုး၀မသိေသာ ၀င္းေဖ ပဲျဖစ္ပါေလသည္။ လူအမည္ေရာအႏုပညာအမည္ေရာ တစ္ထပ္တည္းျဖစ္ေနသည့္ ဆရာဦး၀င္းေဖ။ ႐ုပ္ရွင္ဒါ႐ိုက္တာ ဆရာ၀င္းေဖ၊ ပန္းခ်ီအႏုပညာရွင္ဆရာ၀င္းေဖ၊ စာေရးဆရာ ဆရာ၀င္းေဖ၊ မႏၲေလးပန္းခ်ီေက်ာင္းအုပ္ဆရာ၀င္းေဖစသည္စသည္ စသည္ျဖင့္ သူ႔နယ္ပယ္ေတြကက်ယ္၀န္းလွပါဘိ။
ယခု ကြၽန္ေတာ္ေျပာလိုသည္က ထိုတတိယ ဦး၀င္းေဖအေၾကာင္းပဲျဖစ္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ သူ၏၀တၳဳတိုကေလးတစ္ပုဒ္အေၾကာင္း။  

(ႏွစ္)
ဆရာ၀င္းေဖ၏၀တၳဳတိုေပါင္းမ်ားစြာအနက္ ''ပလတ္စတစ္အနီ''ဆိုေသာ ၀တၳဳကေလးကိုကြၽန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္စြဲပါသည္။
၀တၳဳထဲ၌ ကိုဘခ်ယ္ဆိုသူ မီးရထားျဖင့္ခရီးသြားစဥ္ မထင္မွတ္ဘဲ ေက်ာင္းေနဘက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ႏွင့္ ျပန္ဆံုပါသည္။ ထုိသူငယ္ခ်င္းမွာ လမ္းဘူတာတစ္ခု၌ဆင္းသြားသူျဖစ္ရာ ကိုဘခ်ယ္ကမီးရထားရပ္ထားစဥ္ ဘူတာ႐ံုထဲသို႔ လွမ္း၍ေငးေနသည့္အခုိက္ ထိုသူငယ္ခ်င္းကုိျပန္ေတြ႔လုိက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အိပ္စင္တြဲကေနဆင္းခ်လာေသာ သူငယ္ခ်င္းၾကည္၀င္း၊ ေနာက္ပါတပည့္ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ ဆင္းခ်လာေသာ သူငယ္ခ်င္းၾကည္၀င္း၊ ဘူတာ႐ံုထဲတြင္လာေရာက္ႀကိဳဆိုသူမ်ားက အ႐ိုအေသေပးၾက ဆူညံစြာ၀ိုင္း၀န္းႏႈတ္ဆက္ၾကႏွင့္ အေရးပါအရာေရာက္ေနသူ သူငယ္ခ်င္းၾကည္၀င္း၊ အႀကီးအက်ယ္ ခ်မ္းသာႀကီးပြားေနသူ သူငယ္ခ်င္းၾကည္၀င္း၊ ထုိကိုၾကည္၀င္းက ကိုဘခ်ယ္အားေတြ႔သြားၿပီး လာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ကာ ေနာင္လာေတြ႔ဖို႔ လုိအပ္တာအကူအညီေတာင္းဖုိ႔မွာၾကားေနသူ သူငယ္ခ်င္းၾကည္၀င္းပဲျဖစ္ပါသည္။
ကိုဘခ်ယ္က သူငယ္ခ်င္းၾကည္၀င္း ခုလိုႀကီးပြားတုိးတက္အရာေရာက္ အရာ၀င္လာျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ငယ္ငယ္ကပင္
ထိုသုိ႔ျဖစ္တာမည့္အရိပ္နိမိတ္တို႔ကို သူသတိထားမိခဲ့ေၾကာင္း ျပန္ေတြးမိပါသည္။ ေက်ာင္းသားဘ၀ ေက်ာင္းေျပးၿပီး မႏၲေလးမွ ျမစ္ငယ္ဘက္သို႔ စက္ဘီးမ်ားျဖင့္ သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္လာၾကစဥ္ ကားလမ္းေဘး လက္ပံပင္ႀကီးေအာက္၌ ခဏနားၾကရင္း စကားေျပာၾကရာၾကည္၀င္းက သန္းၾကြယ္သူေ႒းျဖစ္ဖုိ႔ သူ႔အႀကံကို တင္ျပလာပါသည္။ ႀကီးလွ်င္ ေျမဧက ၂၀၀ေလာက္၀ယ္မတဲ့။ လက္ပံပင္ႀကီးေတြကိုလည္း စိုက္ထားရမတဲ့။ လက္ပံပြင့္ခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ ၾကက္တူေရြးငွက္ေတြအုပ္လိုက္ လာၾကေလမတဲ့။ ၾကက္တူေရြးငွက္ေတြကိုဖမ္းကာ ႏႈတ္သီးနီနီမ်ားကိုျဖတ္ၿပီး ပလတ္စတစ္အနီအျဖစ္ အရည္က်ဳိေရာင္းရေသာ္ မီလ်ံနာ ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း တင္ျပလာခဲ့ရာ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးၾကည္၀င္း၏ စိတ္ကူးညာဏ္ေကာင္းမြန္ပံုကိုၾကည့္ၿပီး တစ္ေန႔ႀကီးပြားမည့္သူဟု ေကာက္ခ်က္ခ်ခဲ့ၾကရပါသည္။ ေဟာ...အခု သူတကယ္ ႀကီးပြားခဲ့တာကို ကိုဘခ်ယ္ မ်က္ျမင္ကုိယ္ေတြ႕ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာ၀င္းေဖက သူ႔၀တၳဳကို အဆံုးသတ္ထားခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။    

(သံုး   
ဟိုးအရင္က Ethic ေခၚ ကိုယ္က်င့္တရားႏွင့္ပတ္သက္လာလွ်င္ ေလာကီသေဘာထက္ေလာကုတၱရာသေဘာသို႔ ပို၍တိမ္းသည္ ယိမ္းသည္ဟု ကြၽန္ေတာ္ နားလည္သေဘာေပါက္မိ ပါသည္။ မခိုးဘူး၊ မသတ္ဘူး၊ မညာဘူး၊ မေသာက္ဘူး၊ ကာမ မက်ဴးလြန္ဘူး စသည္ စသည္။ သည္လို အေျခခံငါးပါးသီလကို ေစာင့္ထိန္းျခင္းကပင္လွ်င္ ကိုယ္က်င့္တရားကိုတည္ေဆာက္ျခင္းမည္ပါေလသည္။     သို႔ေသာ္ ယခုအခါ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးလုပ္ငန္းမ်ား တြင္က်ယ္လာခဲ့ၿပီး ကမၻာေျမကိုေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ဖို႔ ကမၻာ့လူသားမ်ား ႏုိးၾကားလာၾကေသာအခါ စီးပြားေရးလုပ္ကိုင္ရွာေဖြၾကရာမွာလည္း ကိုယ္က်င့္တရားလိုသည္ဟု ခံယူသေဘာေပါက္ လာခဲ့ၾကပါသည္။ Business Ethic ဟုဆိုလာၾကပါသည္။ စီးပြားေရးဆုိင္ရာကိုယ္က်င့္တရားဟု နားလည္ရပါ၏။
ပိုက္ဆံကို ဘယ္နည္းနဲ႔ရရ ကိုယ္ခ်မ္းသာရင္ၿပီးေရာဆိုကာ မရွာေဖြရဘူးတဲ့။ တခ်ိဳ႕က P သံုးလံုးဟုဆုိပါ၏။ People, Profit, Planet ဟုဆိုရာ လူကိုလည္း ၾကည့္ရမတဲ့။ အျမတ္ကိုလည္းၾကည့္ရမတဲ့။ ကမၻာေျမကိုလည္းၾကည့္ရမတဲ့။ တခ်ိဳ႔ကမူ P တစ္လံုးထပ္တိုးကာ Probity ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္မႈဟုဆိုၿပီး P ေလးလံုးဟု ေျပာသူတို႔ကလည္း ေျပာၾကပါ၏။ သံုးလံုးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေလးလံုးပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုေသခ်ာသည္က Planet ကုိ ထည့္စဥ္းစားလာၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ကမၻာေျမလွပတည္တံ့ ခုိနားဖြယ္ရာျဖစ္ေရးကို ထည့္သြင္းမစဥ္းစားဘဲ ျမတ္ရင္ခ်သာခ်ဆိုသည့္ စိတ္ထားမ်ိဳးရွိသူကုိ Business Ethic မရွိသူ ကုိယ္က်င့္တရားမေကာင္းသူအျဖစ္ ကမၻာကျမင္လာေနၾကပါၿပီ။  ပိုက္ဆံရရင္ ေတာင္လည္းၿဖိဳမယ္၊ ေတာလည္း ရွင္းမယ္၊ ျမစ္လည္း ဆို႔မယ္၊ ကမၻာ့  ေျမသားထုကိုပါခေလာက္ဆန္ေအာင္ ေမွာက္လွန္ပစ္မယ္၊ ငွက္ကေလးေတြေတးဆိုခ်င္ဆို မဆိုခ်င္ေန၊ စမ္းေခ်ာင္းကေလးေတြ တသြင္သြင္စီးခ်င္စီး မစီးခ်င္ေန၊ ေတာပန္းေတာင္ပန္းတို႔ပြင့္ခ်င္ပြင့္ မပြင့္ခ်င္ေန၊  မိုးေကာင္းကင္ႀကီးျပာခ်င္ျပာ မျပာခ်င္ေန၊ ပိုက္ ဆံ...ပိုက္ဆံ...ပိုက္ဆံ ဆိုလွ်င္ျဖင့္။

(ေလး   
ဆရာ၀င္းေဖ၏၀တၳဳထဲကဇာတ္ေဆာင္က ၾကက္တူေရြးငွက္တုိ႔၏ ႏႈတ္သီးကိုျဖတ္၊ ပလတ္စတစ္အနီအျဖစ္အရည္က်ိဳကာ ကမၻာကိုျဖန္႔ၿပီး မီလ်ံနာျဖစ္ဖို႔ ႀကံေလသတဲ့။ ေအာ္...ၾကက္တူေရြးေတြရဲ႕ႏႈတ္သီးကိုျဖတ္ၿပီးရင္ လပ္ဇက္(Lexus)ဆုိတဲ့ ဇိမ္ခံကာႀကီးကို စီးၾကေသးတာေပါ့။
(ယူတာကဒီေနရာကပါ) http://www.facebook.com/notes/7day-news-journal/ၾကက္တူေရြးေတြရဲ႕ႏႈတ္သီးကုိျဖတ္ၿပီးရင္-လပ္ဇက္ကားစီးၾကတာေပါ့/465505790145904

မ်ိဳးျမင့္စိတ္ေနဝါဒ (Ethnocentrism) ၿငိမ္းခ်မ္းေအး

0 comments
မ်ိဳးျမင့္စိတ္ေနဝါဒဆိုတာ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ ဓေလ့ထံုးစံတူ လူမ်ိဳးအုပ္စုတစ္စုက အျခား မတူညီတဲ့လူမ်ိဳးအုပ္စုတစ္စုကို ျပဳမူဆက္ဆံရာမွာ မိမိရဲ႔ယဥ္ေက်းမႈတန္ဖိုး၊ စံႏႈန္းေတြကို အဓိကဗဟိုျပဳ လက္ကိုင္ထားၿပီး စဥ္းစား၊ ဆံုးျဖတ္ ျပဳမူလုပ္ေဆာင္ျခင္း သေဘာျဖစ္တယ္။ မူရင္းအဂၤလိပ္စကားလံုးက ေရွး ေခါမစကားလံုး ‘Ethno’ (လူမ်ိဳး၊ ႏိုင္ငံ၊ ယဥ္ေက်းမႈတူအုပ္စု) နဲ႔ လာတင္ စကားလံုး ‘Centric’ (ဗဟိုျပဳျခင္း) တို႔ပါင္းစပ္ထားျခင္းျဖစ္တယ္။ ဒီသေဘာမွာ မိမိရဲ႔ယဥ္ေက်းမႈ၊ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ စတဲ့ သဘာဝအရမတူညီႏိုင္တဲ့ ဝိေသသလကၡဏာေတြကိုအေျခခံကာ အုပ္စုသေဘာအေနနဲ႔စဥ္းစားေလ့ရွိၿပီး မိမိအုပ္စုက သူမ်ားအုပ္စုေတြထက္ အရာရာမွာသာလြန္တယ္၊ ယဥ္ေက်းတယ္၊ လူပီသတယ္၊ သဘာဝက်တယ္၊ ျမင့္ျမတ္တယ္၊ အျခား လူမ်ိဳးအုပ္စုမ်ားက မယဥ္ေက်း၊ လူမပီသ၊ သဘာဝမက်၊ ယုတ္ညံဟု လြဲမွားယူဆၿပီး မိမိအုပ္စုတစ္ခုတည္းသာ အခြင့္ထူးခံယူျခင္း၊ အျခားမတူတဲ့အုပ္စုေတြကို ဖိႏွိပ္ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း၊ ကၽြန္ျပဳျခင္း စတဲ့ ဘက္လိုက္ဆံုးျဖတ္၊ မတရားမႈေတြလုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိတာေၾကာင့္ အက်ိဳးဆက္အေနနဲ႔ မတူညီတဲ့အုပ္စုေတြၾကား ပဋိပကၡေတြ၊ အမုန္းေတြ၊ ရန္ညွိဳးေတြဟာ ေရရွည္ႀကီးထြားအျမစ္တြယ္ လာေစတယ္။

ဥပမာ - ေရွးယခင္ လူျဖဴလူမ်ိဳးႀကီးဝါဒအရ လူျဖဴေတြကသာ ျမင့္ျမတ္တယ္ဆိုတယ္သေဘာနဲ႔ အသားအေရာင္ရွိတဲ့ အာဖရိကအႏြယ္ဝင္လူမ်ိဳးေတြကို အဓမၼကၽြန္ျပဳခိုင္းေစခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္စနစ္ ပေပ်ာက္သြားသည့္တိုင္ အာဖရိကအႏြယ္ဝင္ေတြအေပၚ ဆက္လက္ ခြဲျခား ႏွိမ္ခ်ဆက္ဆံခဲ့တယ္။ ဒီ မတရားမႈဆိုးက်ိဳးအရိပ္မည္းဟာ ဆယ္စုႏွစ္ေတြၾကာသည့္တိုင္ေအာင္ လက္ရွိမ်က္ေမွာက္ေခတ္ 
အေမရိကနဲ႔ အျခား အေနာက္ဥေရာပလူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ လူမ်ိဳးေရးျပႆနာေတြ၊ အသားအေရာင္ ကြဲျပားသူခ်င္းၾကားပဋိပကၡသေဘာေဆာင္တဲ့တင္းမာမႈ ဒဏ္ရာ၊ အမာရြတ္ေတြ ထင္က်န္ေနဆဲျဖစ္တယ္။

ယထဘူတက်က်စဥ္းစားရင္ ကမၻာမွာရွိတဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအသီးသီးမွ လူမ်ိဳးေတြ၊ ယဥ္ေက်းမႈေတြမွာ မည္သည့္လူမ်ိဳး၊ မည္သည့္ယဥ္ေက်းမႈကမွာ ပိုေကာင္းတယ္၊ ပိုျမင့္ျမတ္တယ္၊ (သို႔) ဆိုးတယ္၊ ယုတ္ညံ့တယ္ဆိုၿပီး သတ္မွတ္လို႔မရပါ။ ပူအိုက္ စြတ္စိုတဲ့ေဒသမွာ ပုဆိုး၊ လုံခ်ည္၊ သင္တိုင္း ဝတ္တယ္၊ ေခါင္းေပါင္း ေပါင္းတယ္၊ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႔တဲ့ေဒသေတြမွာ ဝတ္ရံုၿခံဳ၊ ေခါင္းေဆာင္း ေဆာင္းတယ္၊ ေအးတဲ့ေဒသေတြမွာ ေဘာင္းဘီဝတ္တယ္၊ စတဲ့ သဘာဝအေနထားအေပၚမူတည္ၿပီး လိုက္ေလ်ာညီေထြ က်င့္ႀကံေနထိုင္ရင္းျဖစ္ေပၚလာတဲ့ မတူညီတဲ့ယဥ္ေက်းမႈသေဘာနဲ႔ အေလ့အထေတြသာျဖစ္တယ္။
တနည္းအားျဖင့္ လူအုပ္စုတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု အစားအေသာက္၊ အဝတ္အထည္၊ ဓေလ့ထံုးတမ္း၊ ဘာသာစကား၊ အေတြးအေခၚ၊ တန္ဖိုးထားမႈ စတာေတြ မတူညီႏိုင္ျခင္းမွာ ရွင္သန္ေနထိုင္ရာ ေဒသပထဝီ၊ ရာသီဥတု ေဂဟေဗဒ သေဘာနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္လူမႈအသိုင္းအဝန္းမွ လူမႈႏိုင္ငံေရးသေဘာေတြေၾကာင့္လို႔ဆိုႏိုင္တယ္။ ဥပမာ - အာတိတ္ေဒသ ႏွင္းေတာထဲကလူမ်ိဳးစုေတြအတြက္ အျဖဴေရာင္ကိုသတ္မွတ္ရာမွာ အႏုအရင့္ အေသးစိတ္ပံုေဖာ္ႏိုင္တဲ့စကားလံုးေဝါဟာရ အမ်ားအျပားရွိႏိုင္ၿပီး အနီေရာင္၊ အစိမ္းေရာင္၊ အျပာေရာင္ လိုမ်ိဳးမွာ အတိအက်ပံုေဖာ္ႏိုင္တဲ့ေဝါဟာရ အားနည္းတဲ့သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။

သို႔ေသာ္ လူေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲအေတြးအေခၚ ျမင့္မား၊ အျမင္ က်ယ္ျပန္႔၊ လြတ္လပ္မွ်တ လစ္ဘရယ္က် ေနထိုင္၊ ျပဳမူ၊ ေျပာဆိုပါတယ္ဆိုေစဦးေတာ့ မ်ိဳးျမင့္စိတ္ေနဝါဒ တစိတ္တပိုင္းလို႔ဆိုႏိုင္တဲ့သေဘာမ်ိဳး အနည္းအမ်ားရွိေနတတ္တာဟာလည္း သဘာဝပါ။ အေၾကာင္းက လူေတြဟာ မတူညီတဲ့ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္းေတြနဲ႔ထိေတြ႔ဆက္ဆံတဲ့ေနရာမွာ ကိုယ္နဲ႔ငယ္စဥ္ကတည္းက ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္ အသားက်ၿပီးသားအရာေတြကိုပဲ ပိုမို ေမြ႔ေလ်ာ္လက္ခံလိုစိတ္၊ အသားေပးလုပ္ေဆာင္လိုစိတ္ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိၿပီး မွန္တယ္၊ မွားတယ္၊ တရားတယ္၊ မတရားဘူးဆံုးျဖတ္ရာမွာလည္း ကိုယ္ေနထိုင္ႀကီးျပင္းလာရာအုပ္စုဘက္ကိုသာ မသိစိတ္အေနနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ဘက္လိုက္ဆံုးျဖတ္လိုစိတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာေလ့ရွိတယ္။ အေမရိကန္ အမ်ိဳးသားသိပံၸအဖြဲ႔အစည္းႀကီး 
(NAS) က ခုေနာက္ဆံုးေတြ႔ရွိေဖာ္ထုတ္ခ်က္အရ လူေတြမွာရွိတဲ့ ေအာက္စီတိုစင္းေဟာ္မုန္း (Oxytocin Hormone) က အုပ္စုတူလူခ်င္း ဓမၼဓိ႒ာန္က်က်မဟုတ္ဘဲ ခံစားခ်က္အသားေပး ပုဂၢလဓိ႒ာန္သေဘာေဆာင္တဲ့ မိမိအုပ္စုကို ဂုဏ္ျမွင့္ေျပာဆိုမႈ၊ သူတပါးအုပ္စုအေပၚ (အနည္းဆံုး စကားအရာမွာ ျဖစ္ျဖစ္) ႏွိမ့္ခ်လိုမႈ၊ လူမ်ိဳး၊ အုပ္စုတူ ေထာက္ခံအားေပးမႈ၊ ဘက္လိုက္ဆံုးျဖတ္
ျပဳမူမႈ (Favouritism) ေတြကို ျဖစ္ေပၚေစတယ္လို႔ဆိုတယ္။

လူမ်ိဳးေတြရဲ႔ဘာသာေဗဒေတြမွာ ဒီလိုသေဘာေတြကို ေတြ႔ႏိုင္တယ္။ ဥပမာ - အဂၤလိပ္ေဝါဟာရ ‘Barbarian’ (လူၾကမ္း) ဆိုတဲ့စကားရဲ႔မူရင္းဟာ ေခါမ စကားလံုးျဖစ္ၿပီး ေရွးေခါမေခတ္ ေခါမလူမႈအသိုင္းအဝန္း ဝန္းက်င္ရွိ ေခါမလူမ်ိဳးမ်ားေလာက္ ယဥ္ေက်းမႈမဖြံ႔ၿဖိဳး၊ မတိုးတက္ေသးတဲ့ ေခါမမဟုတ္တဲ့ လူမ်ိဳးစုငယ္အားလံုးကိုညႊန္းဆိုတဲ့ စကားလံုးျဖစ္တယ္။ ေခါမ စကားလံုး ‘Barbars’ ရဲ႔ အနက္အဓိပၸာယ္က ေခြးေဟာင္သံျဖစ္ၿပီး ဒီလူမ်ိဳးစုငယ္ေတြဟာ ေခါမေတြေျပာတဲ့ဘာသာစကားကို နားမလည္တဲ့အတြက္ ေခါမေတြက ႏွိမ္ခ်ေခၚေဝၚတဲ့သေဘာနဲ႔ သံုးႏႈန္းခဲ့ျခင္းျဖစ္တယ္။ အလားတူ အာတိတ္စက္ဝန္းေဒသရွိ လူမ်ိဳးတစ္စုကိုေခၚတဲ့ အက္စ္ကမိုး (Eskimo) အသံုးရဲ႔ မူလအနက္ကြဲတစ္ခုက “အသားစိမ္း စားသူမ်ား” ဆိုတဲ့အဓိပၸာယ္ျဖစ္ၿပီး အက္စ္ကမိုးေတြကို အနီးမွာေနထိုင္တဲ့ အျခားမတူညီတဲ့လူမ်ိဳးအုပ္စုေတြက သူတို႔ရဲ႔ကြဲျပားတဲ့အစားအေသာက္၊ ေနထိုင္မႈပံုစံေၾကာင့္ ႏွိမ္ခ်ေခၚဆိုရာမွာ ျဖစ္ေပၚလာတယ္လို႔ဆိုတယ္။ မိမိလူမ်ိဳးကို “အမ်ိဳး၊ ဘာသာသာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္သူမ်ား” လို႔ေခၚၿပီး အျခားမတူတဲ့လူမ်ိဳးကိုေတာ့ “ေလ့လြင့္လာသူမ်ား” ဟု ေခၚဆိုျခင္း သေဘာမ်ိဳးျဖစ္တယ္။

အျခား အစားအေသာက္၊ အေနအထိုင္၊ အေျပာအဆို၊ လူမႈေနထိုင္၊ ျပဳမူ၊ ဆက္ဆံေရးပံုစံေတြမွာလည္း 
မိမိလူမ်ိဳးရဲ႔ရိုးရာ ထံုးတမ္းေတြကို ပုိမိုတိမ္းညြတ္ေလ့ရွိၿပီး မတူကြဲျပားတဲ့ဓေလ့ေတြနဲ႔ႀကံဳေတြ႔ရရင္ စိတ္ကသိကေအာင့္ျဖစ္၊ အထင္အျမင္လြဲမွားမႈႀကံဳေတြ႔ရတာဟာ နားလည္လက္ခံႏိုင္တဲ့သဘာဝပါ။ ဥပမာ -လူေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေျပာဆိုဆက္ဆံရာမွာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အကြာအေဝးတစ္ခု (Personal Space) သတ္မွတ္အရယူၿပီး ေျပာဆိုေလ့ရွိတယ္။ ဒီလိုသတ္မွတ္ရာမွာလည္း လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးနဲ႔တစ္မ်ိဳး အကြာအေဝး၊ အက်ဥ္း၊ အက်ယ္ယူပံု ကြာေလ့ရွိတယ္။ ေျမထဲပင္လယ္ေဒသမွ မြတ္ဆလင္ေတြနဲ႔ လက္တင္အေမရိကမွလူမ်ိဳးေတြဟာ စကားေျပာဆိုဆက္ဆံရာမွာ လက္ပြန္းတတီး၊ ကိုယ္ခႏၶာခ်င္းထိစပ္မႈရွိသည္အထိ နီးကပ္၊ ထိစပ္၊ ေျခတို႔၊ လက္တို႔ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ျပဳမူေျပာဆိုေလ့ရွိတယ္။ သူတို႔ေတြနဲ႔ အျခား အသားခ်င္းထိ ေျပာဆိုဆက္ဆံေလ့မရွိတဲ့ ေျမာက္အေမရိက (သို႔) ဥေရာပမွလူမ်ိဳးေတြ ဆက္ဆံရတဲ့အခါမွာ ကြဲျပားတဲ့အေလ့အထေတြေၾကာင့္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး မယဥ္ေက်းသူ (ဝါ) ရိုင္းစိုင္းသူ ေတြလို႔ စိတ္ထဲကအျပန္အလွန္သတ္မွတ္သြား ႏိုင္တယ္။ အာရပ္တစ္ေယာက္က ရင္းႏွီးေဖာ္ေရြေၾကာင္းျပသလိုမႈနဲ႔ အေမရိကန္တစ္ေယာက္အနားတိုးကပ္လာရင္ အေမရိကန္ကလည္း သူ႔ထံုးစံ၊ သူသတ္မွတ္ထားတဲ့အကြာအေဝး (Personal Space) အထိေရာက္ေအာင္ ခပ္ခြာခြာေနာက္ဆုတ္သြားမွာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ မတူညီတဲ့ယဥ္ေက်းမႈေနာက္ခံရွိတဲ့ လူမ်ိဳးစုေတြၾကား ကိုယ္အရိုးစြဲလာရာဓေလ့ထံုးစံ၊ သတ္မွတ္ခ်က္ကိုအေျခခံၿပီး အလိုအေလ်ာက္တုန္႔ျပန္တတ္တဲ့သေဘာ သက္သက္သာျဖစ္ၿပီး ရန္လိုမုန္းထားမႈ၊ မခင္မင္လိုမႈ၊ မယဥ္ေက်း၊ ရိုင္းစိုင္းတဲ့သေဘာမ်ိဳး မေဆာင္ပါ။ ႏိုင္ငံတကာအစားအေသာက္ေတြယွဥ္ခ်ထားရင္ အလိုအေလ်ာက္ မိမိသက္ဆိုင္ရာ ရိုးရာအစာတစ္ခုခု (သို႔)မိမိစားေလ့ရွိတဲ့ အက်င့္ရၿပီးသား နီးစပ္တဲ့အစာတစ္ခုခုကို လက္လွမ္းမိတတ္တဲ့ သေဘာမ်ိဳးျဖစ္တယ္။
သို႔ေသာ္ လူမႈဆက္ဆံေရး (သို႔)စီးပြားေရာင္းဝယ္ဆက္ဆံမႈေတြမွာ ဒီလို အေသးအဖြဲအျပဳအမူမ်ားမွတဆင့္ ဆက္ဆံေရးမေခ်ာမေမြ႔၊ အဖုအထစ္မျဖစ္ေစဖို႔ရာ မတူကြဲျပားတဲ့ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့၊ ထံုးတမ္းေတြကို နားလည္၊ သေဘာေပါက္လိုက္ေလ်ာညီေထြ ျပဳမူဆက္ဆံတတ္ဖို႔လိုတယ္။

မ်ိဳးျမင့္စိတ္ေနဝါဒ စစ္စစ္ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားအခ်င္းျဖစ္တတ္ျခင္း (Culture Clashes)၊ လူမ်ိဳးစု တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု မုန္းတီးျခင္း (Racial Hatred) စတဲ့ ျပင္းထန္တဲ့သေဘာမ်ိဳးေတြအထိ ျဖစ္ေပၚလာေလ့ရွိတယ္။ ဒီသေဘာမွာ အဆိုးဆံုးအခ်က္ကေတာ့ လူေတြဟာ မိမိရဲ႔လူမ်ိဳးကသာ ျမတ္တယ္၊ မိမိယဥ္ေက်းမႈကသာ ေကာင္းတယ္၊ မိမိဘာသာတရားကမွမွန္ကန္တယ္ စတဲ့ တဘက္စြန္းေရာက္ေတြးေခၚ၊ ျပဳမူ၊ ေျပာဆိုျခင္းကို မ်ိဳးခ်စ္စစ္၊ ႏိုင္ငံခ်စ္စစ္၊ တိုင္းျပည္ခ်စ္စစ္ဟု လြဲမွားယူဆလာႏိုင္မူ၊ ယူဆလာေစေအာင္ေသြးထိုးေျမွာက္ပင့္ လံႈ႔ေဆာ္ဖို႔လြယ္ကူမႈျဖစ္တယ္။ အစြန္းမေရာက္တဲ့မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ (Patriotism) ဆိုတာ မိမိလူမ်ိဳးကို ခ်စ္တယ္၊ အက်ိဳးကိုေဆာင္ရြက္တယ္၊ အက်ိဳးကိုကာကြယ္တယ္ စတဲ့၊ မွ်တတဲ့သေဘာမ်ိဳးသာျဖစ္ၿပီး အစြန္းေရာက္ျပင္းထန္တဲ့မ်ိဳးျမင့္စိတ္ေနဝါဒလို တပါးမတူညီတဲ့လူမ်ိဳး၊
အုပ္စုက ယုတ္ညံ့တယ္၊ မေကာင္းဘူးဆိုတဲ့ဖိႏွိပ္ခြဲျခားလိုမႈ၊ မတရားျပဳအသာစီးရလိုမႈ သေဘာမ်ိဳးမပါပါ။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိေၾကာင္းသက္ေသျပဳႏိုင္ဖို႔ အမ်ိဳးသားေရး ႏိုးၾကားေစဖို႔ရာမွာ တပါးလူမ်ိဳးအုပ္စု တစ္ခုခုကို မတရားဖိႏွိပ္ဆက္ဆံ၊ မုန္းတီးျပစရာလည္း မလိုပါ။

ဒီလို တဘက္စြန္းေရာက္တဲ့သေဘာတရားေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြေၾကာင့္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳး (၆) သန္းနဲ႔ အျခား အေရွ႔ဥေရာပမွ သန္းနဲ႔ခ်ီတဲ့လူမ်ိဳးစုႏြယ္ေတြဟာ အာရီယန္မ်ိဳးသန္႔ေရးအတြက္ဆိုၿပီး နာဇီေတြရဲ႔အက်ဥ္းစခန္း၊ အဆိပ္ေငြ႔ခန္းေတြမွာ လူမ်ိဳးတုန္းသတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရတယ္။ လက္ရွိ မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာလည္း ဗမာအပါအဝင္ ကမၻာ့ႏိုင္ငံတခ်ိဳ႔မွာ လူမ်ိဳးေရးကိုအေျခခံတဲ့မုန္းတီးမႈေတြ၊ ခြဲျခား၊ ႏွိမ္ခ် ဆက္ဆံမႈေတြ၊ ရန္ပြဲေတြ၊ စစ္ပြဲေတြဟာ ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေနဆဲျဖစ္ၿပီး (၂၁) ရာစုေခတ္သစ္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္ ေရာက္ရွိေနထိုင္ခြင့္ရေနေပမယ့္ အေတြးအေခၚ၊ အေနအထိုင္၊ အျပဴအမူ၊ အေျပာအဆိုအားျဖင့္ လက္ေတြ႔မေရာက္ႏိုင္၊ အေတြးအေခၚ လြတ္လပ္က်ယ္ျပန္႔၊ သမမွ်တ၊ လူလူခ်င္း စာနာေထာက္ထားမႈမထားႏိုင္၊ တနည္းအားျဖင့္ မယဥ္ေက်းႏိုင္ေသးဘဲ ေက်ာက္ေခတ္အေတြးအေခၚ၊ ဖက္စစ္နာဇီေခတ္ဓေလ့စရိုက္ေတြဟာ ရွင္သန္ေနဆဲပဲ ျဖစ္တယ္။

ဗမာျပည္ရဲ႔အဓိကျပႆနာျဖစ္တဲ့ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုအခ်င္းခ်င္းၾကားပဋိပကၡ (Ethnic Conflicts) ေရွရွည္တည္တံ့မေျဖရွင္းႏိုင္ျဖစ္ေနတာရဲ႔အေၾကာင္းရင္းဟာ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္ အသားေပးေဖာ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာ (ဗမာ) လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ၊ တနည္းအားျဖင့္ အစြန္းေရာက္မ်ိဳးျမင့္စိတ္ေနဝါဒေၾကာင့္လို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။ လက္ရွိ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ဗမာျပည္မွာ ျမန္မာ (ဗမာ) ေတြ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရးအားျဖင့္ အသာစီးရေနသလိုရွိေနေပမယ့္ ေရွးသမိုင္းအစဥ္အဆက္အရ အျခား တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုေတြဟာလည္း တခ်ိဳ႔က ျမန္မာ (ဗမာ)ေတြထက္ အရင္၊ တခ်ိဳ႔က မေရွးမေႏွာင္း ဒီေဒသ၊ ဒီေျမ၊ ဒီေရမွာ ဓားမဦးခ် ေနထိုင္၊ လုပ္ကိုင္၊ စားေသာက္၊ ၿမိဳ့တည္၊ နန္းတည္လာခဲ့ၾကတာပါ။ ဒီေနရာကို ေရွ႕က ေရာက္ေရာက္၊ ေနာက္က်မွ ေရာက္ေရာက္၊ အခုအခ်ိန္မွာ အေရအေတြက္ ဘယ္သူ၊ ဘယ္လို၊ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား လူမ်ိဳးစုတစ္စုနဲ႔တစ္စုၾကား ငါသာတယ္၊ သူညံ့တယ္၊ ငါက အင္အားရွိတဲ့လူမ်ိဳးႀကီး၊ သူတို႔က အင္အားနည္းတဲ့လူမ်ိဳးငယ္ေတြဆိုတဲ့သေဘာနဲ႔ ခြဲျခား၊ ဖိႏွိပ္၊ ခ်ယ္လွယ္လိုျခင္းမ်ိဳးကို လက္ရွိအသာရေနတဲ့ ျမန္မာ (ဗမာ) ေတြဘက္က လံုးလံုးေရွာင္က်ဥ္ႏိုင္ရင္ တိုင္းျပည္မွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ားစြဲကပ္ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားျပႆနာဟာ ေျပလည္သြားမွာ ျဖစ္တယ္။

ျမန္မာ (ဗမာ)ေတြ အေနနဲ႔ မၾကာေသးတဲ့ႏွစ္ပိုင္းကအထိ တိုင္းျပည္မွာခိုင္မာရွင္သန္ေနခဲ့တဲ့၊ လက္ရွိအခ်ိန္ထိလည္း ပံုရိပ္ထင္ၾကြင္းက်န္ရံုမက တစိတ္တပိုင္း အျမစ္တြယ္ရွင္သန္ေနဆဲျဖစ္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္က ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအင္တိုက္တားတိုက္ေဖာ္ထုတ္ခဲ့တဲ့ လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ (Racial Supremacism) ရဲ႔ အျပစ္သေဘာ၊ ခ်ိဳ႔ယြင္းအားနည္းခ်က္ကို မျမင္မသိေယာင္ျပဳကာ ျပင္ဖို႔မႀကိဳးစာဘဲ ႏွစ္ေပါင္း (၆၀) ေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီျဖစ္တဲ့ ကိုလိုနီအေမြဆိုးကိုသာလက္ညွိဳးထိုး၊ အျပစ္ပံုခ်ၿပီး တိုင္းရင္းသားမေက်မလည္ျဖစ္ေနမႈျပႆနာကို ကိုယ္လြတ္ရုန္းအေျဖရွာေနရင္ တုိင္းျပည္ဟာလည္း တင္းမာမႈ၊ ပဋိပကၡ၊ စစ္ပြဲႏြံထဲမွာ နစ္သထက္နစ္၊ ဆိုးက်ိဳးဒဏ္ကို ခံသထက္ခံေနရဦးမွာျဖစ္တယ္။ လူမ်ိဳးႀကီးသေဘာအေျခခံ ျပင္းထန္တဲ့မ်ိဳးျမင့္စိတ္ေနဝါဒနဲ႔ တိုင္းရင္းသားအားလံုးခြင့္တူညီမွ်မႈကိုအားေပးတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာအတူရွင္တြဲေနထိုင္ႏိုင္ခြင့္ (Peaceful Co-Existence)၊ ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ဖန္တီးခြင့္ (Self-Determination) တို႔ရဲ႔ဆန္႔က်င္ဖက္သေဘာေတြကို ဗမာ့လူအဖြဲ႔အစည္းမွ ျမန္မာ (ဗမာ) အမ်ားစု အေျခခံက်က် နားလည္သေဘာေပါက္ထားမွသာ တစ္ႏိုင္ငံလံုးသာတူညီမွ် ေရရွည္တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္း သာယာဝေျပာမႈကိုအာမခံတဲ့ ဖဒရယ္ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ကို မေဝးတဲ့အနာဂတ္မွာ တည္ေထာင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္တယ္။

လူမ်ိဳးတိုင္းဟာ မိမိတို႔ရဲ႔အစဥ္အလာထံုးတမ္းမွ ေကာင္းျမတ္တဲ့သေဘာ၊ စံႏႈန္းနဲ႔ယဥ္ေက်းမႈကိုထိန္းသိမ္းခ်င္တာ သဘာဝက်ပါတယ္။ ထိန္းသိမ္းဖို႔လည္း လုိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ရတဲ့ဌာေနတိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုအခ်င္းခ်င္း၊ အရွိန္၊ အဟုန္နဲ႔ေျပာင္းလဲ၊ ထိစပ္၊ နီးကပ္လာတဲ ေခတ္သစ္ကမၻာလံုးဆိုင္ရာသေဘာထားေၾကာင့္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံလာရတဲ့ အျခားလူမ်ိဳးကြဲ၊ ဘာသာျခား လူမ်ိဳးစုမ်ားကို ထိခိုက္နစ္နာေစတဲ့ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္း၊ ျပင္းထန္၊ တဘက္စြန္းေရာက္မ်ိဳးျမင့္စိတ္ေနသေဘာထားေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြကိုေတာ့ ေရွာင္ႏိုင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ လူသားမ်ိဳးႏြယ္အားလံုးရဲ႕၊ အထူးသျဖင့္ မိမိလူ႔အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ေဒြးေရာယွက္တင္ေနထိုင္ေနရတဲ့ 
မတူညီတဲ့အုပ္စုငယ္ေတြရဲ႔ ကြဲျပားတဲ့ယဥ္ေက်းမႈသေဘာ၊ ဓေလ့၊ စံႏႈန္းေတြကို ေလ့လာဖို႔လိုပါတယ္။ မတူကြဲျပားမႈေတြကို လက္ခံအသိအမွတ္ျပဳႏိုင္ဖုိ႔လိုပါတယ္။ အင္အားႀကီးသူ၊ အေရအတြက္မ်ားသူက ဖိႏွိပ္ဗိုလ္က်ေနျခင္းမ်ိဳး မျဖစ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ ဂဂဏဏ မေလ့လာ၊ မသိရွိဘဲနဲ႔ ႀကိဳတင္ေကာက္ခ်က္ခ်ဆံုးျဖတ္ျခင္း၊ ခြဲျခားဖိႏွိပ္ဆက္ဆံျခင္းမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရပါမယ္။ ဒါမွသာ ယဥ္ေက်းမႈေပါင္းစံု၊ အေတြးအေခၚေပါင္းစံု စည္ပင္ရွင္သန္ဖြံ႔ၿဖိဳးတဲ့ (၂၁) ရာစု ေခတ္သစ္ကမၻာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအေနနဲ႔ လူသားေတြအခ်င္းခ်င္း ၿငိမ္းခ်မ္းစြာအတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ရင္း လူမႈဘဝတိုးတက္သာယာလာေအာင္ တြဲလ်က္ႀကံေဆာင္လာႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေအး 
(ယူတာကဒီေနရာကပါ)http://www.facebook.com/notes/nyein-chan-aye/မ်ိဳးျမင့္စိတ္ေနဝါဒ-ethnocentrism/10150987104283704
လစဥ္ထုတ္ အြန္လိုင္း ေခတ္ေမာင္းစာေစာင္၊ အတြဲ (၁)၊ အမွတ္ (၂) မွ



(“ေခတ္ေမာင္း” ကို ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ရွိ လူငယ္မ်ား ပူးေပါင္း ေရးသား၊ ထုတ္ေဝ၊ ျဖန္႕ခ်ီသည္။)

(ဘေလာ့မ်ား၊ ဖိုရမ္မ်ားတြင္ ျပန္လည္ေဖာ္ျပလိုပါက "ေခတ္ေမာင္းစာေစာင္၊ အတြဲ (၁)၊ အမွတ္ (၂) မွ" ဟု ေဖာ္ျပေပးပါရန္။)

Ref:
Collected Psychology articles (in Burmese) by Dr. Myint Lwin (Psyco), 2004.
De Dreu, Carsten K. W., "Oxytocin promotes human ethnocentrism," Proceedings of the National Academy of Sciences, Jan. 10, 2011.
Kaplan, Lawrence, "Inuit or Eskimo: Which names to use?". Alaska Native Language Center, University of Alaska Fairbanks, 2002.
Justin Marozzi, The Way of Herodotus: Travels with the Man who Invented History, 2010, pages 311–315.

Sunday, June 24, 2012

ေမာင္သာႏိုး (သို႔မဟုတ္) ညီၫြတ္ေရးကိုၿဖိဳခြဲသူ (သစ္ထြန္းေက်ာ္)

1 comments
လူထုေဒၚအမာ ”ေမာင္သာႏုိးရယ္ လက္နက္ခ်စရာအခ်ိန္ ဒီေလာက္ေတာင္ ရွားရသလားကြယ္” 
အပတ္စဥ္ထုတ္ဂ်ာနယ္ေတြ ပလူပ်ံေအာင္ထြက္ေနခ်ိန္တြင္ ဂ်ာနယ္တခ်ဳိ႕ကိုေစာင့္ဖတ္ေသာအက်င့္တခု ရွိေနတတ္၏။ ၾကာေတာ့ အခုလိုေစာင့္ဖတ္ျခင္းကိုက စာေရးသူကို အလုပ္တခုလိုျဖစ္ေနေစ ခဲ့သည္။ ထုိေစာင့္ဖတ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဂ်ာနယ္မ်ားထဲမွ (၅.၆.၂ဝ၁၂) ေန႔ထုတ္ New Watch (ေစာင့္ၾကည့္) ဂ်ာနယ္ပါ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျပာဖုိ႔၊ ဆုိဖုိ႔ရာအေၾကာင္းတခု ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ေဆာင္းပါးအမည္က စင္ၿပိဳင္ မင္းသား႐ူးမ်ား။ ေရးသူက အျခားသူေတာ့ မဟုတ္၊ ေမာင္သာႏုိး။
ေဆာင္းပါးအစက ညီၫြတ္ေရးႏွင့္ စထားခဲ့ၿပီး ေဆာင္းပါးအလယ္ႏွင့္အဆံုးတုိ႔တြင္ေတာ့ အဖြဲ႔အစည္းအခ်ဳိ႕ႏွင့္ ပုဂိၢဳလ္တခ်ဳိ႕ကို ပုတ္ခတ္ထိခုိက္ေစာ္ကားထားသည္။ အေၾကာင္းအရာ၊ အျဖစ္အပ်က္၊အေျခအေနမွန္တုိ႔ကို ထဲထဲဝင္ဝင္မသိဘဲ ေလဖမ္းဒန္းစီးၿပီး တာဝန္မဲ့စြာျဖင့္ ကေလာင္ရမ္းကားထားသည့္ ေဆာင္းပါးပင္ျဖစ္သည္။ ဖတ္ၿပီးလွ်င္ၿပီးျခင္းပင္ ေမာင္သာႏုိးကို အေတာ္ပင္ သနားမိသြားသည္။
ပထမဦးဆံုးက ေမာင္သာႏိုး ပုတ္ခတ္ေျပာဆုိခ်င္သည့္အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္လူပုဂိၢဳလ္တုိ႔ကို နာမည္ႏွင့္ ေျဗာင္ထုတ္ၿပီးေျပာရဲသည့္သတိၱ မရွိတာျဖစ္သည္။ ဒုတိယတခုက အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ သူ႔သမီး လူထုေခါင္းေဆာင္ကို ေအာင္ဆန္းသမီးဟု ႐ိုင္း႐ုိင္းစုိင္းစုိင္း သံုးႏႈန္းထားသည့္ကိစၥျဖစ္သည္။ ေနာက္တခ်က္ က အခုလုိေရးသားေျပာဆုိမႈေတြဟာ ဘယ္သူ႔ကိုအက်ဳိးရွိေစၿပီး ဘယ္သူ႔ကိုအက်ဳိးမဲ့ေစသလဲ။ ဘယ္သူေတြ၊ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းေတြက ဘယ္သူေတြအတြက္ တကယ္လက္ေတြ႔မွာ ဘာေတြေဆာင္ရြက္ ေပးေနလဲဆုိတာကို မစဥ္းစားႏုိင္ေလာက္ေအာင္နိမ့္က်ေနသည့္ ေမာင္သာႏိုး၏ဆင္ျခင္စဥ္းစားမႈပင္ ျဖစ္သည္။ အမွန္ေတာ့ ေမာင္သာႏုိးကို ဝန္းက်င္ႀကီးတခုလံုးက ေဘးမဲ့ေပးထားတာၾကာၿပီျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္စဥ္တခ်ဳိ႕ကိုသိရွိေအာင္ ေနာက္ေၾကာင္း အနည္းငယ္ ျပန္လွန္ခ်င္သည္။
လြန္ခဲ့ေသာ (၂၄) ႏွစ္ေက်ာ္ (၁၉၈၈) ခုႏွစ္က တျပည္လံုးအံုႂကြခဲ့ေသာ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီး ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ဗိုလ္ေနဝင္းဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ မ.ဆ.လ တပါတီအာဏာရွင္စနစ္ကိုျဖဳတ္ခ်ခဲ့ၿပီး လူ႔အခြင့္အေရး၊ ဒီမုိကေရစီအေရး၊ ပါတီစံုဒီမုိကေရစီစနစ္ေပၚေပါက္ေရးတုိ႔ကိုေတာင္းဆုိခဲ့ၾကသည္။ ထုိ (၈၈) အေရးေတာ္ပံုကာလအစပိုင္းႏွင့္ ဇာတ္ရွိန္ျမင့္သည့္ကာလတခုလံုးတြင္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားက ဦးေဆာင္ခဲ့ၿပီး အသက္စေတးစြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံ၍ ပါဝင္ခဲ့ၾကသည္ကို ျပည္သူကသိရွိထားၿပီးျဖစ္သည္။ ၿပီးခဲ့ေသာကာလ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္ ယေန႔ႀကံဳေတြ႔ေနရေသာႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ အျဖစ္အပ်က္အားလံုး တုိ႔သည္ (၁၉၈၈) ခုႏွစ္အေရးေတာ္ပံု၏အဆက္ပင္ျဖစ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ မၿပီးဆံုးေသာ ဒီမုိကေရစီေရးတုိက္ပြဲ၏ လုပ္ငန္းအဆက္လည္းျဖစ္သည္။ ထုိ (၈၈) အေရးေတာ္ပံုေၾကာင့္ ဒီမုိကေရစီေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ အမ်ဳိးသားတုိင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးတုိ႔အတြက္ ျမန္မာျပည္သူတုိ႔၏ ႏုိင္ငံေရးႏုိးၾကားမႈကလည္း အျမင့္ဆံုးသို႔ေရာက္လာခဲ့သည္။ ထုိအေရးေတာ္ပံုက ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ႏုိင္ငံေရးတက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ အမ်ားအျပားကိုလည္း ေမြးထုတ္ေပးခဲ့သည္။
၁၉၈၉-၉ဝ ေက်ာ္ကာလ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးတက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြ အမ်ားအျပား ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံၾကရသည္။ တခ်ဳိ႕လည္း တနယ္တေက်း ေရာက္ကုန္ၾကသည္။ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံရသူေတြက်ျပန္ေတာ့လည္း ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ေတြ ခ်မွတ္ျခင္းခံခဲ့ရသည္။ ထိုအထဲတြင္ ယခု (၈၈) မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအုပ္စုလည္း အပါအဝင္ျဖစ္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတုိ႔အေၾကာင္းကိုလည္း တေစ့တေစာင္းၾကည့္ဖုိ႔လုိမည္ထင္သည္။ သူတုိ႔ထဲမွ ေခါင္းေဆာင္အမ်ားစုသည္ (၁၉၈၈) အေရးေတာ္ပံု၏ အစပိုင္းကာလကတည္းက ပါဝင္ခဲ့သူေတြျဖစ္သည္။ ေနာက္ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ေတြ ခ်မွတ္ခံခဲ့ရၿပီး အက်ဥ္းေထာင္အသီးသီးတုိ႔တြင္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေနထုိင္လာခဲ့ၾကရသူေတြျဖစ္သည္။ အႏွစ္ (၂ဝ) ေက်ာ္ၾကာ ဒုကၡေပါင္းစံုကိုခါးစည္းခံရဖုိ႔ဆုိလွ်င္ သာမန္ယံုၾကည္မႈေတြ၊ သာမန္ခံယူမႈေတြႏွင့္ေက်ာ္ျဖတ္၍မရေတာ့တာေသခ်ာေလာက္သည္ဟု ထင္မိသည္။ ဘဝေတြ ဆံုး႐ႈံးသြားၾကသည္။ အခန္႔မသင့္လွ်င္ အသက္ေတြဆံုး႐ႈံးသြားႏုိင္သည္။ သေဘာမထားတတ္လွ်င္ ႐ူးလည္းသြားႏုိင္သည္။
ဒီေနရာတြင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအထင္ႀကီးတတ္သူ ေမာင္သာႏိုးတစ္ေယာက္သာ သူတုိ႔ေလာက္ေနရလွ်င္ ႐ူးသြားမွာေသခ်ာသည္။ ယခု ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာျပန္ေတာ့လည္း မၿပီးဆံုးေသာသမုိင္းတာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ေနၾကဆဲျဖစ္သည္။ သူတုိ႔ လုပ္စရာရွိသည့္အလုပ္မ်ားကို ရဲရဲတင္းတင္း ေရွ႕ထြက္လုပ္ေနၾကသည္။
အေျခအေနႀကီးတခုလံုးက ေျပာင္းဖုိ႔ေတာင္းဆုိေနၾကသည္ကို အားလံုးကသိေနၾကသည္။ သူတုိ႔ အတြင္းတြင္ ျပႆနာေတြႏွင့္ပတ္သက္၍ အျမင္ေတြ၊ သေဘာထားေတြ၊ တူခ်င္မွလည္း တူႏုိင္သည္၊ တထပ္တည္း က်ခ်င္မွက်မည္။ ေသခ်ာတာတခုေတာ့ရွိသည္။ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈကင္းသည့္ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းသည့္ ဒီမုိကေရစီလူ႔ေဘာင္ေပၚထြန္းေရးအတြက္ ရည္မွန္းခ်က္က အားလံုးတူညီေနၾကသည္။ ထုိ တူညီမႈအေပၚတြင္ အလုပ္လုပ္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ဘယ္သူကမွ အားလုိ႔ ထလုပ္ေနၾကျခင္းေတာ့ မဟုတ္။ ထပ္ေျပာရလွ်င္ (၈၈) မ်ဳိးဆက္သည္ သမုိင္း၏တာဝန္ကို ဆက္ခံေသာ Politcal Mendate ရရွိထားသူေတြလည္းျဖစ္သည္။

(၈၈) မ်ဳိး ဆက္ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔အစည္းကိုယ္၌ကိုက ယခု ျမင္ေတြ႔ေနသူေတြႏွင့္သာဆုိင္သည္မဟုတ္ (၈၈)
ခုႏွစ္ ကာလႀကီးတခုလံုးတြင္ပါဝင္ခဲ့သူေတြႏွင့္ပါဆုိင္သည့္ ကိစၥျဖစ္သည္။ ဒါေတြကို ေမာင္သာႏုိးက 
မနာလုိစိတ္အခံျဖင့္ မေက်မနပ္ျဖစ္ ေနျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ 
သူတုိ႔ ဒီကေန႔ လုပ္ေနသည့္အလုပ္ေတြက စင္ၿပိဳင္လုပ္ေနတာလား၊ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာကို လုပ္ေနတာလားဆုိတာကို လက္ေတြ႔အလုပ္ေတြကို ဆန္းစစ္ၾကလွ်င္ ျမင္ႏုိင္သိႏုိင္သည့္ ကိစၥျဖစ္သည္။ ဒီေနရာတြင္ ေမာင္သာႏုိးသိေအာင္ ထပ္ေျပာျပရအံုးမည္။ တူညီသည့္ ဘုံအက်ဳိးစီးပြားေပၚတြင္ ဝန္းရံေထာက္ခံဖုိ႔အတြက္ေတာ့ လုိအပ္သည္။ ပါတီေတြ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ အဖြဲ႔အစည္းေတြလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ ကုန္ကုန္ေျပာရလွ်င္ ေဘာလံုးအသင္းေတြမွာပင္ အရံလူထားၿပီး ကစားၾကရတာရွိသည္။ ဒီအခ်က္ေတြကို ေမာင္သာႏုိးမသိ၍ေျပာေနျခင္းလား၊ သိသိႏွင့္ ေျပာေနျခင္းလားေတာ့မသိ။

ျမန္မာျပည္သူတို႔၏ ႏုိင္ငံေရးအသိက ျမင့္မားသည္။ သူတုိ႔၏ လုိအပ္ခ်က္ကိုျဖည့္ဆည္းေပးမည္ဆုိလွ်င္ ေထာက္ခံ၍ သူတုိ႔လုိအပ္ခ်က္ကိုဆန္႔က်င္လွ်င္၊ သူ႔အလုိလုိ ဖယ္ရွားျခင္းခံသြားရမည္။ ယခုလည္း ျပည္သူလူထုက သူတုိ႔၏ လုိအပ္ခ်က္ကို တစံုတရာျဖည့္ဆည္းေဆာင္ရြက္ေပးေနျခင္းေၾကာင့္သာ သြားေလရာတြင္ ႀကိဳဆုိေထာက္ခံမႈေတြႏွင့္ ႀကံဳေနရျခင္းျဖစ္သည္။ တၿပိဳင္နက္တည္းတြင္ သူတုိ႔၏ေပးဆပ္မႈကို အသိအမွတ္ျပဳတာေၾကာင့္လည္းျဖစ္သည္။ ၁၉၈၉-၉ဝ ကာလ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား ဖ်က္သိမ္းျခင္းခံလုိက္ရတာေတြရွိသည္။ ထုိထဲတြင္ မႏၲေလးတြင္အေျခစိုက္သည့္ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတပ္စုေပါင္းပါတီလည္း ပါဝင္ခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတပ္ေပါင္းစုပါတီသည္ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုကာလအၿပီး တုိက္ပြဲၾကားထဲကေပၚလာေသာပါတီ ျဖစ္သည္။ ေတာ္ဘုရားေလး ဦးေအာင္ေဇ၊ ဟံသာဝတီ ဦးဝင္းတင္ ယခု NLD (နာယက) ေရွ႕ေန ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္၊ ဦးေက်ာ္ဝင္း စသည့္ ၿမိဳ႕လူထုက ယံုၾကည္အားထားေသာ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ၊ အလုပ္သမား ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ၊ ၿမိဳ႕မိ၊ ၿမိဳ႕ဖေတြႏွင့္ ပါဝင္ဖြဲ႔စည္းထားသည့္ ပါတီျဖစ္သည္။ နာယက (၆) ဦး၊ ဗဟိုအလုပ္ အမႈေဆာင္ (၂၁)ဦး၊ ေပါင္း (၂၇) ဦးျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားၿပီး မႏၲေလးတြင္သာမက ရန္ကုန္တြင္ပါ႐ုံးဖြင့္ၿပီး အလုပ္လုပ္ခဲ့ၾကသည္။ သည့္ေနာက္ (၁၉၈၉) ေနာက္ပုိင္းတြင္ ပါတီ႐ုံးအပိတ္ခံရၿပီး မတရားသင္းေၾကညာျခင္းခံခဲ့ရကာ နာယက၊ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္၊ အပါအဝင္ (၁၆) ဦး ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရသည္။ ထုိအခ်ိန္က ပါတီအလုပ္အမႈေဆာင္အမ်ားစုႏွင့္ ပါတီအလုပ္အမႈေဆာင္အားလံုးနီးပါး ထိန္းသိမ္းခံရသည္မွာ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတပ္ေပါင္းစုပါတီႏွင့္ ျပည္သူ႔တိုးတက္ေရးပါတီႏွစ္ခုသာ ရွိခဲ့သည္။


ထပ္ေျပာရအံုးမည္။ ၁၉၈၉ ေမလက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ မႏၲေလးစည္း႐ုံးေရးခရီးစဥ္တြင္ ”လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ႀကိဳဆုိပါ၏” ဟု အသံုးအႏႈန္းကို အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတပ္ေပါင္းစုပါတီကပင္ ပထမဆံုး သံုးႏႈန္းခဲ့သည္။ ထုိပါတီပ်က္သြားသည့္အေၾကာင္းက ေမာင္သာႏုိးေျပာသလုိ ပ်က္သြားျခင္းမဟုတ္။ သမုိင္းတေကြ႔မွာ ဖုန္ ထမထေတာ့ မသိ။ ႏုိင္ငံေရး မုိးႀကိဳးမုန္တုိင္း ဆင္ခဲ့သူေတြျဖစ္၍သာ ပါတီဖ်က္သိမ္းခံလုိက္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ထုိထဲတြင္ အခ်ဳိ႕က ကြယ္လြန္သြားၾကၿပီျဖစ္သည္။ ဦးဝင္းတင္ဆုိလွ်င္လည္း အခုအခ်ိန္ထိ NLD ပါတီတြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။ သမုိင္းအဆက္ဆက္တြင္ အနစ္နာခံမႈေတြ၊ စြန္႔လႊတ္မႈေတြက ထုနဲ႔ေထး။ အဆုိပါ ပုဂိၢဳလ္ေတြအေနျဖင့္ အခုလို တုိင္းျပည္အတြက္ ယံုၾကည္မႈအတြက္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံ ဒုကၡခံႏုိင္သည့္အားထုတ္မႈမ်ဳိးကို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအတြက္ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားကိစၥသက္သက္အတြက္သာ ေဇာက္ခ်ေဆာင္ရြက္ခဲ့မည္ဆုိလွ်င္ ပုဂိၢဳလ္တဦးခ်င္းအေနျဖင့္ ေမာင္သာႏုိးထက္မနည္း ခ်မ္းသာႏုိင္သူေတြခ်ည္းပင္ ျဖစ္သည္။
ေနာက္ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သူ႔သမီးလူထုေခါင္းေဆာင္ကို ေအာင္ဆန္းသမီးဟု သံုးႏႈန္းသည့္ ကိစၥပင္ျဖစ္သည္။ အေခၚအေဝၚ၊ အသံုးအႏႈန္းရွိၿပီးသား၊ က်ၿပီးသားျဖစ္သည္။ ဒါကို ေမာင္သာႏုိးက သူႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္လုိလုိ၊ သူ႔သူငယ္ခ်င္းလုိလုိႏွင့္ ပံုဖမ္းထားသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္ ဆရာဒဂုန္တာရာ တုိ႔၊ ကြယ္လြန္သြားသည့္ သခင္အုန္းျမင့္တုိ႔ေတာင္ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ ကိုေအာင္ဆန္း ဟုေခၚေဝၚခဲ့သည္။ ဒါကုိ ေမာင္သာႏုိး မသိ၍မဟုတ္ သိသိႏွင့္ သံုးထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေမာင္သာႏိုးတြင္ ဘာဂါရဝတရားမွမရွိ၊ အဂါရဝတရားသာ ရွိသည္။ ေမာင္သာႏုိး ဂါရဝတရားထားခဲ့သည့္ ကိစၥေတြေတာ့ရွိသည္။ တျခားေတာ့မဟုတ္ ျမန္မာျပည္အုပ္စိုးသူ အဆက္ဆက္ကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ အဂါရဝတရားႏွင့္ ေခၚေဝၚေဝဖန္ေရးသားခဲ့ျခင္း တလံုးတပါဒမွ မရွိခဲ့တာျဖစ္သည္။
သည္မွာတြင္ ေမာင္သာႏုိးကုိ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ဖုိ႔ လုိမည္ထင္သည္။ ေမာင္သာႏုိး ဘာလဲဘယ္လဲ။ ရွင္းသည္။ ဘာမွလဲ မဟုတ္၊ ဘယ္မွလဲမဟုတ္။ (၁၉၈၈)ခုႏွစ္ ေရွ႕ပိုင္းက ေမာင္သာႏုိး ဘာေတြလုပ္ခဲ့သလဲႏွင့္ (၁၉၈၈)ခု ေနာက္ပုိင္းေကာ ေမာင္သာႏုိး ဘာေတြလုပ္ခဲ့သလဲေမးလွ်င္ ေျဖစရာ ဘာတခုမွ မယ္မယ္ရရမရွိ။ စစ္ကိုင္းသား၊ (၁၉၅၁) ခုႏွစ္မွာ မႏၲေလးတကၠသိုလ္ ေရာက္ခဲ့သူ၊ ၅၁-၅၃ ကာလအတြင္း မႏၲေလး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ လမ္းႀကံဳ၍ ခဏတျဖဳတ္ပါဖူး ႐ုံသာ။ (၁၉၅၃) အာက္တုိဘာ ေက်ာင္းတစ္လ ပိတ္ေရးကိစၥအပါအဝင္ မေတာ္တဆႏွင့္ ခဏတျဖဳတ္အထိန္းအသိမ္း ခံရျခင္းမ်ဳိးပဲ ရွိခဲ့သည္။ အထိန္းအသိမ္းခံရသည့္ ေခတ္ကလည္း ဖ.ဆ.ပ.လ အစုိးရေခတ္။ ေမာင္သာႏုိး အုတ္႐ိုးအတြင္း ေနထုိင္ဖူးသည့္ရက္ေတြကို တြက္လုိက္လွ်င္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ကလူေတြ၊ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတပ္ေပါင္းစုပါတီကပုဂိၢဳလ္ေတြ အုတ္႐ုိးေဘး ႐ႈး႐ႈးထုိင္ေပါက္သေလာက္ေတာင္ ရက္မရွည္ၾကာခဲ့။ ဘာႏုိင္ငံေရးယံုၾကည္မႈမွ ခုိင္ခိုင္မာမာ မရွိခဲ့။ ထိုေခတ္အေျခအေနေၾကာင့္ ဝဲသလိုလုိ၊ ရဲသလုိလို။ တကယ္ေတာ့ ဘာမွမဟုတ္။ ဘယ္လူထုအဖြဲ႔အစည္းတြင္မွလဲ အလုပ္မလုပ္ခဲ့ဘူး။ ဘယ္လႈပ္ရွားမႈမွလဲ မပါဝင္ခဲ့သူ။ လူထုသတင္းစာတုိက္၌ ခဏတျဖဳတ္အရိပ္ဝင္ခုိၿပီး အထက္ဗမာႏိုင္ငံ စာေရးဆရာအသင္းတြင္ လူလံုးဝင္ျပ႐ုံသာ ရွိခဲ့သည္။
၁၉၇ဝ ေလာက္ကတည္းက ေမာင္သာႏိုး လူထုဆန္႔က်င္ေရးစကားေတြကို တုိးတိုးတမ်ဳိး က်ယ္က်ယ္တမ်ဳိး စတင္ေျပာေနခဲ့တာျဖစ္သည္။ ၁၉၈၈ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ေမာင္သာႏိုး လူထုဆန္႔က်င္ေရး၊ ႏုိင္ငံေရးဆန္႔က်င္ေရးေျပာတာေတြ ပိုမ်ားလာခဲ့သည္။ (၁၉၉၃-၉၄-၉၅) ကာလက သူ႔သင္တန္းတြင္ မၾကာခဏ ႀကံဳတုိင္းေျပာတာတခုရွိသည္။ ”ဒီေကာင္မေလး ဒီႏုိင္ငံေရးမွာ ပါဝင္လုိ႔မရဘူးဆုိတာႏွင့္ ပြဲကၿပီးသြားၿပီ” ဆုိေသာ စကားျဖစ္သည္။ ထုိအခ်ိန္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရးတက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ အမ်ားအျပား ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံေနရခ်ိန္ ျဖစ္သည္။
ကာလီနတ္သမီးေဆာင္းပါးထြက္လာေတာ့ လူထုေဒၚအမာကပင္ ”ေမာင္သာႏုိးရယ္ လက္နက္ခ်စရာအခ်ိန္ ဒီေလာက္ေတာင္ ရွားရသလားကြယ္” ဟုေတာင္ ေျပာယူရတဲ့ အဆင့္ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၾကာလာေတာ့ ေမာင္သာႏုိးကို စာေပအဝန္းအဝိုင္းႏွင့္ သူတပည့္ေတြကပါ ဆန္႔က်င္လာၾကသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူ႔အတြက္ ေနရာက်ဥ္းလာခဲ့သည္။ သာေရး၊ နာေရးႏွင့္ဧည့္ခံပြဲအခ်ဳိ႕တြင္ မလႊဲသာ၍ ေတြ႔ရလွ်င္လည္း သူ႔ကို ဆက္ဆံမည့္သူက နတိၴ၊ ဧည့္ခံမႈလည္းမရွိ။ အမ်ားစုႀကီးက ဖယ္က်ဥ္ထားၾကသည္။ ဒါကိုက ေမာင္သာႏုိးကုိ သူ႔အသုိင္းအဝုိင္းက ဒဏ္ခတ္ထားျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။
ခ်ဳပ္၍ေျပာရလွ်င္ ေမာင္သာႏုိးအေနျဖင့္ မိမိကိုယ္တုိင္က ဘယ္ေနရာမွာရွိေနသည္၊ ဘယ္ေနရာမွာမွ မရွိေတာ့သည္ကို သိဖုိ႔လုိမည္။ ေမာင္သာႏုိးတေလွ်ာက္လံုးထားခဲ့သည့္ အရင္းခံစိတ္ထားကိုက ျပည္သူ႔ဘက္မွာမရွိသည့္အတြက္ အခုလို ေရးသားေျပာဆုိမႈမ်ဳိးေတြ ဆက္တုိက္လုပ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအခင္းက်င္းႀကီးထဲတြင္ ေမာင္သာႏုိးတစ္ေယာက္ ဘယ္ေထာင့္၊ ဘယ္ေနရာကမွ ပါဝင္ခဲ့ျခင္းမရွိဘဲ သံုးသပ္ေဝဖန္ခြင့္မရွိသည္ကို သိထားရန္လည္းလုိသည္။ လုပ္ႏုိင္သူေတြက သူ႔အလုပ္ကိုသူ တာဝန္သိသိလုပ္ေနၾကသည္။ အလုပ္လုပ္ေနၾကသူအားလံုး ညီညီၫြတ္ၫြတ္ရွိၾကဖို႔ အေရးႀကီးေနခ်ိန္တြင္ ေမာင္သာႏုိး၏ေဆာင္းပါးက ညီၫြတ္ေရးကို ပ်က္စီးလုိသည့္ဆႏၵျဖင့္ ေရးထားသည့္ေဆာင္းပါး ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုးအေနျဖင့္ ေမာင္သာႏိုးကို သတိေပးေျပာလုိသည္မွာ က်ီးဘုတ္႐ုိေသမွ ဘုတ္က်ီး႐ိုေသႏိုင္မည္။ ဆင္ျခင္တံုတရားကင္းမဲ့စြာျဖင့္ ေရးသားေနမႈကို ရပ္တန္းကရပ္ဖုိ႔ ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက စာေပတရားခြင္၊ လူမႈတရားခြင္ႏွင့္ အမွန္တရား တရားခြင္တုိ႔က ေမာင္သာႏုိးကို ခြင့္လႊတ္ေပးလိမ့္မည္မဟုတ္ဟု ဆိုခ်င္သည္။
စာ႐ႈသူ ရဲေဘာ္အေပါင္းတုိ႔အား အသိေပးေစခ်င္သည္မွာ အေသဝနာစဗာလနံ ဟု …
သစ္ထြန္းေက်ာ္
၆.၆.၂ဝ၁၂
(ယူတာကဒီကျဖစ္ပါတယ္)http://www.naytthit.net/?p=28419

Thursday, June 21, 2012

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပဲ့တင္သံ အပိုင္း-၇ (မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ)

0 comments

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပဲ့တင္သံ အပိုင္း-၇ (မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ) ဇြန္ ၂၁ ရက္ ၂၀၁၂ ေန႔က အာရ္အက္ဖ္ေအမွ ထုတ္လႊင့္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား..
ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီရဲ႔ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးဖိတ္ေခၚကမ္းလွမ္းခ်က္ ကို ၾကားရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းက “အစိုးရက ဒီေလာက္လိုက္ေလ်ာတာ သာဓုေခၚဖို႔ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ရာ သူ႔အေနနဲ႔တစ္ဖက္တလမ္းကေနေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ ရွိတဲ့အေၾကာင္း၊ သူမေသခင္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုျမင္သြားခ်င္လြန္းလို႔ ခဏခဏဆုေတာင္းေနရေၾကာင္း၊ ခုေတာ့လည္းသူ ေသသြားရင္ေတာင္မွ ေမ့ေပ်ာက္ဖို႔ခပ္ခက္ခက္ျဖစ္ေနတဲ့အေၾကာင္း” စတာေတြေျပာၾကားခဲ့တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒီ့မတိုင္ေတြကလည္း ဒီသေဘာထားအတိုင္းရပ္တည္ၿပီး ဒီစကားကိုပဲေျပာခဲ့တာေတြ အထင္အရွားရွိခဲ့ပါတယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဟာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တျပည္လံုးလကၡဏာေဆာင္တဲ့ျပည္တြင္းစစ္ႀကီး မစတင္မီကတည္းကကို ေဆာ္ၾသေတာင္းဆိုေနခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အေရွ႔ဂ်ာမဏီၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီဥကၠ႒ရဲ႔ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ေဆးစစ္ေဆးကုသမႈခံယူဖို႔ ဆရာဝန္ႀကီးေဒါက္တာဆင္ဖိုးနဲ႔အတူ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ေမလ ၂၅ ရက္ေန႔မွာ တိုင္းျပည္ကေနမထြက္ခြာခင္ သတင္းစာေတြကို "ဆရာမေသခင္မွာတိုင္းျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအစစ္အမွန္ကို ေတြ႔သြားလိုပါတယ္။ အသက္မေသမီေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တတ္ႏိုင္သမ်ွလုပ္သြားဦးမယ္"လိုုု႔ ျမြက္ၾကားခဲ့တာကိုလည္း လူတိုင္းသိၿပီးျဖစ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆရာႀကီးဟာ အသက္အရြယ္အရ ႀကီးရင့္ေနၿပီျဖစ္သလို က်န္းမာေရးလည္းအေတာ့္ကို ခ်ိဳ႔တဲ့ေနရရွာပါၿပီ။

ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီရဲ႔ ဖိတ္ေခၚခ်က္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဇြန္လ ၁၂ ရက္ေန႔မွာ(ပမညတ) လို႔လူသိမ်ားတဲ့ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ိဳးသားညီၫြတ္ေရးတပ္ေပါင္းစုက အခ်က္ (၅) ခ်က္ပါ သေဘာထားထုတ္ျပန္ခ်က္ကို ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ 
(တစ္တခ်က္က) မ်က္ႏွာစံုညီေဆြးေႏြးေနၾကစဥ္ အတိုက္အခိုက္ေတြရပ္စဲထားဖို႔။ 
(ႏွစ္တခ်က္က) ေဆြးေႏြးပြဲကို ရန္ကုန္ၿမိဳ့မွာလုပ္ဖို႔။ 
(သံုးတခ်က္က) ဗဟိုႏွင့္ဗဟိုခ်င္းေဆြးေႏြးသြားၾကဖို႔။ 
(ေလးတခ်က္က) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကို ျပည္သူလူထုကိုအသိေပးဖို႔နဲ႔  
(ငါးတခ်က္) ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႔ လြတ္လပ္မႈ၊ လံုၿခံဳမႈကိုအာမခံေပးဖို႔ဆိုၿပီး ေတာင္းဆိုထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ ပမညတရဲ႔ ဒီေတာင္းဆိုခ်က္ေတြဟာ အေျခအေနနဲ႔ကိုက္ညီမႈရွိတယ္ဆိုၿပီး အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးကလည္း ႀကိဳဆိုေထာက္ခံခဲ့တာေတြရွိပါတယ္။

ဒီ့ေနာက္ ၆၃ ခုႏွစ္ ဇြန္လတစ္လတည္းမွာပဲ လူတန္းစားေပါင္းစံုက အဖြဲ႔အစည္းေပါင္းစံုေတြရဲ႔ လူထုေထာက္ခံမႈေတြ၊ သေဘာထားနဲ႔ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ ေထာက္ခံတာေတြနဲ႔အတူ တတိုင္းျပည္လံုး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေႂကြးေၾကာ္ေတာင္းဆိုလႈပ္ရွားမႈေတြဟာ အံုးအံုးက်က္က်က္ျဖစ္လာပါတယ္။ အလုပ္သမား၊ လယ္သမား၊ အစိုးရဝန္ထမ္း၊ ပုဂၢလိကအလုပ္သမား၊ အႏုပညာသည္၊ ကုန္သည္ႀကီးမ်ား၊ လူမႈေရးနဲ႔ဘာသာေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားစသည္ျဖင့္ အေတာ့္ကိုစံုလင္သလို တျပည္လံုးလကၡဏာေဆာင္ၿပီး အင္အားထုထည္အလြန္႔ကိုႀကီးမားလွပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြကို အမည္တပ္ၿပီးေျပာေနမယ္ဆိုရင္ အေတာ့္ကိုရွည္လ်ားသြားမွာစိုးရပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္မို႔ ခ်ဳပ္ၿပီးေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဒီ့ေလာက္မ်ားျပားႀကီးမားၿပီး အရွိန္အဟုန္ေကာင္းတဲ့ ဒီအခင္းအက်င္းႀကီးကို ၾကည့္တယ္ဆိုရင္ပဲ  ျပည္သူေတြဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုဘယ္ေလာက္ေတာင္မွ အာသာငမ္းငမ္းေတာင့္တာေနၾကသလဲဆိုတာကို သိသာျမင္သာမွာျဖစ္ပါတယ္။ လူထုရဲ႔ဆႏၵကိုထင္ဟပ္တဲ့ေဖာ္ျပခ်က္လို႔ ဆိုရမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ (၅) ရက္ေန႔မွာ ေကအင္န္ယူပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီဥကၠ႒ မန္းဘဇန္အမည္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကမ္းလွမ္းခ်က္အေပၚ သေဘာထားျပန္ၾကားခ်က္တစ္ေစာင္ ထြက္လာပါတယ္။ အဲဒီေၾကညာခ်က္မွာ အဓိကအားျဖင့္ အခ်က္ (၄)ခ်က္ပါဝင္တာေတြ႔ရပါတယ္။ အက်ဥ္းေျပာရမယ္ဆိုရင္-
တစ္.. ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဖိတ္ေခၚကမ္းလွမ္းခ်က္ကို ေသေသခ်ာခ်ာေလ့လာသံုးသပ္ၿပီးၿပီျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ သူတို႔သေဘာထားကိုျပန္ၾကားဖို႔ တာဝန္ရွိတယ္လို႔ယူဆတဲ့အတိုင္း ျပန္ၾကားတာျဖစ္တယ္လို႔ဆိုထားပါတယ္။
ႏွစ္ .. ေကအင္န္ယူပါတီဟာ ကရင္အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔တကြ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေပါင္းစံု ျပည္သူတစ္ရပ္လံုးရဲ႔ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ျပႆနာတိုင္းကို ဒီမိုကေရစီနည္းအရၿငိမ္းခ်မ္းစြာေျဖရွင္းဖို႔ တသမတ္တည္းခံယူက်င့္သံုးေၾကာင္း၊ ဒီအေပၚအေျခခံၿပီး ၁၉၄၈ ေဖေဖာ္ ဝါရီ (၁၁) ရက္ေန႔ ကရင္တစ္မ်ိဳးသားလံုးဆႏၵျပပြဲႀကီးမွာ ကရင္ျပည္ခ်က္ျခင္းေပး၊ ကရင္တစ္က်ပ္ဗမာတစ္က်ပ္ခ်က္ျခင္းျပ၊ လူမ်ိဳးေရးအဓိကရုဏ္းအလိုမရွိ၊ ျပည္တြင္းစစ္အလိုမရွိစတဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြနဲ႔ ရိုးသားစြာဆႏၵျပခဲ့ၾကေၾကာင္း၊ ေနာက္ဆံုးမွာ ျပႆနာေတြကို ဒီမိုကေရစီနည္းအရ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေျဖရွင္းခြင့္မရေတာ့ပဲ အစိုးရက လက္နက္နဲ႔အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္နင္းလာလို႔ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္လာခဲ့ရေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးဖို႔ အၿမဲေတာင္းဆိုေနေၾကာင္း။ 
၁၉၄၉ ခုႏွစ္နဲ႔ ၁၉၆ဝ ခုႏွစ္ေတြမွာလည္း အစိုးရေတြနဲ႔ေဆြးေႏြးခဲ့ေပမယ့္ မေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း
သံုးတခ်က္..အခု ဖိတ္ေခၚကမ္းလွမ္းခ်က္အတြက္ ဝမ္းေျမာက္မိေၾကာင္း၊ သူတို႔အစဥ္တစိုက္ေတာင္းဆို ခဲ့တဲ့အတိုင္း ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဘက္ကလည္း မ်က္ႏွာစံုညီေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ သေဘာထားကိုေဖာ္ထုတ္ျပတာလို႔ျမင္ေၾကာင္း၊ သူတို႔ဘက္က ကိုယ္စားလွယ္ေတြေစလႊတ္ၿပီး ေဆြးေႏြးမွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈကို ဟန္႔တားေႏွာင့္ေႏွးေစမယ္လို႔ယူဆရတဲ့ကိစၥေတြ  အရင္ေျပာဆိုၾကရေအာင္ ပဏာမကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ ေစလႊတ္မွာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း
နံပတ္ေလးတခ်က္...တိုင္းျပည္ရဲ႔အထူးလိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ နယ္ခ်ဲ႔ပေဒသရာဇ္ဆန္႔က်င္ေရး၊ လြတ္လပ္ေရးထိန္းသိမ္းတိုးခ်ဲ႔ခိုင္မာေစေရးနဲ႔ပိုမိုျပည့္ဝေရး၊ ဒီမိုကေရစီတိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး၊ ျပည္သူေတြဘဝ တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေရး၊ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုေတြရဲ႔ တန္းတူေရးနဲ႔စည္္းလံုးညီၫြတ္ေရး၊ စစ္မွန္တဲ့ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး စတာေတြအားလံုးကို ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ၊ ေကအင္န္ယူနဲ႔ အျခားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးပါတီေတြအားလံုး မိသားစုစိတ္ဓါတ္နဲ႔ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသြားၾကရင္ အမွန္တကယ္ေျပလည္မယ္လို႔ ယံုၾကည္တဲ့အေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေကအင္န္ယူပါတီနည္းတူ မြန္ျပည္သစ္ပါတီကလည္း ဥကၠ႒ႏိုင္ဘလြင္အမည္နဲ႔၊ ကရင္နီအမ်ိဳးသားတိုးတက္ေရးပါတီက အတြင္းေရးမႉးေမာ္ရာယ္အမည္နဲ႔ အလားတူသေဘာထားထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ေတြလည္း ထြက္လာတာေတြ႔ရပါတယ္။

အျခားအင္အားစုေတြ ပါတီေတြလည္း အားတက္သေရာ တုန္႔ျပန္လာၾက၊ ျပင္ၾကဆင္ၾက၊ ေျပာၾကဆိုၾကနဲ႔မို႔ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီက ေဆာင္ရြက္မႈေတြအလားအလာေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး၊ ဇူလိုင္လ (၁) ရက္ေန႔အထိ တည္ေစရမယ္လို႔ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အမိန္႔ကို ရက္အကန္႔အသတ္မရွိအျဖစ္ ေျပာင္းလဲေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီ့ေနာက္ေတာ့ အျပန္အလွန္ေပးစာေတြ၊ ျပန္ၾကားခ်က္ေတြ ထြက္လာၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေကအင္န္ယူ၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီနဲ႔ကရင္နီအမ်ိဳးသားတိုးတက္ေရးပါတီတို႔က 
(၃) ဖြဲ႔ေပါင္း ေဆြးေႏြးပြဲျပင္ဆင္ေရး ၫွိႏိႈင္းဖို႔ ပဏာမကိုယ္စားလွယ္ေတြေစလႊတ္ေပးေရး သေဘာတူညီခ်က္ရလာခဲ့ပါတယ္။ ဇူလိုင္ (၉) ရက္ေန႔မွာေတာ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီ ႏိုင္ဘလြင္နဲ႔ ကရင္နီအမ်ိဳးသားတိုးတက္ေရးပါတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးေမာ္ရာယ္တို႔လက္မွတ္ထိုး ထုတ္ျပန္တဲ့ ပဏာမျပင္ဆင္ေရးကိုယ္စားလွယ္လႊဲစာေတြ ထြက္လာသလို ဇူလိုင္ (၁၁) ရက္ေန႔မွာ ေကအင္န္ယူပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီအတြင္းေရးမႉး စေကာလယ္ေတာအမည္နဲ႔ ပဏာမကိုယ္စားလွယ္လႊဲစာ ထြက္လာပါတယ္။ (၃) ပါတီ ပဏာမကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ (၃)ဖြဲ႔ေပါင္းရဲ႔ေခါင္းေဆာင္က ေကအင္န္ယူပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီေပၚလစ္ဗ်ဴရို၊ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဝင္နဲ႔ ေကာ္သူးေလဗဟိုအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေကာ္မတီဝင္ ဗိုလ္က်င္ေဖ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ (၂၉)ရက္ေန႔မွာ၊ အဲဒီ (၃) ပါတီ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲပဏာမကိုယ္စားလွယ္ေတြ ရန္ကုန္ၿမိဳ့ကိုေရာက္ရွိလာၾကပါတယ္။
ေနာက္တပတ္ဆက္ပါဦးမယ္။
က်ေနာ္ မ်ိဳးျမင့္ပါခင္ဗ်ား။

Tuesday, June 19, 2012

ငါတို႔သည္က်ဆံုးေလၿပီးေသာတပ္မေတာ္သားတို႔၏သစၥာကို ေစာင့္သိရိုေသပါမည္(ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း)

0 comments
ငါတို႔သည္က်ဆံုးေလၿပီးေသာတပ္မေတာ္သားတို႔၏သစၥာကို ေစာင့္သိရိုေသပါမည္(ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း) ဗမာျပည္မွာ စစ္တပ္ကအာဏာယူထားတာ အႏွစ္ငါးဆယ္တင္းတင္း ျပည့္ပါေတာ့မယ္။ ဒါ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ၾကားျဖတ္အစိုးရ အာဏာသိမ္းထားတဲ့ ၂ႏွစ္ ေက်ာ္ကာလ မပါေသးပါဘူး။ ဗမာျပည္သားေတြအဖို႔ေတာ့ ၅၈ ခုႏွစ္တုန္းက စည္းကမ္း႐ွိေရးနဲ႔ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး အေလးထားတဲ့အစိုးရ၊ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တုန္းက ဆို႐ွယ္လစ္ေလာကတည္ေဆာက္မယ့္အစိုးရ၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တုန္းက ႏိုင္ငံေတာ္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးကိုအေလးထားတဲ့ အစိုးရ၊ အခုအခါမွာ လႊတ္ေတာ္ဒီမိုကေရစီတည္ေထာင္မယ့္အစိုးရ စသျဖင့္ ဗိုလ္ေနဝင္း-ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္-ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးတို႔ကစလို႔ ဒီကေန႔ ဗိုလ္သိန္းစိန္-ဗိုလ္မင္းေအာင္လိႈင္ စသူတို႔အထိ စစ္အုပ္စုအသီးသီးရဲ႔ စစ္အစိုးရမ်ဳိးစံုကိုေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ ေႂကြးေၾကာ္သံအမ်ဳိးစံုကိုလည္း ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ၾကားျဖတ္အစိုးရနဲ႔ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ စတာေတြတုန္းက သတင္းစာအဖံုးေတြမွာ မ်က္ႏွာထားတင္းတင္းနဲ႔ စစ္ယူနီေဖာင္းဝတ္ထားသူေတြကိုေတြ႔ခဲ့ရၿပီး မဆလေခတ္နဲ႔ ဒီေန႔ကာလမွာေတာ့ ဟန္ေဆာင္အၿပံဳးေတြနဲ႔ တိုက္ပံုဝတ္၊ ေခါင္းေပါင္းေဆာင္းထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကိုေတြ႔ရပါတယ္။
ဗမာျပည္မွာ စစ္အစိုးရေတြတခုကေန ေနာက္တခုကိုေျပာင္းတာဟာ သူတို႔ခ်င္းကြဲၿပဲၿပီးဖယ္႐ွားပစ္တာ၊ ျဖဳတ္ပစ္တာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သတိျပဳသင့္ပါတယ္။ ကိုယ္ဆက္အုပ္ခ်ဳပ္လို႔မျဖစ္ေတာ့လို႔ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာတဦးကို လႊဲေျပာင္းေပးခဲ့တာခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ဒီလို စစ္အုပ္စုမင္းဆက္တခုနဲ႔တခု အစားထိုးရာမွာ ေနာက္တက္လာသူဟာ ကိုယ့္ေ႐ွ႔ကလူ လုပ္ခဲ့တာေတြထဲက ကိုယ့္အာဏာတည္ၿမဲေရးအတြက္ အသံုးမတည့္ေတာ့တဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ အတားအဆီးအေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္မယ့္အရာေတြကိုဖယ္႐ွားၿပီး အသံုးက်မယ့္အရာေတြကိုထိန္းသိမ္းခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာဆိုရင္ နဝတ နဝတ နဝတ -နအဖ နအဖ နအဖ စစ္အုပ္စုဟာ ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႔မဆလဆိုင္းဘုတ္ကို အမိႈက္ပံုးထဲလႊင့္ပစ္ၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႔ တပ္မေတာ္သာ အမိ၊ တပ္မေတာ္သာ အဖဆိုတာကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းခဲ့ပါတယ္။
အခုဗိုလ္သိန္းစိန္တို႔ရဲ႔ႀကံ့ဖြတ္စစ္အုပ္စုကေတာ့ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊလုပ္ခဲ့တဲ့ စနစ္ေတြကိုစြန္႔ပစ္လိုက္ၿပီလို႔ေျပာၿပီး ဗိုလ္သန္းေ႐ႊတို႔ ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ “တပ္မေတာ္ရဲ႔ဦးေဆာင္မႈအခန္း”၊ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ စတာေတြကိုေတာ့ ဆက္ခံထိန္းသိမ္းခဲ့ပါတယ္။ တပါတည္းမွာ စကားလံုးအသံုးအႏႈန္း အေျပာင္းအလဲေလးေတြတခ်ဳိ႕ကိုလည္း သကာလူးသလို လုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။
အလားတူပဲ ေနာက္တက္တဲ့စစ္အုပ္စုဟာ ေ႐ွ႔ကဆင္းသြားတဲ့စစ္အုပ္စုတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ပိုင္ဆိုင္ခဲ့တဲ့ ဥစၥာဓနေတြကို လက္ဖ်ားနဲ႔မတို႔ဘဲ တည္႐ွိခြင့္ေပးရပါတယ္။ စစ္ဗိုလ္ခ်င္းအားဏာလႊဲတာမေျပာနဲ႔ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ၾကားျဖတ္အစိုးရကေန ဦးႏုရဲ႔ပထစအစိုးရကို အာဏာလႊဲေပးတဲ့အခါမွာ ၾကားျဖတ္အစိုးရကာလမွာတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ဒီအက္စ္အိုင္ (D.S.I.) ဘီအီးဒီစီ (B.E.D.C) စတဲ့ စီးပြားေရးအေဆာက္အအံုႀကီးေတြနဲ႔ အဲဒါေတြရဲ႔အစြယ္အပြားေတြကို ေနာက္အစိုးရက လက္ဖ်ားနဲ႔ေတာင္ မတို႔ဝ့ံပါဘူး။ ဦးႏုရဲ႔အစိုးရဟာ ကတိေပးအာမခံထားသလား ေအာက္ေမ့ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းက ဆို႐ွယ္လစ္စကားလံုးနဲ႔ ႐ိုက္စားလုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ D.S.I., B.E.D.C ပိသုကာေတြျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးတို႔နဲ႔ ကြဲပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းတို႔ မဆလေခတ္ထိပ္သီးေတြက တျခား သူတို႔နည္းသူတို႔ဟန္ေတြနဲ႔ သူတို႔ဓနကို တျဖည္းျဖည္း ျပန္တည္ေထာင္ပါတယ္။ နဝတ နအဖ လက္ထက္က်ေတာ့ ဦးပိုင္ကုမၸဏီကအစခ်ီၿပီး တည္ေထာင္လိုက္၊ ပြားမ်ားလိုက္တာ တတိုင္းျပည္လံုး ေရျပင္၊ ေျမျပင္၊ ေဝဟင္၊ သူတို႔ စစ္တပ္ပိုင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြဟာ လက္ၫိႈးထိုးမလြဲျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ဗမာျပည္မွာ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္သက္တမ္း႐ွည္လာတာနဲ႔အမွ် ဒီစနစ္အေပၚမွီၿပီးေပၚေပါက္လာတဲ့ စစ္တပ္နဲ႔စစ္တပ္အသိုင္းအဝိုင္းေတြပိုင္ဆိုင္တဲ့ ဓနအေဆာက္အအံုႀကီးဟာလည္း ႀကီးမားသထက္ႀကီးမားလာတယ္လို႔ ေျပာရပါမယ္။ အခုဆိုရင္ ဗမာႏိုင္ငံစီးပြားေရးရဲ႔ဓနဥစၥာရာခိုင္ႏႈန္း ႐ွစ္ဆယ္ေလာက္ကိုစစ္တပ္နဲ႔ပတ္သက္သူ၊ ပတ္သက္ဖူးသူ၊ နီးစပ္သူေတြကပိုင္ဆိုင္တယ္ဆိုရင္ မွားမယ္မထင္ပါဘူး။
ဦးပိုင္ကုမၸဏီတခုတည္းရဲ႔ဓနဟာ အရင္ D.S.I., B.E.D.C တို႔ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာႀကီးေနပါၿပီ။ ဒီလိုျဖစ္လာတာရဲ႔ အဓိကအေၾကာင္းရင္းကေတာ့ စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြရဲ႔သက္တမ္း႐ွည္လာလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ အရင္းအႏွီးဆိုတာ အၿမဲတိုးခ်ဲ႕ေနမွေရ႐ွည္တည္တံ့ႏိုင္တာပါ။ ဒီေတာ့စစ္အုပ္စုရဲ႕အရင္းအႏွီးေတြတိုးခ်ဲ႕ဖို႔ စဥ္းစားရပါတယ္။ ျပည္တြင္းမွာထပ္ျမႇဳပ္ႏွံဖို႔ မလြယ္ေတာ့ပါဘူး။ ျပည္ပကုိသြားျမႇဳပ္ႏွံမွ၊ ျပည္တြင္းမွာလည္း ျပည္ပနဲ႔ပူးေပါင္းျမႇဳပ္ႏွံမွဆိုတဲ့ အေျခအေနေရာက္လာပါတယ္။ ဒီအခါမွာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကပိတ္ဆို႔မႈေတြဖြင့္ေပးဖို႔ဟာ သူတို႔အတြက္ ေသေရး႐ွင္ေရးလို အေရးႀကီးလာပါေတာ့တယ္။
တကယ္ေတာ့ တိုင္းျပည္တျပည္ကို ရာစုႏွစ္တဝက္ဆက္တိုက္အုပ္စိုးတဲ့မင္းဆက္ဆိုတာ သမိုင္းမွာႏွယ္ႏွယ္ရရ မဟုတ္ပါဘူး။ ေျပာရရင္ ဒုတိယကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ထက္ ႏွစ္ဆၾကာပါတယ္။ ဒီေလာက္အၾကာႀကီးအုပ္စိုးလာေတာ့ စစ္တပ္က အထက္မွာေနတယ္ဆိုတာဟာ အစဥ္အလာတခုလို ျဖစ္လာယံုမက ေခါင္းထဲမွာအ႐ိုးစြဲသြားတဲ့ စဥ္းစားနည္းတခုလည္း ျဖစ္လာပါတယ္။ တပါတည္းမွာ ဒီစစ္အာဏာ႐ွင္ေတြအဖို႔ ကိုယ့္ရဲ႕အထက္အဆက္ဆက္က စစ္အာဏာ႐ွင္မ်ားကို ေလးစားကိုးကြယ္ရတာ၊ သူတို႔ရဲ႔ဂုဏ္နဲ႔သစၥာကို ေစာင့္ထိန္းရတာေတြေပၚလာပါတယ္။ စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ေျပာင္းခဲ့ေပမဲ့ သူတို႔အေနနဲ႔ သူတို႔အရင္က စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြကို ဘယ္ေတာ့မွမေကာင္း မေျပာေၾကာင္း သတိထားမိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ “ငါတို႔သည္ က်ဆုံးေလၿပီးေသာ တပ္မေတာ္သားတို႔၏သစၥာကို ေစာင့္သိ
႐ိုေသပါမည္” ဆိုတာဟာ တပ္မေတာ္ကိုအာဏာကိုင္ထားသူမ်ားျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးခဲ့သူမ်ားအေပၚ သစၥာေစာင့္သိ႐ိုေသပါမယ္ဆိုတ့ဲအဓိပၸါယ္ ျဖစ္ပါတယ္။
တဖက္ကျပန္ေျပာရင္ေတာ့ သူတို႔ဟာ အထက္အဆက္ဆက္က စစ္အုပ္စုမ်ားရဲ႕ အစဥ္အလာေတြကို ထိန္းသိမ္းတာ၊ ကာကြယ္တာျဖစ္တယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယူဆလာၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔အယူသည္း ဘာသာေရးဂိုဏ္းေတြရဲ႔အစြဲအလမ္းမ်ဳိးလို ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႔စဥ္စားမႈအားလုံးအေျချပဳတဲ့ အစျပဳတဲ့အေျခခံတခု (mindset)တခုျဖစ္လာပါတယ္။ စစ္တပ္ဟာ နတ္ဘုရားလို ျဖစ္လာပါတယ္။ဒီေန႔အခါမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဦးသိန္းစိန္ကို အမိန္႔ေပးေနတာဟာ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊျဖစ္တယ္လို႔ အတိအက်မေျပာႏိုင္ေပမဲ့ အခုေျပာခဲ့တဲ့ စစ္တပ္နတ္ဘုရားရဲ႔သစၥာကိုေတာ့ သူတို႔မလြန္ဆန္ႏိုင္၊ မလြန္ဆန္ဝံ့ပါဘူး။ ဒါဟာသူတို႔အေသြးအသားထဲထိ စိမ့္ဝင္ေနတဲ့ယံုၾကည္မႈတရပ္ျဖစ္ေနၿပီး တခ်ဳိ႕ဆိုရင္ ဒီဟာကို ႐ိုး႐ိုးသားသား ယံုၾကည္ေနတာလို႔ေတာင္ ေျပာလို႔ရမယ္ထင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဒီေနရာမွာ ေအာက္ေျခတပ္သားေတြ၊ အရာ႐ိွငယ္ေတြမွာ ဒီလိုအေတြးအေခၚ၊ အယူအစြဲမ်ဳိး မ႐ိွဘူးဆိုတာ ေထာက္ျပဖို႔ လိုပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ဘာမသိညာမသိနဲ႔ပဲ အထက္က စစ္အုပ္စုအစဥ္အလာ ဆက္ခံသူေတြကို ကုန္းပိုးထားၾကရတာပါ။ ဒီလို စစ္အုပ္စုအဆက္ဆက္ ေျပာင္းလဲအုပ္စိုးေနလို႔ သူတို႔ဘဝဟာ ဘာမွထူးမလာပါဘူး။ ေသစရာ႐ွိရင္ ေသေပးရတ့ဲေနရာမွာသာ ႐ိွၿမဲ႐ိွေနပါတယ္။
ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း
http://www.naytthit.net/?p=28000
(ယူတာကဒီေနရာကပါ) 
Zaw Win ေဖ့စ္ဘြခ္မွ … 

ပေဟဠိပန္း (ခင္ေအာင္ေအး)

0 comments
သရုပ္ေဖာ္ဒီဂ်စ္တယ္အႏုပညာ Winthan
ပေဟဠိပန္း (ခင္ေအာင္ေအး)


ၾကာဆိုလို႔

ၾကာလိုက္တယ္
အႏွစ္၂၀ အႏွစ္၄၀ စသျဖင့္
ၾကာသြားတယ္
ဒါေပ့ါ
ၾကာနီေတြေရာ ၾကာျဖဴေတြေရာ
ဆိုရွယ္လစ္ပန္းတိုင္ ဆိုတာေတြေရာေပ့ါ
ခုေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆိုပဲ
တစ္ျပားမွ မေလွ်ာ့ႏိုင္ဘူးတဲ့..

စပါယ္ေတြ
စပါယ္ေတြ
မေသေသးခ်င္ေအာင္ တဖ်င္းဖ်င္း အဆိပ္တက္
မၾကား၀ံ့ ငါမေခၚ
ေအာ္ သူရဲေကာင္းႀကီး ဘုန္းဘုန္းလဲက်ခဲ့ၿပီ*
ဆိုတဲ့ တေပါင္နဲ႔အတူ
သူရဲေကာင္းေတြ
တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္
ဘုန္းဘုန္းလဲက်ခဲ့ၾက
တခ်ဳိဳ႔ မနည္းကို ႀကံ့ႀကံ့ခံခဲ့ၾက
တခ်ိဳ႕ ယဲ့ယဲ့ပဲ က်န္ၾက

ပိေတာက္လို
တစ္ေယာက္ပ်ိဳလဲ
အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေတာ္လွန္ေရးခရီးမွာ
အသက္အရြယ္ အိုမင္းခဲ့
အၾကမ္းမဖက္နည္းကို ဖက္တြယ္ရင္း
စခန္းတစ္ဖက္ကို နီးသထက္နီးေအာင္ႀကံေဆာင္ရင္း
ေအာ္ အသက္ ၆၇ ႏွစ္ထဲ ခ်ဥ္းခဲ့ၿပီ

ေတာပန္းကေလးေတြ
ေဖြးေဖြးလႈပ္လႈပ္
ဘယ္လို ေစ်းကြက္တန္ဖိုးအရနဲ႔မွျဖစ္ေစ
ခ်ိန္စက္ သတ္မွတ္ျခင္းငွာ မစြမ္းသာခဲ့ဘူး
သန္းေျခာက္ဆယ္ လူထုမွာ ဘာအေဆာင္အေယာင္မွ
မွန္းစရာ..လြမ္းစရာ..ရယ္လို႔ မရွိခဲ့စဖူးဘူး

(တစ္ခုပဲ..
 လူလိုေနၿပီး
 လူလို ေသခ်င္ၾကတယ္)

ဒါဟာ
အေျခခံ လူ႔အခြင့္ေရးပဲေပ့ါ
ဒါမွမဟုတ္ ဒီမိုကေရစီ လူ႔ေဘာင္ေပ့ါ လို႔
ပါးစပ္ႀကီးတစ္လံုးနဲ႔ တစ္ေယာက္ေယာက္က
ဒါမွမဟုတ္
အဖြဲအစည္း တခုခုက
ေျပာခ်င္ေျပာပေလ့ေစ
ေျပာခြင့္ေပးလိုက္ပါ။

အေလ့က်
ေတာပန္းကေလးေတြကေတာ့
ေရငံုႏႈတ္ပိတ္
အဆိပ္မရွိ
အတိတ္မသိ၊ ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂါတ္ဆိုတာလဲ
ဂ ဃ န ဏ မသိပဲ
ဒီလုိပဲ လိုလို နဲ႔သာ
စခန္းသြားေနရအုန္းမွာပါပဲ

အဲ့ဒါ
ဘယ္ေလာက္အထိ ၾကာအုန္းမလဲ
ဟုတ္စ..။      ။

ခင္ေအာင္ေအး
၁၇၊ ဇြန္၊ ၂၀၁၂ ဖရာ့ပရာဒင္၊ ဘန္ေကာက္ ၁၂း၃၂ နာရီ

* (၃၅ ႀကိမ္ေျမာက္ေမွာ္ဆရာ - ေအာင္ခ်ိမ့္) မွ စာသား
(ယူတာကဒီေနရာကပါ)http://www.kaungkin.com/index.php?option=com_content&view=article&id=790:2012-06-19-02-10-18&catid=34:2009-04-17-00-31-18&Itemid=77