Saturday, December 29, 2018

ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္စစ္မႈထမ္း(ေမာင္ျမတ္ထင္)

0 comments
ဒုတိယမၸိဆင္ျခင္ျခင္းမ်ား
ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္စစ္မႈထမ္း
စာအုပ္ရီဗ်ဴး

ေ႐ႊပြဲလာပရိသတ္ႀကီးခင္ဗ်ာ ..
ယခုခ်ိန္ဟာ စစ္တပ္ရဲ႔ေနရာဟာ ဘယ္ေနရာလဲ၊ အဲသည္ေမးခြန္းကို ေစ့ငုေနၾကတဲ့ အခ်ိန္ပါပဲ။ တပ္ရဲ႔ေနရာဟာဘာလဲေစ့ငုထားတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီလကပဲ ထြက္တယ္ခင္ဗ်။ ေရးသူက သီရိပ်ံခ်ီ ဗိုလ္မႉးႀကီး(ေဟာင္း) ၾကည္ေမာင္၊ စာအုပ္အမည္က ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္စစ္မႈထမ္းတဲ့။ စစ္တပ္ စစ္ေက်ာင္းမ်ား၌ မသင္ေသးေသာသင္ခန္းစာမ်ားဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ခြဲနဲ႔ပါ။ ဒီစာအုပ္ကို တပ္က ေမာင္ေတြအပါအဝင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဖတ္သင့္တယ္လို႔ ထင္တယ္။
ေရးသူ ဗိုလ္မႉးႀကီး (ေဟာင္း) ၾကည္ေမာင္ေခၚ ဦးၾကည္ေမာင္အေၾကာင္း၊ ဒီခ်ဳပ္ဦးတင္ဦးအမွာကေတာ့ ေအာက္ပါအတိုင္းပါ။

ကြၽန္ေတာ့္အဖို႔ ဦးၾကည္ေမာင္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ပထမဆုံးျဖစ္တဲ့အမွတ္တရတစ္ခုကေတာ့ သူရဲ႔ BC (Burma Commission) နံပါတ္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႔ BC နံပါတ္က အံ့ၾသေလာက္ေအာင္ပဲ ဂဏန္းေတြက ေရွ႔ေနာက္ တူေနတာပါ။ သူ႔ရဲ႔ BC နံပါတ္က ၃၅၁၆၊ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႔ BC နံပါတ္က ၃၆၅၁ ပါ။ သူက ကြၽန္ေတာ့္ထက္ ႏွစ္ပတ္စဥ္ေလာက္ေက်ာ္ၿပီးေတာ့ ျပန္တမ္းဝင္အရာရွိျဖစ္တယ္လို႔ မွန္းရပါတယ္။ ျပန္တမ္းဝင္ အရာရွိေပမယ့္လို႔ ကြၽန္ေတာ္က ဆယ္တန္းပဲေအာင္တဲ့သူဆိုေတာ့ ျပန္တမ္းဝင္အရာရွိျဖစ္တဲ့အခါမွာ ဒုဗိုလ္အေနနဲ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးၾကည္ေမာင္ကေတာ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ဝိဇၨာသိပၸံေက်ာင္းက ေအာင္လာတဲ့အတြက္ ဗိုလ္ႀကီးတန္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ဗိုလ္ႀကီး တန္းျဖစ္တဲ့ ျပန္တမ္းဝင္အရာရွိေတြထဲမွာ ဗိုလ္ႀကီးၾကည္ေမာင္က ထူးထူးျခားျခားပါပဲ။ အမ်ားက သူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ေလးေလးစားစားရွိတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူက ဂ်ပန္စစ္တကၠသိုလ္မွာ ပညာသင္စဥ္ကလည္း စာေတာ္တယ္။ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ရွိတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အမ်ားက အားကိုးတႀကီးျဖစ္တာ ကြၽန္ေတာ္သတိျပဳမိတယ္။

ပညာတင္ မကပါဘူး။ လုပ္ငန္းခြင္မွာလည္း စစ္ဆင္ေရးစီမံခ်က္ေတြေရးသားရာမွာ အလြန္ပဲေကာင္းပါတယ္။ စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စစ္ဆင္ေရးၫႊန္ၾကားခ်က္၊ စီမံခ်က္ေတြကိုေရးသားရာမွာ အလြန္စနစ္က်ၿပီး ေစ့စပ္ေသခ်ာလွပါတယ္။ ဦးၾကည္ေမာင္ ရန္ကုန္တိုင္းမႉး ျဖစ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ျပည္မွာပါ။ တပ္မ ၁၃ မွာ တပ္မဟာမႉး ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ တပ္မေတာ္အားလုံးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး သန္စြမ္းမႈ၊ ထက္ျမက္မႈ၊ ေသြးသစ္ေလာင္းဖို႔အတြက္ တပ္မႉးငယ္ေတြကိုေမြးထုတ္ဖို႔အတြက္ အင္မတန္ကိုျပင္းထန္တဲ့ စစ္ေရးေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကိုလည္း လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းလိုက္ၿပီးတဲ့အခါအထိ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဖြဲ႔တဲ့အထဲမွာ ျပန္ပါလာပါတယ္။

သို႔ေသာ္လည္း ဦးၾကည္ေမာင္ဟာ သူ႔မူရွိပါတယ္။ အဲဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လက္နက္နဲ႔အာဏာသိမ္းပိုက္တာကို မႀကိဳက္ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ ဦးၾကည္ေမာင္ဟာ အနားေပးခံလိုက္ရၿပီးေနာက္မွာ ကြၽန္ေတာ္က သူ႔ေနရာကို သြားလဲရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္းပဲ သူ႔ေနရာကို တာဝန္ယူ ရေတာ့ သူ႔အတြက္ စိတ္မေကာင္းဘူး။ သူေျပာသြားတဲ့စကားေလး ရွိပါတယ္။ ''ကိုတင္ဦး အာဏာသိမ္းလိုက္တဲ့က်ဳပ္တို႔ဟာ လြဲၿပီ၊ မွားၿပီေပါ့။ ဒီအမွားအတြက္ တစ္သက္တာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ခံရၿပီေပါ့''ဆိုၿပီး စကားေလးထြက္ခဲ့ပါတယ္။
(ဦးၾကည္ေမာင္ ဒီခ်ဳပ္မွာပါဝင္တာ ေထာင္က်တာေတြကေတာ့ လူတိုင္း သိၿပီးသားပါပဲ။ တကၠသိုလ္တက္တုန္းက ကိုေအာင္ဆန္းေအာက္မွာ လုပ္ခဲ့တာ၊ အင္းစိန္စစ္မ်က္ႏွာမွာတိုက္ခဲ့တာ စသည္တို႔ကို သူ႔ကိုယ္ေရးအက်ဥ္းမွာ ဖတ္ရပါတယ္။)

(ဦးၾကည္ေမာင္၏ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္း)
ဦးၾကည္ေမာင္ကို ေညာင္တုန္းၿမိဳ႔တစ္ဘက္ကမ္း ရန္ကင္းစံရာ႐ြာတြင္ အဖ ဦးဖိုးသိန္း၊ အမိ ေဒၚေငြခင္တို႔မွ ၁၉၁၈ ခုႏွစ္တြင္ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ငယ္စဥ္ကပင္ မိခင္ကြယ္လြန္ၿပီး ႏွစ္အနည္းငယ္အၾကာတြင္ ဖခင္ျဖစ္သူပါကြယ္လြန္သျဖင့္ အစ္ကိုႀကီးျဖစ္သူ အိုင္စီအက္စ္ ဦးၾကင္၏ အစီအစဥ္ျဖင့္ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႔ အလယ္တန္းေက်ာင္းတြင္ ဆရာဂ်ိဳးဇက္၏အိမ္မွ တက္ေရာက္ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ခုနစ္တန္းေအာင္ျမင္ ၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စိန္ဂြၽန္းေကာလိပ္ အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေျပာင္းေ႐ႊ႔ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္တြင္ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္သို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႔ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး ၁၉၃၇-၁၉၃၈-၁၉၃၉ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ ဥကၠ႒ကိုေအာင္ဆန္း လက္ေအာက္တြင္လည္းေကာင္း၊ ဆက္လက္၍ သမဂၢဥကၠ႒ ကိုလွေ႐ႊႏွင့္လည္းေကာင္း၊ သမဂၢအလုပ္အမႈေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ ဘီေအေနာက္ဆုံးႏွစ္ထိ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။

၁၉၄၁ ခုႏွစ္ ဧၿပီလတြင္ မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ ဘီအိုင္ေအတပ္သို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ဂ်ပန္ေခတ္ မဂၤလာဒုံဗိုလ္သင္တန္း ပထမပတ္သို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ သည္။ ၁၉၄၃ မွ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ထိ ဂ်ပန္ျပည္ ဘုရင့္စစ္တကၠသိုလ္တြင္ သင္တန္းအမွတ္(၅၇)သို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာတြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ တပ္ရင္း(၅)၌ ျပန္တမ္းဝင္အရာရွိအျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ၌ စစ္သင္တန္းတက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ တပ္ရင္း(၅) တပ္ရင္းမႉး၊ တပ္ရင္း(၁) တပ္ရင္းမႉးတို႔အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။

ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္မႈကာလတြင္ ဒုတိယဗိုလ္မႉးႀကီးအဆင့္ျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုအရန္တပ္ရင္းကိုဦးစီးကာ အျခားတပ္မ်ားမေရာက္မီ အခ်ိန္အတြင္း အင္းစိန္စစ္မ်က္ႏွာ၌ ဦးေဆာင္တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ တိုင္းမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဒီေအဘလိတ္၊ တိုင္းမႉးဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာတို႔ႏွင့္တြဲ၍ စစ္ဦးစီးမႉး(ပထမတန္း) အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၅-၅၆ အေမရိကန္ျပည္ ဖို႔ဒ္လဲဗင္းဝပ္ရွိ ကြပ္ကဲမႈႏွင့္ စစ္ဦးစီးတကၠသိုလ္သို႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။

(လူေတာ္ ဦးၾကည္ေမာင္ဟာ ဒီခ်ဳပ္မွာ သုေတသနမႉး လုပ္တယ္။ ၉ဝ ေ႐ြးေကာက္ပြဲကို ဦးေဆာင္တဲ့သူပဲ။ သူက စာေရးေကာင္ ခင္ဗ်။ ေလးအတတ္နဲ႔ဉာဏ္အထူး၊ ပန္းအတတ္နဲ႔ဉာဏ္အထူးဆိုတဲ့ စာအုပ္ ၂ အုပ္ရဲ႔ သူ႔ဘာသာျပန္ဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတာ့ သူ႔လိုမျပန္ႏိုင္ပါဘူး။ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ရွည္လ်ားေပမ်ားေနလိုက္တာ စာဖတ္ပရိသတ္အေနနဲ႔ကေတာ့ စစ္တပ္ရဲ႔ေနရာ၊ စစ္မႈထမ္းနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႔ဆက္ႏႊယ္ပုံအေၾကာင္း သမိုင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး သူသုံးသပ္ထားတာကိုပဲ ဖတ္ခ်င္ၾကမွာပါ။ ဦးၾကည္ေမာင္က စစ္၏သေဘာနဲ႔ စစ္ဘက္ နယ္ဘက္ဆက္ႏႊယ္ပုံကို၊ အခန္း(၁) အေနနဲ႔ စေရးပါတယ္။)

စစ္ဘက္ႏွင့္နယ္ဘက္ဆက္ႏႊယ္ပုံ
ဦးၾကည္ေမာင္။ ။ လံုၿခံဳေရးအလုပ္သည္ စစ္ဘက္မွာ အေရးပါပါတယ္။ ဒါတြင္မကဘဲ ႏိုင္ငံတြင္းရွိ လူမႈေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္၊ ႏိုင္ငံေရးယုံ ၾကည္ခ်က္ေတြျခားနားေသာ ဘဝေပါင္းစုံ လူတန္းစားေပါင္းစုံတို႔၏ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အလုပ္အကိုင္ရရွိေရး စသည္တို႔ကိုလည္း တစ္လုံးတစ္စည္းတည္း ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရဘက္က ထည့္သြင္းစဥ္းစားရသည္ဆိုသည့္သေဘာကို စစ္တပ္ကလည္း တစ္ပါတည္း အေလးအနက္ျပဳရန္ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ႏိုင္ငံသားတို႔အား တိုက္႐ိုက္စီမံခန္႔ခြဲေပးရာ၌ သူ႔လက္ေအာက္ရွိ အေရးပါ၍ တန္ဖိုးႀကီးေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ဘ႑ာေငြ အခ်ိဳးက် ခြဲေဝေပးရပါတယ္။ စစ္တပ္၏ လုံၿခံဳေရးတာဝန္အတြက္ကိုလည္း အတတ္ႏိုင္ဆုံး ျဖည့္ဆည္းေပးပါတယ္။ စစ္တပ္ဖြဲ႔ႏွင့္ က်န္ရွိေသာ ႏိုင္ငံ၏ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအားလုံးတို႔၏ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ဆက္ႏႊယ္မႈတို႔ကို ဘတ္ဂ်က္ေဝခြဲမႈမွတစ္ဆင့္ၾကည့္လွ်င္ ရပါတယ္။ ဘတ္ဂ်က္ ခြဲေဝမႈသည္ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္စစ္တပ္၏ဆက္ႏႊယ္မႈကို ေရာင္ျပန္ဟပ္တယ္လို႔ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။

(ဦးၾကည္ေမာင္ဟာ အရာရွိကို ကြၽမ္းက်င္ပညာရွင္အျဖစ္ ရႈျမင္ပါတယ္။ ရႈစားေတာ္မူၾကပါ။)
ကြၽမ္းက်င္ပညာရွင္အျဖစ္ အရာရွိတစ္ဦးကိုရႈျမင္သုံးသပ္ျခင္း ပညာရွင္ျဖစ္ေသာစစ္ဗိုလ္
ဦးၾကည္ေမာင္ ။ ။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ႏိုင္ငံတကာမွာရွိၾကတဲ့ တပ္ဖြဲ႔ေတြအားလုံးက အရာရွိတပ္ဖြဲ႔ဝင္တစ္ဦးကို(Officer corps) ပညာရွင္ တစ္ဦးအျဖစ္ သတ္မွတ္ပါတယ္။
သူတတ္သိရမယ့္ ပညာအဆင့္အတန္းမွာ ကြၽမ္းက်င္တဲ့သေဘာလကၡဏာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတာေၾကာင့္ ပညာရွင္တစ္ဦးလို႔ ေခၚဆိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ Professional တစ္ဦးျဖစ္တယ္လို႔ဆိုတဲ့အခါမွာ ယေန႔ေခတ္ စစ္ဗိုလ္ဆိုတဲ့ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးမွာ (က)ကြၽမ္းက်င္မႈရွိတယ္ (ခ)သူ႔တာဝန္ကို သူေလးစားတယ္ (ဂ)သူ႔တပ္ဖြဲ႔ ဂုဏ္က်က္သေရကိုလည္း ထိန္းသိမ္းတယ္ဆိုတဲ့ အဂၤါရပ္သုံးခု အက်ဳံးဝင္ပါတယ္။

ကြၽမ္းက်င္မႈနဲ႔ပတ္သက္ရင္လည္း — Professional တစ္ဦးဟာ တာဝန္ကိုေလးစားၿပီး သူ႔တပ္ဖြဲ႔ရဲ႔ ဂုဏ္က်က္သေရကို ထိန္းသိမ္းတယ္ ဆိုရာမွာလည္း သင္ယူကြၽမ္းက်င္ၿပီးေျမာက္ခဲ့တဲ့ဘာသာရပ္ကို ဘယ္လိုအသုံးခ်သလဲဆိုတာႏွင့္ တိုင္းတာႏိုင္ပါတယ္။

ပညာရွင္တစ္ဦးဟာ လူမႈေရးနယ္ပယ္မွာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ အက်ိဳးျပဳတဲ့အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ကိုင္ေပးရပါမယ္။ က်န္းမာေရးလား၊ ပညာေရးလား၊ တရားဥပေဒႏွင့္ပတ္သက္မယ္လား။ စြမ္းေဆာင္ခ်က္တစ္ခုခုကိုေတာ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ သူလုပ္ေဆာင္ေပးရန္ တာဝန္ရွိပါတယ္။ သူ႔အလုပ္ႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ဆက္ဆံရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ ျပည္သူပါ။ ဆက္ဆံရတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ လူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ပါမယ္၊ စုေပါင္းလို႔လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ သူေဆာင္႐ြက္ေပးမယ့္ဝန္ေဆာင္မႈသည္ သူတစ္ဦးတည္းရဲ႔အသိပညာႏွင့္ သူ႔ကိုယ္ပိုင္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ ေပးရျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ျပည္သူက သူ႔ကို ေတာင္းဆိုလာတဲ့အခါမွာ တာဝန္ရွိရွိေဆာင္႐ြက္ပါလိမ့္မယ္။ ဘယ္လို တာဝန္ရွိရ မွာလဲလို႔ေမးရင္ သူ႔ကြၽမ္းက်င္မႈဆိုင္ရာ က်င့္ဝတ္သိကၡာႏွင့္အညီ ေစတနာအျပည့္အဝႏွင့္ ျပည္သူကိုဝန္ေဆာင္မႈေပးရတဲ့ တာဝန္ပါ။ ဒီလို ဝန္ေဆာင္မႈေပးရာမွာ မိမိအက်ိဳးကိုေရွးရႈၿပီး လူထုကိုဆန္႔က်င္တဲ့အျပဳအမူမ်ိဳးနဲ႔ သူ႔ပညာကို မဖြယ္မရာအသုံးခ်မယ္ဆိုရင္ သူဟာ အက်င့္ ပ်က္ၿပီျဖစ္လို႔ မိမိတပ္ဖြဲ႔ရဲ႔ထက္ျမက္ေသာဂုဏ္ကို ယုတ္ေလ်ာ့ေစသူ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ပညာရွင္တစ္ဦးဟာ ေငြအမ်ားႀကီး ရရမယ္ဆိုတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးတစ္ခုကိုထူေထာင္ဖို႔ ဘယ္လိုနည္းႏွင့္မွ် မသင့္ေလ်ာ္ပါ။
စစ္ဗိုလ္၏အရည္အခ်င္းႏွင့္တန္ဖိုး
ဦးၾကည္ေမာင္ ။ ။ စစ္ဗိုလ္မ်ားအဖြဲ႔မွာ ထားရွိတဲ့စံေတြဟာ ျမင့္မားပါတယ္။ စစ္ဗိုလ္မ်ားအဖြဲ႔မွာ Expert ေတြက အျခားအဖြဲ႔အစည္းေတြထက္ မ်ားျပားလွပါတယ္။ စစ္စာေပေရးတဲ့ Harold Lasswell ဆိုတဲ့ စာေရးဆရာႀကီး၏ယူဆခ်က္ကိုေျပာရရင္ စစ္ဗိုလ္ေတြရဲ႔ကြၽမ္းက်င္မႈဟာ 'အၾကမ္းဖက္မႈကို ကြပ္ကဲျခင္းပညာ' (The management of violence) လို႔ သူက ေခၚပါတယ္။
(စစ္ဗိုလ္တစ္ဦး၏တာဝန္)
ျပည္သူလူထုႏွင့္ဆက္ဆံရာမွာ လိုက္နာက်င့္သုံးရမယ့္တာဝန္ကို မဖြယ္မရာ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္အသုံးျပဳခဲ့ရင္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို ဖ်က္ဆီးရာက်ေရာက္လိမ့္မယ္လို႔ သတိထားၾကရပါလိမ့္မယ္။ ''အၾကမ္းဖက္မႈကို ကြပ္ကဲျခင္း''ကိုက်င့္သုံးရာမွာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက အသုံးျပဳပိုင္ခြင့္ေပးထားေသာ ကိစၥရပ္မ်ားအတြက္သာလွ်င္ အသုံးျပဳဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္မႈထမ္းအလုပ္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္တစ္ဦးတည္းကသာ ပိုင္ဆိုင္သျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ကိုသာ သူက အလုပ္အေကြၽးျပဳရပါလိမ့္မယ္။

စစ္မႈထမ္း၏တာဝန္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ လုံၿခံဳေရးတာဝန္ကိုထမ္းေဆာင္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ေတြ႔၌ စစ္ပြဲတြင္ ရန္သူကိုေခ်မႈန္းတဲ့အလုပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဤကိစၥထက္အေရးႀကီးေသာ အျခားကိစၥတစ္စုံတစ္ရာမွ်မရွိပါ။ စစ္အတြင္း ဂ်ပန္စစ္ေက်ာင္းတြင္ စစ္လက္စြဲစာအုပ္ ပထမ စာေၾကာင္းမွာ ''စစ္တပ္၏ အေရးႀကီးဆုံးအလုပ္သည္ စစ္တိုက္ျခင္းျဖစ္၏။ ဒါေၾကာင့္ ငါတို႔၏လုပ္ေဆာင္ခ်က္အားလုံးသည္ စစ္တိုက္ဖို႔ကို ေရွးရႈ၏။ စစ္တိုက္ရာတြင္ ပထမဆုံးရည္႐ြယ္ခ်က္မွာ ရန္သူကိုဝိုင္း၍ စစ္ေျမျပင္တြင္ေခ်မႈန္းရမည္ျဖစ္၏''လို႔ ဆိုပါတယ္။ ရန္သူကို ေခ်မႈန္းႏိုင္ရန္ သူ႔ကို လက္နက္၊ ပစၥည္း၊ အဝတ္အစား၊ ေလ့က်င့္ပညာေပး စသည္တို႔ကို ႏိုင္ငံေတာ္ကပံ့ပိုးေပးပါဆိုတဲ့စကားကို ကမာၻတစ္ဝွမ္း လုံးရွိ စစ္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ဘာသာစကားအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ေရွးဦးဆုံး လူသစ္မ်ားကို သင္ၾကားေပးၾကပါတယ္။ ဆရာမ်ားႏႈတ္ကလည္း ေလ့က်င့္ေရး အေရးႀကီးတယ္လို႔ တဖြဖြေျပာပါတယ္။

ဒါျဖင့္ရင္ စစ္ဗိုလ္မွာ သားေကြၽးမႈ မယားေကြၽးမႈကိစၥ မစဥ္းစားေတာ့ဘူးလား။ သူ႔ဘဝျမင့္မားေရးအတြက္ အထက္ကိုလွမ္းခ်င္တဲ့စိတ္ မရွိရ ေတာ့ဘူးလား။ ဒါထက္ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိသားႏွင့္ ဘာျဖစ္လို႔ စစ္မႈထမ္းခ်င္တာလဲလို႔ ေမးဖို႔ရွိပါတယ္။ ရွင္းရွင္းေျဖရေသာ္ စီးပြားေရးရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ ရာထူးကိုႏွစ္သက္လို႔၊ ဂုဏ္ရွိခ်င္လို႔၊ လူႀကီးျဖစ္ခ်င္လို႔၊ လခေကာင္းလို႔ဆိုတဲ့စိတ္မ်ိဳးကို စစ္မႈထမ္းေတြ မထားၾကပါ။ စစ္အရာရွိသည္ ေၾကးစားအငွားလိုက္သူ မဟုတ္။ သူသည္ ေခတၱခဏ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရန္သာတာဝန္ယူရသည့္ အရပ္သား စစ္သားလည္းမဟုတ္၊ သူ႔စိတ္အလိုအရ သူလုပ္ေနတဲ့စစ္မႈထမ္းဘဝကို ေပ်ာ္ပိုက္ႏွစ္ၿခိဳက္ျခင္း၊ အျခားအလုပ္ကို မလုပ္လိုသျဖင့္ ျပည္သူအတြက္ သူေပးႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့အလုပ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့စစ္မႈထမ္းျခင္းကို ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့တယ္လို႔ ခိုင္ခိုင္မာမာေျဖမွာပါ။ အတုံ႔အလွည့္အားျဖင့္ ျပည္သူကလည္း လုံေလာက္တဲ့လစာကို သူ အလုပ္လုပ္စဥ္ ပုံမွန္ေပးၿပီး သူ အနားယူခ်ိန္တြင္လည္း ဆက္လက္ခ်ီးျမႇင့္မယ္လို႔ သူယုံၾကည္ပါတယ္။ စစ္မႈထမ္း၏လစာသည္ သူ႔အတြက္ လုံေလာက္မႈရွိသျဖင့္ သူေ႐ြးခ်ယ္၏။ သူ႔စိတ္တြင္ အလြန္ႏွစ္သက္၍သာ ဤအလုပ္ကို ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္းျဖစ္၏။
(ေ႐ႊပြဲလာပရိသတ္ႀကီးခင္ဗ်ာ ..အထက္ကေဖာ္ျပတဲ့အတိုင္း တန္ဖိုးေတြ အရည္အခ်င္းေတြနဲ႔အညီျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္မင္းေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔ အလိုရွိအပ္ပါတယ္။)

(“ပါဝါအစီအစဥ္ႀကီး”မွာ စစ္မႈထမ္းရဲ႔ေနရာဟာ ဘယ္မွာလဲ။ စစ္မႈထမ္းက ေလာကကို ဘယ္လိုျမင္သလဲ၊ စစ္မႈထမ္းရဲ႔ေလာကအျမင္ဟာ အင္မတန္အေရးႀကီးတာကလား။ ဦးၾကည္ေမာင္ရဲ႔ရႈျမင္ပုံက သလိုပါ)
စစ္မႈထမ္းတို႔၏ေလာကႏွင့္လူသားအေပၚ ရႈျမင္သုံးသပ္ပုံ
ဦးၾကည္ေမာင္ ။ ။ စစ္မႈထမ္းရဲ႔အျမင္ကို အႏွစ္ခ်ဳပ္လိုက္တဲ့အခါ လူ႔သဘာဝဟာ ေဖာက္ျပန္တတ္ျခင္း၊ စိတ္အင္အား ခ်ည့္နဲ႔ျခင္း၊ ဆိုးညစ္ ယုတ္မာျခင္းတို႔ အျပည့္ရွိတယ္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို လူတစ္ဦးခ်င္းထက္ အေလးေပးရမယ္။ ဘယ္အရာမဆို အစီအစဥ္နဲ႔ျပဳလုပ္ရမယ္။ ကိုယ့္တာဝန္ သူ႔တာဝန္ ခြဲျခားရမယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမွာ အျမင့္ဆုံးျဖစ္တယ္လို႔ သူ ယုံၾကည္တယ္။ စစ္ဆိုတာ ေလာကမွာ ဆက္ၿပီးျဖစ္ေနမွာပဲလို႔ သူ လက္ခံထားတယ္။ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးမွာ တိုင္းျပည္ရဲ႔အင္အားဟာ တန္ခိုးလို႔ သူ ယုံၾကည္တယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႔လုံၿခံဳေရးအတြက္ စစ္တပ္က အာမခံရတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္က မိမိႏိုင္ငံအက်ိဳးသက္သက္ကိုသာ စဥ္းစားေစလိုတယ္။ အျခားႏိုင္ငံေတြ အတြက္ အာမခံေပးတာမ်ိဳးကို ဆင္ျခင္ေစခ်င္တယ္။ စြန္႔စားတဲ့သေဘာ ရန္လိုတဲ့သေဘာမ်ိဳးကို ခ်ဳပ္တည္းေစခ်င္ၾကတယ္။ စစ္ဟာ ႏိုင္ငံေရးေပၚလစီ၏လက္နက္လို႔ သူ သေဘာတူတယ္။ စစ္တပ္သည္ ႏိုင္ငံေရးပုဂၢိဳလ္တို႔၏ ေစခိုင္းရာကိုလုပ္ရမယ္ဆိုတာကိုလည္း သူ လက္ခံတယ္။ (and that civilian control is essential to military professionalism) စစ္တပ္အား အရပ္သားအစိုးရ၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ေအာက္မွာထားျခင္းဟာ စစ္အရည္အေသြး ေတာက္ေျပာင္မႈအတြက္ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တယ္လို႔ သူ ယုံၾကည္တယ္။ စစ္မႈထမ္းအတြက္ အမိန္႔ကိုနာခံျခင္းဟာ အျမင့္မားဆုံး ဂုဏ္က်က္သေရျဖစ္တယ္လို႔ သူ ခံယူတယ္။

အထက္ပါတို႔ကို အက်ဥ္းခ်ဳံးလိုက္ေသာ္ စစ္မႈထမ္းသည္ အဆိုးဘက္ကို ရႈျမင္တတ္၏။ စုေပါင္းလုပ္ေဆာင္လိုသည္။ သမိုင္းတြင္ စိတ္ၫြတ္၏။ ခြန္အားသမားျဖစ္၏။ အမ်ိဳးသားစိတ္ ထက္သန္၏။ ''စစ္''ဝါသနာထုံ၏။ ရန္လိုေသာသေဘာ မရွိ။ စစ္မႈထမ္းဘဝသည္ အသုံးခ်ခံေသာဘဝဟု ယုံၾကည္၏။ စကားအတိုခ်ဳပ္ျဖင့္ အမွန္ကိုျမင္တတ္၏။ ဆင္ျခင္တုံတရားရွိ၏ဟု ဆုံးျဖတ္ရေပမည္။

(စစ္ေရးတာဝန္ႏွင့္ႏိုင္ငံေရးတာဝန္ ခြဲျခားမႈ)
(စစ္ဗိုလ္ဟာ စစ္ေရးတာဝန္နဲ႔ႏိုင္ငံေရးတာဝန္ ခြဲျခားရမတဲ့။ ဦးၾကည္ေမာင္က ေအာက္ပါအတိုင္း သုံးသပ္ပါတယ္။)
စစ္မႈထမ္းတို႔ဟာ သူ႔စစ္အလုပ္ခြင္ႏွင့္ပတ္သက္လို႔ အလြန္ကြၽမ္းက်င္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။ သို႔ရာတြင္ သူတို႔အလုပ္ရဲ႔ျပင္ပေလာကႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ သူတို႔ကြၽမ္းက်င္ေၾကာင္း မျပႏိုင္ၾကပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္စစ္မႈထမ္းတို႔ဆက္ဆံေရးဟာ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ကြၽမ္းက်င္မႈ ဧရိယာ ခြဲထားျခင္း (Division of Labour)ရွိဘိသကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံေတာ္ကလည္း စစ္မႈထမ္းမ်ားကို ''မင္းတို႔ဟာ စစ္ေရးရာမွာကြၽမ္းက်င္တဲ့ (military experts)ေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ ေဟာဒီပုဂၢိဳလ္ေတြက(political experts) ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးရာမွာ ကြၽမ္းက်င္ၾကတယ္''ဆိုၿပီး ခြဲျခား သတ္မွတ္ခ်က္ ေပးထားရပါတယ္။
စစ္မႈထမ္းျခင္းကို အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမႈအျဖစ္ သတ္မွတ္ခ်က္မျပဳရေသးတဲ့ သိပၸံပညာဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အလြန္အားနည္းေနတဲ့ကာလမွာတုန္းက လူတစ္ဦးထဲက စစ္ေရးေရာ ႏိုင္ငံေရးပါ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ခုေခတ္မွာ ဒီလိုလုပ္လို႔ မရႏိုင္ေတာ့ပါ။ နပိုလီယံဟာ စစ္သိပၸံပညာႏွင့္ႏိုင္ငံေရး ႏွစ္ခုစလုံးရဲ႔တာဝန္ေတြကို သူတစ္ဦးတည္းထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ ကမာၻႀကီးရဲ႔ ေနာက္ဆုံး စစ္ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ေခတ္ ကုန္ဆုံးတဲ့အခါ ႏိုင္ငံေရးဘက္မွာ ဘစ္စမတ္ခ္(Bismarck)၊ စစ္ေရးမွာ ေမာ့လ္(တ္)ကား(Moltke) ဆိုၿပီး ဂ်ာမနီ ႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္ဦးေပါင္းတစ္စုံ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ အမွန္မွာ ႏိုင္ငံေရးက စစ္တပ္အပါအဝင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၲရားတစ္ခုလုံးကို တာဝန္ယူရတဲ့ အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္သိပၸံပညာ(Military Science) နယ္ပယ္ဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႔ေပၚလစီကို လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ႏွင့္ ႐ုပ္လုံးေဖာ္တဲ့ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို စည္းကားေပၚလာရျခင္းအေၾကာင္းက စစ္တပ္အလုပ္ဟာ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းတဲ့အလုပ္ရယ္လို႔ သတ္မွတ္ခ်က္ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ၿပီးမွ ေပၚလာရျခင္းပါ။ တကယ့္စစ္မႈထမ္းဆိုတာ စစ္ပရိယာယ္မွာ အလြန္ဆင္ျခင္တုံတရားႏွင့္ျပည့္စုံတဲ့သူ(a conservative in strategy) ပါ။ သို႔ေသာ္ ပြင့္လင္းတဲ့စိတ္ဓာတ္လည္းရွိၿပီး အၿမဲဆန္းသစ္မႈ၊ တီထြင္မႈေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္လာေနတဲ့ ယေန႔ကမာၻရဲ႔ လက္နက္ဆန္းမ်ားႏွင့္ ေသနဂၤဗ်ဴဟာပုံစံသစ္ေတြကို အမီလိုက္ၿပီး စဥ္းစားေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ၾကည့္တတ္သူလည္း ျဖစ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီလိုပုဂၢိဳလ္ဟာ စစ္သိပၸံပညာရပ္မွာ အၿမဲတမ္းတည္ရွိေနတဲ့လကၡဏာေတြႏွင့္ အၿမဲတမ္းေျပာင္းလဲေနတဲ့လကၡဏာေတြကို ကြၽမ္းက်င္စြာ ခြဲျခားသိျမင္တတ္သူ လည္း ျဖစ္ရပါမယ္။ သူ႔စစ္တပ္ကို ဒီအခ်က္ေတြအေပၚမွာမွီတည္ၿပီး အၿမဲျပဳျပင္ေနဖို႔ကလည္း သူ႔တာဝန္ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးက သူ႔ နယ္ပယ္အတြင္းအေျခအေနေတြကို ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကိုတင္ျပတဲ့အခါ မွာ ႏိုင္ငံေရးဘက္က ေကာင္းစြာလက္ခံစဥ္းစားၿပီး စစ္၏လိုအပ္ ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းရပါမယ္။
ႏိုင္ငံေရးက ႏိုင္ငံရဲ႔ေပၚလစီေတြကို ေဆာင္႐ြက္ရပါတယ္။ ဒီနယ္ပယ္အတြင္းမွာ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္စြမ္းရွိရန္ ဘယ္အခ်က္ေတြ ဟာ အဓိက်သလဲလို႔ ရႈျမင္သုံးသပ္ႏိုင္တဲ့စြမ္းရည္ႏွင့္ ဘယ္ေနရာမွာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႔အက်ိဳးစီးပြားရွိသလဲလို႔ အမွန္ေထာက္ျပႏိုင္တဲ့စြမ္းရည္ ရွိဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ကိုေပးတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ စစ္မွန္တဲ့အာဏာ လက္ကိုင္ရယူထားသူတစ္ဦးသာ ျဖစ္ရပါမယ္။၏
ႏိုင္ငံေရးဟာ စစ္ေရးနယ္ပယ္ရဲ႔ျပင္ပမွာ တည္ရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ႏွင့္မသက္ဆိုင္တဲ့နယ္ပယ္အတြင္းကို စစ္ဗိုလ္ေတြ ဝင္ေရာက္ လာရင္ သူတို႔ရဲ႔ မူလတာဝန္ေတြ၊ သူတို႔ရဲ႔ စစ္ေရးကြၽမ္းက်င္မႈအရည္အခ်င္းေတြ ဆုံးရႈံးနစ္နာေစျခင္းကို ျဖစ္ေပၚေစပါလိမ့္မယ္။

စစ္အရာရွိဟာ ႏိုင္ငံေရးမွာ ဘက္မလိုက္ရပါ။ “စစ္တပ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနသူတစ္ဦးဟာ ႏိုင္ငံေရးမွာလက္ဦးမႈရယူဖို႔အတြက္ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ မယ္ဆိုရင္ သူ႔ရဲ႔ထက္ျမက္တဲ့ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာအဆုံးအျဖတ္ေပးႏိုင္တဲ့စြမ္းရည္ကို ေကြးေကာက္သြားေစပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ မစြက္ဖက္ရပါ။

(စာဖတ္သူမ်ားခင္ဗ်ား..
အေမရိကန္စစ္တပ္ရဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့ပုံကိုဆင္ျခင္ႏိုင္ဖို႔ ေအာက္ပါစာပိုဒ္ကို ဖတ္ၾကပါ။ အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္အၿပီးမွာ ျပည္သူေတြ ဟာ စစ္ကို အေတာ္႐ြံ႕မုန္းသြားၾကတယ္။ ၁၈၆၅ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ စစ္တပ္ကို အေမရိကန္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက ေအာ့ႏွလုံးနာၾကသတဲ့။ သို႔ေသာ္ ဒီအျခင္းအရာကလည္း အေမရိကန္စစ္မႈထမ္းေတြကို သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ျပန္လည္ေတြ႔ရွိေစတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒီလို အဆို ရွိပါတယ္။
''အေမရိကန္စစ္သမိုင္းတြင္ ဝိုင္းပယ္ခံရျခင္းေၾကာင့္ အေမရိကန္စစ္မႈထမ္းတို႔၏ဘဝတြင္ စဥ္းစားဉာဏ္ အထက္ျမက္ဆုံး ဖန္တီးတီထြင္မႈ အေကာင္းဆုံး ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံးတြင္ အေရးအပါဆုံး ေရရွည္တည္တံ့ခိုင္ၿမဲမယ့္ကိုယ္က်င့္တရားေတြကို ရွာေဖြေတြ႔ရွိတဲ့ကာလ ျဖစ္ပါတယ္')

(အေမရိကန္ျပည္သူတို႔၏ သူတို႔တပ္မေတာ္အေပၚ သေဘာထားအျမင္)
အာဏာလက္လြတ္ ၾသဇာအရွိန္အဝါလည္း ကင္းမဲ့တဲ့အခါ (လိပ္မ်ားသည္ သူတို႔ေခါင္းကို အခြံထဲသို႔ ထည့္သြင္းၾကသလို) အရာရွိတပ္ဖြဲ႔သည္ လည္း သူတို႔စိတ္အတြင္းမွာ အေမရိကန္အရာရွိစစ္မႈထမ္းဘဝကို ဘယ္လို စံခ်ိန္စံၫႊန္းေတြႏွင့္ ထူေထာင္ရမလဲ၊ ဘယ္လိုအရည္အခ်င္းေတြ ကို စံထားရမလဲ၊ ဘယ္လိုဖြဲ႔စည္းၾကရမလဲ၊ ဘယ္လိုစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ အလုပ္လုပ္ရမလဲ၊ ေၾကးစားစစ္မႈထမ္းဘဝစစ္စစ္ ျဖစ္ရေအာင္ ဘယ္လို ဘယ္ပုံ က်င့္ႀကံရမလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းေတြကိုေမးၿပီး အေျဖေတြကိုလည္းရလာခဲ့ၿပီမို႔ သူတို႔ အလြန္ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျဖစ္ၾကရပါတယ္။
သူတို႔သည္ သူတို႔ေခတ္မတိုင္မီစစ္မႈထမ္းတို႔ႏွင့္ လုံးဝျခားနားေသာဘဝကိုရရွိခဲ့ၿပီဟု ယုံၾကည္လာၾကပါတယ္။ စစ္တပ္ကို သူတစ္ဦးတည္း ထီးထီးႀကီး ေနခြင့္ျပဳခဲ့သျဖင့္ ေၾကးစားစစ္မႈထမ္းအျဖစ္ သူတို႔ရဲ႔ဘဝကို အသြင္ေျပာင္းႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ စစ္မႈထမ္းေတြက ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာကာလျဖစ္သျဖင့္လည္း အထီးက်န္ေနႏိုင္ခြင့္ရခဲ့တယ္လို႔ သူတို႔က ေက်နပ္မိၾကပါတယ္။
တစ္နည္းေျပာရရင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက စစ္တပ္ကို အသုံးခ်ဖို႔မလိုတဲ့ကာလမို႔ စစ္တပ္သည္ ေၾကးစားတပ္ဖြဲ႔အသြင္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ကူးေျပာင္းလို႔ရခဲ့ပါတယ္။ အေမွာင္ဖုံးတဲ့ႏွစ္ဆိုတဲ့၊ စစ္တပ္မွာ အာဏာတေစ့မွမရွိတဲ့အခ်ိန္သည္ ေၾကးစားစစ္သည္တို႔ေပါက္ဖြားခဲ့တဲ့(ေ႐ႊ) ႏွစ္မ်ားပါကလားလို႔ သူတို႔ ေတြ႔ရွိၾကပါတယ္။ အကယ္၍သာ အရာရွိတပ္ဖြဲ႔သည္ ဝိုင္းဝယ္ျခင္းကိုမခံခဲ့ရပါက၊ တစ္နည္းဆိုေသာ္ အာဏာႏွင့္ လုံးဝကင္းကြာေသာအေနအထားတြင္ မရွိခဲ့ပါက၊ ၁၉၁၇ ခုႏွစ္ ပထမကမာၻစစ္ႏွင့္ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ဒုတိယကမာၻစစ္တြင္ အေမရိကန္သည္ စစ္အတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ရသည့္အခါ လြန္စြာမွ ႀကီးမားေသာအခက္အခဲမ်ားကိုျဖတ္သန္းရန္ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားဟု စစ္ေရးကြၽမ္းက်င္သူမ်ားက သံသယဝင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေ႐ႊႏွစ္မ်ားေၾကာင့္သာလွ်င္ သံမဏိကဲ့သို႔ခိုင္မာေသာစိတ္ဓာတ္ကို သူတို႔ ေမြးျမဴခြင့္ရခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဝမ္းေျမာက္ၾက ပါတယ္။ ဤကဲ့သို႔ အေမရိကန္စစ္မႈထမ္းတို႔ေမြးျမဴခဲ့ေသာ ေၾကးစားစိတ္ဓာတ္ခိုင္မာမႈသည္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံကို ကယ္တင္ႏိုင္ခဲ့ျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းျဖစ္ပါသည္ဟူ၍ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကို ခံခဲ့ၾကရပါတယ္။
(အေမရိကန္စစ္တပ္၏ဦးေႏွာက္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ား)
ဦးၾကည္ေမာင္ ။ ။ အေမရိကန္စစ္တပ္က ဂ်င္နရယ္ရွားမင္းအေၾကာင္း ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္။
အေမရိကန္စစ္တပ္ကို စစ္တပ္ႏွင့္တူေအာင္ျပဳလုပ္ေပးခဲ့သည့္ပုဂၢိဳလ္သုံးဦးမွာ ဂ်င္နရယ္ဝီလ်ံရွားမင္း(William T. Sherman)၊ အင္ပရီအပ္တင္(Emery Upton) ႏွင့္ ေရတပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စတီဗင္ဘီ-လူ႔စ္(Stephen B.Luce)တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပုဂၢိဳလ္ႀကီးသုံးဦးထဲမွာ အေက်ာ္ၾကားဆုံးပုဂၢိဳလ္က ရွားမင္းျဖစ္ပါတယ္။ ၁၈၆၉ ခုႏွစ္မွ ၁၈၈၃ ခုႏွစ္အထိ ၾကည္းတပ္၏ကြန္မန္ဒါအျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့ပါတယ္။ အေမရိကန္စစ္တပ္မွာ ကြန္မန္ဒါအျဖစ္ ဝန္ထမ္းသက္ဒုတိယအရွည္ဆုံးပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ပါသည္။ သူဒီရာထူးကို ၿမဲတဲ့အေၾကာင္းရင္းက ႏိုင္ငံေရးကိစၥကို လုံးဝ၊ ဘယ္ေတာ့မွ ပတ္သက္မႈမရွိေစရဘူးလို႔ဆိုတဲ့ သူ႔စိတ္ထဲကဆုံးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ အေလးထား ေဆာင္႐ြက္ခဲ့တာက စစ္တပ္၏ပညာေရးစနစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးစားေပးျပဳျပင္ရာမွာ ဘယ္လိုပညာရွင္အဆင့္မွာ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းျပဳလုပ္သူကိုမဆို သင္ၾကားအပ္တဲ့ဘာသာရပ္ေတြနဲ႔ Liberal education ေကာလိပ္ေက်ာင္းအဆင့္ သင္ၾကားရမယ့္ ဘာသာရပ္မ်ားကို ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္းမွာ သင္ေပးရမယ္။ စစ္တပ္ရဲ႔အက်င့္သိကၡာႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး တန္ဖိုးထားတဲ့အရာေတြကို ေကာင္းစြာ သင္ၾကားေပးရမယ္။ စစ္မႈထမ္းမွန္သမွ်တို႔ လိုက္နာရမယ့္စည္းကမ္းေတြကို သင္ၾကားေပးရမယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာမွ သူတို႔ အသက္ေမြးဝမ္း ေက်ာင္းမႈႏွင့္သက္ဆိုင္တဲ့ဘာသာရပ္ေတြကို အဆင့္ျမင့္ေက်ာင္းေတြမွာ သင္ယူေစရမယ္လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ သူ႔ကို လူသိမ်ားသည္မွာ သူသည္ စစ္ကို႐ြံမုန္းသူျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးကိုေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
***
စာဖတ္သူမ်ားခင္ဗ်ား ..
သမိုင္းနဲ႔ခ်ီၿပီးေရးထားတဲ့ ''ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႔စစ္မႈထမ္း''ဟာ စဥ္းစား ဆင္ျခင္စရာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဂ်ာမန္စစ္တပ္၊ ဂ်ပန္၊ အေမရိကန္စစ္တပ္ ေတြရဲ႔သမိုင္းကိုအေျခခံကာ ထိုးထြင္းထားတဲ့ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႔အျမင္ဟာ အင္မတန္ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းပါတယ္။ စာအုပ္ရီဗ်ဴးဆိုေတာ့ ဒါေလးကေတာ့ အက်ဥ္းပါ။ အက်ယ္ကိုေတာ့ စာအုပ္ကိုသာ ဖတ္ၾကပါေတာ့။
႐ိုေသစြာျဖင့္
ေမာင္ျမတ္ထင္
https://www.facebook.com/chindwinsalayam/posts/1778033255640420?__tn__=K-R

0 comments:

Post a Comment